HARMONIA

Commentaren

Transcriptie

HARMONIA
NEDERLANDSE VERENIGING VAN
SPIRITUALISTEN
HARMONIA
Nieuwsbrief afd. Arnhem
1918
90 jaar
2008.
opgericht 12 sept.1918
jaargang 10. nr 1 2009
______________________________________________________________________
Geest is alles....alleen in termen van Geest kunnen
we het universum mogelijk begrijpen.
Arthur Findlay
VAN DE REDACTIE
Dit is de eerste Nieuwsbrief van het nieuwe jaar. De Nieuwsbrief is in het afgelopen jaar 6 maal
verschenen, met veel bijdragen van leden. Daar zijn we als redactie heel blij mee. We hopen dat ook
in 2009 weer veel mensen naar de pen zullen grijpen.
Bij onze kerstviering sprak ik Barbara. Zij had voor de kerst- Nieuwsbrief een stukje ingestuurd over
haar jeugdherinneringen aan Kerstmis. Voor haar was dat de eerste keer dat ze iets schreef voor de
Nieuwsbrief. Ze was blij het gedaan te hebben en ik was natuurlijk blij met haar bijzondere bijdrage,
die bij veel generatiegenoten herinneringen zal hebben opgeroepen.
Wat ik wil zeggen is dat Barbara schreef vanuit haar ervaringen, en daarmee is ze representatief
voor ieder van ons: iedereen heeft een leven, ervaringen, herinneringen en gedachten. Het zit alleen niet zo in de
'cultuur' van de meeste mensen om daar eens iets over op te schrijven.
"Ik kan niet schrijven", denken de meesten. Of "laat een ander dat maar doen, die kan het beter" Maar, lieve mensen,
dit is geen literair tijdschrift en we hoeven er geen prijzen mee te verdienen. Dit is een blad voor ons allemaal, en
iedereen heeft wat te melden. Het hoeft niks belangrijks of groots te zijn. Het hoeft ook geen heel artikel te zijn. Deel
ons mee wat je raakt, wat je opmerkt, wat je hebt meegemaakt, wat je inspireert, of wat je gelezen hebt.
Dezer dagen kreeg de redactie Barbara's tweede bijdrage, voor deze Nieuwsbrief. Dank je wel Barbara!
Lieve mensen, als je van nature geen begaafde schrijver bent, so what? Het gaat toch om de inhoud?
HOERA, EEN SITE!
Het zal een aantal van ons al bekend zijn - en voor anderen nog een verrassing - maar sinds enkele maanden
beschikt Harmonia Arnhem over een eigen plekje op het internet. Je kunt dit vinden op www.harmonia-arnhem.nl
We gaven er nog geen ruchtbaarheid aan omdat de site nog ‘under construction’ was. Maar inmiddels zijn we flink
gevorderd, al ontbreekt er hier en daar nog wel iets. Zo hebben de meeste bestuursleden nog geen tijd gevonden om
zichzelf in enkele zinnen voor te stellen... Dus dames en heren bestuursleden!
Op de site staat allerlei informatie over Harmonia Arnhem, de agenda, foto’s van bijeenkomsten en je kunt er de
Nieuwsbrief downloaden. Wat we nog niet gedaan hebben is de site onder de aandacht brengen op het internet door
ons aan te melden bij allerlei overzichtspagina’s. We wilden eerst weten of er misschien nog iets
verbeterd of veranderd moet worden. Dus breng er eens een bezoekje en als er iets is wat niet
bevalt, laat het ons dan horen. Eén vraag die we kregen kunnen we alvast beantwoorden:
Waarom dat lieveheersbeestje?
De officiele naam van het aziatische lieveheersbeestje, dat ook in ons land steeds meer
voorkomt, is : Harmonia Axyridis. En hoewel mensen in het algemeen niet zo dol zijn op kevers,
maken ze graag een uitzondering voor dit vrolijke beestje, wat je ook al kunt zien aan de
nederlandse naam: lieveheersbeestje.Vandaar dat we dit zonnige diertje gekozen hebben als een speels
herkenningsteken van de afdeling Arnhem.
En natuurlijk; als je zelf iets wilt bijdragen, bijvoorbeeld een artikeltje, of recente foto's van iets wat Harmonia aangaat,
stuur het dan naar:
[email protected]
FLORIS HABETS
1
BESTUURLIJKHEDEN
De kerstviering dit jaar was anders dan de voorgaande jaren. Omdat er geen kaarsen meer
mogen worden gebrand is er gekozen voor een andere opbouw van de verlichting. Door nu
voor de tafels kerstverlichting aan te brengen was er toch genoeg licht om teksten voor te
lezen. Deze vorm van verlichting leverde ook nog eens een goede sfeerverlichting op die
het kerstgevoel ten goede kwam.
Er werd deze keer veel meegezongen met de door Erika gekozen muziek en teksten.
De samenstelling van de muziek en het programma boekje werd verzorgd door Erika Edie.
Eugenie Miseroy zorgde dit jaar voor de mooie illustraties in het kerstprogrammaboekje.
Toch gaat er veel tijd in zitten om het geheel naar tevredenheid in te richten. We konden bij het inrichten van de zaal
gelukkig rekenen op de medewerking van Joke van den Bovenkamp, Marie Therese Lammerts, Erika Edie van Nie,
Lia en Maarten van Sante, John Schraa, Theo Vink, Ditje en Rob van der Vossen, Els Zoeter.
Speciale dank voor hun hulp!
Jolanda van den Hout haalde de kerstboodschappen.
Coby Wiering zorgde voor de zelfgebakken kerstcake in de pauze en Ditje van der Vossen voor de gevulde eieren
aan het eind van de avond met hapjes en glühwein.
Christien den Haan heeft die vrijdagmiddag voor het avondeten gezorgd, zodat iedereen in de Coehoorn kon blijven
en niet eerst naar huis hoefde. Ook zij bedankt voor het heerlijke eten en de goede zorgen deze dag en avond.
Mireille Fransz heeft ons embleem opnieuw geborduurd op een witte en een gele achtergrond. Mireille heeft deze
beide aangeboden aan de vereniging om te gebruiken bij de bijeenkomsten op de bestuurstafel tijdens de avonden.
Binnenkort is er weer een huiskameravond op 25 februari ’09 voor de nieuwe leden van de vereniging bij Lia en
Maarten van Sante thuis. Hierbij kunnen de nieuwe leden elkaar en de vereniging beter leren kennen. Er wordt van
gedachten gewisseld; wat de vereniging heeft te bieden, wat er van de vereniging wordt verwacht en om nieuwe
ideeën aan te dragen.
Op dit moment is het bestuur weer bezig met de voorbereidingen voor de ledenvergadering en het uitwerken van de
nieuwe plannen en ideeën die daar bij horen.
Ook het nieuwe programma voor het seizoen 2009-2010 is al in voorbereiding. Bespreken en vastleggen van de
zalen in januari voor het volgende seizoen. Contacten leggen met de mediums om de avonden te boeken.
Al met al een drukke periode.
Namens het bestuur MAARTEN VAN SANTE.
KERSTVIERING 2008
Hieronder enkele impressies van onze jaarlijkse kerstviering, die
goed werd bezocht.
Er is keihard aan gewerkt om het allemaal op tijd in orde te krijgen:
van lege tafels tot een feestelijke aankleding van zaal 1.
De koffie tussendoor was dan ook welverdiend!
2
STANSTEDWEEK FEBRUARI 2009
Deze spirituele ontwikkelingsweek in het Arthur Findlay College in Stansted Hall
Engeland was weer een groot succes. Er waren 84 studenten waarvan 70
Nederlanders.
Bijna een Nederlandse week dus.
De vraag vanuit Nederland is inmiddels zo groot dat de cursus-organisator Paul
Jacobs verleden jaar heeft besloten een tweede week in juni toe te voegen. Ook
deze zat vorig jaar al gauw vol. Voor de cursusweek in Juni '09 zijn nog plaatsen vrij.
De leraren zijn dan; Paul Jacobs, Marie Taylor, Janet Parker, Thelma Francis, Maureen Murnan, Jose Gosschalk en
Sandie Baker.
Dus als je interesse hebt of informatie wilt over deze week: Meld je dan!
Het was een bijzondere week met een mooie en goede
energie. Door de inzet van Paul en zijn team hebben we voor
het eerst weer, sinds lange tijd, het oude Stansted gevoel
gevoeld en ervaren. Dat werd mede veroorzaakt door de
aanwezigheid van één van de oudere mediums Mavis
Pattilla, in haar tijd de lerares van Paul Jacobs.
Janet Parker, tevens een oud-leerling van Mavis, was ook
aanwezig. Mavis werd dan ook deze week op handen
gedragen door de studenten en zij genoot er overduidelijk en
verdiend van.
Samen met Janet heeft zij een avond gevuld als twee theedrinkende dames. Samen haalden ze hilarische oude koeien
uit de sloot van hun gezamenlijk verleden als medium.
◄
De afgelopen week kende zeven groepen:
Eén groep gevorderden begeleid door Mavis, één middengroep door Paul, twee groepen beginners door Janet en
Angie, twee groepen rond trance spreken en trance healing door José en Jacky, en één groep kunst, kleuren, Aura
foto mediumschap door Su.
Alle cursisten waren erg enthousiast en tevreden.
Lia en ik hebben samen de Trance Healing en Trance Spreken week bij Jacky Wyht gevolgd. Jacky heeft de
geschiedenis met alle vormen van trance, van het begin tot heden onderwezen en met ons doorgenomen. Vervolgens
heeft ze de groep laten oefenen en de verschillen laten ervaren. Bij elke persoonlijke oefening was zij ingelinkt met de
betrokken persoon en de geest. Hetgeen een bijzondere ervaring was, waarbij direct persoonlijke adviezen via de
geest werden door gegeven.
Met al een leerzame en geslaagde aan te raden week.
Er is sinds kort een nieuw blad “Maria” in het nieuwe nummer van februari/maart staat een interview van 8 bladzijden
met foto’s over Stansted met als kop Zweinstien bestaat echt!. Kosten 4,95.
LIA en MAARTEN VAN SANTE
EEN NIJMEEGS ONDERONSJE
Bij deze een kort verslag van onze informele ontmoeting, waarbij we van gedachten hebben gewisseld over de
eventuele mogelijkheden voor de oprichting van een spirituele ‘club’ in Nijmegen.
Aanwezig waren: André Jannink, Loes Modderman, Jenny Copius Peereboom, José Luermans, Ciel van Belle en
Floris Habets.
Wij hebben de tijd genomen met elkaar kennis te maken en wat te brainstormen over de diverse mogelijkheden, zoals
eerst een aantal huiskamerbijeenkomsten te organiseren, een kleine paranomale markt te organiseren en dergelijke.
Ook hebben we gesproken over de diverse lokaties, zoals bijvoorbeeld Cordium in Bottendaal, de mogelijkheid om via
internet iets op te zetten, bijv. via de Nijmeegse site internet.nl of de mogelijkheid tot een aparte site en dergelijke.
Concrete plannen zijn er niet ontwikkeld, daarvoor was de groep te klein.
Met name de opkomst van leden van Harmonia Arnhem viel tegen.
Het leek ons dan ook nuttig in maart een tweede bijeenkomst te organiseren in de hoop dat de opkomst dan wat
groter is.
Als jullie nog mensen kennen die interesse hebben, laat het me dan gerust weten, zodat wij deze ook kunnen
uitnodigen.
FLORIS HABETS
3
HET LABYRINT
Sinds mensenheugenis zijn we gefascineerd geweest door het Labyrint. Er zijn labyrinten gevonden van meer dan
5000 jaar geleden, geëtst in steen, gegraveerd in klei, of vereeuwigd in turf en gras.
Een labyrint is niet hetzelfde als een doolhof. Het verschil is dat een doolhof er is voor vermaak, en het kenmerk
daarvan is verwarring en misleiding. Achternagezeten worden in een doolhof is een nachtmerrie.
Een doolhof kan elke vorm hebben, ook een grillige, willekeurige. Daarom is een doolhof ook
spreekwoordelijk voor onoverzichtelijkheid.
Een labyrint heeft geen van die kenmerken. De plattegrond van een labyrint is
overzichtelijk, vaak symmetrisch, je hoeft de weg niet te zoeken want er is er
maar één, en die leidt altijd naar het middelpunt. In dat opzicht heeft het labyrint
wel iets gemeen met de Mandala, of liever: een labyrint is tegelijk een mandala.
Beide dienen ze een spiritueel doel.
Bekend is het verhaal van Koning Minos van Kreta die er een labyrint op na
hield om de Minotaurus in bedwang te houden. Hoewel dat verhaal meer
aan een doolhof doet denken, staat er op de Kretensische munten uit 200 v.
Chr.een labyrint.
Een prototype labyrint ► is bekend uit de ruines van Pompei (79 A.D.).
Datzelfde motief van zeven ringen is op de hele wereld te vinden, gebeiteld in rotsen, of in het landschap uitgegraven
of neergelegd zoals de 'Trojaburg' op het eiland Gotland, Zweden, op de foto beneden.
Het principe van het Labyrint is niet aan enige cultuur gebonden. We vinden ze eigenlijk overal. Behalve daar waar ze
werden vastgelegd in steen, mozaiek, op afbeeldingen in boeken zou je je kunnen voorstellen dat er ook heel
wat labyrinten in het zand zijn getekend, net zoals woestijnvolkeren dat nu nog doen met het vertellen van verhalen.
Tegenwoordig maken mensen soms een labyrint op het strand, gewoon in het zand, of met schelpen. Een labyrint
lopen, met je voeten of met je vingers, heeft een spirituele dimensie die nog altijd intrigeert.
Sinds 300 na Chr. ging het labyrint ook deel uitmaken van de Christelijke traditie. We vinden het terug in houtsnedes
en oude handschriften, waarbij een tekst in de vorm van een labyrint is geschreven.
Het oudste labyrint op de vloer van een kerk bevindt zich in Algerije, en dateert uit 400
na Chr. In de Middeleeuwen werd het gebruikelijk om in de vloeren van kerken en
kathedralen een labyrint aan te leggen. Het bekendste en ook het grootste is dat van de
kathedraal van Chartres ◄, uit de 12de eeuw. Het is ongeveer 13 meter in doorsnee en
heeft een patroon van 11 circuits, met een rozet in het
midden, het symbool van Maria. De 114 maanvormige
uitstulpsels aan de rand symboliseren de cyclus van de
maan. Op deze foto ► zijn ze goed te zien.
Het Chartres-labyrint heeft model gestaan voor vele
andere, ook moderne. In sommige kerken in Frankrijk
en Italie vind je middeleeuwse labyrinten op de muur,
waar de gelovigen met hun vinger het pad konden
traceren, een pad waaraan in de tijd van de Kruistochten gerefereerd werd als 'de
weg naar Jeruzalem'.
Voor mensen die zich geen reis naar het heilige land konden veroorloven, was het kerk-labyrint een vervanging van
die pelgrimstocht.
Vermoedelijk is het labyrint ontstaan uit de spiraal, een symbool voor Moeder Aarde, levenskracht en transformatie.
Wonderlijk genoeg schijnt het labyrint precies die krachten los te maken; veel mensen
getuigen van bijzondere ervaringen bij het lopen van die oeroude vorm.
Het is dan ook geen wonder dat het labyrint zich mag verheugen in hernieuwde belang stelling, waarbij de spirituele ervaring een grote rol speelt. Nieuwe vormen ontstaan, zoals
dit blauwe labyrint ◄ dat het midden houdt tussen labyrint en mandala, en een persoonlijke symboliek heeft verwerkt in de oude
vormen.
Wie wil kan z'n eigen labyrint bestellen, als
opvouwbaar kleed naar eigen ontwerp, dat
hij in z'n huis neer kan leggen wanneer hij
dat wil. Voor de kleinbehuisden zijn er vingerlabyrinten van hout, soms
gevuld met zand, waar men een pelgrimstocht in zakformaat kan lopen.
Ook zijn ze te krijgen gegraveerd in steen, zoals dat vroeger ook
gebeurde, alleen wat kleiner .
Wie genoeg ruimte heeft kan er een in zijn tuin aanleggen.
Er zijn boeken genoeg voor de doe-het-zelvers onder ons. Hoe dan ook,
een labyrint past in deze tijd, nu zoveel mensen op zoek zijn naar wat oude rituelen en gewijde gebruiken voor onze
eigen spirituele zoektocht kunnen betekenen.
LOES MODDERMAN
4
GECHIEDENIS VAN HET SPIRITUALISME en HARMONIA (7 en SLOT))
Weet u het nog? Vorige keer, in de NB van oktober 2008, heb ik wat verteld over de aanloop tot de oprichting van
Harmonia, tijdens een landelijke bijeenkomst in Utrecht, op 27 december 1888, en wat daaraan voorafging.
Hier het vervolg.
Langzaamaan druppelden in 1889 de formulieren voor het lidmaatschap binnen. Uiteindelijk overwon de
broederschaps- gedachte, ongetwijfeld ook vanwege de weerstand die ALLE spiritisten te verduren hadden vanuit de
kerken, de artsenij en de rest van de wetenschap. Spiritisten waren vaak mensen die zich met magnetisme
bezighielden, en ook in de 19de eeuw waren zij een bedreiging voor de dokters van toen. Magnetiseurs werden
regelmatig aangeklaagd en voor't gerecht gedaagd. What's new?
Een belangrijke gebeurtenis voor spiritisten, een die de gemoederen zeker zo bezighield als de oprichting van
Harmonia, was een internationaal spiritistisch congres in Parijs in 1889, het jaar dat de Eiffeltoren voltooid werd en de
wereldtentoonstelling plaatsvond.
Harmonia zond twee afgevaardigden. Daarvoor werd geld bij elkaar gesprokkeld via particuliere giften.
Het Congres werd gezien als iets van groot belang, en een ondersteuning van de geest van verbroedering die tot de
oprichting van Harmonia had geleid. Ook in Parijs waren immers Spiritisten en Spiritualisten verenigd in de ware geest
van 'allemaal overtuigd van het Hogere Doel'. Velen raakten begeesterd door het visioen van verbroedering en
eenwording dat het Congres hen voor ogen stelde.
Anderen, zoals Elise van Calcar, hadden er geen goed woord voor over. Zij bleef zich krachtig verzetten tegen het
Spiritisme, dat zij 'een verlevendigd Bouddhisme' noemde, in tegenstelling tot het 'verlevendigd Christendom' van het
Spiritualisme.
Langzaam maar zeker groeide de 'Broederbond Harmonia', zoals de vereniging zich met Pinksteren 1889 was gaan
noemen, uit tot een vereniging die aanzien had, aanvankelijk nog zonder lidmaatschapscontributie te verlangen.
Het was niet zo dat andere spiritistische verenigingen zoals b.v 'Veritas' in Amsterdam, dat al vele jaren langer
bestond in de rij stonden om zich aan te sluiten. Men hechtte teveel aan de eigen historie om zomaar op te gaan in
Harmonia, hoewel de roep om overkoepeling in iedere Jaarvergadering wel haast een punt op de agenda was.
In 1894 richtte Harmonia enkele districten op: Utrecht, Arnhem, en Den Haag. In Den Haag, vanouds de stad met de
meeste spiritististen, zelfs twee. Over die vier districten presideerde een 'Centraal Commité' .
Voor het verenigingsnieuws werd gebruik gemaakt van het Spiritualistisch Weekblad, opgericht door F.W.H. van
Straaten. Een eigen blad had Harmonia voorlopig nog niet. Dat kwam
er pas in 1907: 'Ons Orgaan', in 1924 omgedoopt to 'Spiritische
Bladen'.
In 1897 stichtte J.S.Göbel het 14 daagse tijdschrift 'Het Toekomstig
Leven', dat lange tijd toonaangevend zou zijn en tot 1941 bleef
bestaan.
Göbel was een aanhanger van Kardec. Hij was een man van grote
belezenheid, en het tijdschrift weerspiegelde zijn liefde voor literatuur
en zijn brede opvattingen. Het werd dan ook een forum voor alle spiritisten, met ook nu nog enorm interessante
commentaren en artikelen over alles wat raakte aan de spiritistische overtuiging. Ook Theosofen schreven erin, en
theosofische literatuur werd besproken. Als we bedenken dat alles met de hand geschreven en gezet moest worden,
dan is het bijna onvoorstelbaar dat er iedere 14 dagen een tijdschrift van 16 dichtbedrukte bladzijden kon verschijnen,
jaar in jaar uit, en zonder reclame tussendoor!
Het verenigingsnieuws van Harmonia werd ook na 1907geplaatst in H.T.L., en daarvoor werd betaald: in 1898 was dat
f 50.-. Göbel, die in 1899 werd benoemd tot voorzitter van Harmonia, keek veel over de grenzen. Harmonia intussen
produceerde talloze brochures die de propaganda moesten ondersteunen, en vertaalde boeken uit het Frans, Engels
en Duits. Er werden afdelingsbibliotheken opgericht waaruit iedere belangstellende kon lenen, en reizende
bibliotheken om gebieden buiten de grote steden te kunnen bedienen.
De verspreiding van het gedachtengoed stond hoog op de agenda.
Dat was min of meer noodzaak. Het spiritisme lag onder vuur. De kerken zagen de groeiende beweging als een
ernstige bedreiging en soms ook als het werk van de duivel, en die mening staken ze niet onder bidstoelen of
kerkbanken. Eenstemeer omdat enkele gerespecteerde dominees het spiritisme aanhingen en hun gemeenteleden
daarmee 'infecteerden'. Ook wetenschappers hadden wel het een en ander in te brengen. Om nog maar te zwijgen
over journalisten, die maar al te graag sappige verhalen over dansende tafels en belachelijke goedgelovgheid aan hun
lezers voorzetten. Daartegen moesten spiritisten zich steeds opnieuw wapenen en verdedigen, en het was dus van
het grootste belang dat er publiekelijk uitleg werd gegeven van wat spiritisme nou eigenlijk écht was. Men krijgt de
indruk dat de openbare lezingen meestal goed werden bezocht. Toch was de overtuiging voor veel mensen iets wat
ze liever niet aan de grote klok hingen, uit angst voor commentaar en ridiculisering.
Is dat niet nog steeds het geval?
Omdat er sinds ik deze rubriek begon een PowerPoint presentatie is gemaakt over de geschiedenis van Harmonia en
het Spiritualisme, en daarnaast diverse brochures en bloemlezingen het licht hebben gezien waarin die geschiedenis
uitvoerig aan de orde komt, denk ik dat het tijd is deze rubriek te beëindigen, zodat er weer ruimte komt voor andere
onderwerpen. Want het spiritualisme is onuitputtelijk!
5
GEBED VOOR SPIRITUELE GENEZING vertaald uit het weekblad Psychic News:
Ik vraag de Grote Ongeziene Helende Kracht
Om alle belemmeringen weg te nemen
Van mijn geest en lichaam
En mij terug te geven mijn perfecte gezondheid.
Ik vraag dit in alle ernst en oprechtheid
En ik zal er het mijne aan bijdragen.
Ik vraag de Grote Ongeziene Helende Kracht
Om zowel de aanwezigen als de afwezigen
Die hulp behoeven bij te staan
En hun gezondheid te herstellen.
Ik vertrouw mij toe
Aan de liefde en almacht van God.
MUIS
Af en toe hebben we muizen. Dat valt niet te voorkomen: de tuindeur staat open, we
hebben geen poes, dus komen de muizen binnen. Vanwege de aard van muizen blijft het
nooit bij eentje. En nadat we er zoveel mogelijk weggevangen hebben op diervriendelijke
manieren, blijven er altijd een paar over die niet in de val trappen, ook niet als dat in hun
eigen belang is.
Dan komt het gif. Ik vind dat afschuwelijk, maar tot nu toe weet ik niks beters.
Vanmorgen lag er een bijna-dood muisje op de keukenvloer. Ik trapte er bijna op, en heb
hem op een zacht bedje van keukenpapier gelegd. Zijn laatste ogenblikken hield ik hem in m'n hand. Ik vroeg hem om
vergeving. Muizen zijn prachtige dieren, ik hou ervan, en ik voelde me schuldig.
Bij het openen van m'n email vond ik een uitspraak van Edgar Cayce:
All souls were created in the beginning, and are finding their way back to whence they came.
(alle zielen zijn in het begin geschapen en vinden hun weg terug naar waar ze vandaan gekomen zijn).
Dat geldt ongetwijfeld ook voor muizen.
BOEKBESPREKING
Ontmoetingen met Elfen - Janet Bord,
uitg. Meulenhof 1999
Dit boekje is niet in de bibliotheek aanwezig, maar wel redelijk
makkelijk antiquarisch te vinden, o.a. bij Bol.com.
Het is de moeite waard. Schrijfster Janet Bord heeft veel gepubliceerd op het gebied
van overlevering en, samen met haar echtgenoot Colin, interessante boeken
geschreven over mysterieuze verschijnselen, maar daar is helaas weinig van vertaald.
Dit boekje gaat over echte ontmoetingen met elfen, dwergen en elementalen, en is dus
geen sprookjesboek. Na een algemene beschouwing over de tradities in de U.K. en
Ierland gaat ze over tot het bespreken van wat er voor en na de 20ste eeuw aan
getuigenverklaringen geweest is, en welke verhalen er nog steeds de ronde doen.
Daarbij bespreekt ze uitvoerig wat de getuigen beleefden, en hoe dat spoort met de
eeuwenoude tradities. Ook getuigenissen uit andere delen van de wereld komen aan
de orde, en ze wijdt een hoofdstuk aan de merkwaardige overeenkomsten tussen
elfen-belevenissen en ontvoeringen door UFO's, een verband dat niet nieuw is en waar
door verschillende schrijvers op is gewezen.
Ook de beroemde 'Cottingley Fairies', onverbrekelijk verbonden met de naam van
spiritist Sir Arthur Conan Doyle, komen aan de orde.
In het boek lopen eeuwenoude overleveringen en hedendaagse 'sightings' harmonisch samen op, en daarnaast
speculeert Bord over de betekenis van de verschijnselen. Een boek als dit heeft vanzelfsprekend geen conclusie,
maar voor wie geïnteresseert is in 'echte' natuurgeesten is het een waardevol boek, met bijzondere foto's!
En toen zag ik dat een van mijn favoriete elfenboeken ook vertaald is:
Tanis Helliwell : A Summer with the Leprechauns, vertaald als 'Een zomer met het kleine
volkje' (yak, waarom toch altijd het 'kleine volkje'?) uitgegeven door Christofoor, 2004
Een meer dan fantastisch en humoristisch verhaal, heerlijk om te lezen, waar of niet waar.
Tanis Helliwell ► is een sprankelende Ierse vrouw die spirituele cursussen geeft en expedities
naar plekken waar zich natuurgeesten ophouden.
Geloven of niet, lees dat boek!
Wie schrijft er de volgende keer eens een boekbespreking????
6
ONZE INTENTIE
In de katholieke kerk bestaat de mooie traditie om intenties in te leveren voor gebed in de parochie. Zo ongeveer als
wij in de ziekendiensten doen, maar dan anders.
Ik zou hier een rubriek willen openen voor zulke intenties. Dus stuur ze op! Al of niet met een verhaal erbij.
We kennen allemaal mensen in zorgelijke situaties, die best wat hulp zouden kunnen gebruiken van positieve
gedachten, healing of gebed, of wat iemand ook maar het meest ligt.
In de Nieuwsbrief zouden mensen die dat willen een intentie kunnen aanleveren, in de vorm van een beschrijving van
het 'doel'. De spits ga ik hierbij afbijten, in de hoop dat anderen het stokje overnemen.
Dit is het verhaal:
In de jaren 80 was er in Amerika een tiener, Tina Resch, waar rondomheen
zich maandenlang heftige poltergeistverschijnselen afspeelden. Tina was
een pleegkind, misbruikt door een veel oudere pleegbroer, emotioneel
verwaarloosd door haar pleegouders, die naast Tina ook andere
pleegkinderen hadden. In dat liefdeloze gezin was het geen wonder dat
Tina vol agressie zat, die zich uitte in de paranormale verwoesting van het
meubilair.
Het geval van Tina werd grondig onderzocht door parapsycholoog
Dr.William Roll, die er een boek over schreef, 'Unleashed' (ontketend).
Hier ◄ een foto van Tina terwijl de telefoon spontaan langs haar heen
vliegt.
Roll werd voor Tina de vader die ze nooit gehad had, en de
vertrouwensrelatie is blijven bestaan bestaan tot de dag van vandaag, hoewel ze staten-ver uit elkaar wonen.
Tina ontvluchtte het gezin, trouwde met een jongen die haar mishandelde, kreeg een kind, scheidde, en ging een
relatie aan met een man die ook weer niet deugde. Wie liefdeloos opgroeit heeft geen model om het zelf beter te
doen. Het enige wat Tina's leven zin gaf was haar dochtertje Amber.
Op een noodlottige avond was ze een paar uur op bezoek, en bij terugkomst was Amber, 3 jaar, misbruikt en daarna
vermoord door de 'vriend' .
Tina en haar vriend werden gearresteerd. Tina kreeg een Pro Deo advocaat die haar pas na 3 maanden opzocht, en
van te voren overtuigd was van haar schuld. Ontlastende getuigenverklaringen werden van de hand gewezen.
De staat Georgia waar het zich afspeelde, kent geen hoger beroep, maar wel de doodstraf. De advocaat vertelde
Tina, 22, dat de enige manier om de doodstraf te ontlopen was om 'schuldig' te pleiten. Dat deed ze.
Ze kreeg levenslang. De vriend kreeg 20 jaar, want die had een betere advocaat.
Wat in Tina's nadeel sprak en wat steeds tijdens het proces naar voren kwam, was haar paranormale verleden.
Omdat mensen niet geloven in de realiteit van poltergeistverschijnselen, stond Tina sinds haar puberteit te boek als
leugenaar, vooral door de inspanningen van de machtige amerikaanse organisatie van sceptici CSICOP, die alles wat
paranormaal is met kracht bestrijdt.
Haar vonnis was geveld lang voor het proces begon.
Onlangs ontmoette ik William Roll, nu 82, op een congres. Ik vroeg hem naar Tina. Hij gaf me haar adres in Georgia
State Prison, en ik schreef haar. Ze antwoordde prompt, met een lange sympathieke brief. Haar geloof in leven na de
dood en haar hoop op hereniging met haar dochtertje Amber is onverwoestbaar, en haar hoop op vrijheid ook.
Ze zit nu 18 jaar opgesloten.
Wie haar een kaartje wil sturen (ze is dol op engelen) geef ik graag het adres.
Misschien kunnen we onze gedachten naar haar laten uitgaan, ze is het waard.
L.M.
INTERNET RUBRIEK
Weer enkele links, te beginnen met een nieuw opgezet initiatief van de Spiritualist National Union, de engelse
organisatie die ook het Arthur Findlay College in Stansted in beheer heeft. De SNUi is een internet mogelijkheid tot
het volgen van lessen (met email-begeleiding), gebruik maken van healing-op-afstand en nog veel meer.
Lidmaatschap kost £ 20 http://snui.org/
Dan de site van de Theosofische Vereniging, die in Amsterdam een grote bibliotheek heeft, toegankelijk voor
iedereen. Er zijn ook veel spiritistische boeken te vinden.
http://www.theosofie.nl/
Over boeken gesproken: wie geïnteresseerd is in het esoterisch erfgoed van de wereld zou eens een kijkje moeten
nemen in de Bibliotheca Philosophica Hermetica in hartje Amsterdam. Geen uitleen, maar wel inzage ter plekke.
Ik ben er geweest, en het is een fantastische bibliotheek met oude en unieke geschriften, maar ook uitgaven van
jongere datum. Luilekkerland voor de boekenliefhebber! http://www.ritmanlibrary.nl/
Welke internetliefhebbers sturen volgende keren eens links in die ze gevonden hebben??
7
TAO TE TSING (geschrift van Lao Tse, Chinese wijsgeer 6de eeuw (?) B.C.)
Elke stap kan een nieuw begin zijn.
Je hart is zo groot als je zelf wilt.
Je kunt geen bestemming bereiken zonder de kust te verlaten.
Beperkingen zijn slechts grenzen die wij onszelf opleggen.,\.
Hoe meer je geeft, hoe groter je rijkdom.
Put uit eigen bron als anderen je voorschrijven wat te doen.
Een bloem is niet compleet zonder haar bladeren.
Wie voldoening kent, put zijn geest nooit uit.
Geluk heeft vele vermommingen.
Anderen kennen is wijsheid, jezelf kennen is verlichting.
Elke verandering biedt nieuwe kansen.
Van een boom met sterke wortels, gedijen de takken.
Zelfs de hoogste toren is van de grond af gebouwd.
Een nederlaag wordt pas een bitter brouwsel als je besluit het door te slikken.
Niet het vallen is falen, maar het weigeren op te staan.
GERRIE DIMMENDAAL (uit een vertaling)
OVER DE ZIEKENDIENST VAN 16 JANUARI
John had de avond voorbereid
Liefdevol, in z'n geheel verrijkend en verdiepend.
Het speciale, van spirituele kleuren wisselende licht, gaf een warme aanvulling op het
gebeuren.
Ook had John eerder boodschappen uit de geestelijke wereld ontvangen, bestemd voor
enkelen van ons. Ik was een van 'de gelukkigen' . Het blijft een wonder, hoe
gedachtenkracht tussen boven en beneden zijn uitwerking heeft.
Na de pauze een mooie interpretatie van Loes omtrent diverse kosmische verschijnselen, spiritueel - maar ook
wetenschappelijk - bezien.
Misschien een interessant onderwerp voor Harmonia m.b.t. een lezing?
BARBARA REIMANN
ZIEKENDIENST
Vrijdag, 16 januari jl. mocht ik een ziekendienst verzorgen en ik heb dit als zeer bijzonder ervaren.
Niet zozeer de avond zelf, je moet alles in de gaten houden, maar de voorbereiding was bijzonder.
Je bent al een poosje bezig hoe een dergelijke avond te verzorgen. Dan ga je op zoek naar die muziek waarbij je het
gevoel hebt: Dit is het! En dan de tussentijdse invulling. Zelf had ik in gedachten om dit stapsgewijs op te bouwen,
maar het pakte anders uit. Het werden een soort boodschappen. Blanco, niet weten voor wie. Dat was voor mij een
bijzondere ervaring en zeer aan te bevelen om ook eens een ziekendienst te verzorgen. Structureel weet ik wel hoe
het e.e.a. in elkaar zit, maar wat er allemaal gebeurt en bewerkstelligd wordt weet ik niet. Het bewijst voor mij eens te
meer dat wij niet alleen maar ons best hoeven te doen maar dat er vanuit onze gidsen, helpers en welke benamingen
dan ook, zoveel meer gedaan wordt dat het ons denkvermogen, in ieder geval het mijne, ver te boven gaat.
En dat is toch iets om met respect en dankbaarheid aan terug te denken.
JOHN SCHRAA
OPROEP !!!
Wie wil folders ophangen bij supermarkten e.d. van de openbare avonden?
Wij houden ons aanbevolen!!
Zoals men al langer gemerkt zal hebben loopt het aantal bezoekers terug, evenals het aantal leden!
Zonder uw hulp kunnen we te weinig onze activiteiten onder de aandacht van de mensen brengen.
Wie heeft nog andere ideeën? Vertel ze en deel ze met ons. Veel is bespreekbaar.
JOHN SCHRAA
8
SUZE
De bedelaar liep met geopende hand op straat. Schichtig keek hij om zich heen. Hij moest
in de gaten houden dat er geen politie in de buurt zou zijn. Er was een plaatselijk verbod
uitgevaardigd tegen bedelen. Hier kon hij een boete voor krijgen, die hij overigens dan
toch niet betalen kon. En dan kon hij weer een nacht de bak in. De bedelaar lachte, dan
had hij in ieder geval iets te eten.
Dit was echter een vreemde dag. Het leek wel alsof er totaal geen politie op straat was,
mensen waren vrijgevig en als het zo door ging vandaag dan hoefde hij zich geen zorgen
om de komende dagen te maken. Hij besloot ergens een beker koffie te kopen, en hij liep
naar het café van Tom waar hij niet geweigerd zou worden.
"Dag Egbert," zei de kastelein. "Je ziet eruit of je wel een kop koffie kunt gebruiken."
"Nou Tom," zei Egbert, "dat is zeker."
"Ga dan maar zitten. Ik kom eraan."
Egbert ging voor het raam zitten, en staarde naar buiten. Hij bedankte toen de koffie werd
neergezet. Toen hij zich weer omdraaide naar het raam, kon hij een klein meisje zien
staan. Met treurige oogjes stond ze naar Egbert te kijken. Hij glimlachte naar haar. Tom stond naast hem, en zei:
"Zij komt hier nu al een paar dagen. Ze woont hier tegenover, maar is altijd alleen en op straat te vinden. Een tijd
terug, toen het keihard regende, heb ik haar naar huis gebracht. Haar moeder was net thuis van haar werk, en miste
haar al."
"Zou haar moeder dan nu ook weer aan het werk zijn?" vroeg Egbert.
"Dat denk ik wel," zei Tom alleen maar.
Verder werd er niet gesproken, maar het meisje stond nog steeds voor het raam.
Plotseling stond Egbert op, en zei tegen Tom:
"Ik ben zo terug. Laat mijn kopje maar even staan."
Tom gaf geen antwoord, en Egbert liep naar buiten. Hij liep naar het meisje die hem aankeek.
"Dag meisje," zei Egbert knielend voor het meisje. "Moet jij niet thuis zijn met dit gure weer?"
"Ach meneer," zei het meisje. "Mama is nog niet thuis, en u bent toch ook alleen op straat?"
Tegen deze constatering kon Egbert niets inbrengen. Zwijgend sloeg hij zijn ogen neer naar de grond. Plots voelde hij
het handje van het meisje op zijn schouder. Hij tilde zijn hoofd op en keek het meisje in haar ogen. Op het moment dat
hun ogen elkaar kruisten, was het voor Egbert net alsof zijn hele leven in een flits voorbij vloog. Hij wilde weg rennen,
maar kon geen stap verzetten. Voor het eerst sinds jaren kwam er emotie in hem los. Langzaam stond hij op, en pakte
het handje van het meisje vast.
"Lust jij een kop warme chocomelk meisje?" vroeg hij aan haar.
"Jawel meneer," zei ze "maar mijn mam kan zo thuis komen."
"Nou dan breng ik je nadien wel naar huis. Dan hoeft je moeder ook niet ongerust te zijn."
Na dit laatste gezegd te hebben, gingen ze het café in. Tom zette lachend, maar zwijgend, een kop warme chocomelk
neer. Alsof dit van te voren was afgesproken.
"Dank u wel meneer," zei het meisje."U bent toch ook die meneer die mij laatst naar mijn mam heeft gebracht?"
"Dat klopt Suze," zei Tom. "En ik weet nog dat je moeder zich grote zorgen om je maakte."
"Dat is ook zo meneer," zei Suze. "Maar mama moest werken, anders hebben wij niet te eten."
Egbert hoorde dit aan, en ging met zijn eigen gedachten weer naar dat wat hij meegemaakt had. Hij herkende hier
veel van vroeger in. Nog steeds vond hij dat het de reden was waarom hij een dergelijk bestaan leidde. Hij moest weer
terug denken aan alles wat er was geweest. Tom was nog met Suze aan het praten, toen de moeder van Suze binnen
kwam.
"Oh god," zei ze. "Ik was je kwijt, en zag je hier bij het raam zitten. Bedankt Tom dat je haar hebt opgevangen in dit
weer."
"Dat was niet ik Lisa," zei Tom direct. "Het was Egbert die haar hierheen haalde. Hij had medelijden met haar. Wil je
ook een kop koffie van mij Lisa?"
"Dat kan ik moeilijk afslaan," zei ze. "En het lijkt mij wel gezellig."
Tom liep weg, en kwam terug met een kop koffie.
"Ga je even met mij mee Suze," vroeg Tom aan het meisje." ‘Dan gaan wij even
kijken als er nog iets lekkers is."
Zonder wat te zeggen sprong Suze op en liep met Tom mee.
"U moet wel een bijzonder iemand zijn," zei Lisa tegen Egbert. "Suze zou nooit op
een uitnodiging van een vreemde ingaan."
"Ik zelf ben maar een gewone dakloze," zei Egbert. "Maar het deed mij zeer zoals
Suze daar stond. Het deed mij herinneren aan de tijd dat ik zelf zo klein was. En
dat vergeet ik nooit meer."
Beiden praatten nog een tijd over en weer. Af en toe wilde Egbert wel weglopen. Er
werd gesproken over gevoelens die hij had, maar waar hij altijd voor vluchtte. Ook
nu wilde hij dat eigenlijk het liefste doen. Maar ook over Lisa, hoe zij zich voelde.
9
Ze vertelde dat ze alleen rond diende te komen van dat wat zij zelf verdiende. Het was als sprak hier een oude wijze
vrouw, maar naar het bleek was ze pas zesentwintig.
"Toen ik vijf jaar geleden van Suze in verwachting was," zei Lisa treurig, "toen is haar vader verdwenen. Waar hij nu is
weet in niet, en het interesseert mij ook niet meer. Maar daardoor moet ik wel werken en ik heb niet altijd iemand die
op Suze kan passen."
"Kun je dat niet aan Tom vragen?" vroeg Egbert.
"Hij heeft het al druk genoeg, hoewel ik er soms over heb nagedacht," zei Lisa. "Maar mag ik vragen waarom je dat zo
zegt?"
"Dat mag Lisa," zei Egbert. "Tom en zijn vrouw zouden het niet erg vinden. Hun dochtertje is overleden toen zij vijf
was. Dus zou Suze in goede handen zijn, en slecht zou ze het daardoor zeker niet hebben. Caroline, zijn vrouw, zou
het ook zeker niet erg vinden."
Lisa keek naar het oppervlak van de tafel, en zweeg diep in gedachten.
Een tijdje bleven ze zo nog praten, en er werd om sommige dingen gelachen alsof zij elkaar al jaren kenden.
"Wil je mij even verontschuldigen Lisa," zei Egbert. "Ik ga even naar het toilet."
"Ik wacht wel even Egbert," was haar reactie.
Egbert liep weg, en even later kwam Suze weer binnen met een kleine coupe ijs.
"Mama," zei ze tegen Lisa. "Deze heb ik zelf mogen maken van meneer Tom. Ik mocht erop doen wat ik wilde."
Lisa keek naar Tom die weer achter de bar stond. Hij glimlachte alleen maar naar hen. Even later kwam Caroline uit
de keuken, en vroeg Tom even te komen. Deze liep naar achter en sloot de deur. Egbert was nog niet terug, en Lisa
keek of hij er al aankwam. Ze wilde naar huis om te eten. Maar hij kwam nog niet. Suze was het ijs nog aan het eten,
en Lisa keek maar weer naar haar Suze. Die had nu even geen aandacht voor haar moeder. Zacht ging de deur
achter de bar open. Caroline en Tom kwamen binnen, en liepen op Lisa en Suze af.
"Mogen wij hier even bij komen zitten?" vroeg Tom aan Lisa.
"Natuurlijk," zei Lisa. "Het is tenslotte uw café."
Beiden pakten een stoel en gingen zitten. Ze keken elkaar aan en toen begon Caroline te praten.
"Lisa, wij hebben net gesproken met Egbert. Hij heeft ons het nodige verteld."
Lisa deinsde een beetje achteruit, geschrokken dat Egbert met hen over haar had gesproken.
"Niet schrikken Lisa," zei Tom. "Naar aanleiding van wat wij hebben gehoord, hebben wij een besluit genomen.
Als jij moet werken, mag Suze hier te allen tijde komen. Dan hoeft ze niet alleen meer buiten te zijn. En wij zijn hier
toch iedere dag. Ook jij bent welkom wanneer je maar wilt. En als wij je nog ergens anders mee kunnen helpen, zullen
wij beiden dat zeker doen."
Lisa keek met grote vochtige ogen naar Caroline en Tom.
"Als Suze dat ook wil," zei ze zacht ."Dan maak ik daar graag gebruik van."
Aan de ogen van Suze was te zien dat ze dat graag wilde. Er werd nog een tijdje onderling gesproken, tot er andere
klanten binnen kwamen. Tom ging weer aan het werk, en Caroline bleef nog even zitten.
"Je begrijpt nog niet hoeveel plezier jij er ons mee doet," zei ze.
"Ik begin er al wel een vermoeden van te krijgen," was de reactie van Lisa. "En ik geloof trouwens dat ik Egbert er voor
moet bedanken. Ik begrijp alleen niet waar hij blijft. Hij had toch al weer moeten zijn."
"Egbert," zei Caroline "is via de achterdeur gegaan nadat hij met ons heeft gesproken. En ik ben blij dat hij met ons
heeft gedaan."
Beiden spraken nog over het hoe en wat. De stemming werd vrolijker en vrolijker. Tot genoegen van een ieder in de
zaak.
Egbert had de achterdeur dicht getrokken, en liep weer op straat. Hij moest denken aan dat wat er nu in het café
gebeurde. Het toverde een glimlach op zijn gezicht. Deze dag kon voor hem, en nog een paar anderen, niet meer
stuk.
THEO VINK
NIEUWE IDEEËN
Als bestuur hebben wij ons afgevraagd hoe de komende cursussen in te vullen en welke cursussen er te geven zijn.
Onze oproep aan u: wie kan en wil een cursus geven op het eigen ‘vak - en interessegebied’?
Tot nu toe hebben alle cursussen zich over 10 avonden uitgespreid.
Of dat zo moet blijven of dat er ook kortere cursussen mogelijk zijn is een punt van overweging.
Wij doen deze oproep mede om nieuwe ideeën en contactmogelijkheden te verkrijgen naar buiten toe.
Het lijkt ons leuk om een cursusboekje samen te stellen van al de mogelijkheden vanuit en binnen Harmonia.
Wij zijn er van overtuigd dat er veel mogelijk moet zijn binnen een vereniging als Harmonia.
Wees niet te bang en vertrouw op uw begeleiding en inspiratie!
JOHN SCHRAA
10
Volle vaart
Vogel
Gekend als
Bron van leven
Statig
Drijf je
Op de wind
Je overgevend
Aan de stroom
Van je bestaan
Schijnbaar doelbewust
Bepaal je richting
Bespeel je
De krachten
Behoedzaam omgaand
Met jezelf
Levend in volle vaart
Maar nooit
Tegen het leven in
opgestuurd door LIA van SANTE - van ROSSUM
KOMISCH
Het is een bekend feit dat (sommige) overledenen gebruik maken van
electronica. Zo nu en dan pakken ze zelfs de telefoon.
Dat gebeurt echt, en is goed onderzocht.
Dat de doden met hun tijd meegaan blijkt uit het volgende berichtje uit
Fortean Times Magazine:
Frank Jones, een man in Engeland, had zijn vrouw bij haar overlijden haar
GSM meegegeven in de kist.
Na de begrafenis ontving hij verschillende SMSjes van haar. Wat de
inhoud van die berichten was staat niet beschreven.
Dat is nou weer jammer.
RECTIFICATIE
In het stuk van Leo over de lezing van H.J. Houthof, en in de puzzel uit de vorige Nieuwsbrief zijn enkele fouten
geslopen. Leo heeft gevraagd dat hier te corrigeren. Hij schrijft:
De lezing: Blz. 11, de 8e en 7e regel van onderen: "Ik loop de trap AF", moet zijn "de trap OP". terwijl in regel 7 "de
trap OP, moet zijn "moet ik de trap AF" . De clou was: we zijn geneigd ons verstand 'OP' in te schieten inplaats van
'AF' naar ons hart. De goede verstaander had dat ongetwijfeld al begrepen.
Precies daar lag het kernmoment van de lezing!
De puzzel: In het diagram van de puzzel over bomen is er telkens in regel 8, 10 en 11 één vakje te weinig afgedrukt.
Voor de echte puzzelaars onder ons geen probleem denk ik zo maar.
Mijn excuses voor het onbedoelde ongemak.
LEO WIERING
11
LEO heeft alweer een nieuwe puzzel voor ons bedacht! Werk aan de winkel!
EEN STENEN CRYPTO - FILIPPINE
In deze crypto gaat het om stenen of vindplaatsen ervan. Stenen hebben iets met mensen en omgekeerd. Zie elders
in deze Nieuwsbrief: Steengoed of Keigaaf!
In de dik omlijnde balk komt bij juiste oplossing een vraag te staan. SUCCES!
DE OMSCHRIJVINGEN:
1. In de strip draagt Obelix deze
steen altijd met zich mee op zijn
rug.
2. Een klein land in de Stille
Oceaan bekend om zijn grote
tufstenen beelden.
3. Een edelsteen als wasmiddel?
4. Met deze stenen kubus kun je
hoge ogen gooien.
5. Gaat deze kei aan het dolen?
6. Ieder draagt er eentje aan bij.
7. Is dit een kei van een vet
varken?
8. Een kei van de adel.
9. Wordt pas gelegd als de bouw
al gevorderd is (6,5).
10.Zo'n kei wordt opgericht om
niet te vergeten
11. Komt deze steen van de
bakker?
12. Een kei van een nachtelijk
hemellichaam.
13. De kijker van een groot zwartgeel gestreept roofdier
14. We beginnen met een schone!
15. Een explosieve edelsteen?
16. Zo noemen onze zuiderburen
een kinderkopje.
17. Een cigaret in het bargoens er
na.
18. Edelsteen als hoogste en
beste speelkaart!
19. Een straatsteen met een
natuurlijke luchtzuiverende
werking.
20. Zij siert (niet goed en teveel)
haar wang met een goudkleurige steen.
21. Grootvader is er reeds.
22. Keien in een groot rond.
23. Mysterieus in het rond gezette
stenen uit 2300 voor Christus.
24. Waar de klappen in voelen
daar is deze steen.
De OPLOSSING van de vorige puzzel werd gevonden door Bärbel Bengtsson.
Voor haar deze keer Coby's heerlijke cake !
De oplossing van de crypto puzzel was:
DE BOOM ALS BEELD VAN DE MENS
De omschrijvingen: 1 woudreus. 2 Irene, 3 slagboom, 4 bomen, 5 meiboom, 6 stamboom, 7 abelen, 8 wereldes, 9
wensboom, 10 pijnboom, 13 wereldboom, 14 linde, 15 levensboom, 16 boompje, 17 tolboom, 18 esdoorn, 19 vliegden,
20 beuken, 21 palmen, 22 eik, 23 grensboom, 24 kerstboom.
12
STEENGOED EN KEIGAAF
Stenen hebben wat met mensen en omgekeerd. Stenen zijn gestolde brokstukken aarde. Zij houden de mens, die
er gevoelig voor is, een spiegel voor.
Op een van de openbare avonden in 2008 zei Ed van Roosmalen nog: "Stenen praten met mensen". Mede daarom
dragen veel mensen altijd stenen met zich mee, vroeger al en ook nu nog. Soms gewoon een steen uit het veld,
onopvallend. Vaak een edelsteen in ring, armband of halsketting, meer opvallend.
Stenen hebben eigenschappen, die we als mens koesteren: kracht, glans, betrouwbaarheid.
Ver voor onze jaartelling hielden mensen zich al met stenen bezig. Denk
aan de hunnebedden, de piramides en de vele resten van steencirkels.
Van de laatste is ◄ Stonehenge de meest bekende. Wellicht zijn daar
sommigen van ons al eens geweest. Zo'n bezoek doet je wat.
Opgravingen in het voorjaar van 2008 tonen aan dat Stonehenge een
soort prehistorisch Lourdes is geweest.
Mensen uit heel West-Europa trokken er heen om genezing te vinden.
Men nam ook een steentje van daar mee naar huis. Genezende krachten
werden er aan toegeschreven.
Minder bekend zijn de 260 voorvaderbeelden op Paaseiland (Polynesisch:
Rapa Nui), een klein eiland ten westen van Chili, in de Stille Oceaan. ►
De precieze betekenis van deze tufstenen beelden is nog altijd niet
achterhaald. Maar voor de "oprichters" hebben ze zeker een bijzondere
betekenis gehad.
Bekend is het verhaal van de Atheense redenaar
Demosthenes (384-322 v. Chr.). ◄ Als kind had hij
een spraakgebrek, hij stotterde. Met een
kiezelsteentje van het strand in zijn mond oefende
hij net zo lang tot hij de bulderende branding
duidelijk verstaanbaar kon overstemmen. Zo werd
hij een fameus redenaar.
Er is een bekend sprookje waarin steentjes en het ontbreken daarvan een belangrijke rol
spelen om de terugweg naar huis te vinden!
Ook in onze moderne tijd hebben wij mensen wat met stenen. Denk alleen maar aan de vele
namen, spreuken en spreekwoorden waarin stenen een rol spelen. Wellicht mag ik zeggen:
Ons hele leven zit vol stenen. Soms ligt er een op je maag. Je kunt erover struikelen. Mensen
zonder gevoel hebben een hart van steen....Wie erg goed is in iets noemen we een 'kei'.
Iets kan ook 'steengoed' zijn of 'keigaaf' .
Als je met je hand over een zeer gladde steen strijkt zul je verwonderd zijn
hoe zacht dat aanvoelt.
Opeengestapelde stenen brengen een scheiding of geven grenzen aan.
Alleen de Berlijnse Muur noem ik; de val ervan veroerde in 1996 heel de
wereld.
Vergeet niet de gewoonte bij
de Joden bij een bezoek aan
het graf van een dierbare of
bekende: men laat een
steentje op het graf achter, teken van gedachtenis, maar ook symbool
van onvergankelijkheid. ►
Kortom: stenen hebben onvermoede krachten. Ze worden op
openbare avonden ook verkocht. Wie er gevoelig voor is, voor haar of
hem betekent een steen heel veel. En dat heeft toch ook te maken met
paranormaal!
Gevoelig voor krachten die niet ieder nog ervaart.
Met stenen groeien we op. Een gedicht van Gerrit Achterberg in de bloelezing "Geef me de tijd. Gedichten over de
herfst van het leven"(samengesteld door Henk van Zuiden, Rainbow Essentials 2008)
Titel van het gedicht "Grind".
Bij herhaald lezen zie je als het ware het kind op het grind groot worden, tot de man die er alleen maar overheen
loopt, tot de oudere man die dan pas aandacht krijgt voor de kiezelstenen onder zijn voeten.
13
GRIND
Het grind van mijn jeugd, de kiezelstenen.
nalatig ben ik boven ze uitgegroeid
tot op de hoogte waar het niet meer boeit.
Men gaat er over naar iets anders henen
en staat een tijd te gapen op z'n tenen
hoe of het in de werelden krioelt.
Men laat zich neder, dodelijk vermoeid
en zie het zijn dezelfde stenen.
Allerlei soorten liggen in mijn hand,
zeldzame kostbaarheden, hard en rond;
een weelde dichterbij dan ooit tevoren,
maar ontoegankelijk. Dieper bevroren
kwijnen de kleuren en hun koude brandt
klevend tegen mijn schaamteloze mond.
Tot zover Achterberg. Kiezelstenen. Voor de dichter een weerspiegeling van een mensenleven. Echter, waar de mens
ophoudt te bestaan, daar gaat de kiezelsteen nog heel lang door. Steengoed toch? Of liever keigaaf?
LEO WIERING
EEN PARABEL
Aansluitend op Leo's fascinatie met stenen die ik helemaal deel, vond ik deze Japanse parabel op Internet:
Lang, lang geleden reisde zenmeester Joji door de Kobe-vallei. Op een
dag zag hij een man aan het werk in een steengroeve. Nieuwsgierig liep
hij op de arbeider toe en vroeg hem wat hij aan het doen was. De man
keek niet op en gromde: " Dat zie je toch, ik hak stenen."
De reiziger vervolgde zijn weg. Na enkele uren kwam hij opnieuw langs
een steengroeve en zag ook daar een man aan het werk, omgeven door
een grote berg stenen. Joji vroeg hem naar de aard van zijn arbeid. De
man keek op, glimlachte en zei: " Ik hak stenen in deze steengroeve en
daarmee voed ik mijzelf en mijn gezin. " De reiziger bedankte hem en
ging heen. Toen de zon op haar hoogste punt was aangekomen, zocht
Joji de schaduw op van een derde steengroeve. Ook daar was een man
aan het werk, omgeven door nog hogere stapels stenen en ook aan deze
vroeg meester Joji wat hij aan het doen was. De man stond op, bood zijn
gast een koele drank aan en zei: " Ik neem het gesteente uit deze groeve en vorm het om tot bouwstenen. Met het
geld dat ik daarmee verdien, voed ik mezelf, mijn gezin en mijn schoonfamilie die bij mij is ingetrokken. Maar als u
echt wilt weten wat ik doe, moet u nog twee dagen verder reizen. Daar bouwen ze met mijn stenen een prachtige,
heilige tempel. "
Een verhaal van dezelfde strekking bestaat ook in onze Middeleeuwse westerse
traditie: " Een man ziet een steenhouwer aan de kant van de weg in de brandende
zon een figuur uit steen hakken. " Doe je dat de hele dag? Vraagt hij bezorgd. Hoe
lang ben je bezig voor je af hebt waar je mee bezig bent? "
" Misschien nog wel een jaar", zegt de steenhouwer. " Ik hak geen steen; ik bouw
een kathedraal."
SCHOLAR's ROCKS of SPIRIT STONES
De Chinezen zijn van oudsher liefhebbers van bizar gevormde
natuurlijke stenen. Uit die liefde ontstonden in de Ming Dynastie (14 tot
17de eeuw A.D.) de z.g. ' Scholar's Rocks' , stenen die in een
gestileerde tuin werden geplaatst, of een kleiner formaat dat net als de
Japanse Bonzai op een plateau werden gezet, speciaal voor dat doel
gemaakt van een mooie houtsoort. Zulke stenen werden gekozen om
hun structuur, vorm en kleur, en waren een voorwerp van schoonheid
en spiritualiteit. Men zag ze als een stuk bezielde natuur, vandaar dat
ze ook wel ' Spirit Stones' genoemd worden.
Nu zijn ze vooral een kostbaar verzamelobject.
L.M.
14
DICHTERS EN HET PARANORMALE (8)
Nu Leo al voor de 8ste keer ons vertrouwd maakt met gedichten met een
paranormale achtergrond, leek het ons leuk om een foto van hem te plaatsen.
Het zal ongeveer vijftien jaar geleden zijn.
Paul de Leeuw op TV. Hij zong een lied, dat mij erg trof. De beginregel verstond ik
als: "Ik heb een steen gelegd...."
Vele jaren later, om precies te zijn vorig jaar, kocht ik het boek van Bram Vermeulen
(1946-2004) 'Ik heb een steen verlegd'. Een boek vol liedteksten en gedichten van
Bram Vermeulen. 'Gelegd' of 'Verlegd', het scheelt maar één letter, maar een wereld
van verschil!
Naar mijn aanvoelen speelt hier het karma van de mens duidelijk een rol. En karma
niet als lot, dat je maar over je heen laat komen. Karma meer als levensopdracht, waarin moeilijke omstandigheden
uitdagingen zijn om ons te slijpen. Karma betekent: werk aan de winkel, karwei dat op je schouders rust.
Zo wordt Karma een weg tot ontplooiing. En daarmee kom je in de stroom van het leven....Een gedachte die ik
aantrof bij Paul Kluwer in PRANA nr 169, oktober/november 2008.
Een steen verleggen in een rivier betekent voor mij dan: de uitdaging van het karma aangaan, want zelf ben je de
steen en de rivier is de stroom (leven) waarin je staat. Karma niet als onontkoombaar noodlot. En welke kant het
opgaat heb je voor een deel zelf in handen.
Dat ik in deze niet alleen sta blijkt volgens mij uit het feit dat de drie beginregels van de derde strofe nogal eens
gebruikt worden in overlijdensadvertenties. Vooral wanneer het jonge mensen betreft, die door een ongeluk om het
leven zijn gekomen, veel te jong! Maar toch, ondanks de te jonge leeftijd, al heel wat betekend hebben.
De steen, hier beeld van de mens, doet in de rivier wat met het stromend water, dat niet tegen te houden is. Maar het
water doet ook wat met de steen; deze wordt als het ware glad geslepen, mee gesleurd om tenslotte in zee op de
bodem rust te vinden.
DE STEEN
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier hou je niet tegen.
het water vindt er steeds een weg omheen.
Misschien eens, gevuld door sneeuw en regen,
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee,
om hem dan glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat door het verleggen van die ene steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
Zo draag je jaren een tekst met je mee en vele jaren later valt het kwartje precies op zijn plek.
Rustig lezend besef ik pas wat een rijkdom aan beelden dit ' eenvoudige' liedje bevat!
LEO WIERING
Bron liedtekst:
Bram Vermeulen, Ik heb een steen verlegd.
Nijgh en van Ditmar, Amsterdam 2007
LANGDURIG ZIEKEN
Via deze weg vragen wij uw liefdevolle aandacht voor de langdurig zieken van onze vereniging:
An Tempel, Brigitta Horn, Coby Wiering, Micky Hommerson, Fons van Hal,
Greet Vloedmans, de vrouw van Hans Peters
Wij wensen hen en hun familie sterkte, licht, liefde, kracht en de warmte van ons allen.
15
AGENDA
17 februari
20 februari
27 februari
3 maart
6 maart
Cursus Meditatie
door Lia en Maarten van Sante
Ontwikkelingsavond - Tranceavond
door Lia en Maarten van Sante
Openbare lezing over diverse soorten healing
door Gerda Dijst
Cursus Intuïtieve Mediamieke ontwikkeling *
door Lia en Maarten van Sante
Openbare avond - Psychometrie a.d.h.v. diverse disciplines
door Freddy Kaak
9 maart
Cursus Tarot *
door Gerrie Dimmendaal
13 maart
Ziekendienst - met healing
17 maart
Cursus Meditatie *
door Lia en Maarten van Sante
20 maart
Ontwikkelingsavond over......
door Theo Vink
27 maart
Openbare Avond - Psychometrie via door u meegebrachte bloemen
door de heer en mevrouw Hoffmann
Aanwezig van 12.00-17.30 Paranormaal-beurs PARAVIEW in de Eusebiuskerk, Kerkplein 1,
6811 EB, Arnhem om Harmonia-Nederland afd. Arnhem te promoten
28 maart
29 maart
Aanwezig van 12.00-17.30 Paranormaal-beurs PARAVIEW in de Eusebiuskerk, Kerkplein 1,
6811 EB, Arnhem om Harmonia-Nederland afd. Arnhem te promoten
3 april
Ziekendienst
door Fons van Hal
6 april
Cursus Tarot *
door Gerrie Dimmendaal
7 april
Cursus Intuïtieve Mediamieke Ontwikkeling *
door Lia en Maarten van Sante
10 april
Goede Vrijdag. Geen bijeenkomst
14 april
LEDENVERGADERING voor leden en kandidaatleden; wij rekenen op een grote opkomst!
Laat uw stem niet verloren gaan!
17 april
Openbare Avond - Waarnemingen via het Sjamanistisch Orakel
door Ben van Heesch
21 april
Cursus Meditatie *
door Lia en Maarten van Sante
24 april
Openbare lezing - Leven met verlies. Wat is stervensbegeleiding?
door Caroline Iordens (Stichting Elisabeth Kübler-Ross)
* Cursussen alleen voor wie zich daarvoor hebben ingeschreven
Openbare avonden: entree niet-leden € 7.50
Een boom die zo dik is dat je twee armen nodig hebt om hem te
omcirkelen, is ontkiemd uit een zaadje.
Een pagode van veel verdiepingen is gebouwd door steen op steen
te plaatsen.
Een reis van drieduizend mijlen wordt begonnen met een enkele stap.
LAO TSE
16

Vergelijkbare documenten

NIEUWSBRIEF Juni 2010

NIEUWSBRIEF Juni 2010 NEDERLANDSE VERENIGING VAN SPIRITUALISTEN

Nadere informatie