ANWB routebeschrijving

Commentaren

Transcriptie

ANWB routebeschrijving
Van de Glen Trool naar de Merrick
2
De hoge Galloways
route
route
2
Van de Glen Trool naar de Merrick
Van de Glen Trool naar de Merrick
De Glen Trool, die een belangrijke rol speelt in de Schotse geschiedenis, is een goed uitgangspunt om de Merrick, de hoogste berg van
de Southern Uplands, te beklimmen. Op de top hebt u een weids
uitzicht over het zuidwesten van Schotland.
DE ROUTE IN HET KORT
++
Niveau
4.30 uur
Duur
750 m
Stijgen/dalen
karakter: in het bos is
het pad bijzonder goed,
op het open bergland treft
u moerassige passages.
Gestadige en dikwijls
steile stijging; na de
Benyellary loopt de
route een eind over een
kam.
wandelkaart:
OS Landranger 77.
horeca: geen gelegenheden.
Het beginpunt van deze wandeling is
de parkeerplaats aan het eind van de
toegangsweg naar de Bruce’s Stone.
De gedenksteen rechts van de parkeerplaats herinnert aan de overwinning van de Schotse koning Robert the Bruce op een Engelse militaire eenheid bij Loch Trool (1307).
Daardoor blies hij de haperende onafhankelijkheidsstrijd van Schotland
843 m
719 m
Benyellary
719 m
600 m
140 m
In 1307 versloeg Robert the Bruce hier in de Glen Trool een Engelse militaire eenheid.
De Bruce’s Stone herinnert aan deze Schotse koning.
nieuw leven in; na nog enkele nederlagen legden de Engelsen zich in
1328 neer bij de Schotse onafhankelijkheid. Bij het monument hebt u
een prachtig uitzicht op de Glen
Trool.
Terug op de parkeerplaats begint
aan de linkerkant het pad omhoog
naar de Merrick, dat aanvankelijk
zeer goed is. Op een informatiebord
Merrick
Benyellary
Parkeerplaats
(bij Bruce’s Stone)
bereikbaarheid: met de
auto van Newton Stewart
of Girvan via de A 714 tot
Bargrennan, daar afslaan
naar Glentrool Village en
verder richting Loch Trool;
na ca. 4 km bij de afslag
naar de camping rechtdoor
tot het eind van de weg,
zo’n 2,5 km verder. Daar is
een kleine parkeerplaats
bij de Bruce’s Stone. Er rijden geen bussen.
Parkeerplaats
(bij Bruce’s Stone)
140 m
400 m
200 m
0m
begin
0
22
2 uur
2.30 uur
3 uur
4.30 uur
13 km
wordt onder andere gewaarschuwd
voor mist; wandelaars krijgen ook
de raad om ruim voldoende tijd voor
de wandeling uit te trekken. Het
goed onderhouden deel van het pad
eindigt wanneer u boven enkele kleine watervalletjes het dal van de
Buchan Burn bereikt. Van hieraf is
de Benyellary, die hoog boven het
dal verrijst, al te zien.
Na een goed aangegeven omleiding
via een steil pad komt u door een
kissing gate in het bos; daarna
wordt het pad weer vlakker. Even na
het voormalige bothy (hutje) Culsharg komt u op een breed bosbouwpad (45 min.). Steek de brug
over (rechts) en ga meteen daarna
naar links (bordje: ‘Merrick Climb’).
Na een volgende steile stijging bereikt u de rand van het bos. Nu wordt
het pad aanzienlijk slechter; het
voert door onbeschut moerassig en
modderig terrein.
Steek via een volgende kissing gate
een omheining over; bij een stenen
muur bereikt u de kam. Volg deze
naar rechts bergopwaarts naar de
Benyellary, waarvan de top door een
zeer grote cairn wordt gemarkeerd
(2 uur). Als het mooi weer is kunt u
van hieraf de Arran Islands (in het
noorden) en Ierland en Cumbria (in
het zuiden) onderscheiden.
Blijf de muur volgen; de route loopt
over de kam, die de naam Neive of
the Spit draagt, geleidelijk bergafwaarts. Als het terrein weer begint
te stijgen, buigt het pad van de
muur af naar rechts; het voert nu
rechtstreeks naar de top van de
Merrick. De klim is niet al te steil en
kost weinig inspanning. Op de top
van de hoogste berg van de Southern Uplands (843 m) staan een geodetisch markeringspunt en een stenen windkering (2.30 uur).
Het uitzicht op de top van de Benyellary was al prachtig, maar op de
Merrick is het bij helder weer zonder
meer adembenemend. Soms kunt u
in de verte zelfs de Highlands en het
23
route
i
Sp
th
of
Gl
ne
e
iv
e
th
Kirn Brae
oo
Bu
r
g
h
Helen’s Stone
n
ai
DE ROUTE IN HET KORT
n
on
Glo
Benyellary
719 m
oc
u rn
of
nan
B
g
e
Ri
ke
n
Van Wanlockhead over de Southern Upland Way
In de omgeving van Wanlockhead, het hoogstgelegen dorp van
Schotland, zijn veel herinneringen aan de vroegere mijnbouw te
zien. Het langeafstandspad Southern Upland Way voert door een
eenzaam landschap met hooggelegen moors.
t
Braes of
Mullachgeny
Kir
Merrick
843 m
Black
Gairy
En
ch
rs
Lo
e
Cr
Scab
Craigs
++
Niveau
Ri
go
f
Co
Lagwholt Moor
Eldrick
nB
Bennan
562 m
4.30 uur
urn
Duur
a
Buc h
Culsharg
750 m
Buchan Hill
493 m
Black
Gairy
Stijgen/dalen
Gairla
nd
B
Fell of Eschoncan
360 m
White
Brae
Top
Waterval
Buchan
To
82 m
e
S
er
t
o ol
of Tr
l
Gle
nh
Glenhead
ad
B urn
South er
n Upland
Wa
nd
Wa
y
l
la
rn Up
the
ou
Caldons
Pulh
arr
ow
Bur
n
Wv.
hele zuidwesten van Schotland zien.
De noordelijke helling van de Merrick is erg steil en maakt een heel andere indruk dan de tamelijk glooiende zuidwestelijke helling.
Het pad voert via dezelfde route als
op de heenweg terug naar de Beny24
o
y
Newton Stewart,
Girvan,
G
Glentrool Village
Wa
o
Loch Trool
n
en
G
l
rr
r
e
T
karakter: grotendeels
goede landbouwweggetjes en wandelpaden,
met enkele behoorlijk
steile stijgingen over
open terrein.
markering: de hele route
het distelsymbool van de
Southern Upland Way.
wandelkaart:
OS Landranger 78.
horeca: alleen in het
museum van Wanlockhead.
bereikbaarheid: op werkdagen met de bus lijn 30
van Lanark en Sanquhar
naar Wanlockhead. Met de
auto van Abington aan de
M 74 of van Mennock aan
de A 76 via de B 797 naar
Wanlockhead, waar u kunt
parkeren bij het Museum
of Lead Mining.
tip: op het open terrein
kan het bij mistig weer
lastig zijn om u te oriënteren.
variant: in het broed- en
jachtseizoen kan de route
ongeveer 2 uur langer
zijn.
145 m
Begin
Glen Trool
Lodge
3
In het land van de loodmijnen
500 m
1 : 50.000
ellary (3 uur). Bij mist moet u oppassen dat u het zijpad vanaf de stenen muur naar links in de richting van
het bos niet mist. Het steile stuk
komt uit op het bosbouwpad met de
brug (3.45 uur). Ten slotte bent u
weer op de parkeerplaats (4.30 uur).
Beginpunt is het interessante Museum of Lead Mining. Steek bij de
ingang van het museum de weg over
en volg het oude tracé van een
smalspoortreintje. De route voert
hier voortdurend over het langeafstandspad Southern Upland Way
(SUW). U passeert eerst de ingang
naar de Lochnell Mine, dan een oude kerk en vervolgens de aan het begin van de 19e eeuw gebouwde
beam engine (een stoommachine
die gebruikt werd om water uit de
mijn te pompen), waarvan het dragende element uit een houten balk
bestaat. Dit is het best bewaard ge-
bleven exemplaar van Groot-Brittannië. Daarachter liggen typische cottages van de mijnwerkers, die ook
bij het museum horen. U loopt nu
naar de New Glencrieff Mine, die nog
tot 1956 in bedrijf is geweest. Bij de
ingang gaat de route naar rechts
over de weg verder het dal door, tot
u aan de linkerkant een houten brug
ziet (30 min.).
Steek het Wanlock Water via deze
brug over. Een bordje geeft de alternatieve route voor de SUW aan, die
tijdens het broed- en jachtseizoen
gebruikt moet worden. Bovendien is
het dan streng verboden om van het
25
route
0
Van Wanlockhead over de Southern Upland Way
ur n
2
Van de Glen Trool naar de Merrick
511 m
h
Sou
th e Upla n d Wa y
rn
Wedder Dod
445 m
t
w
Duntercleuch
Glendo r Burn Snarhead Hill
ch
rn
route
o
k Bu
1 : 65.000
L
e
Sowen Dod
546 m
Glengaber Hill
515 m
Up
lan
dW
ay
Meadowfoot
Old Mine
So
uth
e
Stood Hill
587 m
486 m
pad af te wijken. De alternatieve route is 4 km langer, voert over landbouwweggetjes en loopt rond de
heuvel. Bij Cogshead komt hij weer
uit op de oorspronkelijke route.
Het pad voert nu zeer steil omhoog
over de Glengaber Hill, maar dankzij
het gras is het hier aangenaam wandelen. Volg het gemarkeerde pad tot
aan de kam vlak bij de afgeronde
top (1.15 uur). Negeer daar een zijpad naar links, dat een hek door
gaat, en loop naar een omheining,
die u met behulp van een stile oversteekt. Daarachter is de juiste route
dankzij de SUW-markeringen gemakkelijk te vinden.
U krijgt uitzicht op een dal dat van alle kanten wordt omringd door ca.
500 m hoge heuvels. De bodem is
Museum of
Lead Mining
400 m
Mus.
Lochnell Mine
Begin
Wanlockhead
Black Hill
550 m
Willowgrain
515 m
Sanquhar
Beam
Engine
Shieling Rig
rn U
pland
Cemetery
Cog Burn
Way
Cogshead
l s
i l
rn
Lowmill Knowe
448 m
urn
H
gB
e
ut h
Tongue Hill
C o 396 m
r
Burn
Glensalloch
Glendorch
Rig
So
ter
Wa
ck
nlo
Wa
Well Hill
hier erg schraal en moerassig, en
vormt daardoor een ideaal leefgebied voor het Schotse sneeuwhoen.
In de ogen van veel grootgrondbezitters hebben deze dieren slechts één
nut: als schietschijf dienen voor jagers die er grote bedragen voor over
hebben om op sneeuwhoenderen te
mogen jagen. Dat daarmee ook
werkgelegenheid voor de plaatselijke bevolking in het geding is wordt
dikwijls aangevoerd als rechtvaardiging voor de jacht. De meningen over
de jacht op sneeuwhoenderen – en
de jacht in het algemeen – lopen in
Schotland ver uiteen.
De route voert het dal in; halverwege de helling moet u weer met behulp van een stile een omheining
oversteken. Het pad wordt nu ondui-
Glengaber Hill
Glengaber Hill
485 m
485 m
houten brug
320 m
Cogshead
Cogshead
350 m
350 m
delijker en is af en toe tamelijk modderig. Tot halverwege de 18e eeuw
was dit de enige route naar Wanlockhead. Destijds noemde men het
pad van Sanquhar naar Wanlockhead de coffin route (‘pad van de
doodskisten’), omdat iedereen die in
Wanlockhead was gestorven naar
Sanquhar moesten worden vervoerd
om daar begraven te worden.
Wandel bij de boerderijruïne Cogshead rechts langs de stenen muur
omlaag naar een bosbouwpad (1.45
uur). Hier komt de alternatieve route
weer op het hoofdpad uit. Houd links
aan en steek in het bos een beek
over. Een eindje verder maakt het
bosbouwpad een bocht naar rechts;
ga hier scherp naar links – volg de pijl
van de Southern Upland Way. Even
daarna passeert u een omheining en
gaat u steil omhoog naar rechts. Bij
een volgende omheining met een
hek bereikt u de kam (2.15 uur). Hier
hebt u een prachtig uitzicht op het
landschap van de Nithsdale, dat aanzienlijk minder onherbergzaam is.
Het weer in de Nithsdale is dikwijls
veel beter dan in het regenachtige
Wanlockhead.
De terugweg loopt via dezelfde route; na in totaal 4.30 uur bent u weer
terug bij het beginpunt.
Mijnwerkers en hertogen
Al in de Middeleeuwen werden in
Wanlockhead lood en zelfs goud gedolven. In het begin van de 18e eeuw
Museum of
Lead Mining
400 m
houten brug
320 m
200 m
begin
0
26
30 min. 1.15 uur
1.45 uur
2.45 uur
3.30 uur 4 uur
4.30 uur
14 km
werd de exploitatie van de loodmijnen overgenomen door de Quakers.
De werkomstandigheden van de arbeiders waren destijds ongelooflijk
zwaar, zoals u tijdens een – beslist
aan te raden – bezoek aan het Museum of Lead Mining zult zien. Ook
de Lochnell Mine, een cottage en
een bibliotheek maken deel uit van
het museum. De Lochnell Mine was
van 1710 tot 1860 in bedrijf. Voor de
mijn wasten jongens van 8 tot 10 jaar
het lood in de rivier – ook als het
’s winters ijskoud was. De bibliotheek, die al in 1756 werd geopend,
was de op één na eerste openbare
bibliotheek van Schotland. De oudste bevindt zich in het nabijgelegen
dorp Leadhills en is eveneens een
bezoek waard.
Na het vertrek van de Quakers ging
Wanlockhead over in handen van de
hertog van Buccleuch en Queensbury, die nog altijd eigenaar is van
dit hele gebied. Wie zich een beeld
wil vormen van de manier van leven
van een van de meest vooraanstaande Britse grootgrondbezitters
moet beslist een bezoek brengen
aan Drumlanrig Castle, dat ten noorden van Thornhill in een uitgestrekt
park staat.
In vroeger tijden konden de hertogen vrijwel aaneengesloten over hun
eigen landerijen van hier naar Edinburgh rijden. Hun politieke invloed
was dan ook zeer groot. Zo vertegenwoordigde de tweede hertog van
Queensbury Schotland bij de onderhandelingen over het aansluitingsverdrag met Engeland in 1707.
De huidige hertog bezit een schitterende particuliere kunstverzameling
met onder andere werken van Rembrandt, Holbein, da Vinci, Breughel
en Gainsborough. Alleen al daarom
is het de moeite waard een bezoek
aan het kasteel te brengen.
27
3
1 km
route
0
Van Wanlockhead over de Southern Upland Way
Blac
3
Van Wanlockhead over de Southern Upland Way