Het belang van Lemurië en Atlantis in onze huidige tijdslijn

Commentaren

Transcriptie

Het belang van Lemurië en Atlantis in onze huidige tijdslijn
Het belang van Lemurië en Atlantis in onze huidige tijdslijn
•
Geschreven door auteur 1 Reactie
Gepubliceerd: april 22nd, 2011
De Nieuwe Tijd
We zijn te veel afgescheiden van de Aarde in onze zoektocht naar een
God in de lucht. Het Tijdperk Vissen heeft ons de laatste tweeduizend
jaar doen geloven dat, wanneer we ons goed gedroegen, we liefde
zouden vinden in de verre hemel als we kwamen te overlijden. Door
deze denkbeelden raakten we afgescheiden van het land en de zee van
de helende liefdevolle natuur van Gaia.Nu is de cyclus van dat tijdperk
voorbij en we gaan het Tijdperk Aquarius binnen. De denkbeelden die
ons gedicteerd werden door anderen worden vervangen door het weten
wat we in onszelf vinden. Dit weten wacht geduldig totdat het ontdekt
wordt in ons hart, waar de liefde en het ‘aanbreken van de lente’ zich
bevinden.
De lente komt voor ons allen precies op tijd. Onze planeet heeft lang
genoeg geleden onder de perceptie dat zij niet meer is dan een ‘ding’.
We zijn vergeten dat de Aarde een levend ademend wezen is. Al het
verschrikkelijke dat we de planeet hebben aangedaan, hebben we ook
andere mensen aangedaan. We waren verdwaald in de Duistere Nacht
van de ziel. De mensheid is afgegleden van de Goddelijke Expressie naar
de plaaggeest en voorts redder van een verloren wereld.
Na de vernietiging van Atlantis en Lemurië gingen we een planetaire
cyclus binnen van achteruitgang, waardoor we terecht kwamen in een
‘strenge winter’. Er waren natuurlijk tijden, seizoenen, culturen en
volkeren die de kennis over onvoorwaardelijke liefde en
multidimensionaal licht doorgaven. Deze culturen en volkeren waren
bakens van licht in de lange duistere nacht.
Cycli afronden
We ronden de cyclus af van de Precessie van de Equinoxen, wat 25.256
jaren in beslag neemt. Halverwege deze cyclus waren onze voorouders
van Lemurië en Atlantis bij de ‘achterdeur’ van de Ascentiecyclus, net
zoals we nu door de voordeur gaan.
Het is gezegd dat diegenen die zich hun geschiedenis niet bewust
herinneren, gedoemd zijn deze te herhalen. Herinneren wij ons onze
geschiedenis? Velen van ons hebben gezworen om in deze tijd onze
geschiedenis weer te herinneren.
Waarom willen we ons dit herinneren? Het antwoord is dat mensen die
hun geschiedenis kennen, leren van het verleden om daar profijt van te
hebben in het heden. Mensen die verantwoordelijkheid nemen voor hun
fouten kunnen zichzelf vergeven. Door deze vergeving kunnen we de
redenen herinneren waarom de fouten zijn gemaakt en kunnen we de
problemen verhelpen, voordat ze een kans krijgen om weer te
manifesteren.
Als we de redenen kunnen achterhalen waarom we hebben gedaan wat
we hebben gedaan, zal het hopelijk niet te laat zijn om de grote schade
te herstellen die we Gaia hebben toegebracht. Dan kunnen we
ascenderen om onszelf in de volgende cyclus van ervaring te plaatsen,
namelijk de vijfde dimensie.
Het zijn deze redenen waarom we nu terugkeren naar de werelden van
Lemurië en Atlantis, die verloren zijn gegaan onder de zeespiegel. We
keren terug in de hoop dat we kunnen herinneren wie we waren ten
tijde van die realiteiten. Er zijn vele versies van deze werelden, omdat er
veel mensen zijn die ze kunnen herinneren en er dus oneindige parallelle
realiteiten zijn. Ongelukkigerwijs eindigden al deze parallelle realiteiten in
vernietiging, omdat dit het einde was van hun cyclus. De details van
deze vernietiging zijn velerlei, maar het algemene beeld is hetzelfde.
Lemurië is vernietigd door het misbruik van Liefde en Atlantis is
vernietigd door het misbruik van Macht. Beide beschavingen konden niet
genoeg wijsheid vergaren om te leren van hun fouten, voordat het te
laat was. Daarom eindigden deze werelden in vernietiging in plaats van
Ascentie. Echter hebben veel Lemuriërs en Atlantiërs persoonlijke
Ascentie ervaren en anderen hebben een thuis gevonden in de
Binnenaarde, waar ze hebben getracht hun vorige beschaving na te
bootsen. De inwoners van de Binnenaarde assisteren Gaia, terwijl ons
zonnestelsel door de voordeur gaat van de planetaire baarmoeder, het
Galactische Centrum. We zijn halverwege het sterrenstelsel gekomen
sinds de grote val. Hebben we al wijsheid vergaard?
In jezelf kijken
Door realiteiten te herinneren die je omarmt in onvoorwaardelijke liefde
vanuit de vijfde dimensie en daarbuiten, kun je oude beschermende
mechanismen vervangen. Helaas zijn de meeste spirituele tradities sinds
de grote val gericht op de vierde dimensie. De vierde dimensie bevat nog
altijd polariteit, zelfs in de hoogste octaven, en ontbeert dus
onvoorwaardelijke liefde. De Hemel, Nirvana, hoe het ook genoemd is,
resoneren dus alleen naar ten hoogste de vierde dimensie. Deze
voorwaardelijke liefde leert dat liefde iets is wat je moet verdienen of
leren.
Je kunt alleen het concept van onvoorwaardelijke liefde omarmen en
leven door je bewustzijn te verruimen tot de vijfde dimensie en verder.
Wanneer je bewustzijn gevuld is met onvoorwaardelijke liefde, kun je je
realiseren dat je oude gewoonten en emotionele verslavingen meer als
zijwieltjes waren op je kinderfiets. Deze beschermden je tegen het
vallen. Echter, toen je je realiseerde dat je jezelf in balans kunt houden,
merkte je dat je zijwieltjes (gewoonten en emotionele verslavingen) je
afremden en je mogelijkheden beperkten om van de reis te genieten.
Als je je driedimensionale beperkingen loslaat, begint het werk pas.
Werk, omdat het loslaten van oordelen in een wereld vol van angst
volharding en vastberadenheid kost, zodat het lijkt alsof het werk is. Om
je oude mechanismen los te laten waarmee je schakelt tussen
duisternis/angst en licht/liefde, dien je het feit te omarmen dat je
resoneert boven beide uitersten. In andere woorden, je dient je
perceptie los te laten dat je je aardse lichaam bent om jezelf te zien als
de eenheid die het aardse lichaam gebruikt om de derde dimensie te
ervaren.
Wanneer je bewustzijn boven polariteit uitstijgt, kan onvoorwaardelijke
liefde in al je gedachten bestaan, omdat je weet dat je te allen tijde
beschermd wordt. Met de kennis van deze bescherming hoef je anderen
niet te oordelen om jezelf te beschermen. En nog belangrijker, wanneer
je bewustzijn is gevuld met onvoorwaardelijke liefde, kun je het grotere
plaatje zien van het kleine onderdeel van jezelf wat geaard is in de derde
dimensie.
Je bent een prachtig wezen van multidimensionaal licht en
onvoorwaardelijke liefde. Net zoals je fysieke lichaam op je bed kan
liggen terwijl je hand de grond raakt, kan je lichtlichaam in de vijfde
dimensie zijn terwijl je lagere expressie de derde dimensie raakt.
Zaadjes planten in de Aarde
Er zijn veel verschillende versies van de mensheid omdat de Aarde is
beplant met zaadjes van verschillende beschavingen vanuit de gehele
Melkweg en zelfs vanuit andere sterrenstelsels. Het zaaien van de Aarde
begon vele cycli en miljoenen jaren nadat de initiële zaadjes waren
geplant op Aarde. Het zaaien van een planeet lijkt veel op het zaaien van
de bodem. Zaadjes worden geplant in de hoop dat ze zullen groeien. Op
dezelfde manier hebben wezens van andere planeten, sterrenstelsel en
dimensies hun zaadjes geplant op de Aarde in de hoop dat ze zouden
leven, groeien en gedijen op een nieuwe, jonge wereld.
De Arcturianen waren één van de eerste beschavingen die zaadjes
plantten op planeet Aarde. Voordat we kijken naar de relatief nieuwe
beschavingen van Lemurië en Atlantis, moedigen we je aan om je
galactische familie te herinneren. Hoe je dit kunt doen? Stof de vele
spinnenwebben af van je vele incarnaties gedurende het Tijdperk Vissen.
Alleen krachtige personen kunnen hun zwakheden erkennen en nog
krachtigere personen kunnen de vele leugens erkennen die hun groei
hebben beperkt. Je kunt de angst loslaten dat andere beschavingen net
zo barbaars zijn als je eigen. Er zijn zeker sommige beschavingen die
functioneren volgens het ‘alleen denken aan jezelf’ paradigma, net zoals
vele beschavingen dat op Aarde hebben gedaan sinds de val van
Atlantis. Echter hebben de meeste galactische beschavingen zich
ontwikkeld naar eenheidsbewustzijn, wat ook voor de Aarde in het
verschiet ligt.
Toen de beschavingen van Lemurië en Atlantis vielen, waren er wel
individuen die ascendeerden. Er waren ook mensen die schuilden onder
de grond, om de volgende mogelijkheid af te wachten om te ascenderen.
Die tijd is nu aangebroken.
Deze mensen gingen de Binnenaarde in voordat de Aarde haar laagste
frequentie bereikte door alle negativiteit, dus zij leven nu een halve
octaaf boven onze huidige frequentie. Doordat ons zonnestelsel nu zo
dicht bij het Galactische Centrum staat, wordt de frequentie van de
Aarde enorm verhoogd. De Aarde bereidt zich voor om het 2.000 jaar
durende Gouden Tijdperk van Aquarius in te gaan, waarbij ons
zonnestelsel constant wordt gehuld in multidimensionaal licht en
onvoorwaardelijke liefde vanuit het Galactische Centrum.
De invloed van deze multidimensionale energie zorgt ervoor dat zij die
het accepteren deze gift gebruiken om de waarheid te horen zoals
verteld door zij die reeds geascendeerd zijn, alsmede de mensen die
hebben gewacht in de Binnenaarde. Omdat waarheid gerelateerd is aan
perceptie zijn er veel verschillende verhalen van de opleving, piek,
terugval en vernietiging van de beschavingen van Lemurië en Atlantis.
Wij Arcturianen delen ons eigen perspectief, maar we verwelkomen
iedereen om zijn of haar eigen perspectief te laten ontwaken en in je
bewustzijn te laten groeien.
Ons verhaal begint
Tijdslijn van Lemurië en Atlantis
We beginnen ons verhaal aan het begin van de laatste Precessie van de
Equinoxen, 26.556 jaar geleden. Een wonderlijk Gouden Tijdperk rondde
de Cyclus van Lemurië af, terwijl Atlantis haar piek bereikte. Lemurië en
Atlantis waren ontworpen om polariteit te brengen op Aarde, zoals
mensen dat ervoeren na de grote val. Lemurië zou de
‘Moederbeschaving’ worden en representatief staan voor de stroom van
een elektron, de vrouwelijke energie, ervaren als liefde. Atlantis,
daarentegen, zou de ‘Goddelijke Vader’ worden en representatief staan
voor de stroom van een proton, de mannelijke energie, ervaren als
macht.
Door de twee beschavingen te combineren zou Gaia veel wijsheid
kunnen vergaren om te ascenderen. Helaas eindigde het kosmische
huwelijk in een lange scheiding, waarin beiden alles verloren. Een reden
hiervoor was dat de galactische ouders van de beschavingen het
huwelijk nooit hebben goedgekeurd. De galactische ouders wilden
controle houden over de mensen en alle bezittingen van de Aarde. Macht
over anderen en hebzucht heeft beide beschavingen naar de afgrond
gebracht.
Dus hebben de kinderen van de kosmische families het meeste geleden.
Deze kinderen zijn de mensen die nu op Aarde leven. Daarom is het nu
zo belangrijk om de handen ineen te slaan. Zowel Lemurië als Atlantis
resoneerden naar de vierde dimensie. Het stond nooit in de plannen om
een realiteit te creëren in de derde dimensie, omdat de afwezigheid van
lichtwezens de evolutie veel te moeilijk zou maken. Helaas was de Aarde
zo hard geraakt na de val van Atlantis, dat haar resonantie zakte naar de
derde dimensie. Toen begon de vierde dimensie als een aura om de
derde dimensie te draaien, terwijl het lichaam van de Aarde de derde
dimensie voorstelde.
De scheppers van het experiment Aarde, om te leven in een extreem
gepolariseerde realiteit, waren erg bezorgd omdat de polariteit in de
derde dimensie erg wreed was en het bovendien erg moeilijk bleek om
vanuit de hogere dimensies te opereren in de derde dimensie.
Alle energie draait in cirkels. Daarom kunnen de extremen van deze
cirkels, zoals het duistere/angstige en het lichte/liefdevolle
samenklonteren. Daarom kunnen mensen hun angst verwarren met
liefde door te geloven dat wat ze doen voor anderen voor hun eigen
bestwil is. Op dezelfde manier hebben veel mensen anderen nodig om
hun liefde te bewijzen door hun eigen behoeften te volgen, wanneer hun
liefde vergiftigd is door angst. Het is de angst dat zij liefde niet
verdienen en zo hun liefde denken te bewijzen door gehoorzaam te zijn.
Impressie van Lemurië
Impressie van Atlantis
Wat hebben we geleerd
Van dit experiment van een gepolariseerde realiteit op Aarde hebben we
geleerd dat zowel de mannelijke (proton) en vrouwelijke (elektron)
energieën wijsheid, macht en liefde moeten opnemen in hun
respectievelijke aardse lichamen om het centrum te vinden. Daarom is
de Atma, de Drievoudige Vlam van Wijsheid, Macht en Liefde in het
hogere hart geplaatst van iedereen die incarneert. Helaas bleek deze
correctie in de meeste gevallen zinloos. Na de val van Atlantis is de
trilling op Aarde zo laag geworden, dat iedereen het veel te druk had
met overleven om ook maar te verbinden met het hogere hart.
Als je kijkt naar de geschiedenis zie je hoe er vrijwel niets veranderd is.
Veel mensen hebben een diepgewortelde angst om verlaten te worden,
tot in het extreme aan toe. Wij als Arcturianen, maar ook veel andere
Galactische voorouders die het leven hebben opgestart op Aarde, voelen
ons alsof we al die generaties na Lemurië en Atlantis hebben verlaten.
Omdat de Aarde was gecreëerd als een planeet van vrije wil, zijn we
enorm beperkt in de manier waarop we kunnen helpen.
Het doet pijn om te zien hoe de mensheid zo heeft gestreden na de val
van Atlantis. Jammer genoeg konden wij de Arcturianen, Pleiadianen,
Siriërs en anderen alleen tot jullie spreken via de ontwaakte mensen die
ons vroegen via hen te spreken. Dit ging gepaard met enorme
vastberadenheid, omdat het vele jaren in beslag neemt voordat iemand
berichten van de lichttaal kan ontvangen en vertalen naar de
driedimensionale taal.
Gelukkig stijgt de frequentie op Aarde weer en kunnen vele lichtwezens
op Aarde incarneren als wat ook wel sterrenkinderen genoemd wordt.
Verder kunnen de geïncarneerde lichtwezens makkelijker de galactische
boodschappen vertalen en begrijpen nu het bewustzijn van de mensen
aan het verruimen is. Je kunt je intentie uit laten gaan naar alle
mogelijke galactische beschavingen als je geïnterresseerd bent om te
communiceren en wanneer je om hulp en sturing hebt gevraagd kunnen
ze het voor niets geven.
Het was moeilijk voor ons om toe te kijken hoe Lemurië ten onder ging
en hoe vervolgens Atlantis volgde. Iedereen realiseerde zich, ook in de
hogere dimensies, dat een groter plan uitgevoerd werd en dat iedereen
fouten had gemaakt. Net zoals ouders hun kinderen in de gaten moeten
houden zodat ze niet dezelfde fouten maken als zij, zo observeren onze
galactische voorouders en sturen ze liefde, zodat de kinderen op de
Aarde niet weer dezelfde fouten maken zoals zij.
Een cyclus loopt af en de overlevenden van Lemurië en Atlantis in de
Binnenaarde krijgen opnieuw een kans te ascenderen door de energie
van het Galactische Centrum. Vele cycli zijn voorbij gegaan in de evolutie
van de mensheid en vele lichtwezens zijn nu geïncarneerd. De terugkeer
van onze voorouders. Voor velen is het nog vreemd te noemen, omdat
ze er gewoon uitzien als mensen. Omdat we er gewoon uitzien als
mensen. We kunnen weer onze kosmische afkomst gaan herinneren.
Dan kunnen we elkaar gaan assisteren in deze tijd van grote
veranderingen.
Je oude gewoonten en verslavingen aan angst en klagen waren
gebaseerd op het Tijdperk Vissen waarin hard werken en lijden werden
gezien als nobel. Nu je het Tijdperk Aquarius in gaat, zijn deze oude
gewoonten makkelijk te vervangen door vrede en vreugde om in eenheid
te leven met al het leven.
Zie je hoe je aura steeds groter wordt boven je, onder je en om je heen?
Zie je hoe elke aardige gedachte of actie je aura groter maakt en je hart
laat stralen?
Zie hoe het stralen van je hart je voor gaat in je dagelijkse bezigheden
en je ‘s nachts beschermt als je slaapt.
Zie hoe je alle mensen beïnvloed in je dagelijks leven. Zie hoe je aura je
omgeving beïnvloed, je tuin, de snelweg, je huisdieren, de dieren, de
vogels, de insecten.
Zie hoe Gaia antwoordt op de kleuren van je aura. Merk op hoe haar
planten en dieren reageren op je bewondering. Let op hoe de atmosfeer
zich aan je aanpast terwijl je er doorheen loopt.

Vergelijkbare documenten