Delhi is de hoofdstad van India en speelt met circa 18

Commentaren

Transcriptie

Delhi is de hoofdstad van India en speelt met circa 18
Delhi is de hoofdstad van India en speelt met circa 18 miljoen mee in de top van de
wereldsteden. De stad is druk en omvangrijk, toch heeft bezoeker noch inwoner
vrijwel nergens het gevoel in een megastad te zijn. Delhi heeft namelijk nauwelijks
een skyline en kent vanwege zijn schoksgewijze ontwikkeling ook niet echt een
historisch centrum. De stad laat zich eerder ervaren als een aaneenschakeling van
kleine drukke stadscentra.
Een grondig bezoek aan Delhi vergt waarschijnlijk een dag of vijf. Het is moeilijk te
stad in één dag te peilen, het is daarom vooral een kwestie van ‘wat schrappen we
van onze lijst met bezienswaardigheden?’ Een dagje sightseeing Delhi - dat om even
aan India te proeven uiteraard een must is aan het begin van deze reis - kan op
verschillende manieren worden ingevuld: met historische plekken, met spirituele
plekken, met plekken die in de meeste reisgidsen staan, met het drukke normale
leven op markten en in winkelstraten, met plekken die belangrijk zijn voor de
inwoners zelf. Misschien het verstandigste: een mix van dat alles.
Zo druk als Delhi op de bezoeker overkomt, zo aangenaam is Dharamsala. De
plaats ligt op ca. 1900 meter in de deelstaat Himachal Pradesh, dat wil zeggen het
deel waar wij zullen vertoeven. Want Dharamsala bestaat uit twee delen: het
eigenlijke Dharamsala dat een stuk lager ligt en McLeod Ganj, een zogeheten hill
station, waar Indiërs al sinds de negentiende eeuw ’s zomers naartoe gaan om de
hitte beneden te ontvluchten. En waar in de jaren zestig van de vorige eeuw de Dalai
Lama en, in zijn kielzog, de Tibetaanse regering in ballingschap zijn neergestreken.
McLeod Ganj kent een prettige sfeer, die wordt bepaald door een culturele
mengelmoes van vele Tibetaanse vluchtelingen – inmiddels is de meerderheid in
India zelf geboren, maar nog steeds komen er nieuwe vluchtelingen bij - , Indiase
bewoners en bezoekers en een hele rits van westerse en oosterse toeristen. Het
kleine aantal straten in het dorpje is een aaneenschakeling van leuke winkeltjes,
restaurantjes, hotels en dergelijke. In de rustige uitlopers van die straten of ergens
verscholen tegen een helling liggen kloosters, massagesalons, scholen en gebouwen
van diverse non-gouvernementele organisaties die zich bezighouden met de
Tibetaanse kwestie, met zelfredzaamheid van Tibetanen of met het boeddhisme.
Amritsar is de laatste plek waar we, kort, verblijven. Centraal in de stad ligt een
monument dat iedere bezoeker aan India moet hebben gezien, de Gouden Tempel.
Dit heiligdom van de sikh-religie is dag en nacht open, wordt ook dag en nacht door
tienduizenden bezoekers bezocht en toch hangt er een vredige en geordende sfeer
die de bezoeker telkens blijft intrigeren en aantrekken. Het is boeiend om het goud
van de tempel gedurende de dag van kleur te zien veranderen, maar het is
waarschijnlijk nog interessanter om te zien hoe de sikhs hun geloof belijden door in
lange rijen plaats te nemen om hun heilige geschrift, de Guru Kranth Sahib, te
kunnen zien, door een ritueel bad in de vijver rond de tempel te nemen en door
vrijwilligerswerk in en rond de tempel te doen. Zo is er een op vrijwilligers draaiende
keuken die dagelijks aan veertigduizend mensen een gratis maaltijd verstrekt.
Word ik ziek in India?
Hopelijk niet. Je kunt de kansen op ziekte verkleinen. In ieder geval is het raadzaam
je voor India tegen bepaalde ziektes te vaccineren. Met name inentingen tegen
hepatitis A, DTP en buiktyfus worden aangeraden. Ben je al eerder ver op reis
geweest, kijk dan even welke vaccinaties nog geldig zijn. Onderstaande websites
geven je de nodige informatie.
www.travelclinic.com, www.thuisvaccinatie.nl, www.lcr.nl (landelijk
coördinatiecentrum reizigersadvisering, hier verwijst de GGD naar.) Maak een
afspraak voor de vaccinaties, bij voorkeur vier tot zes weken voor vertrek. En kijk of
je ziektekostenverzekering de vaccinaties dekt! Andere instanties die je kunt
contacteren zijn je huisarts, de Reisdokter (www.dereisdokter.nl), het
Tropencentrum AMC in Amsterdam (www.tropencentrum.nl) of Travel Clinic
Havenziekenhuis in Rotterdam (www.travelclinic.com). Laat bij een bezoek altijd de
geplande reisroute zien. Neem een kleine reisapotheek mee met daarin o.a. jodium,
pleisters, sterilon en middelen tegen koorts, diarree, verstopping, insectenbeten,
zonnebrand en eventueel een middel tegen reisziekte. Denk ook aan een tekentang,
thermometer (onbreekbaar), ORS (Oral Rehydration Salts, tegen uitdroging) en
vitaminetabletten. Voor de hygiëne op reis o.a. een flesje desinfecteergel
en ontsmettingsdoekjes. Neem geen zware medicijnkoffer mee, India telt veel goed
opgeleide artsen en medicijnwinkeltjes waar de meest voorkomende spullen voor
weinig geld te koop zijn.
Zorg dat je tijdens de reis het vaccinatieboekje en bloedgroepgegevens bij je hebt.
(Handig om mee te nemen is het Europees medisch paspoort, een document
waarmee je in urgente situaties veel problemen kan voorkomen. Het paspoort is
opgesteld in elf talen, waardoor de hulpverlener (in het buitenland) eenvoudig de
gegevens van de patiënt, zijn of haar ziekten, aandoeningen en medicijngebruik kan
opzoeken. Ook is vermeld wie de behandelende arts is en wie er in dringende
gevallen gewaarschuwd kan worden. Het medisch paspoort is onder andere
verkrijgbaar bij huisarts, de Reisdokter, apotheek en GGD.)
Malaria?
We zitten het overgrootste deel van de reis in de bergen, daar zijn niet of nauwelijks
muggen en malaria en andere door muggen overgebrachte ziekten bestaan er al
helemaal niet. Tijdens de dagen dat we op lage hoogte zijn zitten we eigenlijk alleen
in grotere steden (Delhi, Amritsar) en daar komt geen malaria voor. Desondanks kun
je daar gestoken worden – muggen zijn actief tussen zonsondergang en
zonsopkomst. Er bestaat een hele kleine kans dat zo’n mug dengue (knokkelkoorts)
verspreidt. Het verstandigste is om in de periode dat muggen actief zijn lange
mouwen te dragen en blote lichaamsdelen in te smeren met een anti-muggenmiddel.
Hoogteziekte?
Die kans is wel héél klein op 1900 meter.
Hoe smaakt India?
De eetgewoontes in India verschillen radicaal van die in Europa en de overgang kan
soms een probleem zijn. Veel Indiërs eten zittend op de grond met hun rechterhand
van een metalen bord. Maar je wordt vreemd aangekeken als je dat doet wanneer de
rest van de reizigers gewoon plaatsneemt aan tafel.
Veel, maar steeds minder, Indiërs eten uit religieuze of morele overwegingen strikt
vegetarisch en ook eieren vallen buiten hun dieet. Vegetariërs hebben het eenvoudig
in India. Van oorsprong waren zowel de boeddhisten als de hindoes vegetariër.
Alleen vis behoorde al langer tot het menu. De Moghuls en de Europeanen moesten
er aan te pas komen om vlees tot een integraal onderdeel te maken van de Indiase
maaltijd. Nog altijd is een deel van de bevolking vegetariër. De hoeveelheid vlees die
wel in rijst en curry’s wordt verwerkt, is miniem vergeleken met datgene wat de
Europeanen gewend zijn.
In Tibetaanse gemeenschappen zoals in Dharamsala wordt vlees eten normaal
gevonden. Hoewel de Tibetanen zich langzaam bewust worden van het feit dat voor
het eten van vlees een dier moet worden gedood en dat dat niet strookt met hun
boeddhistisch principe ‘moge ieder levend wezen gelukkig zijn’, zal er nog heel wat
water door de Ganges vloeien voordat de Himalaya een no meat zone is geworden.
Maar de Dalai Lama en andere belangrijke Tibetaanse meesters lobbyen daar de
laatste jaren nadrukkelijk voor.
De Indiërs ontbijten meestal met puri bhajee (gefrituurd brood met een
kikkererwtencurry) of allu parantha (een pannenkoek met aardappelvulling). Centraal
in de meeste warme maaltijden staan rijst en daal, wat een verzamelnaam is voor
allerlei peulvruchten, meestal linzen, maar ook kidneybonen en kikkererwten worden
daartoe gerekend. Daarnaast komen er een of meerdere groenteschotels of
groentecurry’s op tafel, soms met paneer (blokjes gesneden van gestolde melk), voor
de vleeseters een curry van kip, schaap, geit of vis en tot slot chapati’s. Dat zijn
droge platte pannenkoeken, die de Indiërs gebruiken als bestek: ze scheuren er een
stukje van af en grijpen daarmee iets van de andere gerechten, wat ze dan in zijn
geheel in hun mond stoppen.
Hoe veelzijdig en smaakvol de (Noord-)Indiase keuken ook is, na enige tijd kan de
behoefte aan enige afwisseling ontstaan. Op alle plaatsen op onze reis zijn er
daarom gelukkig restaurants met een Chinese, Italiaanse of Tibetaanse kaart. En de
meeste hotels zijn inmiddels gewend aan de smaak van de Westerse reiziger. Zij
bieden daarom standaardontbijten van toast, jam, boter, roerei, omelet en ook
pastagerechten, pizza’s en allerlei aufwiederschnitzels, sizzlers en steaks staan
dikwijls op het menu. Wat altijd is aan te raden: koop vers fruit bij een marktstalletje.
De mango’s in India zijn verkrijgbaar in diverse soorten en plaatsen iedere Europese
mango-ervaring in de schaduw. Datzelfde geldt voor papaya’s, guava’s, ananas,
chickoo’s en granaatappels. Indiërs zijn echte theedrinkers. Dat hebben ze van de
Britten geleerd, maar ze hebben er een eigen traditie en cultuur van gemaakt. Chai,
zoals thee in India en ook in veel andere landen heet, wordt hier met veel melk en
suiker geserveerd, soms met specerijen als kaneel, kruidnagel, peper en cardamon.
Ben je niet zo’n zoetekauw, vraag dan thee zonder suiker: chini nahieh (geen suiker).
Lekker zijn ook de fruitdrankjes, verpakt, maar bij voorkeur vers.
En aan koffie zijn ze intussen ook wel gewend in India. In de grotere plaatsen vind je
coffeeshops (vaak ketens als Coffee Day, Costa en Barristo) waar je een degelijke
caffé latte kunt krijgen.
En we mogen de lassi niet vergeten, een yoghurt-karnemelkachtig drankje dat gemixt
wordt met allerlei smaakjes. Populair zijn banana lassi en mango lassi.
Het bier is goed (ga voor Kingfisher of Godfather), op het gebied van sterke drank
hoeven we ze weinig te leren – tenzij je gewend bent aan verfijnde en dus dure malt
whisky’s – maar van wijn hebben ze geen kaas gegeten. De laatste jaren komt er
steeds betere wijn op de markt, maar die is lang niet overal verkrijgbaar en relatief
duur.
En geen water uit de kraan drinken in India, nergens! Alleen gefilterd of gekookt
water of water uit flessen. Let erop dat de dop verzegeld is.
Wat bedoelt die Indiër toch?
Heel verwarrend voor westerlingen is de manier waarop men in India ja of nee zegt.
Om te beginnen wordt 'ja' niet aangeduid door te knikken, maar door de kin snel
heen en weer te bewegen, waardoor het lijkt alsof er ergens een schroefje in de hals
loszit. Bovendien heeft deze hoofdknik een ruimere betekenis dan alleen ja. Het kan
betekenen ‘ik heb het begrepen’, ‘okee, het is goed’, maar ook ‘ik heb u verstaan,
maar ik ben niet geïnteresseerd in wat u zegt’. Nee is een woord dat de Indiërs niet
lekker op de tong ligt, en ‘ik weet het niet’ al helemaal niet.
Staren is niet onbeleefd en de meeste Indiërs hebben niet het gevoel voor privacy,
zoals wij dat op prijs stellen. Ze komen dichter op je staan dan Europeanen, lezen
graag mee in het boek dat je aan het lezen bent en gaan het uitgebreid bekijken als
je het neerlegt. Ze lopen soms zonder te kloppen de kamer binnen en blijven, als ze
klaar zijn, soms een beetje rondlummelen. Je moet dus zelf de grenzen aangeven.
In India gaan mannen en vrouwen anders met elkaar om dan westerlingen gewend
zijn. Opvallend is dat je in India zelden een man en vrouw gearmd over straat ziet
lopen. Lichamelijk contact tussen man en vrouw wordt in het openbaar zoveel
mogelijk beperkt. Genegenheid tonen in het openbaar is dan ook erg ongepast. Voor
contacten tussen dezelfde sekse gelden juist redelijk vrije omgangsregels. Als man
kun je beter niet naast een Indiase vrouw gaan zitten en haar ook niet aanspreken.
Dit geldt vooral voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd. Vrouwelijke toeristen kunnen
wel contact leggen met Indiase vrouwen. Voor westerse vrouwen is het vooral van
belang gedragscodes ten aanzien van Indiase mannen in acht te nemen. Je kunt
beter als vrouw de Indiase mannen niet recht in de ogen kijken. Veel mannen zullen
denken dat je op iets uit bent. Ga als vrouw niet tussen een groep mannen staan.
Het kan aanleiding geven om je stiekem te betasten. Dat geldt ook als je bijvoorbeeld
in een drukke bus staat. Meer informatie hierover vind je in TE GAST IN India (te
bestellen via www.tegastin.nl)
Mag ik een koffer of moet ik een rugzak?
Maakt niet uit. Je hoeft geen kilometers met je bagage te slepen, behalve misschien
op Schiphol. Verder is het hoofdzakelijk jeep uit, hotel in, hotel uit, jeep in. Neem
mee wat je praktisch vindt, of het nu die grote kalfslederen weekendtas is, een stoere
rugzak of een strakke aluminium koffer-op-wielen. Let wel op het maximum aantal
kilo’s dat je luchtvaartmaatschappij opgeeft. Ik weet niet wat ik moet
aantrekken! Dat is al voor heel veel mensen een reden geweest om hun reis op het
laatste moment te annuleren, dus dat proberen we hier te voorkomen. Qua
temperatuur is de maand mei de ideale periode om in Dharamsala door te brengen.
Veel Indiërs ontvluchten de laagvlakte, waar het dan snikheet is en komen op adem
in Dharamsala waar ze genieten van de uitzichten en de bergen. Temperaturen in
Dharamsala liggen in mei tussen de 20 en 25 graden. ’s Nachts koelt het enigszins
af. Op grond daarvan het volgende kledingadvies: overdag hemd of T-shirt, na
zonsondergang hooguit een fleece. Neem voor de zekerheid iets tegen de regen
mee, want ook in India en in de Himalaya gedragen de weergoden zich niet altijd
volgens de klimaatverwachtingen. Overigens: regenjassen en paraplu’s en ook
eventueel warmere kleding zijn – naast lange schappen vol Free Tibet-T-shirts! –
allemaal vrij goedkoop verkrijgbaar. Schoeisel: sandalen, eventueel stevige
schoenen om een wandeling te maken. Serieuze wandelschoenen of bergschoenen
zijn niet nodig.
In Delhi en Amritsar is het een stuk warmer.
Een ander kledingadvies is nog het volgende: je zit in een gebied waar hindoeïsme
en boeddhisme elkaar ontmoeten. Dat vereist respectvolle kleding, vooral bij het
bezoek van tempels en kloosters, maar bij voorkeur ook in het straatbeeld. Het is
respectvol om de lokale gewoontes te volgen en niet de halfblote mode van jeugdige
toeristen. Daarom: bedek zo veel mogelijk de schouders en benen. Tibetanen en
Indiërs lopen niet in korte broek, vrouwen al helemaal niet. In Amritsar is het
belangrijk om in de tempel je hoofd te bedekken. Bij de ingang krijg je daarom een
hoofddoekje overhandigd.
Nog meer meenemen?
Dan kopieer ik even uit het lijstje van een gemiddelde reisorganisatie:
Reisgids, zaklamp, stukje touw, camera, zakmes, toiletspullen, reiswekker,
schrijfgerei. Wat je echter nooit leest is dat je oordopjes moet meenemen. Ik raad het
echter altijd aan. Daaruit moet je niet afleiden dat je continu door herrie bent
omgeven. Nee, maar je kunt ze maar beter gewoon bij je hebben, want je zult zien,
de ene keer hoor je iemand een kamer (of bed) verderop snurken, dan is het de
muezzin die om 5 uur ’s ochtends allaaah akbar schalt en oproept tot gebed of het
roedel straathonden dat toevallig deze nacht voor jouw hotelkamerraam heeft
postgevat. En in het vliegtuig komen ze ook van pas.
Electriciteit
De netspanning in India schommelt rond de 200 volt. Onze stekkers passen op de
meeste ongeaarde stopcontacten al moet je soms een beetje duwen of wringen.
Zoals al gezegd, niet overal en altijd is de stroomvoorziening optimaal. Vandaar die
zaklamp in je bagage. Kijk voor meer informatie over voltage en gebruikte stekkers
op de website van www.kropla.com.
Geef ik iets aan een bedelaar?
Altijd een lastige vraag. Bedelen komt veel voor in India. Door bedelaars geld te
geven los je hun problemen allerminst op, valt overal te lezen. Door niets te geven
ook niet. Belangrijk is het om nooit aan kinderen te geven, ook geen pennen.
Kinderen moeten naar school en als ze een pen willen, dan vragen ze die maar aan
de onderwijzer. De werkelijkheid achter elke bedelaar is heel verschillend. Voor
sommigen is het de enige mogelijkheid om te kunnen overleven, zoals ouderen of
gehandicapten. Die kun je natuurlijk wat geven, vooral wanneer je ziet dat de lokale
bevolking het ook doet. Maar een grote groep bedelt omdat ze verslaafd zijn aan
alcohol en/of drugs. Daarom: er is geen strikte regel die je in iedere situatie kunt
toepassen, tenzij je je ijzig opstelt en zegt: ‘ik geef nooit aan niemand’. Probeer
iedere situatie zelf in te schatten en voel je niet bedrogen als je constateert dat jouw
bedelaar uiteindelijk toch iets fouts doet met het geld. Voor boeddhisten is het geven
aan een bedelaar ook het verzamelen van verdienste, wat hun helpt op het pad naar
de verlichting. Daarnaast oefen je jezelf in een van de belangrijkste eigenschappen
volgens het boeddhisme: vrijgevigheid.
Mag ik alles fotograferen?
India is een fotogeniek land, niet alleen vanwege de prachtige tempels, de
adembenemende landschappen maar vooral vanwege de mensen die er vaak
kleurrijk uitzien. Over het algemeen vinden de Indiërs het geen probleem om
gefotografeerd te worden. Maar als je mensen fotografeert doe het dan met respect.
Mensen staan er immers niet op te wachten om slechts als foto-object te dienen.
Neem dan ook de tijd om een foto te maken en toon belangstelling, bijvoorbeeld door
iemand eerst te begroeten en een praatje te maken. Vraag mensen altijd eerst om
toestemming als je ze wilt fotograferen. Dat kan soms ook zonder woorden: door de
camera omhoog te houden en met gebaren duidelijk te maken dat je een foto zou
willen maken. Respecteer het als mensen liever niet gefotografeerd willen worden en
blijf vriendelijk. Mensen kunnen zich afvragen wat er met hun afbeelding gebeurt.
Soms spelen religieuze motieven een rol: men denkt dat er met een foto een stukje
van de ziel wordt ontnomen. Anderen willen liever niet tijdens het werk, ongewassen
of in vieze kleren op de foto. Sommige vrouwen houden er niet van om
gefotografeerd te worden door vreemde mannen. Het kan ook gebeuren dat mensen
alleen tegen betaling op de foto willen. Respecteer dat en ga in een dergelijk geval
niet van een afstand stiekem fotograferen. Dit kan aanleiding geven tot agressieve
reacties. Maak geen foto’s van militaire objecten, bruggen en vliegvelden. De Indiërs
zouden je ervan kunnen verdenken voor de Pakistaanse geheime dienst te werken.
Hoe kom ik aan Indiaas geld?
De munteenheid in India is de Indiase roepie de rupee (INR), spreek uit als: roepie.
Tegenwoordig krijg je voor 1 euro circa 70 roepies. Kijk voor de actuele wisselkoers
op: www.oanda.com/convert/cheatsheet. Je hoeft niet in Nederland al geld te
wisselen. Dat kan bij aankomst op het vliegveld in Delhi of later in de stad zelf. Op
alle plaatsen tijdens de reis (Delhi, Dharamsala, Amritsar) kun je tegenwoordig
pinnen met een pasje met het Maestro- of Cirruslogo. Neem voor de zekerheid wat
contante euro’s (of dollars) mee voor het geval de geldautomaat defect is. Geld
wisselen kan bij een bank en vaak ook bij het hotel waar je verblijft. Creditcards
worden in alle duurdere hotels, restaurants en winkels geaccepteerd. Als je bij het
verlaten van India je overgebleven roepies terug wilt wisselen in euro’s heb je een
wisselbewijs nodig.
Is India duur?
De prijzen stijgen de laatste jaren betrekkelijk snel, maar India is nog steeds een van
de goedkoopste landen voor westerse toeristen. Een aangeklede maaltijd hoeft niet
meer te kosten dan 200 rupees (tenzij je die met liters bier wil wegspoelen, bier is
wat duurder in India), wat neerkomt op 3 tot 4 euro. Het kan een stuk goedkoper dan
dat en soms zal het een keertje duurder zijn. Een literfles water kost circa 15 rupees.
Ga je op souvenirjacht, dan is het verstandig om af te dingen. Daarbij gelden geen
vaste regels, behalve het principe van ‘wat is het je waard?’ Probeer in ieder geval
altijd af te dingen en zet aanvankelijk ook hoog in. Je hebt snel genoeg door dat je er
faliekant naast zit.
Hoe veilig is India?
India heeft geen slechte naam als het om veiligheid gaat. Berovingen of andere
vormen van fysiek geweld tegen toeristen komen nauwelijks voor. Geef mensen
vooral geen aanleiding om je te beroven en draag dus geen dure sieraden en zorg
dat je geld niet zichtbaar is. Draag geld en belangrijke papieren op je lichaam, in
zakjes aan de binnenkant van je kleding of in een moneybelt. Laat geen geld of
kostbare zaken slingeren in je hotelkamerkamer. Draag foto- en filmapparatuur in
een tas of rugzak. Maak kopieën van belangrijke reisdocumenten zoals het paspoort,
visa, vliegtickets en verzekeringspapieren. Je kunt deze gegevens ook scannen en
naar je eigen mailadres sturen zodat je er in elk willekeurig internetcafé over kunt
beschikken.
Nog even dit
We zitten in India, een land dat hard op weg is een wereldmacht te worden, op
politiek, economisch, militair en zelfs ruimtevaartkundig vlak. Niettemin is India in
veel opzichten nog steeds een derdewereldland, dat soms ook gekenmerkt wordt
door armoede, bedelaars, chaos, terrorisme, natuurgeweld en politieke onrust.
Dingen die in West-Europa vanzelfsprekend zijn, zijn dat in India soms niet. Ook
basisvoorzieningen als elektriciteit, stromend water en goede infrastructuur laten nog
af en toe te wensen over. Hoewel de reis grondig is voorbereid, kunnen er altijd
onvoorziene omstandigheden optreden die de voortgang van de reis belemmeren en
soms zelfs nopen het programma te veranderen. De organisatie is niet
verantwoordelijk voor factoren die buiten haar macht liggen.
Meer vragen? Bel met Ivo Valkenburg (06) 51079003!

Vergelijkbare documenten