virginiabeachvirginia

Commentaren

Transcriptie

virginiabeachvirginia
6
DE VOLKSKRANT
VRIJDAG 20 DECEMBER 2013
3 BESTE LIEDJES MENNO POT
1 Mikal Cronin: See It My Way
Muziek
XXXX XXXXX
Andere liedjes van het album MCII
werden grotere hits, maar ik zweer
bij See It My Way, met zijn heerlijke
gitaarwerk: stuiterend slagje in de
coupletten, scheuren in de refreinen, over een heerlijke zeurmelodie.
2 Jacco Gardner: The One Eyed
King Van alle liedjes op Jacco
Gardners debuutalbum heeft deze
de mooiste melodie, met rondzingende, hypnotiserende samenzang en een arrangement als een
full-body massage. Zo mooi maakten ze ze zelfs in de sixties niet
vaak.
ANALYSE OF JE EEN NUMMER 1-HIT MAAKT, BEPAAL JE ZELF
N.E.R.D EN THE NEPTUNES
Pharrell Williams groeide op in
Virginia Beach, Virginia. Op
school ontmoette hij Shae Healy,
die bevriend was met Chad Hugo.
Het drietal zou eind jaren negentig het raptrio N.E.R.D (No One
Ever Really Dies) vormen dat ook
in Nederland succesvol was.
Williams en Hugo hadden daarnaast van meet af aan ambities
om zich meer op produceren toe
f Vervolg van pagina V5
Amerika al vijf jaar niet meer in de
Top 40 gestaan. Niet met zijn rapcrew
N.E.R.D (No One Ever Really Dies), die
begin deze eeuw met Lapdance en She
Wants To Move een paar grote hits had.
Ook niet met The Neptunes, het producersduo dat hij sinds de jaren negentig met Chad Hugo vormt. The
Neptunes, goed voor vele toptienproducties, leken de laatste jaren zelfs helemaal verdwenen.
De naam Pharrell Williams op het
eerste gezicht dus ook. Maar wie de
kleine lettertjes in de cd-boekjes van
grote namen als Jay Z, Usher en zelfs
Swedish House Mafia bekeek, kwam
hem daar geregeld tegen in de producercredits. Alleen trok zijn werk minder de aandacht en werden de vermeldingen steeds schaarser.
Toen daar eind verleden jaar
ineens bij een chique uitgever van
kunst- en designboeken een deftig
boek verscheen, Pharrell: Places And
Spaces I’ve Been, leek dat zelfs op een
soort afscheid. Was dit boek met
foto’s, herinneringen, interviewtjes
en modereportages niet gewoon een
manier om te zeggen: dit heb ik gedaan, ik ga me nu met iets anders bezighouden?
Het boek, dat weinig aandacht
trok, deed in elk geval niet vermoeden dat Pharrell in zijn leven muziek
nog op de eerste plaats had staan.
Williams, destijds bijna 40, had
meer dan tien jaar in de schijnwerpers gestaan, was vader van een inmiddels 5-jarig zoontje, Rocket Man,
en leefde samen met model-modeontwerpster Helen Lasichanh.
Misschien had hij wel genoeg van
de popmuziek – soloalbum geflopt en
het laatste N.E.R.D-album uit 2010,
Nothing, dat deed wat de titel voorspelde. Dan is het niet zo gek om te
stoppen met een mooi boek als aandenken.
Tot april van dit jaar leek dit allemaal plausibel, maar vanaf het moment dat op festival Coachella in Californië ineens 90 seconden van Get
Lucky op een groot scherm werd vertoond, ging deze vlieger niet meer op.
Met deze presentatie van de nieuwe
Daft Punk kwamen behalve het
Franse duo ook Nile Rodgers en
Pharrell Williams weer volop in de
aandacht en moesten alle theorieën
over een mogelijk afscheid van tafel.
te leggen. Als The Neptunes werken ze vanaf eind jaren negentig
samen met Ol’ Dirty Bastard,
Kelis, Snoop Dogg en hiphopduo
Clipse. Hun sound kenmerkt zich
door knisperende analoge synths
en even lichtvoetige als dwingende percussie. Het succesvolst
is de samenwerking met Justin
Timberlake op diens solodebuut
Justified (2003).
Zeker toen Williams even later ook
opdook in Blurred Lines van Robin
Thicke. Kon je zijn bijdrage aan Daft
Punks nieuwe album met gastrollen
in Get Lucky en Lose Yourself To Dance
nog zien als een wederdienst voor
Daft Punks productie van N.E.R.D’s
Hypnotize U (2010), bij Thickes plaat
speelde hij een hoofdrol. Het liedje
verscheen op het bijna vergeten label
van The Neptunes, Star Trak Entertainment en was volledig door Pharrell geproduceerd.
Uit de spaarzame interviews die
Pharrell sindsdien gaf, bleek ook dat
hij nog altijd actief is als producer
van bijvoorbeeld Usher en volgend
jaar zelfs weer met een soloalbum
komt. Al zal hij daar niet als rapper op
te horen zijn, beloofde hij in een Amerikaans interview. Niks stoppen dus,
het boek is hooguit een afscheid van
zijn jaren met Chad Hugo, die wel
ineens echt uit zicht lijkt.
Zelf had Pharrell de luwte nodig
om nieuwe inspiratie op te doen en
dat heeft hem goed gedaan. Zonder
zijn Neptunesmaatje Chad Hugo
heeft Williams zijn weg als producer
en zanger gevonden. 2013 was niet alleen dankzij die drie grote hits een
verbluffend goed jaar, ineens stond
de naam Pharrell Williams weer tussen credits van veel van de belangrijkste hiphop- en r&b-releases van het
jaar. De beste nummers op de nieuwe
albums van Jay Z, Miley Cyrus en rapper Pusha T: Pharrell was erbij betrokken als componist en/of producer.
En wie was medeverantwoordelijk
voor Blow en Superpower, twee van de
mooiste nummers op het toch al niet
misse, net verschenen album van
Beyoncé? Juist, Pharrell. Maar eigenlijk begon zijn wederopstanding vorig jaar al met Frank Oceans Sweet Life
en Kendrick Lamars Good Kid, twee
door hem geproduceerde nummers
van al snel klassiek geworden albums. Zijn stijl is de laatste tijd wat
veranderd en dus moeilijker herkenbaar, maar de tintelende synths en de
springende, luchtige percussie geven
zijn producties nog altijd iets opbeurends.
Misschien hadden we gewoon wat
alerter moeten zijn. Dan was het onweerlegbare gegeven dat Pharrell
Williams de artiest van het jaar 2013
is wat minder onverwacht geweest.
Dat we ook in 2014 nog niet van hem
af zijn, staat wel vast.
10 TOPPRODUCTIES VAN PHARRELL WILLIAMS
Mystikal: Shake Ya Ass
(2000)
Britney Spears: I’m A Slave
4 U (2001)
Nelly: Hot In Here (2002)
Snoop Dogg: Beautiful
(2003)
Justin Timberlake: Rock
Your Body (2003)
Kelis: Milkshake (2003)
N.E.R.D: She Wants To
Move (2004)
Clipse: Hell Hath No Fury
(album) (2006)
Kanye West & Jay Z: Gotta
Have It (2012)
Frank Ocean: Sweet Life
(2012)
Wat zijn de hitlijsten nog
waard als singles niet
verkopen en je zelf de
hoeveelheid downloads
kunt bepalen?
Door Pablo Cabenda
Hitselen
‘N
UMMERRRRRRR
ÉÉN, ÉÉN, ÉÉN...’,
galmde het vroeger op de radio,
als na het aftellen
uiteindelijk de
koppositie van de Top 40 was bereikt.
Maar wat betekent anno 2013 een
nummer 1-notering in Nederland? Is
dat het best verkocht liedje? Het
meeste gestreamde? Of het nummer
met de video die de hele natie op YouTube heeft gezien? Met de drie singlecharts die Nederland kent – de Single
Top 100, de Mega Top 50 en de Top 40 –
sowieso een legitieme vraag.
Je kunt je ook afvragen of de verkoop/betaalde download überhaupt
nog een goede graadmeter is in een
tijdperk waar je met onlinestreamdiensten als Spotify een mondiale muziekbibliotheek tot je kunt nemen zonder een cent daarvoor te betalen. Belangrijker, hoe betrouwbaar zijn hitlijsADVERTENTIE
ten nog nu ze door de gekelderde muziekverkoop in de afgelopen vijftien
jaar veel en veel gevoeliger zijn geworden voor manipulatie? De omzet is 80
procent gedaald ten opzichte van 2001,
het beste verkoopjaar. Als er dramatisch minder omzet is, kun je met relatief weinig verkopen toch dat ene
liedje op nummer één laten eindigen.
Fysieke cd-singles gaan sporadisch
over de toonbank en de aantallen
downloads zijn van dien aard dat iedereen met een bovengemiddeld grote
schare aan Facebookvrienden zijn eigen nummer één kan organiseren in
een chart die alleen uitgaat van verkoop (fysiek en online) en betaalde
streams zoals de Single Top 100.
Hoeveel moet je dus gemiddeld verkopen voor die begeerde plek? Dat
mag het internationale onderzoeksbureau GfK (Gesellschaft für Konsumforschung), dat op verzoek van de NVPI
(Nederlandse Vereniging van Produ-
centen en Importeurs van beeld- en geluidsdragers), de Single Top 100 samenstelt, niet zeggen. ‘We doen geen uitspraken over verkoopcijfers’, heet het
officieel. Waar die in Engeland en de VS
gewoon op te vragen zijn, worden die
hier met een AIVD-achtige geheimzinnigheid omgeven. Zelfs de onafhankelijke Stichting Nederlandse Top 40, die
overigens ook airplay en marktonderzoek laat meewegen, krijgt de cijfers
van de NVPI onder embargo.
Eigenaar van de cd-speciaalzaak
Velvet Hans Parlevliet vermoedt dat de
lippen bij de NVPI stijf op elkaar blijven
omdat de cijfers bedroevend laag zijn.
‘Het hebben van een nummer 1-hit is
nog steeds een prestigekwestie voor
platenmaatschappijen. Ze kunnen
zich ermee profileren. Instore- toertjes
zijn een verplichte promotie-actie en
bijna de enige gelegenheid waarmee
bands nog cd-singles als daadwerkelijke schijfjes verkopen.’
Toch, een indicatie. Muziek- en
mediajournalist en hitlijstjesgoeroe
Werner Schlosser weet dat in de commerciële luwte van de zomermaanden
één album genoeg had aan verkoop
van 3.000 exemplaren om de toppositie in de albumhitlijst te bereiken. Volgens Schlosser is het met de singlelijsten nog droeviger gesteld.
En ja, er wordt mee gemanipuleerd.
Bij platenmaatschappijen, in de entertainmentmedia en bij de samenstellers van de lijsten zelf is het een publiek
geheim. Het meest genoemde fenomeen is dat van de artiest die zijn eigen
grootste fan is en zijn plaatjes in groten