4 75 jaar RKSV LEONIDAS - W

Commentaren

Transcriptie

4 75 jaar RKSV LEONIDAS - W
jarig jubileum RKSV Leonidas Wolder
Leonidas Leed
1.
Veer jongens hej van Wolder
Veer voetballe zoe geer
D’rum maakte veer eei sportpark
En stampte achter ’t leer
Veer roope komt mer op
Dan weurt geer opgesop,
Veer zinge us eei leedsche, eei leedsche,
eei leedsche
Veer zinge us eei leedsche,
Eei leedsche vaan de club.
3.
De midveur staam noa veur
De halfs die volgens snel
De achterhoede werk forsch
In schitterend samenspel
Zoe zwoegt ’t gansche spul
En ’t is al gaw ein nul
Zoe goon veer euverwinne, euverwinne,
euverwinne,
Zoe goon veer euverwinne
En winne veur de club.
6.
Dao klinkt noe weer ’t fluitsche,
De wedstrijd is gedoon
Weer hubbe weer gewonne
Ze hubbe hun best gedoon
Zoe geit ’t noe hiel schoen
Veer weur kampioen
En boven op de ranglies, de ranglies, de
ranglies,
En boven op de ranglies,
Dao steit LEONIDAS.
Refrein
Refrein
Refrein
Ja, ja, ja, zwarte brook en witte truj
Dat zien Leonidas lui
Hola hie la ho la la
Hola hie la la
4.
Des zomers es de zon schijnt
Dan zien veer auch hiel kwiek
Veer goon neet laupe suffe,
Me doen aon athletiek
Veer werpe discus, speer
Auch dat geit veur de eer
Veer laope op de sintel, de sintel, de sintel,
Veer laope op de sintel
Als op de sintelbaon.
Ja, ja, ja, zwarte brook en witte truj
Dat zien Leonidas lui
Hola hie la ho la la
Hola hie la la
2.
Dao klink noe al ’t fluitsche
De spelers goon in ’t veld
De wedstrijd geit beginne
Ze vechte wie unne “Held”
Veer blieve altijd fair
Want ’t geit eus um da ier
Zoe speule veer de wedstrijd, de wedstrijd,
de wedstrijd
Zoe speule veer de wedstrijd,
De wedstrijd veur de club.
Refrein
Refrein
5.
Des winters bleuit us Clubke
Al in de wedstrijd fel,
Dan vechte veer es liewe
Want dat huurt bei us spel
Veer springe heen en truk
En rolle op de ruk
Veer make dan de hoogstand, de hoogstand, de hoogstand
Veer make dan de hoogstand
En auch de luchtafweer.
Refrein
Datum: eind jaren 40 – begin jaren 50
Het is niet bekend wanneer dit lied voor het
eerst gezongen werd.
Dit clublied werd nadien nog 2 keer uitgebracht op CD. Het lied werd ingekort tot 3
coupletten, te weten 1, 2 en 6.
De eerste keer in 2000 ter ere van het 60-jarige jubileum van de vereniging door het
toenmalige bestuur.
In 2006 werd dit lied in een moderner jasje
gegoten door de carnavalsvereniging CV
Leonidas. Dit ter gelegenheid van het 3 x
11-jarige bestaan van de CV Leonidas.
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
4
Zoveel mensen, zoveel verhalen
Dat is bij Leonidas-Wolder uiteraard niet anders. Daarom hebben de samenstellers van dit jubileumboek er voor
gekozen om zoveel mogelijk mensen aan het woord te laten over de historie van hun vereniging. Omdat verhalen een
historie levendig maken. Ze laten tijden herleven. Bij de geïnterviewden en hopelijk ook bij de lezers. Bent u er zelf bij
geweest en was het verloop van de geschiedenis volgens u toch iets anders dan verteld in dit boek, koester dan ook
die herinnering.
Dit boek pretendeert niet geheel foutloos te zijn - zoveel mensen, zoveel verhalen -. Het probeert wel, samen met een
greep uit de vele bewaarde foto’s, een blik te geven in de rijke historie van een Wolders monument. Veel lees- en kijkplezier!
Inhoudsopgave
3
Leonidas Leed
4
Zoveel mensen, zoveel verhalen
5
Inhoudsopgave
7
Leonidas-W en haar Wolderse Leeuwen - Theo Bovens
8
De talenten van Wolder - André Willems
11
Leonidas-W proficiat - Marco Kaaf KNVB
12
Een woord van de voorzitter - Ton Nilsen
14
Krantenknipsel
16
De jaren veertig, vijftig en zestig
18
Krantenknipsel
20
Foto’s uit vervlogen tijd
22
Een woord over de voorzitter - zoon van Mathieu Nicolaes
23
Met dank aan kapelaan Boymans
27
Krantenknipsel
29
De jaren zeventig en tachtig
30
Foto’s kampioenen
32
Een woord van de voorzitter - Fons Jacobs
34
Foto’s kampioenen
36
Een woord van de voorzitter - Paul Vincken
39
Wolder en Leonidas groeien en bloeien
42
Foto’s uit de jaren tachtig
45
Boudewijn Zenden scoort er zijn eerste doelpunten
49
De jaren negentig tot nu
50
Een woord van de voorzitter - Ber Malhovic
52
Krantenknipsel
59
Na een rustig begin staat de wereld op zijn kop
62
Het gezicht met sigaar
64
Goede voetballer altijd welkom
66
Een woord van de voorzitter - Marko Wilson
68
Foto’s kampioenen
72
Teamfoto’s 2014 - 2015
78
Prinsengalerij
81
Hoe het allemaal begon
86
Jubileumweekend Leonidas-W 75 jaar
94
Business-Friends en Vrienden van Leonidas-W
100
Wolder
101
75 jaar Voorzitters RKSV Leonidas-W
102
Colofon
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
6
Rechts Kapelaan Boymans met naast hem bestuurslid Sjeng Hogenboom
Leonidas-W en haar Wolderse leeuwen
Een historische Maastrichtse wijk, een ambitieuze kapelaan en een van oudsher populair
spel. Zo zie ik in een notendop de ingrediënten voor de geboorte van voetbalvereniging
Leonidas Wolder. Opgericht in een turbulente periode, aan de vooravond van de Tweede
Wereldoorlog en op instigatie van de RK-kerk, door met name kapelaan Boymans. De
geschiedenis leert dat binnen een mum van tijd het ledenaantal groeit met 162 leden.
Bovendien fungeert Leonidas volgens de overlevering gedurende de eerste oorlogsjaren
als dekmantel voor patronaatswerk en krijgen de jonge leden zowel sport als onderricht
aangeboden.
Theo Bovens
Gouverneur Provincie Limburg
Dit alles weerspiegelt alleen maar de nauwe maatschappelijke betrokkenheid van de
vereniging met haar omgeving. Heeft het verenigingsleven tegenwoordig te maken met
teruglopende ledenaantallen, Leonidas-W - vrij vertaald uit het Grieks ‘hij die zo moedig
is als een leeuw’ - mag rekenen op een grote groep van ruim 500 enthousiaste spelers/
speelsters en vrijwilligers. En dat is ongetwijfeld te danken aan waar de club voor staat:
voetbal in een gezellige en vertrouwde omgeving van, voor en door de leden. Waar
bovendien RESPECT met hoofdletters wordt geschreven. Deze missie kan ik alleen maar
van harte onderschrijven. Actief burgerschap is een groot goed in een samenleving waar
we elkaar meer dan ooit nodig hebben. Juist deze tijd vraagt om actieve burgers die, al of
niet gezamenlijk, hun verantwoordelijk nemen voor de inrichting van hun eigen leven en
leefomgeving.
Het moge duidelijk zijn dat Leonidas-W en haar ‘Wolderse leeuwen’ midden in de
gemeenschap staan en het niet meer dan logisch is dat jullie dit jaar het 75-jarig jubileum
met de Wolderse gemeenschap uitgebreid vieren. Ik kan alleen maar zeggen: wees het
lichtend voorbeeld voor andere verenigingen en op naar de volgende 75 jaar!
Vaan harte perfisia.
Theo Bovens
Gouverneur Provincie Limburg
8
maart 2015
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
De talenten van Wolder
André Willems
Wethouder sport
‘Voetbal is het belangrijkste van al het onbelangrijke’. Zo zei de bekende sportjournalist
wijlen Nico Scheepmaker ooit. Maar niet in Wolder. Daar behoort voetbal tot het
belangrijke. Overdrijf ik? Niet als we constateren dat Leonidas van grote betekenis is voor
de leefbaarheid in Wolder.
Een wijk met een eigen geschiedenis en een eigen identiteit kan niet zonder florerende
verenigingen. Vooral niet zonder sportclub. Want sport biedt naast gezondheid en
recreatie ook een hechte sociale band. De plaatselijke trots RKSV Leonidas-W bewijst dat
al 75 jaar lang. Daarom is de vraag gerechtvaardigd of Wolder zonder Leonidas nu nog
steeds die vitale dorpskern zou zijn die het altijd was? Het antwoord is simpel: nee.
Maar de betekenis van de zwart-witten reikt verder dan alleen de leefbaarheid van het
stadsdeel Wolder. De bijdrage aan de sportbeoefening in heel Maastricht is zeker zo
groot. Kijk maar naar deze getallen: 5 seniorenteams, 19 jeugdteams, 1 damesteam, 1
veteranenteam en een uitgebreide staf aan coaches, begeleiders en vrijwilligers.
Het kan dus niet anders dat veel Maastrichtenaren van buiten Wolder bij Leonidas
voetballen. Ik weet waarom. Omdat Leonidas een goed functionerende club is met een
goed samenspel tussen gezelligheid en prestatie. Waar met name de jeugdopleiding
een hoog niveau kent. Neem bijvoorbeeld Boudewijn Zenden, uitgegroeid tot Europees
topvoetballer en Oranjeklant. Als voetballer opgegroeid aan de Heukelommerweg.
Of bijvoorbeeld Pieter van den Hoogenband en Tom Dumoulin. Weliswaar toppers in
andere sporten, maar aan hun succesvolle carrière hebben de voetbaljaren in Wolder
ongetwijfeld bijgedragen. Want bij Leonidas leer je wat doorzettingsvermogen en
teamgeest is. Het zal de grote zwemmer van weleer en de Maastrichtse wielertrots van nu
ongetwijfeld van pas zijn gekomen.
Wat betreft talentontwikkeling; daar ligt de grote uitdaging voor het toekomstige
sportbeleid in Maastricht. Ooit telde deze stad meerdere clubs op het hoogste niveau in
hun tak van sport. Regelmatig waren er bekende sporters die uit Maastricht kwamen.
Dat is tegenwoordig helaas minder. Sportidolen zijn er nog maar weinig. En topwedstrijden
op het allerhoogste niveau zijn eerder uitzondering dan regelmaat. Dat betekent dat
het roer om moet. Want we hebben topsport nodig om de amateursport verder te
ontwikkelen. Kampioenen inspireren de jeugd, topwedstrijden stimuleren de amateurs.
Hoe meer jongeren gaan sporten en bewegen, hoe beter voor het voortbestaan van de
amateurverenigingen en voor de volksgezondheid.
Om tot talentontwikkeling te komen zijn adequaat functionerende clubs nodig. Zoals
Leonidas-W dus. Een club met een goede naam in het lokale en regionale voetbal.
Met een jarenlange ervaring op het gebied van jeugdopleiding. Die weet hoe je jonge mensen enthousiasmeert en leert dat je zonder
discipline geen kampioen wordt. Leonidas met zijn klinkende naam bewijst het al vele decennia. Daar ben ik als sportwethouder de club
zeer erkentelijk voor.
Ik hoop dan ook dat Leonidas de volgende 75 jaar verder investeert in de jeugdafdeling. Door onder meer de verbinding te zoeken met
nieuwe initiatieven als Maastricht United, die zich richt op onze voetbaltalenten. Of met andere organisaties, die zich bezighouden met
kwaliteitsbevordering.
Het zal de club ten goede komen, het zal Wolder ten goede komen en het zal Maastricht ten goede komen.
Leonidas is een niet meer weg te denken voetbalinstituut in onze stad. Spelend in de geest van kapelaan Boymans, zoals hij de club op 11
maart 1940 oprichtte, op weg richting eeuwfeest.
Ik feliciteer het bestuur, de leden, de vrijwilligers en heel Wolder met dit mooie jubileum.
André Willems,
Wethouder sport
maart 2015
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
10
Staand vlnr: Dré Berkhof, Leon Simons, Paul Thijssen, Paul Bastiaens, Haike Theuwen, Martin Caubergh,
Theo Hogenboom, Jeuke Nicolaes.
Geknield vlnr: Henk Wijts, Harrie Crauwels, Piet Hogenboom, Willy Bleus, Bèrke Nicolaes.
Leonidas-W Proficiat
De viering van een jubileum is een moment, waarop we geneigd zijn om met veel
genoegen terug te blikken op het verleden: de wordingsgeschiedenis, de ontwikkelingen
binnen ”de club” en de prestaties door de jaren heen.
Leonidas-W kan daarbij – volgens de officiële gegevens opgericht op 11 maart 1940
– terugkijken op 75 jaren voetbal, waarin uw vereniging in staat is gebleken een groot
aantal leden aan zich te binden door het aanbieden van dat door ons allemaal zo geliefde
voetbalspel!
Marco Kaaf
KNVB
Vaak wordt gesproken over voetbal als “het bindmiddel voor onze samenleving”. Een
uitdrukking, die me vrijwel onmiddellijk te binnen schiet als ik stilsta bij het jubileum
van uw vereniging. Immers: uw voetbalvereniging was en is nog steeds voor vele
leden die zo belangrijke uitlaatklep, die zo onmisbare vrijetijdsbesteding en die hobby,
waarin men voldoening kan vinden als actief voetballer – door het neerzetten van een
sportieve prestatie – of als één van de zo waardevolle vrijwillig(st)ers, met een minstens
zo belangrijke prestatie in de begeleiding van de jeugd, het runnen van het clubhuis, de
bewassing, het vervoer, de belijning en ga zo maar door.
Leonidas-W mag trots zijn op haar 75-jarig jubileum, temeer als we bedenken dat uw
vereniging in die jaren – met een eigen en herkenbaar gezicht – een niet meer weg te
denken plaats heeft verworven binnen de gemeenschap van Wolder.
Een jubileum verbindt het verleden met de toekomst. En als manager van het District Zuid
II laat ik het niet na, u voor deze toekomst een boodschap mee te geven:
Het is van essentieel belang om als voetbalvereniging regelmatig het vizier te richten op
de toekomst en hiervoor een koers uit te stippelen. Allerlei ontwikkelingen beïnvloeden
(het bestaan van) de voetbalvereniging, nu al en in de toekomst. Laat ik als sprekend
voorbeeld noemen: de spelverruwing in en het vandalisme rondom de voetbalvelden.
Dergelijke ‘bedreigingen’, maar ook vele ‘kansen’ vormen uw uitdaging voor de toekomst.
Een toekomst, die u – met de juiste inzet van de juiste mensen, maar vooral vanuit een
juiste intentie – met vertrouwen tegemoet kunt zien.
En daarom sluit ik graag af met de woorden: Op naar de volgende 75 jaren!
Van harte gefeliciteerd en veel succes in de toekomst!
Marco Kaaf KNVB
12
maart 2015
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Een woord van de voorzitter
Laten we ook de komende jaren bewijzen,
dat een club als Leonidas-W bestaansrecht heeft.
Ton Nilsen
voorzitter sinds 2012
Wat geweldig om bij deze club betrokken te mogen zijn! Een 75 jarig jubileum maakt
heel veel positieve energie los, waarmee we de komende jaren vooruit kunnen. Je merkt
het aan de spelers, de vrijwilligers, de sponsors, de supporters en de buurt. Dat voelt
goed. Via mijn zoon(tje) Jens belandde ik als papa langs de lijn, samen met diverse
andere gezellige ouders. Op een gegeven moment kwamen twee ouders, die nauw bij
Leonidas-W betrokken waren, vragen of ik iets voor de club wilde doen. In het kader
van het traject “Vitale verenigingen” van de gemeente Maastricht moest er namelijk
een beleidsplan voor Leonidas-W geschreven worden. Beide heren wisten dat ik bij de
Provincie Limburg werkte en een ambtenaar moest toch een beleidsplan kunnen schrijven.
Samen met Daniël van den Hove heb ik dat opgepakt en dat resulteerde in het beleidsplan
Leonidas-W 2012 – 2015. Er kwam een visie, een missie en we kregen inzicht in de
zwakke en sterkte kanten. Een van de zwakke kanten was dat er geen volwaardig
bestuur was. De vereniging was te mooi om verloren te laten gaan en daarom heb ik
na veel wikken en wegen het voorzitterschap op mij gepakt. Een drukke baan, een
gezin met vrouw en twee kinderen (Yveline en Jens), taekwondo, fitness en nog twee
bestuurslidmaatschappen deden mij lang twijfelen. Maar de keus is gemaakt en het is
geweldig om bij zo’n mooie vereniging betrokken te zijn. 75 Jaar een rol spelen in het
maatschappelijk leven in Wolder en omstreken, dat is niet mis.
Leonidas-W is niet alleen voetballen, maar ook gezelligheid en onderlinge betrokkenheid.
Het is genieten om op zaterdag de jongens, meisjes en veteranen vol enthousiasme
op onze mooie Sportpark te zien voetballen. En op zondag de seniorenteams en ons
damesteam. Maar dan zijn we er nog niet, want we hebben op vrijdagavond ook nog 35+
voetbal. Allemaal in het zwart-wit. Allemaal met een Leonidas-W hart. Naast het voetballen
hebben we natuurlijk ook een gezellige kantine, waar het goed toeven is. En dan denk ik
ook aan activiteiten zoals het Sinterklaasfeest, de Halloweentocht, ’t Groet Leonidas-W
toernooi, de Nieuwjaarsreceptie en de vrijwilligersavond. Leonidas-W is al 75 jaar een club
van, voor en door de leden, ook anno 2015. Leonidas-W zit in het DNA van velen.
Regelmatig moet ik mij als voorzitter van een “traditionele” voetbalclub verdedigen tegen
mensen die vinden dat dit soort verenigingen niet meer van deze tijd zijn. Mensen willen
sporten op het moment dat het hun uitkomt en waarom zou je één sport nemen als je de
keus uit vele mogelijkheden hebt.
staand vlnr: Piet Winkens, Jos Cuijpers, Robin van Elstlande, Willy Verweij, Eddy Broux, gehurkt vlnr: Ton Nilsen, Davy Stassen, Ron Pepels, Justin Bastiaens.
Toch geloof ik dat een club als Leonidas-W toekomst heeft. Wel moeten een aantal zaken goed lopen en dat is niet altijd gemakkelijk.
Zo is door de crisis het aantal sponsors teruggelopen, lopen bezoekersaantallen bij het eerste elftal terug door koopzondagen en voetbal
op tv op de zondagmiddag. Gelukkig is het aantal leden stabiel, zo rond de 500. Binnen de club is steeds hetzelfde groepje vrijwilligers
(erg) actief en met veel plezier, maar om te blijven bestaan hebben we meer mensen nodig die iets voor de vereniging willen doen. Zonder
voldoende sponsors en zonder voldoende vrijwilligers wordt het misschien moeilijk om over vijf jaar het 80 jarig jubileum te vieren.
Ik hoop dat het jubileum een mooi moment is om als sponsor onze vereniging te gaan steunen en ook als vrijwilliger de club te
ondersteunen. Alle kleine beetjes helpen. Leonidas-W is het waard.
Grote dank aan iedereen, dus zowel vrijwilligers, sponsoren, supporters, technische staf en spelers voor al jullie inzet. Laten we de
komende jaren samen bewijzen, dat een club als Leonidas-W bestaansrecht heeft in deze wereld. Samen en dan niet alleen via Facebook
en Twitter, maar persoonlijk op ons mooie Sportpark Wolder, op of langs het veld, in de kantine of bij onze activiteiten. Ik reken op iedereen.
En we blijven natuurlijk in Wolder!
Ton Nilsen, voorzitter Leonidas-W
maart 2015
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
14
Vlnr:
Jacky Rondas, Paul Bastiaens, Bèrke Nicolaes, Jo Aarts, Matty Dinjens, Johan Willems, Dré Darding, Johan Hesemans,
Mattie Schepers, John Gerards en Gaston van Dooren.
Dagblad De Limburger, weekend van 14 en 15 maart 2015
Het jubileum krijgt bijna een volle pagina aandacht in het regionale dagblad.
Een mooi stukje PR in het feestweekend.
Voor drieduizend
Voor drieduizend
toeschouwers
toeschouwers
viert Leonidas
vierthet
Leonidas
kampioenschap
het kampioenschap
en de promotie
en de naar
promotie
de tweede
naar de
klasse
tweede
in 1975.
klasse in 1975.
foto archieffoto
Leonidas
archief Leonidas
Leonidas
Leonidas- -Way
Waytoto Barcelona
Barcelona
HH
door Nick Bruls
de binding
met
binding
het dorp.
met Vroeger
het dorp. Vroeger
dere kroegdere
in het
dorp.
in Ik
hetweet
dorp.
nog
Ik weet
nog de
kroeg
De Maastrichtse
De Maastrichtsedoor Nick Bruls
kwam
de hele gemeenschap
loeren
kwam de hele
gemeenschap
loeren
dat we bij dat
De we
Goebel
bij De
zeker
Goebel
tweezeker twee
et rommeltetinrommelt
Europa.in Europa.
als Leonidas-W
thuisTespeelde. Teals Leonidas-W
thuis speelde.
keer stiekem
keer
destiekem
schotelsdevisschotels
en
vis en
voetbalvereniging
voetbalvereniging
Wat heet: Wat
Hitlerheet:
is PoHitler vlaai
is Po-in devlaai
is dat weliswaar
iets
genwoordig
is dat weliswaar
iets
kelder
in hebben
de kelder
leeg
hebben
gege- leeg
gege- genwoordig
len binnengevallen
len binnengevallen
en
enzegt Nicolaes.
minder,
op tijdhetzelfde tijdminder, omdat
op omdat
hetzelfde
ten”,
ten”, zegt Nicolaes.
Leonidas-W
Leonidas-W
viert viert
Engeland en
Engeland
Frankrijk
en Frankrijk
stip internationale
topwedstrijden
stipdeinternationale
topwedstrijden
In de 75-jarige
In dehistorie
75-jarige
speelde
historie
despeelde
hebben dehebben
oorlog aan
de oorlog
aantegenclub
live op tv
worden uitgezonden
en
uitgezonden
en
club
de Belgische
tegen de grens
Belgische
tal grenslive
talop tv worden
dit weekend
dit weekend
het hetDuitsland Duitsland
al verklaard.
al verklaard.
In Amster-In Amsterwinkels
Maarisde band is
winkels open
zijn. open
Maar zijn.
de band
van memorabele
van memorabele
duels. In beginsel
duels. In beginsel
dam is reeds
dam
een
is bij
reeds
Joden
eengeliefde
bij Joden geliefde
er nog
steeds.
Al isde
hethalmaar de haler nog steeds.
Al is
het maar
op een veld
opmet
een1,3
veld
meter
methoogte1,3 meter hoogte75-jarig
bestaans75-jarig
bestaansijssalon overvallen
ijssalon overvallen
door een groep
door een verschil,
groep dat
loweentocht,
waaraan
ook niet-leloweentocht,
waaraan ook
niet-leverschil,
met 1400
dat paardenkarmet 1400 paardenkarantisemitische
antisemitische
leuzen schreeuwenleuzen schreeuwenden deelnemen.”
den deelnemen.”
ren grond ren
is weggepoetst.
grond is weggepoetst.
Hoogte- Hoogtefeest. feest.
Tijd om
Tijd
eens
om eens
de NSB’ersdemet
NSB’ers
boksbeugels.
met boksbeugels.
Dan,
Dan,in depunt
de strijd
tegen
de een
fusie was een
dede
strijdIntegen
de fusie
was
punt
clubgeschiedenis
in de clubgeschiedenis
was de In
was
vlak
Noorwegen
voordat Noorwegen
en Dene- en promotie
Dene- naar
sleutelrol weggelegd
voor advocaat
sleutelrol
weggelegd
voor advocaat
promotie
de eerste
naarklasse
de eerste
in klasse
in
in de clubhistorie
in de clubhistorie
te vlak
tevoordat
marken worden
marken
aangevallen,
worden aangevallen,
wordt 1989.
wordt
Bèr die
Mahovic,
destijds voorzitter
BèrElMahovic,
destijdsdie
voorzitter
Huidig
1989.
MVV-trainer
Huidig MVV-trainer
Ron El- Ron
op 11 maart
op1940
11 maart
in de1940
Maastrichtse
in de Maastrichtse
van de voetbalclub.
voetbalclub.
„Die wist „Die wist
sen maaktesen
nog
maakte
deel uit
nog
van
deel
datuit van was
dat van dewas
duiken.
duiken.
wijk Wolder
wijk
deWolder
voetbalclub
de voetbalclub
Leoni- team.
Leoni-Alleen
daarmee
wel goed
om
te gaan. Redaar
om temee
gaan.
Reteam.
werd
Alleen
vervolgens
werd vervolgens
het
hetwel goed
das-W opgericht.
das-W opgericht.
Amper twee
Amper twee
sultaat
is dat
we nog
steeds zelfstansultaat is dat
we nog
steeds
zelfstanhele elftal hele
weggekocht,
elftal weggekocht,
waardoor waardoor
maanden voordat
maanden
devoordat
Duitsersdeook
Duitsers
dig zijn.
Enige uitvloeisel
negatieve uitvloeisel
dig zijn.
negatieve
deook
vrije valdenaar
vrijedeval
vierde
naar klasse
de vierde
di- klasse
di- Enige
de Limburgse
de Limburgse
hoofdstad hoofdstad
bezetten. bezetten.
van die
is dat
we nu geen
van die periode
is periode
dat we nu
geen
rect werd ingezet.
rect werd
Coach
ingezet.
Huub
Coach Huub
„We voetbalden
„We voetbalden
gewoon door”,
gewoon
ver-door”,
ver- Groenewegen,
hebben.
Datte
zat eraan te
kunstgras
hebben. Dat
zat eraan
Groenewegen,
die de jeugd
dieging
de jeugd
in- ging
in- kunstgras
telt Mathieu
teltNicolaes,
Mathieuzoon
Nicolaes,
van mezoon van
me- krijgt
passen,
passen,
de credits
krijgt de
voor
credits
het voor het
de-oprichter
de-oprichter
Mathieu senior.
Mathieu
„Gasenior.stoppen
„Ga
van
stoppen
de neerwaartse
van de neerwaartse
spispimaar na: op
maar
15 augustus
na: op 151940
augustus
speel-1940raal.
speel- raal.
den we onze
deneerste
we onze
wedstrijd
eerste op
wedstrijd
eiop eiTom Dumoulin
Tom Dumoulin
en
en
gen veld. En
geninveld.
1944En
speelden
in 1944we
speelden
Dewe
moeilijkste
wedstrijd speelde
De moeilijkste
wedstrijd speelde
een promotiewedstrijd
een promotiewedstrijd
tegen Gul-tegenLeonidas-W
Gulechter tegen
de geLeonidas-W
echter
tegen de ge- Pieter van
Pieter
denvan den
pen.”
pen.”
meente Maastricht.
In 2008 wilde
meente Maastricht.
In 2008 wilde
Hoogenband
Nicolaes doet
Nicolaes
zijn verhaal
doet zijn
temidverhaal temidtoenmaligtoenmalig
wethouderwethouder
Luc Winants
Luc Winants Hoogenband
den van voorzitter
den van voorzitter
Ton Nilsen,
Ton
penNilsen,
pen- burgemeester
- thans
van Bruns-van Bruns- thans burgemeester
hebbenhebben
ook bij ook
ons bij ons
ningmeester
ningmeester
Jos Cuijpers
Josen
Cuijpers
been sum
be- - het sum
sportkernenplan
door- het sportkernenplan
doorstuurslid Justin
stuurslid
Bastiaens.
Justin Bastiaens.
Ze zitten Zevoeren.
zitten Wat
een gevoetbald.
voor Leonidas-W
een
voeren.
Wat voor Leonidas-W
gevoetbald.
in de kantine.
in deDie
kantine.
hebben
Die
zehebben
bij
zeverplaatsing
bij
verplaatsing
naar sportpark
Jekernaar sportpark
JekerLeonidas-W
Leonidas-W
pas sinds midden
pas sindsja-midden
Voorzitter
Nilsen Ton Nilsen
dal zou betekenen.
daljazou betekenen.
„Vanaf het„Vanaf
eer- het eer- Voorzitter Ton
ren tachtig.ren
„Daarvoor
tachtig. „Daarvoor
bezochtenbezochten
steonbespreekbaar”,
moment onbespreekbaar”,
zegt
ste moment
zegt
we na uitwedstrijden
we na uitwedstrijden
steeds eensteeds
an- een
an- „Het
Nilsen.
„Het zou
Nilsen.
zou funest
zijnfunest
voor zijn voor
““
komen, totdat
komen,
wethouder
totdat wethouder
Winants Winants
beproefden
langer
geleden
beproefden
langer geleden
hun
ge- hun gemet z’n plannen
met z’nkwam.
plannen
In de
kwam.
win-In de
luk in de derde
Belgische
derde klasse.
lukwinin de Belgische
klasse.
ter moet ons
ter eerste
moet ons
elftaleerste
voor elftal
trai- voor
trai-het mooiste
Maar hetverhaal
mooiste
verhaal
Maar
is dat
van is dat van
ningen soms
ningen
uitwijken.
soms uitwijken.
Bij slecht Bij slecht
Smeets,
van MVV’er
Jos Smeets,Jos
vader
van vader
MVV’er
weer worden
weer
onze
worden
velden
onze
als velden
eerste alsBryan.
eerste„Leonidas-W
Bryan. „Leonidas-W
oefende inoefende in
afgekeurd. afgekeurd.
Misschien Misschien
dat de ge- dat de gebij wat scouts
Hongarije.Hongarije.
Jos viel bijJos
watviel
scouts
meente inmeente
de speech
in de
ditspeech
weekend
dit weekend
zó in de
daar zó in daar
de smaak,
datsmaak,
ze hemdat ze hem
wel iets zalwel
beloven
iets zalinbeloven
de richting
in de richting
meteen
eenaanboden.
contract aanboden.
Hij
meteen een
contract
Hij
van kunstgras”,
van kunstgras”,
klinkt het klinkt
hoopvol.
het hoopvol.
is spelen
daar gaan
spelen
voor een kleuis daar gaan
voor
een kleuDe heren hebben
De heren
hethebben
dan over
hethet
dan over
het
rentelevisie”,
vertelt
Nilsen. „Maar
rentelevisie”,
vertelt Nilsen.
„Maar
jubileumweekend,
jubileumweekend,
dat morgen
datbemorgen
bedatDumoulin
ook Tom Dumoulin
en
wist
je datwist
ook je
Tom
en
gint met een
gintclinic
met met
een clinic
MVV met
voorMVVPieter
voor van Pieter
van den Hoogenband
den Hoogenband
bij ons bij ons
de jeugd en
dezondagmiddag
jeugd en zondagmiddag
eindigt eindigt
hebben gevoetbald?
Het
hebben gevoetbald?
Het is maar
be-is maar bemet een door
metzanger
een door
Roger
zanger
VilleRoger Villedat die uiteindelijk
zijn overgeter dat die ter
uiteindelijk
zijn overgevoye opgeluisterd
voye opgeluisterd
feestje. ‘Speler
feestje. ‘Speler
naar het wielrennen
en
stapt naar stapt
het wielrennen
en
van de Eeuw’
van -de
deEeuw’
bij Leonidas-W
- de bij Leonidas-W
zwemmen.”
zwemmen.”
groot geworden
groot geworden
BoudewijnBoudewijn
ZenZenden - heeftden
ook- gezegd
heeft ook
zijngezegd
gezicht
zijn gezicht
Volgens deVolgens
voorzitter
de voorzitter
kan Leoni-kan Leonite laten zien.
te laten
„Boudewijn
zien. „Boudewijn
speelde speelde
das-W nogdas-W
jaren vooruit.
zijn „We zijn
nog jaren„We
vooruit.
tot en mettot
de en
D hier”,
met deherinnert
D hier”, herinnert
een toegankelijke,
familiaire club.
een toegankelijke,
familiaire club.
Cuijpers zich.
Cuijpers
„Ik heb
zich.
hem
„Iknog
hebgehem nog
ge-zijn Soms
Soms
wel vier
van
zijngeneraties
wel vier generaties
van
traind. Eentraind.
geweldige
Een geweldige
voetballer.voetballer.
dezelfde familie
lid.familie
De vereniging
dezelfde
lid. De vereniging
Vanaf de C’tjes
Vanafging
de C’tjes
hij naar
ging
MVV
hij naar telt
MVV
rond de
leden
en volgens
telt500
rond
de 500
leden en volgens
en schopteen
het
schopte
uiteindelijk
het uiteindelijk
tot FC
tot
deFC
prognoses
blijft dat de
komende
de prognoses
blijft
dat de komende
Barcelona.”Barcelona.”
Nilsen: „Sindsdien
Nilsen: „Sindsdien
vijf jaar stabiel.
Daar
hoeven
wehoeven we
vijf jaar
stabiel.
Daar
staat de Wstaat
achter
de het
W achter
streepje
het
instreepje
inniet druk
ons
maken.
We
ons om
niettedruk
om te
maken. We
onze naamonze
niet naam
meer niet
voormeer
‘Wol-voor ‘Wolzouden welzouden
financieel
wat ruiwel graag
financieel
graag wat ruider’, maar der’,
voormaar
‘Wayvoor
to Barcelo‘Way to Barcelomer in hetmer
jasjeinzitten.
Metzitten.
onderMet onder
het jasje
na’.”
na’.”
meer de Grote
hulp en hulp
meerClubactie
de Grote en
Clubactie
’Bolo’ is niet
’Bolo’
de enige
is nietspeler
de enige
vanspeler op
vanhet Preuvenemint
houden wehouden we
op het Preuvenemint
Leonidas-W
Leonidas-W
die het profvoetbal
die het profvoetbal
ons hoofd ons
boven
water,
maar
het maar het
hoofd
boven
water,
haalde. Brenny
haalde.
Evers
Brenny
(nu derde
Evers (nu
elf- derde
elf- ontbreekt
ontbreekt
aan een goede
hoofdaan een
goede hoofdtal) speelde
tal)
bijvoorbeeld
speelde bijvoorbeeld
in Duits- in Duitssponsor. Die
is in deze
sponsor.
Die wijk
is in met
deze wijk met
land voor Uerdingen
land voor Uerdingen
en Koblenz.
en Koblenz.
veel kleineveel
ondernemers
wat lasti- wat lastikleine ondernemers
Bèrke Nicolaes
Bèrkeen
Nicolaes
Jacky Rondags
en Jacky Rondags
ger te vinden.”
ger te vinden.”
de jaren veertig, vijftig en zestig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
16
1ste elftal eind 1940
Bovenste rij vlnr: H. Lagro (voorzitter), L. Augustin (bestuur), J. Demacker, W. Meertens, W. Hesemans, J. Vrijens, N. Demacker,
J. Darding, J. Nicolaes, J. Meertens, H. Vrancken, Ch. v Haaster (trainer), L. Vrancken (bestuur).
Geknield: P. Castermans, J. Augustin. De jaren veertig, vijftig en zestig
de jaren veertig, vijftig en zestig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
18
Vlnr: Staand: Wum Stevens, Sjeng Rondas, ???, Bèr Vrancken, Armand Vrancken, Willy Stevens
Joep Vrijhoeven, Sjèrra Meertens
Nico Rondas, Leo Crauwels, .. Huijveneers, Sjang Stevens.
Geknield: Bèr Evers, Theo Eggen, Pierre Crauwels, Chrétien Stevens, Bèr Bastiaens, .. Geelen.
de jaren veertig, vijftig en zestig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
20
Vlnr : Sjang Stevens, Sjef Meertens, ?? , Lowie Vrancken, Jeune Meertens.
Staand vlnr: Sjors Mares, Jeuke Nicolaes, Leon Simons, Haike Theuwen, Paul Thijssen, Martin Caubergh, Chèl Tillie, Louis Augustin, Giel Meertens.
Gehurkt vlnr: John Paulissen ?, Piet Hogenboom, Nico Rondas ?, Paul Bastiaens, Willie Bleus, Henk Wijts, Bèrke Nicolaes.
22
de jaren veertig, vijftig en zestig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Een woord over de voorzitter
Mathieu Nicolaes
Enkele herinneringen aan zijn vader Mathieu Nicolaes, opgemaakt door zijn zoon
eveneens genaamd Mathieu Nicolaes.
Mathieu Nicolaes, kortweg Jeuke, was één van de oprichters van RKSV Leonidas.
Mathieu Nicolaes
Voorzitter van 1956 tot 1975
Hij was het ook die een stuk grond kocht aan de Heukelommerweg, samen met het
toenmalig kerkbestuur (ieder de helft) om de jongens van Wolder in Wolder te laten
voetballen.
Hij was ook de drijvende kracht achter het initiatief om de oude kleedkamers te vervangen
door de houten kleedkamers (kleedkamers, bestuurskamer en kantine). Deze werden
gebouwd door de hele Leonidasfamilie, iedereen in Wolder hielp mee.
Hij was ook samen met dhr. Moors namens Harmonie Wilhelmina en dhr. Heusschen
namens Harmonie St. Petrus en Paulus medeoprichter van de carnavalsoptocht in Wolder.
Sportief was hij ook de eerste Leonidasman, die in de jaren 40 een plaats veroverde in het
toenmalige Limburgs elftal (amateurs).
Hij zorgde er ook voor dat er altijd een bus was om de spelers van het 1e elftal naar de
uitwedstrijden te vervoeren. Hetgeen altijd een leuke en gezellige bedoening was.
Bij terugkeer werd een van de toen nog zes cafe’s in Wolder om de beurt bezocht.
En in de gemeenschap van Wolder niet onbelangrijk: Hij was ook de man die ervoor
zorgde dat de jongens van de Blouwe en de Greune, als ze het shirt van Leonidas
aantrokken, samen één waren voor Leonidas.
Met dank aan kapelaan Boymans
Het clubgevoel zit er vanaf het begin al stevig in
Een gesprek met Jacky Rondas, Martin Caubergh, Mat Moors en Willie Franssen.
Kapelaan Boymans. Het is een naam die voetbalminnend Wolder liefst met een gouden pennetje in dit jubileumboek opgeschreven zag.
Zonder kapelaan Boymans was er immers geen 75-jarig bestaan geweest, was er geen RKSV Leonidas Wolder geweest. 11 maart 1940
is de datum die bij zijn naam hoort. Op die dag wordt de RKSV Leonidas-W. opgericht. De katholieke tegenhanger van Wolderse Boys, dat
weigert een rooms-katholieke naam te dragen, zo wil de overlevering. Boymans zamelt wat jongemannen om zich heen, en begon. Geen
woorden maar daden. Ook al hebben ze geen eigen veld. “Voetballen deden we toch. Op velden in de buurt, tegen naburige verenigingen”.
Getraind wordt op weilanden aan de Lammergierstraat en de Pletzersstraat, een ‘thuiswedstrijd’ vindt plaats op het terrein van de steenfabriek. Maar er wordt gevoetbald in Wolder, en daar gaat het om. Aan de Vroenhovenweg wordt uiteindelijk een geschikt terrein gevonden.
“Qua afmetingen dan, want het veld liep gigantisch af”. Op 15 augustus 1940 wordt er ondanks het hoogteverschil de eerste wedstrijd verspeeld.
De eerste jaren, de eerste successen
Leonidas start in de eerste klasse van de Interdiocesane Voetbal Competitie Bond. Al in het tweede seizoen mag het tweede elftal van de
club het eerste kampioenschap noteren. Het eerste team wordt een jaar later kampioen en speelt in 1944 promotiewedstrijden in de Eerste
Klasse, afdeling Limburg van de bond die is ontstaan na een fusie tussen de IVCB en de KNVB. Gulpen blijkt echter te sterk. Een jaar later
is het wel feest in Wolder. Na een 1-0 zege op Heugem op het terrein van RKSV Heer promoveert Leonidas naar de dan opgerichte Vierde
Klasse van de KNVB. Doelpuntenmaker is Jeng Darding die vanaf de middellijn de doelman van Heugem weet te verschalken.
de jaren veertig, vijftig en zestig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
24
In dat jaar, 1945, wordt ook de eerste verhuizing een feit. Een veld
aan de Heukelommerweg wordt geschikter geacht. Maar ook daar
kampt het terrein met een hoogteverschil. Wolder zou Wolder niet
zijn, als dat niet zou worden opgelost. 1400 paardenkarren vol
grond worden versjouwd. “Het hele dorp hielp mee om het veld
gelijk te maken. Met de handen hebben wij ons eigen voetbalveld
aangelegd”. In oktober 1945 is Laura de eerste tegenstander op
het nieuwe Leonidas-terrein.
Iedereen kent elkaar, iedereen helpt elkaar
Saamhorigheid is misschien wel het woord dat de beginjaren
markeert. “Leonidas was een echte dorpsclub. Iedereen kende
elkaar, iedereen hielp elkaar”. Met allemaal Wolderse jongens in
het eerste elftal is het elke thuiswedstrijd druk langs de lijn. Iedereen wil Leonidas zien. “Ook om het lof in de kerk te ontlopen”,
wordt lachend gezegd. Maar ook voor hen die verplicht toch in
de kerkbanken moeten verschijnen wordt iets verzonnen. “Het lof
begon om 15.30 uur. Er werd altijd wel iemand gevonden die om
16.15 uur even kwam doorgeven wat Leonidas had gemaakt”.
En andersom gebeurt het regelmatig dat misdienaartjes met een
Leonidas-hart spijbelen bij de mis. Aan andere misdienaars wordt
dan maar even gevraagd welke liedjes er gezongen zijn. “Want
dat wilden ze thuis altijd weten”. Leonidas leeft. Ook naar uitwedstrijden gaan vele supporters mee. De tocht wordt volbracht met
paard en wagen. De spelers op de stoeltjes om niet vermoeid aan
de wedstrijd te beginnen, de fans staand daar tussenin. Om de
Keerderberg op te komen, moet iedereen tijdelijk de kar verlaten.
De derby’s
Vermaard zijn vooral de derby’s tegen onder meer Standaard,
Mestreechse Boys en Willem I. Absolute kraker is de Wolder-derby tussen Leonidas en Wolderse Boys. Haat en nijd, water en
vuur. “Dan waren alle huizen in Wolder leeg. Iedereen stond langs
het voetbalveld. De rivaliteit was gigantisch. Zelfs toen Wolderse
Boys ophield te bestaan was er nog animositeit. Ik ken vaders met
een Wolderse Boyse-achtergrond die echt moeite hadden om naar
hun zoon bij Leonidas te komen kijken”. De saamhorigheid van
Leonidas-W. hangt rechtstreeks samen met gezelligheid. De Leonidas-spelers en hun aanhang zien elkaar bij de wedstrijd, maar
ook daarna. Menig Wolders café wordt met een bezoek vereerd.
“Zeker toen er nog geen kantine was, zochten we daar ons vertier.
Uit en thuis, verlies of winst”. Het is iets dat doorklinkt in de vele
gesprekken met Leonidas-leden en -aanhangers. Het familiaire,
het dorpse. Eén en al gezelligheid. En presteren. Zaterdagmiddag
al samen naar het café en zondag toch fit samen op het veld. “Op
tijd naar huis hè. We hielden van een pilsje, maar voetbal ging
voor alles”.
Sfeer, teamgeest en clubgevoel
Leonidas kent in dat eerste decennium nog lang niet zoveel elftallen als nu. Twee seniorenteams en twee jeugdelftallen, dat is
het wel. De beste spelers gaan naar A1 en naar het eerste, de
mindere goden naar het tweede team. De accommodatie is sober
en simpel. Er komt afrastering en een ‘bouwval’ met twee kleedlokalen en een scheidsrechtershok. Koud water, meer niet. Niet
uit de douche, maar enkel in een soort wasbak. Leonidas is daar
overigens niet uniek in, zo vertellen de leden van het eerste uur.
“Zowel thuis als uit moesten we regelmatig de koeienvlaaien van
het veld halen en bij uitwedstrijden was er meer dan eens alleen
een teil om te wassen”.
In de jaren zestig groeit het ledenaantal en ook het complex wordt
verbeterd. Sportief zijn er weinig uitspattingen. Leonidas speelt
vast in de vierde klasse, al is er een enkele keer kans op promotie.
Het zijn gouden tijden. Sfeer, teamgeest, clubgevoel. Iets dat de
oudere garde steeds meer mist bij de tegenwoordige generaties.
“Ergens wel logisch, want wij hadden of de harmonie, of Leonidas.
Speelde je vader bij de harmonie, ging je daar naar toe. Voetbalde
hij, ging je naar Leonidas. We hadden niets anders. Waren dag en
nacht op de club.
Nu heeft de jeugd veel meer. En er is eerlijk gezegd ook veel minder plichtsbesef. Die echte binding lijkt weg”. Toch overheerst de
trots. De trots op hun Leonidas-W dat ze nog altijd een warm hart
toedragen. Vaak zijn ze nog te vinden langs de lijn. De liefde voor
het zwart en wit gaat nooit meer over. Als ze één man uit hun tijd
mogen noemen, is dat Dré Berkhof. Ex-MVV’er die zich aansloot
bij Leonidas toen hij in Wolder kwam wonen. Eerst als absolute
versterking voor het eerste, daarna in allerlei functies belangrijk
voor de club en daar bovenop nog jarenlang actief als terreinknecht. Op Dré Berkhof kon Leonidas altijd rekenen.
“Die man is goud waard geweest”.
de jaren veertig, vijftig en zestig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
26
Staand vlnr: Mathieu Nicolaes sr., Mathieu Nicolaes jr., Dré Darding, Leon Simons, Paul Bastiaens, Henk Wijts,
John Gerards, Jo Meertens, Harrie Borgions, André Vroemen, Sjef Meertens.
Geknield vlnr: Laurent Vandenboorn, Johan Willems, Jo Aarts, Leo Hamelers, Bèrke Nicolaes, Chèl Tillie, Sjef Heusschen, Breur Nieste.
de jaren zeventig en tachtig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
28
Kampioen 1974-1975
Staand: Väös Aarts, Breur Nieste, Dré Darding, Johan Hesemans, Johan Willems, Lou Theunissen, John Gerards, Mattie Dinjens, Paul
Bastiaens, Math Schepers, André Könings.
Gehurkt vlnr: Gaston van Dooren, Mathieu Nicolaes, Lowieke Zegers, Jo Aarts, Jacky Rondas, Lei Coumans, Bèrke Nicolaes, Huub
Bastiaens.
De jaren zeventig en tachtig
de jaren zeventig en tachtig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
30
Gelegenheidselftal Jubileumwedstrijd kampioenschap 1974-1975
Staand vlnr: Gerard “Pummy” Bergholz, André Vroemen (trainer), Breur Nieste, Leo Hamelers, Jo Meertens, Paul Bastiaens, Dré Darding, Johan Willems,
Piet van Dijk (oud MVV), John Gerards.
Gehurkt vlnr: René Keulen, Laurent Vandenboorn, Mathieu Nicolaes, Chèl Tillie, Bèrke Nicolaes, Sjef Heusschen, Jo Aarts.
32
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Met de champagne in de auto
Fons Jacobs tilt Leonidas omhoog in de vaart der volkeren
Hij was misschien wel één van de markantste voorzitters uit de Leonidas-historie. In elk
geval één van de meest succesvolle. Onder leiding van Fons Jacobs werd vrij constant in
de tweede klasse gespeeld én werd eindelijk het complex uitgebreid.
Fons Jacobs
voorzitter van 1981 tot 1986
Dat lukt nooit, werd geschamperd. Nee, de kans dat Fons Jacobs de Belgische
buurvrouw van het Leonidas-terrein zou kunnen overtuigen om een stuk grond af te
staan was minder dan één procent. Wie had dat immers al niet allemaal geprobeerd bij
mevrouw Barré? Nee, Jacobs maakt geen enkele kans, is de overtuiging in de Leonidaskantine. Toch waagt Jacobs het erop. “Het eerste gesprek was niet positief”, bekent hij.
Iets waar ze ook binnen het Maastrichtse stadsbestuur niet van opkeken. Jacobs had
er goede contacten en sloot een deal met de betreffend wethouder: als hij buurvrouw
Barré wist te overtuigen, zou de gemeentelijke sportstichting het veld voor 25 jaar
pachten. Die gunstige blik in de toekomst, deed Jacobs besluiten nogmaals een bezoek
aan de Belgische buurvrouw te brengen. Ditmaal vergezeld van penningmeester Huub
Habets. Ondanks de eerste mindere ervaring, mikte Jacobs een fles champagne in de
kofferbak van zijn auto. Je weet immers maar nooit. Wat het is geweest, weet niemand,
maar bij de tweede keer onderhandelen was mevrouw Barré een stuk milder. Ze was
zelfs bereid mee te denken. Jacobs: “Op een gegeven moment wisten we zelfs een
concept-overeenkomst op tafel te krijgen. Toen ze die getekend had, is in de auto de
fles champagne ontkurkt. Het was rond half één ‘s nachts, maar ik heb toch nog een
telefoontje naar de wethouder gepleegd. Die wist niet wat hij hoorde”.
de jaren zeventig en tachtig
Als nieuwe buurman ook meteen voorzitter
Leonidas kan eindelijk uitbreiden, waarmee Fons Jacobs meteen een belangrijke naam
in de clubgeschiedenis van Leonidas wordt. De wachtlijsten zijn ten einde, Leonidas kan
groeien. Vooral voor de jeugd heel belangrijk. Jacobs is van 1981 tot 1986 voorzitter van
Leonidas. Hij komt er per toeval terecht. “Ik kwam in februari 1981 in Wolder wonen. Aan
de rand van het voetbalveld Blijkbaar was bekend dat ik een fanatiek voetballiefhebber
was, want al heel snel stonden ze voor de deur met de vraag of ik misschien voorzitter
wilde worden”. Jacobs zegt ja en zet daarmee een stap in een nieuwe glorietijd van
Leonidas. Niet alleen qua accommodatie, maar ook sportief. Onder leiding van de
Brabander wordt voor het eerst (en het laatst) in de historie de eerste klasse bereikt. “Een
prachtige tijd”, weet Jacobs. “We presteerden op en naast het veld. Leonidas groeide als
kool”.
Een hagelnieuw complex
Om geld binnen te krijgen werden diverse acties op touw gezet. Vooral bedoeld om het grotere complex ook van een fatsoenlijke accommodatie te voorzien.
Een feestweekend, kienmiddagen, allemaal opgezet om gelden te genereren. Ook dat lukt wonderwel. Minder succes heeft Jacobs met het voorstel om de
bouw van de kantine samen te voegen met nieuwbouw voor ‘de Blouwe’. “Dat was tegen het zere been van veel leden, die meer met ‘de Greune’ hadden.
Maar dat wist ik als buitenstaander natuurlijk niet”. Uiteindelijk verrijst er een nieuw complex, dat wordt geopend met een wedstrijd tegen het Israëlische
Hapoel Beer Sheva. “Wat mij heel erg aansprak was dat ondanks alle positieve ontwikkelingen Leonidas ‘gewoon’ bleef. Een familieclub, met altijd veel
belangstelling van leden. Als er iets gedaan moest worden, waren er binnen mum van tijd vrijwilligers gevonden. Dat was als voorzitter heel prettig werken.
De saamhorigheid was ongekend”.
Een voetballende fluitende vlaggende voorzitter
Behalve de voorzittershamer, hanteert Jacobs ook bal, fluit en vlag. “Er waren zondagen dat ik om 10.00 uur voetbalde met het vijfde, om 12.00 uur floot ik
het derde en om half drie viel ik in als vlagger bij het eerste. Maar gelukkig kwam dat slechts heel sporadisch voor. Want als voorzitter moest ik natuurlijk ook
bestuurlijke plichtplegingen vervullen”. Een speldje van Leonidas siert het colbertje van de voormalig burgemeester van Brunssum, Nederweert en Helmond.
Hij heeft nog altijd een band met de club. “Het is het eerste wat ik maandagmorgen doe: kijken wat Leonidas heeft gemaakt. Helaas gaat het sportief niet
meer zo goed als in mijn tijd, maar dat komt hopelijk wel weer. Een aantal keer per jaar probeer ik naar Wolder te komen. En dat voelt elke keer weer als een
warm bad”.
Zittend vlnr:
Mart Bastiaens, Rudy Schiffelers, John
Brands, Godfried Habets,
Willy Maagdenburg, Danny Kruse.
de jaren zeventig en tachtig
34
Staand van links naar recht:
Sjerra Stassen, John Griep, Rob Fey,
Wally Nicolaes, Jack Paulissen,
Jean Meertens, Peter Beks, Math Bulté,
Thum Aarts, Ber Nicolaes.
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
B1 jeugdkampioen 1976-1977
1st elftal 1985
Staand van links naar rechts: Giel Wijnants, John Gadet, Fons Jacobs, Huub Habets, Dré Berkhof, Ludie Driessen, Eric Bastiaens, Ron Elzen,
Mathieu Hulst, Henk Brandt, Wally Nicolaes, Chris Coolen, Jan Druijts, Breur Nieste.
Gehurkt vlnr: Jo Slenter, Ron Aarts, Paul Keuven, Harold Habets?, Paul Prop, Jean-Pierre Nicolaes, Dhr J. Kaptein (sponsor Sphinx),
Paul van der Leeuw, Antonio Rondas, Pépé Romero, Gerrie Martens
Kampioen 1988 - 1989
Vlnr
Jo Slenter, Huub Hecker, Piet Winkens, ??, Sjèr Ummels, Jos Sparla, Paul van der Leeuw, Giel Wijnands, Henk Brandt, Harald Habets, Ron Berghmans, Jean Wigny, Angelino Bastiaens, Pierre Hermans, Paul Bleus, Patrick Nicolai, Pedro Nuijten, Leon Hollman, Paul Keuven, Guus Stassar, Berry
Berghmans, Henk Wijts, Eric Custers, Gérard Smits, Frans Aarts, Breur Nieste, Paul Bemelmans, Huub Habets, Fons Jacobs, Bèr Mahovic
36
de jaren zeventig en tachtig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Een woord van de voorzitter
Paul Vincken
voorzitter van 1986 tot 1989
Wat ik mij van mijn (korte) voorzitterschap nog weet te herinneren is het navolgende.
Fons Jacobs opvolgen als “Leonidas icoon” was voor mij – komend uit de volleybalwereld
– en achteraf bezien toch wel onbekend met het voetbalgebeuren, geen sinecure.
Het eerste elftal speelde in de 2e klasse en het was vooral zaak om dat in ieder geval
te consolideren. Ik weet me nog te herinneren dat we een beslissingswedstrijd om
klassenbehoud op sportpark West moesten spelen, die keurig in een 0-0 eindigde. Na
afloop vond ik het best wel spannend omdat er mensen van de lokale pers waren die me
het vuur aan de schenen legden en me probeerden te ontfutselen dat er vooraf afspraken
zouden zijn gemaakt. En dat was natuurlijk niet zo.
We vergaderden op maandagavond, een keer per 14 dagen. Dat was voor mij om te club
te leren kennen te weinig, daarom besloten we om wekelijks te vergaderen; een keer met
het dagelijks bestuur en een keer met het voltallig bestuur.
Verrassend waren de donderdagavonden. Dan moesten de elftallen geformeerd worden
en konden er weleens spanningen ontstaan als door de trainer van het eerste elftal ook
spelers opgeroepen werden vanuit het derde elftal, dat dan op dat moment natuurlijk net
kampioen dreigde te worden en liever geen spelers wilde afstaan voor het eerste. Dat
vergde meestal toch wat extra diplomatie, tijd en energie.
Ook is mij de professionaliteit en het organiserend vermogen van de club bijgebleven. Een
schitterende accommodatie op een heel mooie plek. De ambiance tijdens de
thuiswedstrijden, waar ik niet altijd deelgenoot van kon zijn, en niet te vergeten de
bestuurskamer met bijbehorende ontvangst van scheidsrechter en bestuur van de
tegenstander. Ik denk – zeker toen – dat menig betaald voetbalorganisatie daar jaloers op
zou zijn.
Ik herinner me twee zaken nog heel goed. Het eerste was het zogenaamde ‘100
sporthallenplan’ van de rijksoverheid. De bedoeling was om bij grotere voetbalverenigingen
een kale sporthal tegen de kleed- en clubaccommodatie te bouwen. In de periode van
Fons Jacobs had Leonidas daarop ingezet. De gemeente was daar niet zo erg blij mee,
omdat hun spreiding van sporthallen hier rekening mee moest houden.
Uiteindelijk is dat op de valreep vlak voor mijn aantreden niet gelukt. Dat leidde ertoe
dat ik - daags na mijn benoeming - mij bij de betreffende verantwoordelijk wethouder
moest melden. Ik werkte destijds immers bij de gemeente Maastricht, waar mij toch wel
vriendelijk werd medegedeeld dat het beter was om geen hernieuwde poging op dat vlak
te ondernemen en definitief aan te geven dat onze plannen van de baan waren. Daarmee
werd een beetje krediet opgebouwd, dat later verzilverd kon worden.
En dan kom ik vanzelf bij mijn tweede grote herinnering. In mijn voorzittersperiode werd stadion de Geusselt verbouwd en konden voetbalverenigingen in
aanmerking komen om gratis een deel van de stenen tribune te krijgen. Wij zijn toen ook met het realiseren van een tribune aan de slag gegaan. Probleem
was echter de plek. De gemeente stond een tribune uit welstandsoogpunt alleen maar toe aan de zijde van de woningen en niet aan de andere kant in het
“landschap” als het ware.
Met het wisselgeld van de sporthal en veel overredingskracht is het ons als bestuur toen gelukt om toestemming te krijgen om in het open veld de tribune te
mogen realiseren. Een aparte werkgroep is daarmee aan de slag gegaan. We waren heel ver maar uiteindelijk kregen we het financieel niet rond, helaas.
Mijn plotselinge vertrek als voorzitter betreur ik nog steeds. Mijn nieuwe baan, gezinsleven, studie en voorzitterschap waren uiteindelijk niet te combineren
waardoor ik uiteindelijk heel plotseling om gezondheidsredenen gedwongen werd om onder andere het voorzitterschap op te geven. Maar supporter van
Leonidas blijf je voor het leven, ook al is het op de achtergrond en in stilte.
Met hartelijke groet,
Paul Vincken
de jaren zeventig en tachtig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
38
vlnr: Laurent Vandenboorn, Dré Darding, Paul Bastiaens, Huub Sleebe, Valère van Bun
Wolder en Leonidas groeien en bloeien
Grote veranderingen op het rond het voetbalveld
In gesprek met Dré Darding, Laurent Vandenboorn, Paul Bastiaens. Johan Hesemans,
Godfried Habets, Mat Schepers en Henk Brandt.
Aan het eind van de jaren zestig groeit Leonidas flink. Sportief, want het eerste elftal promoveert naar de derde klasse. Daarbij presteren
lagere elftallen aardig tot goed, en groeit de jeugdafdeling als kool. Het complex wordt veel te klein voor het groeiend aantal leden, en
voldoet ook niet meer aan de eisen van die tijd. Leonidas zou Leonidas niet zijn, als daar niet iets op wordt gevonden, al moeten we voor
de grote veranderingen al naar de jaren zeventig.
Een nieuwe keet, warm water en een eigen kantine
Via Henk Wijts, werkzaam bij Rijkswaterstaat, wordt een oude keet geregeld, die vrij kwam na het aanleggen van de autoweg naar
Heerlen. Zoals het Leonidas betaamt, wordt de verhuizing zelf geregeld. Een bouwcomité sleept het gebouw naar Wolder. Daar wordt het
omgeturnd tot sportgebouw, inclusief kantine. Die kantine zorgt voor een financiële impuls. In plaats van de lokale cafés, wordt het buffet in
de kantine de hangplek voor spelers en andere leden. “Na afloop van de derde helft waren we vaak beter geweest dan Ajax en Feyenoord
samen”, klinkt het bij herinneringen aan de buffetuurtjes. Al blijft ook vooral café De Goebel ook een populaire uitvalsbasis. Het sportcafé
wordt het genoemd, maar het is vooral de tapkast die de beweging brengt. Op het complex komen douches met warm water en er worden
lichtmasten geplaatst, zodat ook in de winter getraind kan worden. Al wordt eigenlijk altijd wel getraind in die tijd. Is het niet op het veld, dan
gaan wel de loopschoenen aan voor een ‘rondje Kanne’. Ook de lichtmasten worden door leden zelf geplaatst. “Als er een lamp vervangen
moest worden, was niet de vraag wie dat zou doen, maar wie er als eerste bij de mast was, wij regelden alles zelf”.
De jeugdafdeling krijgt een eigen bestuur
De wijk Wolder breidt uit, en daarmee het ledental van Leonidas ook. Op een bepaald moment spelen liefst zeventien elftallen op één
veld. Komt ook door een stevige impuls voor het Wolderse jeugdvoetbal. In 1974 wordt het jeugdbestuur opgericht en komt de Leonidasjeugd ‘op eigen benen te staan’. Een stevig teken dat de club groeiende is: een speciaal bestuursorgaan is nodig om de jeugdopleiding
vorm te geven. In eerste instantie gaat het om een voorzitter, een secretaris en een penningmeester die tevens jeugdleider zijn, maar
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
40
in de jaren daarna wordt het jeugdvoetbal verder geprofessionaliseerd. Het kader rondom de jeugd groeit, en er wordt flink gewerkt aan
een doorbloeding richting eerste elftal. Talentontwikkeling komt hoog op de agenda. Net als damesvoetbal overigens, op dat moment nog
een vreemde eend in de bijt. Het jeugdbestuur van Leonidas maakt er echter al begin jaren zeventig een start mee. Het aantal teams
blijft groeien. Dat het gras daar stevig onder lijdt, is een understatement. Gelukkig biedt het veld van de broeders aan de Tongerseweg
een uitvlucht, maar ideaal is het allemaal niet. Voor een uitbreiding van het aantal velden is echter de gemeente nodig, én de Belgische
mevrouw Barré, die eigenares is van de grond, die Leonidas graag wil. Maar voordat het zover komt, eerst aandacht voor het sportieve
hoogtepunt.
De droomwedstrijd op de Koompe
Een absoluut hoogtepunt, want elke gesprekspartner uit die tijd roemt het breed, 1975. Het jaar van het kampioenschap van het tweede
elftal, maar vooral het jaar van de beslissingswedstrijden tegen Standaard op ‘de Koompe’. Het regent anekdotes. “Heel Wolder was
leeg. En de mensen die toch thuis waren, hadden allemaal een kaarsje aangestoken. Na de 1-0 in de eerste wedstrijd dacht iemand
dat de wedstrijd gespeeld was. Maar het kaarsje was nog niet uitgeblazen, of Standaard maakte in de blessuretijd 1-1”. De kraker werd
verspeeld rond hemelvaartsdag, een tijd waarin er veel communiefeesten waren. En ook dan was Wolder een hecht dorp: iedereen werd
uitgenodigd. “Maar er werd streng op gelet dat de spelers op tijd in bed kwamen”. De tweede beslissingswedstrijd na het gelijke spel in
de eerste match wordt gewonnen door Leonidas. Promotie naar de tweede klasse is een feit. Bijna drieduizend toeschouwers zijn getuige
van de twee wedstrijden. Dat het daarna groot feest is in Wolder, mag duidelijk zijn. In de kantine en in de aangrenzende cafés draaien
de taps overuren. Het is een tijd dat amateurvoetbal in Maastricht nog iets voorstelt. Leonidas is dan een grote club. Een groot aantal
seniorenelftallen en een bloeiende jeugdafdeling. Wat opnieuw doorklinkt in de interviews met betrokkenen is het dorpse karakter, de
hechte band. Van jeugdleiders die elke week als een ware sportjournalist verslagen tikken van wedstrijden tot hechte vriendschappen en
relaties die ontstaan langs het veld. “We waren een hele hechte kliek. Eerste en tweede gingen kijken bij de lagere elftallen en omgekeerd.
Langs het veld was het altijd vol met toeschouwers. En met onze vrouwen en kinderen. Onze kinderen groeiden op op het veld”.
de jaren zeventig en tachtig
Eindelijk een nieuw modern complex
Na de geruchtmakende promotie in 1975 degradeert Leonidas een aantal seizoenen later weer naar de derde klasse. Leonidas blijkt
een jojo, want in het seizoen 1980-1981 mogen de champagneflessen alweer ontkurkt. Bij de winterstop is de achterstand op RKUVC
nog zeven punten (bij twee punten per overwinning in die tijd), na de winter zorgt een ongekende inhaalreeks voor een nieuw Wolders
kampioenschap. Leonidas is terug in de tweede klasse. Sportief wordt progressie geboekt, maar naast het veld misschien nog wel meer.
Onder leiding van voorzitter Fons Jacobs, een geboren Brabander die in Wolder is komen wonen en penningmeester Huub Habets wordt
in 1982 overeenstemming bereikt met eigenares Barré over het gebruik van haar grond. De Gemeentelijke Sportstichting mag de grond
voor 25 jaar pachten, waardoor Leonidas eindelijk de zo gewenste uitbreiding van het complex kan realiseren. Er komen twee nieuwe
velden en een gloednieuw clubgebouw. Dat realisatie grotendeels plaatsvindt door ‘eigen’ Leonidas-handen mag al geen bijzonderheid
meer worden genoemd. Sportpark Wolder ziet het levenslicht. En uiteraard gaat dat niet zonder feestje. Een feestje met een aantal
bijzondere wedstrijden, bovendien. Het eerste elftal speelt, na contacten met de Maastrichtse zakenman Benoit Wesly, een wedstrijd tegen
het Israëlische Hapoel Beer Sheba. De wedstrijd wordt gefloten door de Israëlische topscheidsrechter Abraham Klein. Ook de A1 kent
een hoogtepunt: een wedstrijd tegen de A1 van Feyenoord. Beide teams verloren vrij kansloos. Maar goed, het ging om de hoofdmoot: de
opening van één van de mooiste sportparken van Maastricht.
Sportieve hoogtepunten en dieptepunten volgen elkaar op
Onder leiding van voorzitter Jacobs en zijn opvolger Paul Vincken wordt Leonidas verder opgestuwd in de vaart der volkeren. Jacobs
weet nieuwe spelers aan te trekken, vaak afkomstig van buiten Wolder. Ze zorgen voor een kwaliteitsimpuls. In het seizoen 1988-1989
werpt dat ‘aankoopbeleid’ zijn vruchten af: Leonidas wordt kampioen in de tweede klasse na een beslissingswedstrijd tegen RKVCL op het
terrein van het Gronsveldse SCG. Leonidas, dat in de competitie nek-aan-nek ging met de tegenstrever uit Limmel, wint afgetekend: 3-0.
Voor het eerst in zijn historie bereikt Leonidas de eerste klasse. Een absoluut hoogtepunt voor de Wolderse ploeg. Helaas is het verblijf
maar van korte duur. En hoewel sportief sprake is van een toptijd, heeft de sfeer in de club eronder te lijden, zo stelt een aantal ‘kenners’
uit die tijd. “De invloed van veel jongens van buitenaf maakte de ploeg sterker, maar zorgde er wel voor dat de binding met Wolder deels
verdween. Je had niets meer met de jongens die op het veld stonden. Jammer, want eerste klasse was natuurlijk leuk om naar te kijken”.
Leonidas houdt het slechts één seizoen vol. Ook omdat de goede prestaties diverse scouts naar sportpark Wolder lokten. De ene na de
andere talentvolle speler wordt weggehaald. Leonidas degradeert en dondert keihard van de sportieve roze wolk. En hoe. Een vrije val
zorgt voor drie degradaties oprij, waardoor Leonidas zich plots weer terugvindt in de vierde klasse. Daar wordt degradatie naar de vijfde
klasse ternauwernood voorkomen. Zo eindigt de sportief succesvolle periode 70-80-90 alsnog met een lichtpuntje: door het voorkomen van
degradatie kan Leonidas in de vierde klasse – met een nieuw, vooral Wolders, team - weer bouwen aan de toekomst.
Kameraadschap op en rond het veld
Minimaal even belangrijk als het sportieve succes in die periode, is de kameraadschap rond het veld. Die regelmatig nieuw zuurstof krijgt bij
buitenlandse uitstapjes. Tripjes naar Londen en Hongarije staan de geïnterviewden nog helder op het netvlies. “In Hongarije speelden we
tegen een club, Haladas. Het veteranenelftal, welteverstaan. Jos Smeets speelde ondanks een blessure en onze 9-1 nederlaag een prima
wedstrijd. Kwam na de wedstrijd de voorzitter om hem een testperiode aan te bieden. Uiteindelijk kreeg hij er zelfs een contract. Wij gingen
er vooral heen voor de gezelligheid, Jos Smeets sleepte er een contract uit. Prachtige tijd”.
Als de mannen uit hun periode iemand mogen aanhalen, is het Breur Nieste. Bekend vanwege zijn karakteristieke snor en zijn eeuwige
sigaar. “Wat Breur voor Leonidas heeft gedaan, is niet in woorden uit te drukken. Op en naast het veld. Mister Leonidas, zo mag je hem
gerust noemen”. Ook Mattie Aarts wordt aangehaald. “Onze mascotte. Een verstandelijk gehandicapte jongen, onze vaste supporter. Mattie
was elk weekend op het voetbalveld te vinden. Ook bij uitwedstrijden van het eerste was hij steevast van de partij. Geen wonder dat hij ook
een goede bekende was bij de tegenstanders. Feilloos was zijn geheugen voor opstellingen en uitslagen. Nog steeds komt hij regelmatig
kijken. Ook een markant gezicht van de club”.
de jaren zeventig en tachtig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
42
Staand vlnr: Breur Nieste, Willie Fransen, Willie Bleus, Jo
Meertens, Nico Mares, Paul Bastiaens, Wum Meertens, Leon
Simons.
Staand vlnr: Thum Aarts, Huub Hecker, Huub van Kruchten, Piet van
Duurling, Dré Darding, Jan Meertens,
Olaf Arkenbout, Piet Vrijhoeven.
Gehurkt vlnr: Sjèrra Stassen, Sjèrke Vrancken, Harrie Theuwen,
Horrie Lambriks, Jacky Rondas, Piet Vrijhoeven, Jean
Raadschilders.
Gehurkt vlnr: Keeper, Ludo Verstappen, Mathieu Nicolaes, Jo Aarts,
Jo Olischlager, Jean Hovens.
Staand vlnr: Mathieu Nicolaes, Dré Berkhof, Pierre Bessems, Bert
Rondas, Raymon Zeekaf, Johan Mulkens, Jos Sparla, Robbie Fey,
Bèr Mahovic, Lou Theunissen, Jack Brands, Piet Vrijhoeven.
Gehurkt vlnr: Jos Hensels, Mattie Hertogen, Wally Nicolaes, Frans
Aarts, Miel Panis
Wedstrijd om klasse behoud in 3e klasse A.
O.a. zichtbaar vlnr: Breur Nieste, Mattie Aarts,
Ludo Verstappen, Nico Mares, Frans Aarts, Henk Knubben.
Vlnr: Pierre Hermans, Breur Nieste, Wally Nicolaes,
Frans Aarts, Bert Rondas, Henk Knubben.
Feest na behalen kampioenschap 1980-1981.
Vriendschappelijke wedstrijd tijdens het uitstapje naar Wolverhampton
(Engeland) met onder andere Conny Olischlagers, Bèr Mahovic, Miel
Panis, Mathieu Nicolaes, John Kerkhofs, Breur Nietse, Frans Aarts,
Ludo Verstappen, Johan Willems, Math Bulté, Gaston van Dooren, Lou
Theunissen.
Staand vlnr: Breur Nieste, Paul Bastiaens, John Gerards, John Paulissen,
Leo Hamelers, Huub Sleebe, Sjèrra Stassen, Mico Mares, Leon Simons.
Gehurkt vlnr: Guus Ubachs, Jo Aarts, Jacky Rondas, Johan Willems, Chèl
Tillie, Nico Mares, Horrie Lambrigts.
de jaren zeventig en tachtig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
44
Boudewijn Zenden scoort er zijn eerste doelpunten
“Leonidas zal altijd speciaal blijven”
Hij mag zich ‘Leonidas-speler van de twintigste eeuw’ noemen. Boudewijn Zenden. Ex-prof
van onder meer PSV, Barcelona en Liverpool. Zijn eerste stappen op het voetbalveld zette hij
in Wolder. “Daarom zal Leonidas altijd speciaal blijven”.
Hij had zijn spaarpotje zo vol. Boudewijn Zenden lacht breeduit. Pa Pierre, voormalig sportcommentator, had hem immers een gulden
per doelpunt beloofd. Boudewijn maakte er bijna dertig. “Voor een jong menneke veel geld”, zegt hij. Pierre zal er niet lang om gemaald
hebben. Het talent van zijn zoon was toen al duidelijk aanwezig. Al kan Boudewijn zich daar zelf nauwelijks iets van herinneren. “Ik heb van
mijn vijfde tot mijn elfde bij Leonidas. Ik werd regelmatig bij een hoger team ingedeeld, maar je moet me echt niet vragen of ik toen uitblonk.
Het was toch vooral voetballen voor het plezier”.
Samen met broer Martijn
Zenden komt per toeval in Wolder terecht. Aanvankelijk is hij van plan met vriendjes uit de buurt een eigen clubje op te richten. Ze spelen
hun wedstrijdjes bij de kanonnen in het stadspark en willen graag tegen andere wijken voetballen. Maar helaas blijkt dat moeilijker dan
gedacht. Dus gaat vader Pierre op zoek naar een ‘echte’ voetbalclub voor Boudewijn. Niet eens zo eenvoudig, want een vijfjarige wordt dan
nog lang niet overal toegelaten. Leonidas hapt wel toe en dus gaat de rit vanuit de Sint Bernardusstraat elk weekend naar Wolder. “Eén
keer in de week trainen, op zaterdag wedstrijd. Alles samen met mijn broer Martijn. Voor uitwedstrijden verzamelden we op het kerkplein,
dat weet ik nog heel goed”. Ook nog vers in het geheugen: de trainingen in de zaal in de winter. Vlak over de grens. “Omdat mijn ouders
het regelmatig erg druk hadden, kwam het voor dat Martijn en ik even dienden te wachten om opgehaald te worden. We stonden naast
die sporthal in een bushokje. Donker en koud, toen er plotseling een man aan kwam. Martijn duwde me weg, we mochten immers niet met
vreemden praten. Bleek het een politieagent te zijn, die het maar vreemd vond dat er twee kinderen alleen stonden te wachten”.
de jaren zeventig en tachtig
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
46
Staan vlnr: Wally Nicolaes, Gerrie van Kruchten, Peter Brudnitzki, Frank Wijnants, Mark Sins, Roger Rassin, Albert van Munster,
Sanne Voorzee, Jorgen Cobbe, Frank Decker.
Gehurkt vlnr: Danny Wijnands, Richard Sleebe, Boudewijn Zenden, Davy van Dijk, Ravian Close, Christian Hartmans.
Zijn talent werd al snel onderkend
De broertjes Zenden brengen hele dagen door op het complex in Wolder. De bal is hun leven. Vooral Boudewijn kan er uitstekend mee
overweg. Dat valt ook MVV op, dat hem scout en onderbrengt bij MVV’02, de amateurtak. Boudewijn maakt progressie en ‘promoveert’
naar MVV’88, de jeugdafdeling van de voetbalclub. “Maar daar vond ik het niet zo leuk. Dat was ontzettend prestatiegericht, weet ik nog, en
ik wilde gewoon lekker voetballen. Zoals bij Leonidas”. Ook krijgt Zenden allerlei beperkingen opgelegd. Zo worden de techniektrainingen
die hij volgt bij Wiel Coerver hem verboden door MVV’88. Dat blijkt de druppel: halverwege het seizoen keert de talentvolle voetballer terug
naar MVV’02. Daar werkt hij verder aan de basis die hem richting PSV drijft. Met een carrière die langs Barcelona, Chelsea, Middlesbrough,
Liverpool, Olympique Marseille, Sunderland en het Nederlands Elftal leidt, mag Zenden één van de meest succesvolle Limburgse
voetballers aller tijden worden genoemd.
“de band blijft met je eerste club”
De basis lag in Wolder en dat is Zenden niet vergeten. “Leonidas zal altijd speciaal blijven. Ook al weet ik niet veel meer vanuit die tijd, het
was toch mijn eerste club. Wit shirt, zwarte broek. Én ik heb er samen met mijn broer gespeeld, dat maakt het ook heel bijzonder”. ‘Bolo’
zoals zijn voetbalbijnaam luidt, heeft sporadisch contact met Leonidas. “Ik heb ze shirts van al mijn clubs geschonken. Dat leek me niet
meer dan normaal. Kan me herinneren dat die ooit een keer gestolen zijn. Ik was blijkbaar populair, haha. Ook heb ik gesigneerde ballen ter
beschikking gesteld en reik ik zo nu en dan prijzen uit bij toernooien. Dat doe ik allemaal heel graag”.
Van de huidige staat van Leonidas weet de ex-voetballer weinig, bekent hij. “Maar ik schat in dat het zo is zoals heel vaak gaat
tegenwoordig: kinderen hebben zó ontzettend veel, dat je dat merkt aan het ledenaantal bij clubs. Voor volwassenen, en dus vrijwilligers,
geldt hetzelfde. Maar goed: in mijn tijd was Wolder echt een dorp met een stevige basis, ik mag hopen dat die Leonidas ook nu recht
houdt”.
Ooit steekt er nog wel eens een groot talent de kop op
Wanneer de Wolderse club een ‘nieuwe Zenden’ aflevert staat ook voor Boudewijn in de sterren geschreven. “Grote Maastrichtse talenten
zijn tegenwoordig spaarzaam, maar dat geldt niet alleen voor Leonidas. Voor een goede jeugdopleiding zijn goede trainers en veel geld
nodig. Kunstgras zou in Wolder bijvoorbeeld al een goede zaak zijn. Dan kunnen kinderen altijd trainen. Want dat blijft, naast het eigen
talent natuurlijk, het belangrijkst. Gelukkig heb ik bij Leonidas altijd veel kunnen voetballen. Ook werden er veel dingen georganiseerd:
Sinterklaasavonden, toernooitjes. Zo krijg je als kind binding met een club. Je moet opgroeien in een fijne omgeving. Thuis, op school, maar
ook bij je sportclub. Leonidas bood dat, en biedt dat denk ik nog altijd. En zo lang er genoeg kinderen geboren worden die in Wolder gaan
voetballen, zit het met de toekomst van de club wel goed. En dan zal vanzelf ook wel weer een talent komen bovendrijven”.
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
48
5de elftal 2000
Staand vlnr: Henri Hochstenbag, Dirk Hartog, Jack Brands, Ron Meertens, Peter Schillings, William Bastiaens,
Brian Nijs, Godfried Habets, Henk Brandt, Ron Pepels, Diana Hochstenbag.
Gehurkt vlnr: Eric Custers, Paul van der Leeuw, Pedro Beckers, Frank Decker, Rafaél Gonzalez, Paul Keuven, Angelino Bastiaens,
Leon Hollman, Paul Bleus, Edward Heckers, Jean-Marie Swinnen
De jaren negentig tot nu
50
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Een woord van de voorzitter
Leonidas-W moet in Wolder blijven.
Ber Mahovic
voorzitter 1989 - 2000
2002 - 2011
Met die actie zijn we, het toenmalige bestuur, de gemeente Maastricht in de persoon van
de wethouder Luc Winants, tegemoet getreden en als ik de krant goed volg, zit Leonidas
nog steeds in Wolder. Ik durf gerust te stellen dat dit mede een verdienste is van het
toenmalige bestuur, waarin met name Lambert Close en ondergetekende enorm veel tijd
en energie hebben gestoken. En dat geldt ook zeer zeker voor het huidige bestuur. Hou
het bestuur in ere, want weinigen weten hoeveel vrije uurtjes gaan zitten in het besturen
van een club als Leonidas. Vanaf 1976 ben ik bij Leonidas als voetballer begonnen en
daarna vanaf 1989 ben ik ongeveer 20 jaar lang voorzitter geweest van deze fantastische
club.
Leonidas wordt 75 jaar en daarvan heb ik 35 jaar meegemaakt, dus een groot deel van
mijn leven. En bijna al die tijd was er een vaste factor in de club en dat was Breur Nieste.
24 uur per dag bereikbaar voor zijn club. Ik vind het persoonlijk jammer dat zaken gelopen
zijn, zoals ze gelopen zijn. Verder dank aan Dré Berkhof, die nog op zeer hoge leeftijd de
velden verzorgde. Hulde!
Beide mannen zijn dan ook terecht begiftigd met een koninklijke onderscheiding. Ik heb in
de jaren als voorzitter zoveel dingen meegemaakt, mooie dingen, maar ook heel treurige
zaken. en de treurige winnen het bij mij van de leuke dingen.
Treurig was het overlijden van een A1 speler. Treurig was het feit dat in één maand tijd
vijf Leonidas mensen stierven, waaronder een vrouw van een speler, een moeder van
een speler, de masseur en nog andere lieve Leonidasluij. Dit soort feiten en het daarmee
gepaard gaande verdriet zal mij altijd bij blijven, met name omdat je geneigd bent enkel de
leuke dingen te herinneren. Met name in die periode voelde je, dat Leonidas een hechte
club was; een familie. Er was saamhorigheid en iedereen leefde mee op welke manier dan
ook.
Maar goed Leonidas is een voetbalclub en ik wil er toch even wat voetbal bijhalen. Ik wijs
er op, dat Leonidas op een bepaald moment gedegradeerd was vanuit de eerste klasse
naar de vierde klasse en was een degradatie naar de Afdeling bijna een feit. Dat in een
bestek van vier seizoenen. Door de inzet van velen is het zover niet gekomen en al vlug
volgde gelukkig de promotie naar de derde klasse.
Er zijn natuurlijk ook leuke dingen te noemen, zoals het kampioenschap van het eerste,
tweede en derde elftal in een seizoen, de gezellige avonden in de kantine, de Koninklijke
onderscheidingen van Dré en Breur, het uitroepen van de jaarlijkse prins, teveel om op te noemen.
Ik mag stellen dat het toenmalige bestuur steeds een voorstander is geweest van het doorstromen van de eigen jeugd naar de selectie-elftallen en dat beleid
heeft ook haar vruchten afgeworpen. Ook de (financiële) samenvoeging van de senioren en de jeugd is bewerkstelligd, waarbij Lambert Close een voortrekkersrol heeft gespeeld en er voor gezorgd heeft, dat de financiën ook daarna perfect in orde waren. Als je daarvoor zelfs een compliment van de KNVB
krijgt!!
Vanaf 1992 bestormde een veteranenteam de groene velden, een team dat later een broertje kreeg. Ook kwam er het damesteam dat voor een andere, leukere sfeer zorgde, met name in de kantine.
Denk ook aan de doorgevoerde verbouwing en uitbreiding van de kantine met het terras op het zuiden. En zo zijn er nog zo vele dingen op te noemen.
Ik denk echter dat het belangrijk is dat ieder lid moet inzien, dat er niemand belangrijker kan zijn dan de vereniging. Ook in de volgende 75 jaar niet. Ik hoop
dat Leonidas tot in de lengte der dagen in Wolder kan blijven voetballen en wens iedereen daarbij veel geluk toe, want voetbal blijft toch voor 99% geluk.
Ber Mahovic
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
52
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
54
zaterdag, 18 december 2004
Limburgse voetbalsters stomen op
VROUWENVOETBAL
DOOR PETER SCHOEBER
Jarenlang werd het vrouwenvoetbal gedomineerd door
speelsters boven de rivieren.
Incidenteel drongen wel wat
Limburgse voetbalsters door
tot de top. Maar daar komt nu
verandering in meent KNVBtrainer Jan Trienekens. ,,In district Zuid II hebben we in de
oudste meisjescategorie te maken met een talentvolle
groep.”
De voetbaltalenten van ZuidNederland komen uit een gebied van Breskens tot Maastricht. De beste voetbalmeiden
tot zestien jaar uit de districten Zuid 1 en Zuid II zijn sinds
september bijna wekelijks in
Ulvenhout (bij Breda) present
om een training te volgen van
Venlonaar Jan Trienekens, geassisteerd door oud-international Ellen van Eldik. Negen van
de talenten komen uit Limburg.
Vorige week verraste de selectie Jan Trienekens aangenaam
door in Delden een trial te
winnen van de clusters West
en Noord/Oost. ,,Vooral ons
spel tegen West was goed, dat
team had negen jeugdinternationals in de ploeg. Maar wij
waren veel sterker. Voor mij
geeft dat aan dat Zuid eraan
staat te komen. We hebben
een stabiele selectie met enkele meiden die in de nationale
jeugdselecties zitten. Keepster
Angela Christ (Eindhoven) en
Loes Smeets uit Weert spelen
nu al in de hoofdklasse, anderen spelen in de nationale
jeugdselecties.”
Volgens Trienekens is de tijd
voorbij dat de zuiderlingen
zich de kaas van de boterham
laat eten.
Een van de Limburgse talenten
is Karin Stevens van Jekerdal
B1. Ooit was de vijftienjarige in
haar pupillentijd een atletiektalentje bij AV’34, maar dat
was toch niet de sport die ze
zocht. Na drie jaar maakte ze
de overstap naar het voetbal.
Inmiddels mag ze zich jeugdinternational noemen en
speelde ze al vijf interlands in
het Oranje onder vijftien jaar.
Speelt Stevens in het cluster
op de linkshalf positie, bij Jekerdal is ze multi-inzetbaar.
,,Daar waar de trainer me nodig heeft, speel ik. Maar als
aanvallende voorstopper kom
ik het best tot mijn recht. Mijn
sterke punt is de opbouw van
een aanval. De meeste spelers
geven lange ballen naar voren,
ik zoek eerst de zijkanten op.”
Hoewel al vrouwenteams uit
vooral België haar benaderd
hebben, blijft Karin Stevens
het liefst zo lang mogelijk tussen de jongens voetballen.
,,Dat word je ook geadviseerd.
Het is sneller en fysieker,”
weet ze. Het duel schuwt ze
niet en het is genieten als ze
als winnaar uit de strijd komt.
,,Laatst speelden we tegen De
Heeg. Ik moest de beste man
van hun afstoppen. Dat lukte
goed, ik had die jongen gewoon in m’n zak. Kon hij niet
hebben en begon me uit te
schelden. Ach, dan moet ik
stiekem toch wel lachen.”
De toernooiwinst met het
Zuid-Nederlands team in Delden vindt Stevens ‘supergoed’.
,,We hadden de wilskracht om
te winnen, al gebeurde dat in
de beslissende wedstrijd wel
op z’n Duits. We wonnen in de
slotfase.”
Trienekens moet lachen als hij
de opmerking hoort. ,,Ze heeft
het goed opgepikt. Karin is een
groot talent, al beseft ze dat
nog wat te weinig. Ik vind dat
ze in haar leeftijd bij de top
drie van Nederland hoort.”
Er bestaan plannen om volgend jaar juni deel te nemen
aan het sterk bezet voetbaltoernooi van Arsenal in Londen. ,,De eerste contacten zijn
gelegd. Het is voor de ontwikkeling van de meiden goed om
daar te spelen tegen de top van
Engeland.”
In Engeland is het inmiddels
normaal dat een betaald voetbalorganisatie een vrouwentak
heeft, dat ook door hen onderhouden wordt. Een wens dat in
ons land met stip op één staat.
Trienekens: ,,Inmiddels trainen wel al enkele jonge talenten mee bij Helmond Sport en
MVV. Zoals jeugdinternational
Giselè Fraikin die bij de Cjeugd van MVV laat zien niet
onder te doen voor de jongens.”
De gehele Limburgse inbreng:
Colette van Aalst (SHH); Karlijn
Ewalts (SV Meerlo); Sharon
Stals (Reuver); Loes Plantaz
(UOW’02); Anouk Richter
(SNA); Karin Stevens (Jekerdal);
Glynis Vromen (Heerlen); Giselè Fraikin (Leonidas Wolder);
Loes Smeets (Braakhuizen).
vrijdag, 09 september 2005
Shirts Zenden
gestolen bij
Leonidas
MAASTRICHT
VAN ONZE VERSLAGGEVER
Vier inbraken in twee weken. Dat
is nog tot daar aan toe, zegt voorzitter B. Mahovic van amateurvoetbalclub Leonidas Wolder.
Maar dat de inbreker(s) ook twee
ingelijste shirts van Boudewijn
Zenden uit de clubkantine hebben meegenomen, is eigenlijk
veel erger. „Ze hebben een laptop,
wat sigaretten en geld gestolen.
Maar het gaat om de emotionele
waarde van die shirts mét handtekening. Donderdag hebben ze dat
van Barcelona van de muur gehaald, vorige week al het tricot van
Middlesbrough.” Boudewijn Zenden, nu speler van Liverpool, begon op zesjarige leeftijd met voetballen bij Leonidas in Maastricht.
vrijdag, 14 oktober 2005
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
56
Leedvermaak om FC Net Niet
VOETBAL
DOOR ROB SPORKEN
Ja, ze hebben deze week al contact gehad met elkaar. En natuurlijk kwam de naderende
klapper ter sprake. Raymond en
Huub Hecker leven vol ongeduld en spanning toe naar de
Maastrichtse topper. Al doen ze
er alles aan dat te verbergen.
Raymond Hecker omschrijft
zichzelf als een manusje-van-alles. De oudste van de twee (52)
werkt in de kantine en doet de
was bij Scharn. De duizendpoot
is positief verrast over de start
van de roodwitten die door vier
zeges op rij de ranglijst aanvoeren. ,,Ik ben blij dat eindelijk eigen jongens een kans krijgen.
Scharn staat bekend om zijn
goede jeugdopleiding, maar er
was zelden sprake van een goede doorstroming naar het eerste. De grootste talenten verkasten naar hoger acterende clubs,
anderen gingen naar lager spelende verenigingen, omdat ze
dachten bij Scharn toch geen
kans te krijgen.” Het resultaat is
een bolwerk met een ijzersterke jeugd, maar tegelijkertijd
met een hoofdmacht die er al jaren niet in slaagt de stap naar
een hoger niveau te maken. Tot
leedvermaak van anderen, die
Scharn wel eens verwijten te ar-
Het hart van Raymond
Hecker klopt voor Scharn,
broer Huub is supporter
van Leonidas. En laat nu
net die twee zondag
tegenover elkaar staan.
rogant door de Maastrichtse
voetbalwereld te stappen.
Zover wil Huub Hecker niet
gaan. Maar de jongere broer (48)
kan niet ontkennen dat in Wolder wel eens gelachen wordt als
Scharn promotie weer is misgelopen. ,,FC Net Niet of Eeuwige
Tweede, het zijn namen die we
dan wel eens gebruiken”, aldus
Huub. „Het is eigenlijk te gek
voor woorden dat ze maar niet
uit de derde klasse komen.”
Zondag staan de twee Heckers
lijnrecht tegenover elkaar. Figuurlijk dan, want tijdens de
wedstrijd zal Raymond zoals al-
tijd te vinden zijn in de kantine.
Met één oog gericht op de tap en
het andere op het veld. Daar
waar zijn broer ergens een plekje zal hebben opgezocht. ,,Hoewel ik het niet laat merken, ben
ik best gespannen”, erkent
Huub. ,,Het blijft een aparte
wedstrijd.”
Raymond oogt kalmer. Wil ook
niet te ver op de zaken vooruitlopen. Zijn Scharn, waar hij dertig jaar geleden na zijn verhuizing van Wolder naar Heer belandde, mag dan wel koploper
zijn, het seizoen is nog lang.
Wijs geworden door de talloze
mislukte promotiepogingen is
enige bescheidenheid op zijn
plaats. ,,Ik denk dat het een gelijkspel wordt, 1-1 of zo. Ik weet
ook niet of Scharn een kampioenskandidaat is. Daarvoor is
het veel te vroeg.” Huub ziet
zijn Leonidas, tweede in de
stand, zondag winnen. ,,Met
1-2.” Gevolgd door champagne
uiteraard? ,,Nee, dat lust ik niet.
Maar ik ga wel lekker in de kantine een pilsje bestellen bij Raymond.” En mocht het onverhoopt misgaan met Leonidas?
,,Als de jongens goed hebben
gespeeld, ga ik ook nog even bij
mijn broer langs. Maar als we na
een slechte wedstrijd verliezen,
laat ik me echt niet zien.”
voor Leonidas
maandag, 05 oktober 2009
door Nick Bruls
DERDE KLASSE A Winst Kerkrade-West
Gitzwarte dag
voor Leonidas
door Nick Bruls
VOETBAL – Onder trieste omstandig-
heden heeft Kerkrade-West de volle winst behaald op Leonidas: 2-1.
Het was voor de ploeg uit Maastricht een zwarte zondag om zo
snel mogelijk te vergeten en nooit
meer mee te maken. En in de laatste plaats was dat vanwege het resultaat op het voetbalveld. In een
tijdsbestek van drie dagen overleden een moeder (45) en een partner (38) van eerste elftalspelers.
,,We hebben lang getwijfeld of
we wel aan de aftrap moesten verschijnen”, zei trainer Ron Zijlstra
van Leonidas na afloop van het
emotionele treffen met Kerkrade-West. ,,Uiteindelijk hebben we
besloten om te voetballen. De dames waren altijd bij onze wedstrijden en zij zouden een afgelasting
niet gewild hebben. Dat zeggen de
nabestaanden, die een prominente
stem hadden in deze afweging,
ook. Onze spits Marco Willems,
wiens moeder vanochtend stierf,
gaf zelfs aan zelf ook zeker te willen spelen.”
En dus gingen de mannen van
Zijlstra op zoek naar een gepast eerbetoon aan de ontvallen supporters. Daar wenste een professioneel
acterend Kerkrade-West echter niet
aan mee te werken. Ook op het
veld liepen de emoties een paar
keer hoog op tijdens de topper. Dat
VOETBAL – Onder trieste omstandig-
heden heeft Kerkrade-West de volle winst behaald op Leonidas: 2-1.
Het was voor de ploeg uit Maastricht een zwarte zondag om zo
snel mogelijk te vergeten en nooit
meer mee te maken. En in de laatresulteerde in twee rode kaarten na
ste plaats was dat vanwege het reeen opstootje tussen Dennis Arbeel van Leonidas en Toy Hooi
van
sultaat
op het voetbalveld. In een
de thuisclub.
tijdsbestek van drie dagen overleDe na de verwijderingen vrijgekomen ruimte op het veld den
werd een moeder (45) en een partvervolgens het best benut door Kerner
(38) van eerste elftalspelers.
krade-West, dat nog vóór rust op
,,We hebben lang getwijfeld of
voorsprong kwam door een doelpunt van Naufel Hamdaoui. Tom
we wel aan de aftrap moesten verWellens haalde op eigen kracht de
schijnen”, zei trainer Ron Zijlstra
achterlijn en leverde een afgemeten
voorzet af: 1-0.
van
Leonidas na afloop van het
Na de thee scoorde Wellens al
treffen met Kerkrasnel de 2-0. Een doelpunt, emotionele
waar
een luchtje aan zat. De Leonide-West. ,,Uiteindelijk hebben we
das-grensrechter stak zijn vlag resobesloten om te voetballen. De daluut de lucht in, maar de scheidsrechter zag geen enkele reden om
mes waren altijd bij onze wedstrijde treffer vanwege buitenspel af te
den en zij zouden een afgelasting
keuren. Op zoek naar aansluiting
scoorde Sammie El Bruigi nog teniet gewild hebben. Dat zeggen de
gen: 2-1. Het slotoffensief leverde
die een prominente
Leonidas niet het gewenste nabestaanden,
resultaat op.
stem hadden in deze afweging,
Het eerbetoon kwam er dus niet.
ook. Onze spits Marco Willems,
,,We hadden dat heel graag gewild,
maar het lukte ons niet. Helaas
wiens moeder vanochtend stierf,
speelde de scheidsrechter daarbij
gafdiezelfs aan zelf ook zeker te wileen aparte bijrol”, zei Zijlstra,
bovendien opmerkte dat de len
tweespelen.”
sterfgevallen in de vereniging de
En dus gingen de mannen van
spelers allerminst koud lieten. ,,In
de eerste helft stonden we erZijlstra
maar
op zoek naar een gepast eereen beetje bij. Na rust zat er meer
betoon
aan de ontvallen supporin, maar helaas. Ik denk, dat ik in
de kleedkamer een hoopje verdriet
ters. Daar wenste een professioneel
bij elkaar kan gaan vegen.”
acterend Kerkrade-West echter niet
aan mee te werken. Ook op het
veld liepen de emoties een paar
keer hoog op tijdens de topper. Dat
resulteerde in twee rode kaarten na
een opstootje tussen Dennis Arbeel van Leonidas en Toy Hooi van
de thuisclub.
De na de verwijderingen vrijgekomen ruimte op het veld werd
vervolgens het best benut door Kerkrade-West, dat nog vóór rust op
voorsprong kwam door een doelpunt van Naufel Hamdaoui. Tom
Wellens haalde op eigen kracht de
achterlijn en leverde een afgemeten
voorzet af: 1-0.
Na de thee scoorde Wellens al
snel de 2-0. Een doelpunt, waar
een luchtje aan zat. De Leonidas-grensrechter stak zijn vlag resoluut de lucht in, maar de scheidsrechter zag geen enkele reden om
de treffer vanwege buitenspel af te
keuren. Op zoek naar aansluiting
scoorde Sammie El Bruigi nog tegen: 2-1. Het slotoffensief leverde
Leonidas niet het gewenste resultaat op.
Het eerbetoon kwam er dus niet.
,,We hadden dat heel graag gewild,
maar het lukte ons niet. Helaas
speelde de scheidsrechter daarbij
een aparte bijrol”, zei Zijlstra, die
bovendien opmerkte dat de twee
sterfgevallen in de vereniging de
spelers allerminst koud lieten. ,,In
de eerste helft stonden we er maar
een beetje bij. Na rust zat er meer
in, maar helaas. Ik denk, dat ik in
de kleedkamer een hoopje verdriet
bij elkaar kan gaan vegen.”
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
58
Vlnr; Lambert Close, Roel Nelissen, Justin Bastiaens, Ron Pepels en Ton Nilsen
Na een rustig begin staat de wereld op zijn kop
In gesprek met Lambert Close, Roel Nelissen, Justin Bastiaens, Ron Pepels en Ton Nilsen
Een blok van ‘Leonidas-lui’
Met de intrede van de jaren negentig, komt Leonidas-W. sportief tot rust. Promoties zijn er niet, degradaties evenmin. Heel af en toe zorgt
een periodetitel voor feest in Wolder, maar dat is het dan ook. Leonidas is een stabiele derdeklasser en dat vindt iedereen eigenlijk wel prima. Naast het veld is het ook rustig. Leonidas blijft gestaag groeien, de jeugdafdeling draait goed en een zeer actieve sponsorcommissie
zorgt voor financiële balans. Het is niet meer de veelgeprezen dorpsclub van voorheen, maar toch vinden steeds meer Woldernaren de weg
naar het sportpark. Zeker bij lagere elftallen, soms deels bestaand uit voormalige eerste elftalspelers, stroomt volop Wolders bloed door de
aderen. Maar rust regeert dus. Eigenlijk tot 2008 kabbelt het Wolderse water.
De wereld staat plots op z’n kop
Sportwethouder Luc Winants is het die een steen in de Leonidas-vijver werpt. En wat voor één. Winants maakt bekend sportclubs te willen
samenvoegen op sportparken, om zo de kwaliteit van de parken te verhogen en voor de gemeente de kosten te verlagen. Het nieuws slaat
in als een bom. Het plan van Winants zou immers betekenen dat Leonidas zou moeten vertrekken uit Wolder. Leonidas zou ondergebracht
moeten worden op het sportpark van SC Jekerdal. Na politiek geschuif wordt dat uiteindelijk een samengang met VV Daalhof op een
gemeenschappelijk complex, maar hoe dan ook: een vertrek uit Wolder lijkt zeker. Maar dan komt de zwart-witte familie in actie. De Leonidas-lui slaan de handen ineen. Niemand komt aan de toekomst van een florerende club in de eigen wijk. Niemand rukt het sporthart uit
Wolder. Flyers worden gedrukt, stickers met de tekst ‘Leonidas hoort in Wolder’ sieren alle mogelijke straatmeubilair en via de media wordt
gepoogd de druk op Winants op te voeren. Breur Nieste, elftalleider van Leonidas in die tijd, verwoordt het als volgt tegenover Winants:
“Als jij huizen laat bouwen op dit complex, zul je eerst over mij heen moeten”. Het tekent de geest van Wolder op dat moment. Een tot dan
zo rustige club wordt een vechtmachine. En met succes: Winants’ plan wordt slechts ten dele uitgevoerd, mede door geldgebrek bij de gemeente. Leonidas blijft in Wolder.
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
60
Jaarlijks uitstapje selectie 1994 -1995 Amsterdam Arena
Het verdriet van Wolder
De club heeft laten zien dat niet zomaar met zich te sollen laat. Het zwart-witte clubhart komt daarna nauwelijks nog tot rust. Eind 2009
wordt er opnieuw een beroep gedaan op het verenigingsgevoel. En hoe. Binnen een dikke week wordt de club opgeschrikt door vier sterfgevallen. De moeder van een eerste elftalspeler, de vrouw van een ploeggenoot, de terreinknecht en de masseur laten het leven. Onder
de kop ‘Het verdriet van Wolder’ beschrijft Dagblad de Limburger/Limburgs Dagblad het gevoelen in de wijk. Teneergeslagen, verdoofd,
onwerkelijk. Emoties vechten om voorrang. Genoeg is genoeg, had kantinebaas Henny Aarts nog gesmeekt, toen het aantal sterfgevallen
in korte tijd nog op drie stond. Maar het hield niet op, er kwam nog een vierder Leonidas-begrafenis bij. De minuut stilte bij wedstrijden werd
bijna normaal. Maar ook dan laat Leonidas opnieuw zien een familie te zijn. Nabestaanden worden opgevangen, betrokken teams spreken
erover, wie een schouder nodig heeft, krijgt een schouder.
Toch is er in 2009 ook wat te vieren
Bizar genoeg is het seizoen 2009-2010 ook een feestseizoen voor Leonidas. Aan het eind van het seizoen mogen het eerste, het tweede
en het derde elftal de kampioensschaal in de lucht tillen. Voorwaar een seizoen met een lach en een traan. De trio-titel is een unicum in de
Leonidas-historie en zorgt dan ook voor groot feest in Wolder. Ron Pepels, dan eigenaar van het veelvuldig door Leonidas bezochte café
De Pepel, besluit op een gegeven moment maar de tap vrij te geven. Alle drank is die feestavond op zijn kosten. De drie teams sluiten qua
generaties mooi op elkaar aan, wat zorgt voor een ongekende sfeer binnen de club. Dat Leonidas I een jaar later alweer degradeert, is dan
ook gauw vergeten.
Zeker aangezien het tweede elftal in datzelfde seizoen 2010-2011 voor een nieuw hoogtepunt zorgt. Tegen het tweede team van de Brabantse hoofdklasser UDI’19 wordt de landelijke KNVB-beker voor tweede elftallen veroverd. Na verlenging juicht Leonidas. En Wolder
juicht mee. Een sterk tweede team zorgt voor een goede aanvulling voor het eerste, maar zorgt ook voor een nieuw item in de Wolderse
prijzenkast.
Een kloof tussen jong en oud
Vechtersmentaliteit, verdriet en vreugde. Maar daarmee is het nog niet op voor Leonidas, begin twintigste eeuw. In 2012 mag het hoofdstuk
‘crisis’ worden toegevoegd. In één klap stappen alle zittende bestuursleden, op twee na, op. Leonidas blijft stuurloos achter. Een verschil
van inzicht tussen de oudere garde binnen het bestuur en een groep jongere leden escaleert zodanig, dat Leonidas in één klap op zoek
moet naar een nieuw bestuur. Onder de naam ‘Veer zien Leonidas-lui’ worden werkgroepen opgericht om de toekomst van de club vorm te
geven. Uiteindelijk wordt Ton Nilsen als nieuwe voorzitter aangesteld. Nilsen heeft dan net, samen met Daniël van den Hove, een nieuw beleidsplan voor Leonidas vormgegeven. Hij mag dat zelf gaan uitvoeren. “Daardoor kwamen ze natuurlijk bij mij uit”, lacht Nilsen, met wiens
woorden we dit historisch verhaal afsluiten. “Eigenlijk trok ik er niet zo aan, want ik schatte in dat me dat veel te veel tijd zou gaan kosten.
Maar goed, ik heb gezegd dat als ze echt niemand anders konden vinden, dat ik het zou doen”. Die belofte blijkt voldoende. Nilsen geeft
nu alweer bijna drie jaar leiding aan de club die hij vooral leert kennen als voetbalvader langs de lijn. In het begin is het allemaal wat lastig,
geeft hij toe. Met de vertrokken bestuursleden gaat een brok aan kennis en ervaring de bestuurskamer uit. “Dat krijg je niet zomaar even
terug. Maar ons eerste doel was om de neuzen weer dezelfde kant op te krijgen. Dat is gelukt”.
Verbreden van de basis van de vereniging
Nilsen blijkt een bouwer. Hij duwt Leonidas zo goed en zo kwaad als het kan weer vooruit. Al ziet hij ook waar de gevaren zitten. “Allereerst
de financiën. Door de crisis stokt ook bij ons de sponsoring. Ik hoop dat we, bijvoorbeeld door ons jubileum, er weer in slagen meer sponsors te vinden. Daarbij loopt het aantal vrijwilligers terug, net als het aantal supporters langs de lijn. Daarin is Leonidas niet uniek, maar ik
zie het wel als mijn plicht daar iets aan te doen”. Dat is lastig, erkent Nilsen. “Neem de mensen die naar ons eerste komen kijken. Die kunnen ook kiezen om te gaan winkelen op de wekelijkse koopzondag. Of met al dat live-voetbal op tv kunnen ze ook daar een wedstrijd zien.
Dan wordt het kiezen tussen Barcelona-Real Madrid en Leonidas-PSV’35. Maar toch hoop ik op alle gebied meer mensen te interesseren
voor onze vereniging”. Daarvoor wil de voorzitter vooral de basis onder Leonidas verbreden. Senioren, jeugd, veteranen, 35-plusvoetbal,
maar ook een damestak en elftallen voor mensen met een beperking. “Iedereen die wil voetballen, moet bij Leonidas terecht kunnen. Leonidas staat voor gezelligheid en saamhorigheid. Dat is en blijft onze basis. En daar kunnen we de komende jaren nog volop verder op
bouwen”.
62
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Het gezicht met sigaar
Vaak viel zijn naam in interviews met Leonidas-leden. Heel
vaak. Breur Nieste. Misschien wel ‘mister Leonidas’. Speler,
grensrechter, elftalleider, bestuurslid. Wie Leonidas zei, zei
Nieste. ‘Zei’ inderdaad, want sinds 2012 is hij niet meer aan
de club verbonden.
Breur Nieste
Markante kop, grote snor, zware bulderstem. En een sigaar. Altijd! Breur Nieste was bij
wedstrijden van Leonidas eenvoudig te herkennen. Nog steeds, zo blijkt als de deur van
zijn woning openzwaait. Nieste is nauwelijks veranderd. Alleen die sigaar hè. Niet dat hij
niet meer rookt. Nee, dat nooit. Maar tegenwoordig trekt hij aan een elektrische sigaar.
Die gloeit, maar niet kleiner wordt. “Ik moet een beetje aan de gezondheid denken”,
zegt hij lachend. Natuurlijk wil hij meewerken aan een interview over Leonidas. Maar
over één ding wil hij niets kwijt: zijn vertrek in 2012. Samen met een aantal andere
bestuursleden stapte hij op na een stevige botsing binnen de club. Het sneed hem door
zijn ziel, het Leonidasboek klapte keihard dicht. Sinds 1963 liep hij er rond. Meegekomen
met zijn echtgenote, die uit Wolder afkomstig is. “Ik ben opgegroeid in Mariaberg, maar
in Wolder had ik het meteen naar mijn zin. Bij Leonidas ook. Ik was altijd op of rond het
veld te vinden”. Hij gaat even van tafel en komt terug met een grote stapel plakboeken,
krantenknipsels en foto’s. Nieste’s eigen Leonidas-museum. “Kijk hier, de promotie op
de Koompe. En hier, lieten we met een paar man onze haren afscheren. Gevolg van
een weddenschap”. Zonder enige moeite lepelt Nieste de namen bij de elftalfoto’s op.
Als grensrechter, en vooral later als leider, was hij één van hen. Hij stond tussen de
jongens, was de smeerolie tussen spelers en technische staf. Meer dan eens bood hij
een luisterend oor. “Een geweldige tijd. Ik heb met prachtige spelers en geweldige trainers
mogen werken”.
Nieste als gangmaker binnen de vereniging
Nieste was belangrijk op en naast het veld. Hij gaf grote impulsen aan het verenigingsgevoel binnen Leonidas. Zo zette hij onder meer mede de carnavalsvereniging op. “Spelers
kwamen naar Leonidas voor de sfeer. Wij hebben nooit premies betaald. Spelers moesten
graag willen komen”. De carnavalsfeesten zijn legendarisch. Net als wedstrijden tegen
artiestenelftallen. “Humberto Tan, Dione de Graaf, ze hebben allemaal hier gespeeld.
Allemaal om mensen naar het sportpark te lokken en zo geld te verdienen voor de vereniging”. Een glimlach krult rond zijn mond. “Ook fantastisch was het schutterstreffen hier
van de ZLF. Was helemaal geregeld, alleen hadden ze vergeten omwonenden in te lichten.
En toen bleek dat een woning binnen het schootsveld lag. De bewoner tekende bezwaar aan en won. Werd hier een schuttersfeest gehouden zonder kogels.
Ach, ondanks dat was het toch gezellig”. Maar het belangrijkste waren toch de prestaties op het veld. Nieste maakte de gouden tijden mee. Hij was niet de
enige. Scouts wisten regelmatig de weg naar Wolder te vinden. “Ik kan me nog herinneren dat we in onderhandeling waren met Vlijtingen over een paar
spelers. Zij wilden een bedrag betalen, wij wensten meer. Zijn we op een gegeven moment geïrriteerd vertrokken. Nog geen half uur later ging de telefoon.
Vlijtingen wilde het gevraagde bedrag betalen”.
“Leonidas zit nog steeds in mijn hart”
Praten met Breur Nieste is goed voor een raffel aan anekdotes. Talloze namen van spelers en trainers passeren de revue. Nieste genoot van zijn tijd bij Leonidas. Dat zegt hij niet hardop, maar het is aan alles te merken. Zeker in de ‘gouden jaren’, als het verenigingsgevoel nog met de paplepel wordt ingegoten.
Naarmate de jaren verstrijken, en mensen het drukker krijgen, neemt de irritatie bij Nieste toe. “Vroeger was iedereen op de club. Je hoefde niet te vragen
voor hulp, mensen boden zichzelf aan. Tegenwoordig hebben ze het allemaal veel te druk. Mensen hebben geen tijd meer voor vrijwilligerswerk. Ook op het
veld werd het minder. Vroeger hadden we allemaal jongens van Wolder in het eerste. Er was een hechte band met het tweede, en dat was de basis voor
een geslaagde zondag. Nu gaan ze na de wedstrijd meteen naar huis. Die band is weg. Als ik ook zie hoe ver het tweede is afgegleden, dat gaat me aan het
hart”. Want ondanks dat hij vervelend vertrok bij ‘zijn’ Leonidas, is het hart van Breur Nieste nog altijd zwart met wit. “Maar ik kan het echt moeilijk opbrengen
om te gaan kijken. Helaas mis ik daardoor wedstrijden van mijn kleinzoon, die bij Leonidas speelt. En als we zo over Leonidas zitten te praten, doet dat zeker
pijn. Overal word ik er nog op aangesproken. Sterker nog: mensen zien nu pas dat ik een vrouw heb, omdat ik op zondagen nu met haar leuke dingen ga
doen. Voorheen was ik van ’s morgens tot ’s avonds op het complex. ‘Ik wist niet dat jij getrouwd was’, hoor ik nu. Die tijd die we nu samen hebben, is ook
wat waard”. Maar toch. Pratend met Nieste is wel duidelijk dat hij zijn cluppie verschrikkelijk mist. Heel misschien laat hij zich wel zien bij de jubileumactiviteiten. Hij trekt nog eens stevig aan zijn (elektrische) sigaar. “Misschien ga ik wel eentje drinken ja”.
64
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Goede voetballer altijd welkom
Op zijn zestiende stapte Ron Elsen, huidig hoofdtrainer van MVV over van RKVVL naar
Leonidas. Toen nog best een opmerkelijke stap in het amateurvoetbal. Zeker omdat Elsen
als ‘jong vaan boete’ tussen de Wolderse dorpsjongens kwam te spelen.
Ron Elsen
Aanpassingsproblemen kende de Maastrichtenaar echter nooit. “Als je getalenteerd bent,
accepteren je ze sneller”, zegt Elsen. Dat klinkt wat hoogdravend, maar zo is het niet bedoeld. “We hadden bij Leonidas een prima team. Als er een goede voetballer bij kwam,
was die altijd welkom. Ik speelde bij RKVVL ook wel aardig, dus bij Leonidas voelde ik me
zo thuis”. Elsen maakt de glorietijden mee. Speelt naar eigen zeggen in ‘een geweldig elftal’. “We hadden allemaal de drive er iets van te maken. Dan ligt de lat vanzelf hoog”. Na
enkele jaren in de jeugd schuift Elsen al aan bij het eerste. Na een jaar of zes verlaat hij
Leonidas weer voor MVV, waar hij als speler nooit doorbreekt. Als assistent-trainer, hoofd
jeugdopleiding, manager technische zaken en hoofdtrainer wordt hij desondanks een
icoon van de club. Toch zijn er ook nog warme gevoelens voor Leonidas. “Ik kan me nog
heel goed herinneren dat Leonidas echt een spilfunctie had in Wolder. Het hele dorp liep
uit als Leonidas moest spelen. En ook bij andere activiteiten trouwens. Leonidas was een
middelpunt, met een grote betrokkenheid van het dorp.
Als trainer van MVV heeft Elsen ook een goede kijk op het Maastrichtse amateurvoetbal.
Dat stemt hem weinig hoopvol. “Ik ben daar echt sceptisch over. Welke eerste elftallen
spelen nog hoog? Het zijn uitzonderingen. Net als bij de A en de B-jeugd. Kinderen haken
veel sneller af. Ze hebben veel meer, gaan op een gegeven moment werken. Dat zie je
aan de jeugdelftallen”. Samenwerking is de enige oplossing, weet Elsen. “Sommige clubs
hebben nog slechts een enkel jeugdelftal per leeftijdscategorie. Daar kun je niet op bouwen. Dus moet je samenwerken. Bij MVV zien we dat ook en werken we samen met Genk.
Zo zal het in de amateurs ook gaan. De beste spelers moeten met de beste spelers van
andere clubs spelen. Zie SCM en RKVVL/Polaris waar de jeugd samengevoegd is. Bij Leonidas zal dat niet anders gaan, waarbij ik niet zeg dat de club maar moet fuseren. Maar
overal zal iets moeten gebeuren. Want zoals het nu gaat, halen we nergens de gewenste
kwaliteit”.
66
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Een woord van de voorzitter
Marko Wilson
Interim voorzitter 2011- 2012
Wat doe je na een lange, leuke en fanatieke carriere als amateurvoetbaler? Word je trainer, ga je lager voetballen, laat je de voetballerij achter je, of ga je op een andere manier
iets bij de club doen. Trainer is niet mijn ding, lager voetballen is goed te combineren (immers verlost van trainingen, seizoensvoorbereidingen, lange wedstrijddagen enzovoort),
maar helemaal uit beeld verdwijnen bij Leonidas was ook geen optie. Dus koos ik ervoor
na een goed gesprek met Ber Mahovic en Lambert Close als een soort snuffelstage bij de
bestuursvergaderingen aan te schuiven. In de eerste notulen staat het mooi omschreven.
Ik word als aspirant bestuurslid welkom geheten. Gedateerd 17 oktober 2010. Een periode
waarin Leonidas vol in strijd is met de gemeente om behoud van haar sportcomplex . Leonidas blijft in Wolder. Wie kent het spandoek niet?
En dan gebeurt het. Na een fantastisch seizoen 2009-2010 met kampioenschappen van
1, 2 en 3 is het begin 2011 hommeles. De selectie mort over het verloop van het seizoen.
De hoofdtrainers volgen elkaar in rap tempo op en ook op andere plekken en commissies
rommelt het. De spreekwoordelijke vijfde colonne neemt het over, het bestuur valt en de
vereniging is in crisis. En daar sta je dan als kersvers bestuurslid met het gevoel dat een
orkaan over je heen is getrokken die je niet zag aankomen. Nadat de storm enigszins is
gaan liggen, lijkt niet veel over. Van het oude bestuur is alleen Gilbert Bastiaens gebleven.
En dan rest maar één vraag, hoe nu verder? Ook vertrekken? Of proberen de club als een
phoenix te doen herrijzen?
de jaren negentig tot nu
Overdrijf ik nu? Absoluut niet! Ik denk dat maar heel weinig mensen weten in welk zwaar
weer de club verkeerde. Maar in diezelfde periode laat Leonidas ook haar grote kracht
zien. Binnen afzienbare tijd is er een werkgroep geformeerd met maar één doel, de club
overeind houden. Iedereen die Leonidas een warm hart toedraagt wordt gevraagd plaats
te nemen in een aantel nieuw te vormen commissies. Aangezien ‘bestuur’ een besmet
woord is, wordt eerst gekozen om te zorgen voor goed gevulde, laagdrempelig te betreden
commissies. Dat bestuur komt later wel was ons devies.
Op 6 mei 2011 vind er een bijeenkomst plaats onder de veelzeggende titel ‘Veer zien
Leonidas lui’. De opkomst is overweldigend. En de animo om iets voor de club te gaan
doen evenzo. Een jaar lang zijn we met de werkgroep druk om alles binnen de vereniging
nieuwe vorm te geven. Geen enkel onderdeel binnen Leonidas wordt overgeslagen. Technische beleid, kantine, accommodatie, jeugd, activiteiten, sponsoring en niet te vergeten
communicatie. Overal worden nieuwe, enthousiaste leden voor gevonden. Het elan is terug!
Uiteindelijk wordt op 6 april 2012 op de Algemene Leden Vergadering het nieuwe bestuur verkozen met Ton Nilsen als nieuwe voorzitter. Een rol die hij nog
steeds met overgave vervult. Zelf blijf ik nog binnen het bestuur actief tot eind 2013 en treed dan terug. Mijn taak zit erop, de spreekwoordelijke cirkel is rond.
Het was een moeilijke tijd, waarin heel veel werk is verzet. Gaat dit stukje over mij? Nee natuurlijk niet. Ik kreeg de vraag het te schrijven. En dat doe ik met
evenveel eer als dat ik deze mooie vereniging tijdelijk heb mogen voorzitten. En dat had ik nooit alleen gekund. Ik ga niemand verder bij naam noemen, omdat het onbegonnen werk is. Jullie weten wie jullie zijn, jullie weten met wie wij samen de club hebben mogen doen herrijzen uit haar as. Zonder jullie was het
niet gelukt. Veer zien Leonidas Lui!
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
68
Leonidas-W 2 kampioen 2009-2010
de jaren negentig tot nu
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
70
Leonidas-W 2 bekerwinnaar 2012
teamfoto’s seizoen 2014-2015
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
72
A1
B1
A2
Teamfoto’s 2014 - 2015
C1
C2
D1
D2
D3
teamfoto’s seizoen 2014-2015
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
74
E1
E2
E3
F1
F2
F3
MP 1-2
teamfoto’s seizoen 2014-2015
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
76
Leonidas-W 1
Leonidas-W 2
Leonidas-W 3
Leonidas-W 4
Leonidas-W 5
Leonidas-W Veteranen
Leonidas-W Dames
Leonidas-W 35+
C.V. Leonidas
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
78
Prinsengalerij 1975 - 2015
Breur I - 1975
John I - 1976
Dré I - 1977
Math I - 1978
Ger I - 1979
Math II - 1981
Huub I - 1982
Johan I - 1983
Nico I - 1984
John II - 1985
Jean I - 1986
Giel I - 1987
Ron I - 1988
Harald I - 1989
Angelino I - 1990
Erik I - 1991
Prinsengalerij - vervolg
Jos I - 1992
Huub II - 1993
Corné І - 1994
Bèr І - 1995
Paul I - 1996
Pedro I - 1997
Henny I - 1998
Jos II - 1999
Roel I - 2000
Maikel I - 2001
Maurice I - 2002
Roel II - 2003
Laurent I - 2004
Ravian I - 2005
Marc I - 2006
Mischa I - 2007
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
80
Prinsengalerij - vervolg
Gilbert I - 2008
Roger I - 2009
Robin I - 2010
Jurian I - 2011
C.V. Leonidas
Maarten I - 2015
Stefan I - 2012
Ron II - 2013
Kenneth I - 2014
CV Leonidas door de jaore heer
Hoe het allemaal begon
“In 1975, in het jaar van het kampioenschap van het eerste elftal, werd er enkele weken vóór de carnaval een gezellige avond gehouden in
de Greune Zaal voor het eerste elftal.
Op die avond werd er een prins uitgeroepen en dit was Breur Nieste. Ceremoniemeester was ondergetekende en de teksten werden gemaakt door een oud-Leonidas-W lid, Leo Hameleers.
Hij was zelf ook actief als ceremoniemeester bij de carnavalsvereniging van Harmonie Wilhelmina.
Het eerste prinsenpak van de carnavalsvereniging was afkomstig van de personeelsvereniging van de Grand Bazaar en was in beheer bij
een neef van Leo Coumans, speler van het eerste elftal. De eerste twee prinsen zijn in dit pak uitgeroepen. Dit was tevens de oprichting
van de carnavalsvereniging door Breur Nieste en ondergetekende. De volgende prinsen zijn allemaal in een zwart kostuum uitgeroepen.
De raad van elf is ontstaan vanaf het uitroepen van de tweede prins. Er werden bij C&A, waar Willy Hertogen (lid van de Blouwe) werkte,
zwarte jassen gekocht.
Wij hadden nog geen naam, maar noemden ons zelf carnavalsvereniging ‘t Zuupke. Het bestuur vond dit geen goed idee en er werd toen
na een stemming besloten om de naam te wijzigen in C.V. Leonidas.
De eerste jaren toen er nog geen kantine was, werd het carnavalsbal gehouden in de Greune Zaol, altijd op een vrijdag avond. Op deze
avond kwamen ook de carnavalsverenigingen van de Greune, de Blauwe en de senioren carnavalsvereniging van het Dienstencentrum van
Daalhof. Wij gingen natuurlijk ook met de optocht mee in Wolder.
De prinsen werden de eerste jaren onthuld door bekende (oud)spelers van MVV. Johan Dijkstra, “Pummie” Bergholtz, Pie van Dijk en andere ‘grote’ namen. Johan Dijkstra was destijds zelfs erelid van de carnavalsvereniging”.
Dré Darding
C.V. Leonidas
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
82
Uitroepen van prins Math den twiede 1981
Raod vaan 11 2009
CV Leonidas 2003
CV Leonidas 2007
Raod vaan 11 1995
CV Leonidas 2006
C.V. Leonidas
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
84
Carnavalswedstrijd tegen de Kachelpiepers
CV Leonidas door de jaren heen
Leonidas-W. is voetbal. Uiteraard! Het eerste elftal krijgt, zoals overal, de meeste aandacht. Maar er is meer, uiteraard!! Lagere teams, veteranen, nevenactiviteiten en de jeugd. Zo is er ook een carnavalsvereniging.
Het is in het toch al markante jaar 1975. Een jaar waarin het lijkt alsof Wolder niet stopt met feesten. Het eerste elftal wordt kampioen na een memorabele
wedstrijd op de Koompe. Maar even daarvoor is het al feest in de Greune Zaol. Omdat het goed gaat met het eerste en met de totale club, vloeit het bier
rijkelijk. En zoals vaker blijkt dat een prima voedingsbodem voor nieuwe ideeën. En dus ziet daar de eerste carnavalsprins van Leonidas het levenslicht. En
daarmee, zo blijkt meteen, ook de carnavalsvereniging Leonidas. Leonidas liep al elk jaar mee in de vermaarde optocht van Wolder, maar kent vanaf dan
ook een eigen ‘hoeglöstegheid’. Breur Nieste is de eerste die de scepter in handen krijgt. Ceremoniemeester is Dré Darding, de teksten worden geschreven
door een oud-Leonidas-lid: Leo Hameleers, die ook actief is als ceremoniemeester van harmonie Wilhelmina.
Enkele jaren later wordt ook een jeugdcarnavalsvereniging opgericht: de Dabbelere. Maar die blijkt in de loop der jaren steeds minder animo te krijgen.
Uiteindelijk vertrekt de jeugdtak. Cv Leonidas bestaat echter nog steeds. Waar diverse carnavalsclubs lijden onder vergrijzing, is daar in Wolder geen sprake
van, zegt Justin Bastiaens. “Wij krijgen juist steeds meer jongere leden van de Raad van Elf. Blijkbaar zorgen wij voor heel gezellige avonden”. Die krijgen
de laatste jaren steeds vaker bezoek van een artiest. Zo tikte onder meer Big Benny al het nodige bier weg op het Wolders podium. De Wolderse Raad van
Elf kent tegenwoordig zelfs zestien à zeventien man, vertellen Bastiaens en collega-bestuurslid van de carnavalsvereniging Roel Nelissen. Bezoeken worden
gebracht aan de Greune, de Blouwe, de Smokkeleire van Vroenhoven en zorgcentrum Campagne. “Carnaval leeft bij Leonidas”. En de tapkraan draait rond
carnaval, ook veertig jaar na oprichting van Cv Leonidas, nog altijd overuren. Wat dat betreft is er sinds 1975 niet veel veranderd. Nelissen: “Onze carnavalsavond is tegenwoordig de drukste avond van het seizoen”.
86
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
Jubileumweekend Leonidas-W 75 jaar
Op 11 maart 1940 werd Leonidas-W opgericht. Dit bijzondere moment in Wolder, 75 jaar
geleden moest natuurlijk gevierd worden en dat is ook gebeurd. Op zaterdagmiddag om
12.00 uur werd het jubileumweekend geopend door Mathieu Nicolaes, zoon van een van
de oprichters, Daimy Sleebe, de vrouwelijke spits van Leonidas-W F1, Robin Pauli, het
jongste lid van Leonidas-W Mini Pupillen, de voorzitter van Leonidas-W Ton Nilsen en
Boudewijn Zenden, ex Leonidas-W, ex Nederlands elftal en ex speler van diverse mooie
clubs als FC Barcelona, Liverpool, Chelsea en Marseille. Nadat de zwart-witte ballonnen
de lucht ingingen, gaven ze samen het fluitsignaal zodat het jubileumweekend kon
beginnen.
Voor de Mini Pupillen stond een clinic op het programma. Boudewijn Zelden was natuurlijk
de grote attractie en met veel plezier en geduld liet hij zich veelvuldig met de jongste
Leonidas-W telgen op de foto zetten. Ondertussen waren de C, B en A jeugd aan hun
onderling toernooi begonnen. Onder de naam van acht bekende Nederlandse voetbalclubs
werd op een leuke en sportieve manier het toernooi afgewerkt.
Rond 13.00 uur arriveerden diverse bekende MVV coryfeeën zoals Ron Elsen (ex
Leonidas-W), Sven Braken (ex Leonidas-W) Reginald Thal en Paul Penders op
Sportpark Wolder. De clinic voor de D, E en F jeugd werd een groot succes, dankzij
de grote inzet van diverse selectiespelers en de MVV’ers. De middag werd afgesloten
met een leuk optreden van clown Pipo Pé, die de kinderen verraste met zijn trucs en
grappen. De receptie in de tent werd goed bezocht door diverse andere Maastrichtse
voetbalverenigingen en vele verenigingen en stichtingen uit Wolder.
jubileumweekend
Om 19.30 uur marcheerde Harmonie Wilhelmina de tent binnen, waar een serenade aan
Leonidas-W werd gebracht. Het was toen al gezellig druk. Naarmate de tijd verstreek,
werd de tent steeds voller. Het feest kon beginnen, met de geweldige A Next Band. Deze
band voelde de sfeer goed aan en zorgde voor een geweldig optreden.
Tijdens het sportgala werd Mattie Dinjens gekozen tot beste speler van Leonidas-W en
Mattie Aarts tot dé supporter van Leonidas-W. Ex trainer Pierre werd verkozen tot beste
trainer van Leonidas-W. Roelof Kochen en Anja Sons maakten het sportgala samen met
Boudewijn Zenden tot een groot succes. Tot in de kleine uurtjes zat de sfeer er goed in.
De zondagochtend begon om 9.30 uur met een H. Mis, waar pastoor Honings, samen
met het koperensemble van harmonie Sint Petrus en Paulus, de organist en trompettist
Eric Buijs voor een mooi geheel zorgde. Buiten de kerk stond de Greune vaan Wolder te
wachten. Achter de harmonie ging het door Wolder richting Sportpark waar voor iedereen koffie en vlaai klaar stonden. Na een mooi optreden konden ook de
muzikanten van de harmonie Sint Petrus en Paulus tijdens het frühshoppen genieten van een optreden van Blue-E-Motion.
De jubileumwedstrijd van ex Leonidas-W eerste elftalspelers en een elftal van de huidige selectie leverde een aantrekkelijke wedstrijd op onder leiding van
scheidsrechter Jef Stassen, waarbij de ex Leonidas-W eerste elftalspelers lieten zien, nog graag voor de overwinning te gaan. Maar de huidige selectie bleek
met 3 – 1 toch te sterk. Ondertussen was zanger Roger Villevoye met zijn programma begonnen. Het werd steeds gezelliger in de tent. De middag eindigde
met een sfeervol optreden van Ziesjoem. Dit trio zorgde voor de afsluiting van een bijzonder weekend.
Toch is dit nog niet het einde van het jubileumjaar. Op vrijdag 15 mei wordt het jubileumboek gepresenteerd en op 16 en 17 mei vindt het jubileumtoernooi
van Leonidas-W plaats. Met dit weekend kenden Leonidas-W en Wolder een onvergetelijk weekend. Iedereen die op enigerlei wijze heeft meegewerkt aan
het realiseren verdient een grote Wolderse pluim. Chapeau.
jubileumweekend
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
88
Sfeerimpressie van het jubileumfeest
jubileumweekend
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
90
jubileumweekend
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
92
Business-Friends van RKSV Leonidas
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
94
Tel: 0629568032
R. Gray
business friends
Pedicure
Fred Rokx
Business-Friends van RKSV Leonidas
eetcafé Minckelers
“Of ger noe kees veur wien of beer, vis of vlèis.
Beij Minckelers preufste de mestreechter geis.”
Markt 35
6211CK Maastricht

Tel: 043 - 321 65 38
www.minckelers.nl
[email protected]
business friends
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
96
Business-Friends van RKSV Leonidas
Haesen
Tentenverhuur
BVBA
www.tenmar.nl
DB
eauty&Joy
schoonheidssalon
Joy Sons
Haammakersdreef 6 | 6216 SB Maastricht
Tel. 06 - 480 70 661 | [email protected]
www.beauty-enjoy.nl
Business-Friends van RKSV Leonidas
onidas
SV Le
b RK
um
ortclu rig jubile
ja
ert sp
Felicite met haar 75
-W
WWW. NIESTE-ETB.COM
[email protected]
Bastgoed
H. Castermans
Bouw- en
renovatiebedrijf
Friture Daalhof
Business-Friends van RKSV Leonidas
98
Business friends en vrienden van Leonidas
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
in alfabetische volgorde
Fysiotherapie M. Smeets
GID Advies en Interimmanagement
Raymond Nieste ETB
A-joy
Guus Gruisen Reparatietechniek & Verkoop
Restaurant Aux Quatre Saisons BVBA
Alex Technisch Buro
H. Castermans Bouw- en renovatiebedrijf
Rijwiel- en raceshop George Walstock
AMR ict
Haesen Tentenverhuur BVBA
Roan Wolder BV
Apostelhoeve
Huisartsenpraktijk Nijst-Haesen
Ronde van Wolder
Apotheek van Thoor
In Kanne en Kruike
Salarisgroep Nederland BV
Audio Eye
Installatiebedrijf Pascal Wijns
Sauter Wijnen
Autorijschool Johan Mulkens
John Kuster Schildersbedrijf
Schildersbedrijf Alex Hermans
Bastgoed
Kaffee Aajd Sjaan
Schildersbedrijf van der Leeuw en Partner
Beauty & Joy
Kapsalon Gere Gedoon
Schilderwerken Milo Muijtens
Brand
Kapsalon Kicha
Scholten Taxaties
BTA Groen
Keurslager Paul Wevers
Servatius Dakdekkersbedrijf
Café Aajd Vroenhoven
Kochen Tegelwerken
Spie Elsloo
Café de Pepel
Koekkelkoren
Sterköhler
Café In den Ouden Vogelstruys
Kuster Aannemersbedrijf BV
Sunshine Zonweringen
Cebiq
KWH Wolder
t Gazetje
CV Leonidas-W
La Bonne Fourchette
t Rommedoeke
D-Dezign
Magic Nails
Tenmar Tent & Event
De Humortrainer
Maravilha
Theunissen Maastricht BV
De Smokkelhoeve
Miac Electro
Unica Installatietechniek
Direkt Stock & Deliver BV
mr. Ivo F.M. van der Zee Belastingadviespraktijk
Verfpunt Maastricht
Discoma BV
Nelissen Projects
Verkeersschool Paul Bastiaens
Dolmans Service Schilderwerken
Oostwegel Consultancy & Opleidingen
Voetverzorgingspraktijk Fred Rokx
Eetcafé Minckelers BV
Pipo Pé
Vriendenclub Tempeleers 2.0
EHBO Hardy
Praktijk Schiepers
Wassalon Jekerkwartier
Ford Jos Bogman
Praktijk voor Fysiotherapie Bruinen-Rondas
Wilson Assurantiën
Friture Daalhof
R. Gray
Fysiotherapie Yvonne Janss
Rabobank
Vrienden van RKSV Leonidas
in alfabetische volgorde
Adri Van den Berg
Familie B. van den Berg
John Darding
Pierre en Monique Moust
Andre Knottnerus
Flux de Bouche
John van Dijk
Piet en Florence Crescioni
Anjo en Ron Pepels
Fons Jacobs, oud voorzitter
John, Mariëlle en Winand Paulissen
Piet Hogenboom
Arie en Lenie Voorzee
Frans Haesen
Jos Cuijpers
R. Pans
Armand Cremers
Fred Mélotte
Jos van de Kamer
R.S. Reneman
Armand Quaring
G. van Duurling
Josephine Dols- Knegtering
Restaurant de Benelux Vroenhoven
Bart Jongen en Shéba van Horssen
G.H. Gerits
Justin en Joyce
Restaurant Mary Wong
Bedankt (zwarte) Cees!
Giel†, Jean, John en Luca Meertens
Kapsalon Hello Gorgeous
Ria Wolleswinkel
Bèr en Miets Everaers
Godfried Habets
L. Ritzen-Jorna
Robbie Peters
Bouwbedrijf Ronald de la Rambelje
Grieks Restaurant Mykonos
L.G. Bastiaens-Stevens
Roger Bollen
Breur en Anita
Gunther & Jenny
Lambert & Astrid Close
Roger van der Leeuw
Brood- en Banketbakkerij R. Emmerix-Swennen
Guy Moers
Laurent en Lucie Vandenboorn
Roger Wijnands
C. Cuypers
Guy van den Boorn
Laurent Habets
Ron Berghmans
Camilo Morales Barbosa
Gvv Unitas
Ley en Hanneke Bastiaens
Sanne en Claudia Voorzee
Chel en Corry Bastiaens
Hai Jongen
Loodgietersbedrijf Kash VOF
Stefan Nelissen
CV de Blouwe
Henk en Leentje Brandt-Habets
Maartje Beijsens
Stegra Print BV
CV de Greune
Hennie Aarts
Marco Boosten
Stichting Heemkunde van Wilre tot Wolder
D.J.M. Duchateau
Huub en Annie Habets-Collas
Marlies en Valére van Bun-Puts
Theo Hogenboom
Damesvereniging Oud Vroenhoven
Ineke en Mat von Berg
Martin Caubergh
Theunissen J.L.A
Dave en Lisa Braeken-de Graaff
Instituut Mirjam van Mierlo
Yoga-huidverzorging-massage
Mathieu en Marian Nicolaes
Thuismarkt Hardy
De Greune Zaol
J. Castermans
Mattie “grootste mascotte” Aarts
Tiny van den Boorn - Jorissen
De jongens vaan Eésjde én John
J. Glas
Mattie Cilissen
Toine Nelissen
De mannen vaan Eddy - Leonidas-W 3
J. Nevens Swerts
Mattie Haesen
Ton Nilsen
Dinah, Alain, Ragnhild, Eddy Broux
Jack en Inge
Mevr. Ria Thijssen
Tuur en Jerome Zwarts
Dolf en Truus van Wunnik
Jacky Rondas
Miets en Wiel Broux
Väöske
Don Wiltschut
Jan en Nellie Pepels
P.G.L. van Noppen
Waterworld Vroenhoven
Drogisterij Lectuurshop Schrijvers
Jelle en Sven Caubergh
Pastoor Jack Honings
Willems Tegelwerken
Erik Wijnands
Jo Bastiaens
Paul Bastiaens
Willie en José
F.W.M. Span
Jo van Vlodrop
Paul Engel
Willie Franssen
Fam. Ashton-Defesche
Johan Hesemans
Paul van der Leeuw
Willy Verweij
Fam. Huynen-Schuffelen
Johan Stevens
Paulette en Marcel Huynen
IJssalon & Broodjeszaak Pimpernelleke
Fam. Wilhelmus
Johan Willems
Peter Schillings
Vele anonieme vrienden
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
100
Foto: Wiel Urlings
75 jaar Voorzitters RKSV Leonidas-W
Vanaf
11-03-1940
VoorzitterVanTot
Dhr. Lagro11-03-19401956
Dhr. M. Nicolaes19561975
Dhr. J. Vandenboorn19751980
Dhr. W. Heijenrath19801981
Dhr. F. Jacobs19811986
Dhr. P. Vincken19861989
Dhr. B. Mahovic19892000
Dhr. G. Holtermans20002002
Dhr. B. Mahovic20022011
Dhr. M. Wilson
(interim)20112012
Dhr. T. Nilsen2012-------
75 jaar RKSV LEONIDAS - W
102
Colofon
Dit jubileumboek is tot stand gekomen dankzij gesprekken met veel (oud)leden.
Aan deze uitgave werkten verder mee:
Justin Bastiaens
foto redactie en sponsoring
Ron Pepels
foto redactie en sponsoring
Stefan Gybels
Ton Nilsen
Interviews en redactie
tekst jubileum weekend en fotografie
Gerardo Helderman
fotografie
Bert Rondas
eindredactie en organisatie
Sanne Voorzee idee voor interviews
Harrie Kerckhoffs
design en layout
Een woord van dank aan iedereen die heeft meegeholpen. Zonder hun inbreng was een boek van
deze omvang niet mogelijk geweest. Iedereen heeft belangeloos zijn energie en tijd gestoken in de
totstandkoming van deze uitgave.