Een adventsbezinning

Commentaren

Transcriptie

Een adventsbezinning
Dwarrelend als
sneeuwvlokjes
op weg naar…
Welkom op deze advents- en
kerstbezinning
open staan voor wat op je toekomt
Lief: We zitten in de tijd van de Advent, op weg naar Kerstmis.
Advent betekent: open leren staan voor wat op je toekomt
Zo gezien is advent een levensopdracht
waaraan we wat nadrukkelijker herinnerd worden
in de vier weken van de Advent op weg naar Kerstmis.
Het verhaal van Kerstmis kennen we allemaal
Het is het verhaal van het kindje Jezus, van Maria en Jozef,
De herders, de wijzen uit het Oosten,
Van de kindermoord en de vlucht naar Egypte
Dit verhaal is ons vertrouwd en tegelijk ook weer vreemd.
Wat moeten we ermee in deze tijd?
Welke betekenis kan dit oude geboorteverhaal nog hebben,
Voor de verlichte, ontkerkelijkte mens die wij zijn.
(Lief: Uitleg Kerstmis)
Lezer :
Kerstmis
Verhaal van geboorte
En nieuw leven
Dat gebeuren kan waar jij iemand wordt
Waar iemand mens wordt
Al ziet het leven er uit
Als een stal
Al wordt de deur
Voor je dicht gegooid
Al lijkt het dat de wereld
Geen boodschap aan je heeft
Je kan erin geloven
Wanneer een moeder-mens
Jou draagt
Waar jezelf niet lopen kan
En in je hart
Jou verstaat
Wanneer een vader-mens
Tijdig maatregelen neemt
Tegen alles wat jou
Het leven niet gunt
En je vastberaden
Op eigen benen zet
Gaandeweg
Wanneer een eenvoudig-mens
Herderlijk knielen kan
Bij het grote verlangen
Dat mensen eigen is
Wanneer een wijs-mens
Koninklijk jouw ster ziet staan
Als kostbaarheid aan de hemel
Dan zou je er bijna in gaan geloven
Dat daar nieuw leven geboren wordt
Ik vraag alleen maar aan God dat ik niet onverschillig zal zijn.
Lied van de Argentijnse zangeres Mercedes Sosa:
Solo le pido a Dios
Ik vraag slechts aan God
Dat pijn mij niet onverschillig zal laten,
Dat de droge dood mij niet zal vinden leeg en alleen,
Terwijl ik niet genoeg heb gedaan.
Ik vraag slechts aan God
Dat onrecht mij niet onverschillig zal laten,
Dat ze mij niet op de andere wang zullen slaan
Nadat een klauw het geluk van mij heeft weggerukt.
Ik vraag slechts aan God
Dat de oorlog mij niet onverschillig zal laten,
Het is een groot monster dat hard vertrapt
Heel de arme onschuld van de mensen.
Ik vraag slechts aan God
Dat bedrog mij niet onverschillig zal laten;
Als één verrader meer macht heeft dan enkelingen,
Dat die enkelingen dat niet zomaar vergeten.
Ik vraag slechts aan God
Dat de toekomst mij niet onverschillig laat,
Ongelukkig is hij die weg moet
Om in een andere cultuur te gaan leven.
Ik vraag slechts aan God
Dat de oorlog mij niet onverschillig laat,
Het is een groot monster dat hard vertrapt
Heel de arme onschuld van de mensen…
Lezer
Terwijl wij ons druk maken
Om Jezus een plaats te geven
In ons bestaan
Of om onze kerststallen
Of dat niet meer doen
En zeggen dat we Hem
Soms niet meer zo zien zitten
Zit Hij zelf neer op onze drempel
En vraagt ons
Als een mens op de vlucht
Om asiel, om bad en bed,
Om werk en brood
Om mensenrecht.
Hij is iedere man en vrouw
Die geen huis
Geen eten en drinken heeft
Die ziek is en eenzaam
En Hij fluistert ons in:
Al wat je hen doet
Heb je ook mij gedaan
Al wat je hen onthoudt
Heb je ook mij onthouden.
Hij komt ons tegen, van dag tot dag.
Onverschilligheid
Lied van Marcel
We trekken nog zelden
een boetekleed aan
want boete lijkt niet meer rendabel
Het is uit de mode
‘t lijkt echt afgedaan
En we roepen in koor
‘t is ‘ formidabel ‘
En achter een schrijn
brandt het lijden en pijn
in de harten van zovele anderen
En jij denkt sporadisch
Een tikje hilarisch
Wat kan ik daar zelf aan veranderen
We trekken nog zelden
een boetekleed aan
En leven goddank comfortabel
Iets doen uit je zin
Gaat er moeilijk nog in
En we zitten nog stevig in ‘t zadel
Maar achter in ons hoofd
Lijkt de vlam uitgedoofd
Waarmee ons geweten bezield wordt
Honger of armoe
Wat doet het er toe
Is er dan iets dat vernield wordt?
Misschien wordt het tijd
Om eens boete te doen
En niet onverschillig te blijven
Voor al het leed
Waar je niks aan misdeed
Maar wat je goedkeurt
door er over te zwijgen
Maak het verschil
Door waakzaam te zijn
Voor lijden en pijn bij de anderen
Denk allegorisch
Het is niet utopisch
We kunnen nog zoveel veranderen!
Lezer:
Sta op en schitter
want lang was de nacht
Nu wordt het tijd om blinkende dromen
waar te maken – weet je geborgen
in een nieuw licht
Vat moed en schitter!
(Naar Jesaja, 60,1 van Catharina Visser)
Werkgroep R.A. wenst jullie een fijne kerst en een goed
begin van het nieuwe jaar!