Moezel

Commentaren

Transcriptie

Moezel
Verslag: Moselhöhenweg 2014
Eind september - halen we Koblenz in die hitte?
Door ongemakken geteisterd, lopen we tijdens de
Moezelweek 2014 een aantal korte etappes om de
Moselhöhenweg, die we een paar jaar geleden
grotendeels gelopen hebben van Luxemburg naar
Treis-Karden, af te kunnen sluiten bij de Deutsches
Eck. Hier stroomt de Moezel in de Rijn. Indertijd
waren de wijngaarden langs de rivier in de herfst
schitterend gekleurd. Zullen we dit najaar ook weer
van deze kleurenpracht kunnen genieten?
We verblijven met de wandelgroep onder de ruïne van de Winneburg, in het gelijknamige
hotel en op de bijbehorende camping in het idyllische Enderttal, drie kilometer van het
toeristische Cochem. In dit nauwe dalletje genieten we in alle rust van een kabbelend beekje
en de hoge bossen om ons heen. Boven de bijna twee honderd meter hoge heuvelwanden zien
we soms roofvogels cirkelen op zoek naar prooi.
Frank, de eigenaar van het hotel, kan aardig koken en dus genieten we enkele avonden met de
hele groep van zijn culinaire kunstjes, aangevuld met een goed glas bier of een voortreffelijke
wijn uit de streek. Kortom, dit is voor ons even het land waar het leven goed is. Bovendien
ligt het station in Cochem op vijf minuten rijden en dat is handig om na de gelopen etappes
weer snel terug te komen, want de wandelroute loopt van station naar station, maar dan over
de heuvels en niet er omheen.
We zijn enigszins verrast door de verscheidenheid aan kaarten en
routes ter plekke. Tussen de planning van deze week en de
uitvoering heeft de Eifelverrein de Moselhöhenweg opgedoekt en de
nieuwe Moselsteig geopend. Op de wandelkaarten komt dit nog niet
helemaal tot zijn recht en dat brengt ons soms een beetje in
verwarring. Dat komt ook omdat de markering van “onze”
Höhenweg hier en daar verwijderd is, maar met onze bergervaring
komen we er toch prima uit.
Na een dagje inlopen naar Cochem, gaat de eerste etappe langs Burg Eltz naar Hatzenport. Dit
prachtige kasteel bereiken we na een pittige klim en afdalende boswandeling.
Het is een mooi grafelijk kasteel en de vergelijking met het koninklijke Neuschwanstein in
Füssen dringt zich aan ons op. We besluiten het interieur van het kasteel een ander keer te
bezoeken en om via de hoogvlakte het station aan de Moezel te bereiken.
Aan het begin van de volgende etappe worden we
verrast door een pittig Klettersteigje met heuse
kabels en laddertjes, maar uiteindelijk staan we weer
vlak naast het station in Hatzenport. We vervolgen
de route over een stijl pad. Hier en daar worden al
druiven geplukt, maar de herfstkleuren zijn wél in de
bomen en struiken, maar nog niet in de wijnranken te
zien. Jammer, maar toch is het een en al genieten van
de mooie uitzichten. Vandaag is er weer en
strakblauwe lucht en omdat we in een bocht van het
dal en daardoor uit de wind, maar wél op
zuidhellingen lopen is het bijna te warm om te lopen en daarom maken we dankbaar gebruik
van een bank in een kunstmatige grot, vlak langs het pad. Gelukkig hebben we voldoende
water bij ons.
Op woensdag gaan we naar Koblenz om wat cultuur te
snuiven, maar eerst zorgen we voor de inwendige mens
op een prachtig plein, voor het eeuwenoude Rathaus, met
een heerlijk kopje kofiie en Kuchen. We lopen een stukje
stadswandeling en komen uiteindelijk bij Deutsches
Eck uit, dit monument is in de laatste decennia
uitgegroeid tot een symbool van de Duitse hereniging.
Vanaf de sokkel van het gigantische beeld van keizer
Wilhelm I hebben we een prachtig uitzicht op de
monding van de Moezel in de Rijn en het
indrukwekkende vesting Ehrenbreitstein aan de overkant.
De volgende wandeletappe brengt ons van Löv naar Lehmen. In de ochtend stijgen we in bos
en zouden vanaf boven een mooi uitzicht moeten hebben op kasteel Thurant aan de overkant.
Door de mist zien we echter alleen de rivier onder ons. Wel vinden we een bordje met de
vermelding dat de Amerikanen aan het eind van de tweede wereldoorlog vanaf onze plek het
kasteel maar eens flink onder vuur hebben genomen… Voorbij Kattenes is de route versperd
omdat hij boven ingestort is en dus lopen we tussen de wijngaarden, de trein, de weg en de
rivier door naar het station in Lehmen.
De vierde wandeldag is weer een toppertje: door het
historische Kobern-Gondorf gaat het naar Winningen. De
laatste tien kilometer naar de Rijn zullen we een ander keer
moeten lopen, dat is te ver. In Gondorf worden we compleet
verrast door de nog aanwezige middeleeuwse gebouwen,
zoals een zeshonderd jaar oud ziekenhuis, een duizend jaar
oude wijnboerderij en een prachtig kasteel met romaanse,
gotische en renaissance invloeden.
Verderop stijgen we langs een superstijl pad naar een fraai uitzichtspunt over de omgeving en
dalen af naar het station in het ook weer stijlvolle stadje Winningen, waar we verrast in de
stationshal opkijken als de andere leden van de wandelgroep onverwachts voor onze neus
staan! Gezamenlijk nemen we de trein terug om ons, het wordt bijna saai, in het hotel voor de
laatste keer door Frank te laten verwennen met een voortreffelijk maal.
Het was een prima week met acht dagen schitterend weer, een gezellige groep, een prachtige
omgeving en mooie wandelingen. We kijken nu al weer uit naar de volgende wandelweek van
Rijnland. We hebben horen fluisteren dat er plannen zijn om naar Sy te gaan. Dat belooft
weer veel goeds…

Vergelijkbare documenten