Artikel Omfietswinkels - Victorien Koningsberger

Commentaren

Transcriptie

Artikel Omfietswinkels - Victorien Koningsberger
ZATERDAG 21 NOVEMBER 2015
Op naar de
omfietswinkels
Omfietswijn kennen we al uit de
supermarktwijngids van Nicolaas Klei. Voor
wie dat niet weet: het zijn wijntjes waar je
vanwege de afdronk even voor omfietst in
plaats van blind een fles uit het schap te
pakken.
O
mfietswinkels zijn er ook. In de week
van de stad – vorige week in Amsterdam – werden ze bezocht tijdens een
bussafari.
Even een zaterdag zonder PC Hooft,
Nieuwendijk, Kalverstraat of de Negen Straatjes, maar shoppen in de Bijlmer of west. En daar
is het ook een stuk minder druk, dan in Amsterdams volgeslibde toeristenhart.
Wouter Veldhuis van Stad-Forum dat het shopreisje organiseert, ziet juist kansen in de drukte. „Bierfietsen en lallende Engelse toeristen
zijn wel een dingetje, maar door de drukte
komen er steeds meer winkels bij.”
De Negen Straatjes, (bekend sinds eind vorige
eeuw) wordt nu ook al door het grootkapitaal
overgenomen. „Als een kaasboer die de winkel
van zijn vader erfde daar nu twee miljoen kan
vangen, kan hij met pensioen. En wie houdt
hem tegen?”
Echt bijzonder
Voor echt bijzondere winkeltjes moet je dus van
de gebaande paden af. Winkels die iets bieden
dat je in de grachtengordel niet ziet en winkels
die toekomst zien in een wijk.
Dus met een bus vol bleekscheten op naar de
Bijlmer. Waar je warm wordt ontvangen in de
oudste toko van de Bijlmer. ’Kai Hing’ in Ganzenpoort, dat binnenkort zijn veertigjarige
jubileum viert. Van roti tot exotische cosmetica,
een baal rijst, een wok, een simpele ballpoint. Je
vindt er alles. En mijnheer Kai Hing Li kent de
prijs van 80 procent van zijn assortiment (2000
artikelen of meer) uit zijn hoofd.
Even de hoek om en we staan in de meest exotische stoffenwinkel van Opong Import. Stoffen
die luisteren naar namen als ’goede vrouw’,
’kleine steentjes’ of ’vuur van de heilige geest’.
Verdeeld in schappen voor Nigerianen, Ghanezen, Franstalige Afrikanen en moslims. Wat een
weelderige exotische kleurenpracht. En…. Vrijwel allemaal in Nederland gemaakt door Vlisco
in Helmond. Sinds 1864, ja ja. Vlisco zet je op
het verkeerde been, want ze exporteren in Holland gebatikte exotische stoffen naar Afrika!
We fietsen verder om naar de pasteibakkerij in
de Rivierenbuurt van Diny Schouten en Floris
Brester. Even dreigden ze met hun ambachtelijke worstjes, paté en pasteitjes ten onder te gaan
in het woud van ambtelijke regels. Leveren aan
particulieren scheen iets
anders te zijn dan aan
hotels, dus kwam een
pennenlikker het ze
moeilijk maken. Maar nu
mag het weer en worden
er worstjes voor een
hotelontbijt gedraaid. Ze
maken klassieke paté de campagne van het
Baambrugse big, met pistachenootjes er in.
Diny: „We maken alles waar mensen eigenlijk
bang voor zijn. Bloedworst, orgaanvlees, lever
en de mindere delen van het varken maken wij
tot iets moois.”
Voortfietsen naar Jacob. De eenmanszaak in
exclusieve herenmode van Bart Soreé in de
Concertgebouwbuurt. Twee klanten per dag
vindt hij meer dan genoeg. Maar hij levert dan
ook maatwerk in het allerhoogste segment.
Bestuursvoorzitters van grote bedrijven waar hij
desnoods iedere twee weken de schoenen voor
poetst. Dienstverlening met een grote D, maar
dan kost een pak soms ook 10.000 euro. Handgemaakt in ateliers in Italië of Chicago, Bart
regelt het en plopt intussen een fles champagne
open. Mooi Kashmir uit Mongolië gewenst?
Kost een paar flappen maar de CEO is al blij dat
hij het niet zelf hoeft te regelen. Er hangt een
Kai Hing.
Winkelen buiten de
gebaande paden
Pasteibakkerij.
Opong Import.
kashmir jas in de winkel, we vragen maar niet
naar de prijs, want dat heurt hier vast niet zo.
„Hier is geen opleiding voor, alles komt van
binnenuit en ik geef persoonlijke aandacht. Als
er vier klanten in de winkel zijn, word ik al
nerveus. Neem alsjeblieft een wijntje zeg ik
dan.” Personeel wil hij niet en na een paar weken belt hij of het pak nog bevalt. „Anders
neem ik het terug.”
Vogue Fashion akademie afstudeerde.
Op een tafeltje in de winkel staat een foto van
Beatrix in kaftan met Willem-Alexander in
doopjurk. Ofwel: iedereen past een kaftan. „Ze
zitten lekkerder dan strakke galajurken”, zegt
Rajae. Allemaal handgemaakte Arabische pracht
van 250 tot 2000 euro. Parels er op? Dat is de
laatste hype in kaftanland. Geen probleem.
Denk niet dat een kaftan ouderwets traditioneel
is. Er zijn internationale modeshows en beurzen die ze bezoekt. „Wat heb je nieuw”, willen
de vrouwen weten die de winkel binnenlopen.
Omfietswinkels dus. Je bent een middag zoet,
maar de shopaholic ziet weer eens wat anders
dan de middelmatigheid van H & M of Albert
Heijn.
Handgemaakte kaftans
Verder omfietsen naar West. Geen maatpakken
bij Saidati aan de rand van Osdorp, maar handgemaakte kaftans waar je je bruid in kunt hullen. Van satijn tot fluweel. Kaftans voor feesten
en bruiloften die een jaar tevoren al worden
besproken, getekend en besteld. Arabische
haute couture van Rajae el Ktibi die aan de
Tekst en foto’s: Rien Floris