Mijntje Lückerath

Commentaren

Transcriptie

Mijntje Lückerath
droomweeke
droomweekend
Vlieg mee op
de iPad-versie
Grand Hotel Villa
Serbelloni ligt aan
het Comomeer, Italië.
Een ideale agenda zonder beperkingen van tijd, afstand of geld
‘V
Hoogleraar Corporate
Governance aan Nyenrode
Business Universiteit
Mijntje Lückerath-Rovers
(42) is tevens verbonden
aan de Erasmus Universiteit.
Lückerath twijfelde voor
dit droomweekend tussen
nieuwe dingen ontdekken
en het ophalen van oude
herinneringen. Het is
het laatste geworden.
Beeld van de
god Hanuma
in Shimla,
India.
Spareribs
Terug in Nederland halen we eerst
de kinderen op bij opa en oma in
Nuenen. We bewonderen er het
werk van Belin, een internationale
graffitikunstenaar van Spaanse
afkomst. Vooral zijn futuristische
kinderen — 10, 11 en 12 jaar —
zijn nu wel oud genoeg om het verhaal te kunnen begrijpen en vooral de twee jongens zijn onder de
indruk.
We overnachten vanavond op de
Golfclub van Loch Lomond in
Schotland (lochlomond.com). Golfen zit er niet meer in vandaag op
deze prachtig gelegen golfclub,
maar in het bijbehorende hotel
slaap je echt heerlijk op de drie
matrassen dikke bedden met daarop nog eens schapenvellen.
Little Whale Cay
Parapenten bij het meer van Annecy in Frankrijk.
werk vind ik erg leuk en inspirerend om naar te kijken (belin.es/
graffiti/category/cuadros/). In het
Vincentre in Nuenen hangen grote
graffitidoeken die hij heeft gemaakt in de stijl van Van Gogh
(vangoghvillagenuenen.nl).
Daarna pikken we nog even
een staartje mee van Koninginnedag in onze woonwijk, inclusief
oranje tompouce, de vrijmarkt
en de oud-Hollandse spelletjes
(koninginnedaghillegersberg.nl).
Daarna snel wat eten in studenteneetcafé De Stoep in Rotterdam. Ze
serveren hier de lekkerste spareribs van Rotterdam en ook voor
niet-studenten is de sfeer in De
Stoep uitstekend.
Soldaat van Oranje
Nog helemaal in de sfeer van
Werk van graffitikunstenaar Belin.
FOTO: OMROEP BRABANT
Mijntje
LückerathRovers
rijdagavond eten we
met een twintigtal
vrienden uit onze
studententijd bij
Villa Serbelloni
(villaserbelloni.it) in Bellagio aan
het Comomeer. Hier waan je je
echt 200 jaar terug in de tijd. We
zitten aan lange gedekte tafels in
de tuin, en hoewel we elkaar allemaal al lang kennen, raken we
maar niet uitgepraat. We blijven
hier ook slapen, zodat we lekker
lang kunnen natafelen. Het hotel
zelf is aardig aan de prijs, maar
achter in de tuin hebben ze in
Residence l’Ulivo ook kleine appartementen die iets goedkoper
zijn (residence-bellagio.com).
Na een ochtendwandeling in alle
vroegte door het nog stille Italiaanse dorpje vliegen we verder naar
Delhi en nemen vervolgens de
trein naar Shimla. De stad Shimla
ligt verspreid over een aantal bergtoppen aan de Indiase kant van de
Himalaya. Het laatste stukje van de
treinreis, van Kalka naar Shimla,
gaan we stapvoets en slingerend
door de bergen die hier tot ruim
tweeduizend meter hoogte reiken.
Over een afstand van 69 kilometer
passeert de trein ruim 100 tunnels
en een kleine 1000 bruggen. We
zitten in grote fauteuils en de deuren van de trein staan wijd open
waardoor het uitzicht fenomenaal
is (himachalpradesh.us/webs/
himachal/train.htm). Het is echt
onbegrijpelijk dat rijke Indiërs hun
plastic tray, waarop het eten wordt
geserveerd, zo naar buiten gooien
in deze prachtige natuur.
Koninginnedag gaan we zaterdagavond met de kinderen naar
de musical Soldaat van Oranje
(soldaatvanoranje.nl) in De TheaterHangaar op voormalig militair
vliegveld Valkenburg tussen Leiden en Wassenaar. Ik houd helemaal niet van musicals, maar deze
musical is ontroerend, spannend
en goed in elkaar gezet. In je stoel
draai je met het decor mee. De
Op zondagochtend worden we
wakker op Little Whale Cay, een
paradijselijk privé-eiland op de
Bahama’s (littlewhalecay.com).
Het is per week te boeken, maar
wij logeren er bij mijn oom en tante. Zij wonen hier al zes jaar en beheren dit eiland voor de eigenaren.
We snorkelen, lunchen er heerlijk
met verse vis en wanen ons voor
even filmsterren.
Terug naar Europa, waar we
bij het meer van Annecy in de
Haute-Savoie gaan parapenten en
in een duo-sprong van de bergen
af zweven, met een fantastisch uitzicht. (lespassagersduvent.com).
In Talloires, aan het meer, eten
we bij Auberge du Père Bise
(perebise.com). Dit restaurant
wordt al meer dan honderd jaar
gerund door de familie Bise. Ze
hebben in de jaren vijftig drie Michelin-sterren gehad, onder een
vrouwelijke chef-kok, Marguerite
Bise. Dat was en is nog steeds heel
bijzonder.
Dan pakken we de auto en sluiten dit droomweekend af in het
havenplaatsje Binic (ville-binic.fr),
aan de ruige kust van Noord-Bretagne, waar we de meivakantie zullen doorbrengen.’
Annemieke Diekman

Vergelijkbare documenten