DE HOVERCRAFT

Commentaren

Transcriptie

DE HOVERCRAFT
IN HET KORT:
Over het verhaal achter
het zelf bouwen van een
hovercraft die zweeft op
een laag van lucht, en
over velen die hen
voortgegaan zijn
DE HOVERCRAFT
Een zelfgebouwde hovercraft die zweeft op een laag van lucht
Inhoud
 Inleiding



Wat is een hovercraft precies
De geschiedenis
Enkele toepassingen
 Onderdelen en werking hovercraft



De onderdelen
Soorten skirts en de werking ervan
Natuurkundige verklaring
 Onderzoeksvragen
 Bouwen
 Conclusie
 Foutendiscussie
 Reflectie
 Bronnenlijst
1
Voorwoord
Wij hebben ons profielwerkstuk gedaan over het bouwen van een hovercraft. We zijn op dit
idee gekomen omdat we allebij iets wilde doen met onze handen en wat minder met de
theoretische kant van het profielwerktstuk. Een van onze doelen was om eerst een goed
werkende stabiele hovercraft te bouwen die op regelmatige en onregelmatige ondergronden
kan zweven en het ook goed doet op het water. Het tweede doel was een stuurmechanisme te
bedenken zodat we onze hovercraft in alle richtingen konden bewegen. Ook wilden we een
manier bedenken zodat we met behulp van de kracht van lucht onze hovercraft konden
voortstuwen. Wij hebben hierbij het vak Natuurkunde gekozen omdat ons project zeer
technisch is en dit goed bij natuurkunde past. We kwamen vrijwel direct op het idee een
hovercraft te bouwen omdat enkele jaren geleden dit ook al is gedaan, en we dit graag ook
wilden doen om een betere versie hiervan maken. Tijdens de profielwerkstukweek van de 6e
klas hebben we gedurende heel de week gebruikt kunnen maken van lokaal 57, het
sciencelokaal, waar we ons project voor het grootste gedeelte hebben gebouwd. We hebben
van veel mensen hulp gehad, waaronder ook onze begeleider Mr. van Aarle. Tijdens het bouwen
hebben we enkele tegenslagen ondervonden, maar konden de meeste hiervan redelijk
eenvoudig en snel oplossen. Over het hele bouwproces hebben we dit verslag geschreven. Met
plaatjes en foto’s hopen we dat alles duidelijk is wat we bedoelen en wat we hebben gedaan.
We hebben ook wat achtergrondinformatie en de geschiedenis van de hovercraft erin gezet
zodat lezers bij voorbaat weten wat alles is en hoe dat het is ontstaan. Eerst zullen we de
geschiedenis en de achtergrondinformatie behandelen, en daarna komt het stuk aan bod waar
we zelf aan de slag zijn gegaan. Als laatste vind u een reflectie over hoe het hele proces is
gelopen achteraan in het verslag.
Pepijn Michels en Tom van Grinsven
2
Inleiding
Wat is een hovercraft precies
Een hovercraft valt onder de amfibievoertuigen. Een amfibievoertuig is een voertuig waarmee je
zowel op het land als op het water je voort kan bewegen. Dit is genoemd naar het woord
amfibie. Amfibieën zijn dieren die zowel op het land als in het water leven. Een voorbeeld
hiervan is de kikker en de salamander. De hovercraft is een specifiek amfibievoertuig dat zich
kenmerkt door de grote opgeblazen band onder het voertuig. Deze band in combinatie met een
hoge druk erin zorgt ervoor dat de hovercraft zweeft boven het land- of zeeoppervlak. Er zijn
verschillende soorten hovercrafts en ook de functies verschillen. Later komen we hier nog
uitgebreid op terug. Allereerst volgt een kleine terugblik hoe dat het fenomeen hovercraft is
ontstaan en ontwikkeld.
geschiedenis
gebruikte bronnen: bronnen 1, 2, 3, 4 &5
1716 - EMANUEL SWEDENBORG (voor meer informatie zie bron 2)
Emanuel Swedenborg was een filosoof en uitvinder. Ook was hij de eerste man met het idee
een voortuig te bouwen dat kon zweven op een laag van lucht. Het gebrek aan geschikte
aandrijvingsmechanismen was een van de oorzaken dat het deze Zweedse uitvinder niet lukte
om het voor elkaar te krijgen een voertuig te bouwen dat zweeft op een laag van lucht.
1870 - JOHN THORNYCROFT
John Thornycroft was een Britse scheepsbouwer en hij werkte gedurende zijn leven veel met
torpedoboten en andere boten. Ook paste hij boten aan om deze te verbeteren . Hij was de
eerste die op het idee kwam een voertuig te bouwen waar een grote luchtbel onder het midden
van het voertuig zit. Om deze luchtbel te creëren was voor die tijd erg veel vermogen. De
stoommachinemotoren die in die tijd gebruikt werden konden de luchtbel onder het voertuig
niet van genoeg druk voorzien omdat ze niet krachtige genoeg waren. Dit was ook de oorzaak
dat het John Thornycroft niet lukte om zo’n voertuig te bouwen die zweeft op een luchtbel.
3
1916 - DAGOBERT MÜLLER (voor meer informatie zie bron 3)
Dagobert Müller von Thomamühl was luitenant commandant en werkte bij de marine. Hij was
de eerste die het lukte om een voertuig te bouwen met een luchtkussen. Dit was mede door zijn
connecties bij de marine zodat hij beschikte over de juiste materialen. Zijn luchtkussenvoertuig
werd voor het eerst ingezet gedurende de eerste wereldoorlog. Toen het door hem bedachte
luchtkussenvoertuig werd ingezet, bleek echter dat de vijand dit voertuig zeer eenvoudig tot
zinken kon brengen. Na deze fatale inzet hield Dagobert Müler op met het experimenteren met
een dergelijk voertuig.
1950 - Dr WILLIAM BARTELSON
Dr Wiliam Bartelson was een plattelandsdokter in Amerika. Hij had een grote praktijd waarbij
ook veel moerasachtige en afgelegen gebieden hoorden. Hij kwam op het idee een soort
‘’luchtauto’’ te bouwen zodat hij al zijn patienten kon bezoeken zonder last te hebben van
weersomstandigheden of de slechte begaanbaarheid van het gebied zelf. Dit was tevens een
van de eerste hovercrafts die gebouwd was voor niet-militaire doeleinden en deze was kleinere
met het formaat van een personenauto
1995 - CHRISTOPHER COCKERELL (voor meer informatie zie bronne 4, 5 en 6)
Christopher Cockerell kwam ook op het idee om een soort van boot te bouwen die ook op
andere ondergronden voort kon bewegen. Hij bedacht in 1955 dat een boot veel sneller is als
deze geen last heeft van wrijving van het water. Hij wilde graag een voertuig bouwen die kon
zweven op het wateroppervlak door middel van een laag van lucht om zo de wrijving op te
heffen. Voordat hij zo’n voertuig ging bouwen testte hij eerst het idee door te experimenteren
met wat lege blikken, een paar luchtschalen en een luchtblazer. Hij stopte eerst een klein blik in
een wat groter blik en blies er lucht in met een haardroger. Hij merkte dat de naar beneden
gerichtte voortstuwingskracht aanzienlijk groter was dan wanneer hij maar één blik gebruikte in
combinatie met diezelfde haardroger. Hij bedacht dat hij door middel van dit principe en een
luchtblazer die sterk genoeg is zo de wrijving kon opheffen.
Wannneer hij zijn idee wilde verwezelijken door een eerste model van deze hovercraft te
bouwen benaderde hij verschillende boot- en vliegtuigfabrikanten. Het probleem was echter dat
hijzelf en de fabrikanten geen idee hadden wat het voertuig eigenlijk was. Het was onbekend of
ze het onder een boot of onder een vliegtuig moesten rekenen. Door deze verwarring wilden ze
niet meehelpen met het bouwen van zijn voertuig. Toen besloot Christopher Cockerell dat hij
zelf maar zijn eigen hovercraft moest gaan bouwen in zijn eigen werkplaats. Hij voltooide zijn
eerste hovercraft het jaar daarop, in 1956.
4
Hij nam zijn voertuig mee naar de regering om het te laten fabriceren, maar zij wezen het
project af. Ze besloten wel het idee en de bouwtekeningen te houden omdat het in de toekomst
misschien handig kon zijn voor bij het leger. Pas toen de regering er achter kwam dat ook
andere landen met zulke voertuigen experimenteerden, wilden ze deze hovercraft gaan
produceren. Dit had tot gevolg dat de eerste commerciële hovercraft voor het eerst vloog in
mei 1959
In de jaren 60 verloor de hovercraft zijn ‘’tuinmachine-imago’’ en werd het als een nieuwe
moderne manier van transport gezien. Dit was ook voor recreatief gebruik. Er kwamen grote
verbeteringen in het comfort, en de luxe van het voertuig verbeterde aanzienlijk. De hovercraft
stuurde als een vliegtuig, haalde de snelheid van een boot en kon op plekken komen waar noch
een boot of vliegtuig, noch een tank of ander voertuig ooit was geweest. De hovercraft werd in
die tijd als een ‘’cool’’ voertuig beschouwd. Dat was het hoogtepunt van de hovercraft die
vandaag de dag nog steeds wel wordt gebruikt, maar dan veelal door het leger. Dit is omdat de
hovercraft toegang verschaft tot voorheen ontoegankelijke terreinen, en doordat de hovercraft
door het luchtkussen relatief weinig last heeft van landmijnen en andere obstakels
Gedurende de volgende jaren is er nog veel geëxperimenteerd met hovercrafts en het nut
ervan. Ook zijn deze nog aangepast voor een optimale werking en besturing van het voertuig.
Deze aanpassingen zijn echter erg klein. Aan het model van de hovercraft is niet veel aangepast,
aan de technologie erin wel. Zo is bijvoorbeeld het stuurmechanisme verfijnd en het comford
verder verbeterd om te voldoen aan de wensen van de consument.
5
Toepassingen
Hovercrafts worden in deze tijd nog veel gebruikt. Er zijn ook veel verschillende soorten
hovercrafts met ieder hun specifieke doel en kenmerken.
Een aantal verschillende soorten hovercrafts zijn:
 De transporthovercraft
 De militaire hovercraft
 De racehovercraft
 De recreatiehovercraft
 De hoverwing
Hieronder vind u een korte beschrijving en foto van ieder model
Transporthovercraft
Door de flexibiliteit van het voertuig kan een hovercraft gemakkelijk op het land aanmeren na
over het water gevaren te hebben. Hierdoor kan de hovercraft goed gebruikt worden voor het
vervoeren van goederen en/of personen van de ene plek naar de andere. Veerponten worden
daarom af en toe vervangen door hovercrafts door deze geen vaste aanmeerplaatsen nodig
hebben, maar op verschillende plekken aan land kunnen gaan zonder dat daarvoor de kust of
zijkant van de rivier aangepast hoeft te worden(zie afbeelding 1). Dit is ideaal als er tijdelijk een
oversteek nodig is of als de bestaande oversteekmogelijkheid niet kan worden gebruikt.
Afbeelding 1: een hovercraft die gebruikt wordt om auto’s te vervoeren
6
Militaire hovercraft
Het leger gebruikt ook vaak hovercrafts omdat deze op alle soorten terrein inzetbaar zijn.
Kleinere varianten, de patroullehovercrafts, zijn erg wendbaar en snel. Zij worden daarom vaak
ingezet voor kleinschalige operaties en missies. Een ander voordeel is dat ze niet gebonden zijn
aan vaste aanmeerplaatsen en daarom overal aan land kunnen gaan. In tijden van oorlog zijn
immer de meeste havens of aanmeerplaatsen verwoest of niet gemakkelijk te gebruiken. De
hovercraft kan onmiddelijk op het land verder gaan en voorkomt daardoor dat de missie
afgeremd wordt. Boten daarentegen kunnen niet aan land gaan en daardoor is het niet
gemakkelijk landvoertuigen als tanks en jeeps aan land te krijgen. Ook zijn hovercrafts relatief
minder kwetsbaar voor bommen en landmijnen omdat de skirt (voor verdere uitleg zie pagina
11 en pagina 13) de klap van het explosief opvangt. Door de flexibiliteit van de hovercraft kan
deze op veel meer plekken komen waardat andere voertuigen niet kunnen komen
Afbeelding 2: de hovercraft die veelal door militairen wordt gebruikt
Racehovercraft
Er worden ook races gehouden die speciaal zijn voor hovercrafts. Deze races worden gehouden
op terreinen met zowel een stuk land als een stuk water op het parcourd. Het oppervlak op het
landgedeelte is heuvelig en zowel het landgedeelte als het watergedeelte bevat bochten. Een
stevige en makkelijk manouvreerbare hovercraft is dus van belang. Bij deze races maken de
deelnemers vrijwel altijd gebruikt van een hovercraft met een fingered skirt (zie pagina 16 voor
verdere informatie). Deze skirt wordt gebruikt omdat deze goed klappen op kan vangen en
omdat deze gemaklijk te vervangen is voor of zelfs tijdens een race mdat deze gemakkelijk te
vervangen zijn voor of tijdens een race. De hovercrafts die gebruikt worden voor de races zijn
hier ook speciaal voor ontworpen en gebouwd (zie afbeeliding 3).
7
Afbeeling 3: een racehovercraft in gebruik
Recreatiehovercraft
De recreatiehovercraft is een hovercraft speciaal ontworpen voor recreatief gebruikt en is van
alle gemakken voorzien. In tegenstelling tot de militaire hovercraft en de Racehovercraft staat
bij deze hovercraft comford en luxe centraal. De hovercraft wordt gebouwd zodat hij er mooi en
goed uitziet. Hij wordt daarom ook door rijke mensen gebruikt om de persoonlijke status en
vermogen aan te duiden door uitbundige luxe. Ook minder luxe hovercraft zijn verkrijgbaar,
maar deze zijn nog steeds erg duur en zien er goed uit. Deze hovercrafts zijn er in veel soorten
en maten, afbeelding 4 laat een recreatiehovercraft zien. De recreatiehovercraft heeft vaak een
bagskirt (zie pagina 15 voor verdere informatie) of een fingered skirt (zie pagina 16 voor verdere
informatie), maar ook andere soorten zijn mogelijk. Het varen met deze recreatiehovercraft is
over het algemeen voor het plezier en wordt daarom gedaan in de vrije tijd.
Afbeeling 4: een recreatiehovercraft in de haven
8
Hover wing
De hover wing is net als de recreatiehovercraft voor het plezier. Hij heeft daarom veelal dezelfde
kenmerken als de recreatriehovercraft. Er zijn echter wel een paar verschillen. Een van de
verschillen is dat de hover wing vleugels aan de zijkant heeft waarmee hij op kan stijgen en een
paar meter hoog kan vliegen (zie afbeelding 5). Een ander verschil is dat hij nog
airodynamischer is gebouwd zodat hij op kan stijgen en in de lucht kan vliegen. Hij is ook iets
minder van luxe voorzien en is over het algemeen voor 1 persoon gebouwd.
Afbeelding 5: een hover wing in gebruik
9
Onderdelen
(Gebruikte bron: bronnen 7, 8 en 9)
Over het algemeen bestaat de hovercraft uit een aantal onderdelen die van groot belang zijn
voor de werking van het voertuig:
 De body
 De duct
 Het skirt
 De motoren
Afbeelding 6: schematische weergave van de hovercraft met onderdelen
· De body:
De body is de bodemplaat van de hovercraft waar je op moet plaatsnemen en waarop de rest
van de onderdelen op vast gemaakt zijn (zie afbeelding 6, de body). Wij hebben voor de body
een houten plaat gekozen om alles op te kunnen bevestigen. De grootte van de body is tevens
de grootte van hoe de hovercraft uiteindelijk wordt. Het is van belang dat de body stevig is en
dat hij niet bezwijkt onder de krachten die er op werken. Als de body groot genoeg is kunnen er
één of meerdere passagiers op plaatsnemen.
10
· De duct:
De duct is de cylinder waar de motor zich in bevind die de hovercraft vooruit moet sturen. De
duct is over het algemeen van polyester gemaakt. De duct staat op de achterkant van de
hovercraft op de body vastgemonteerd (zie afbeelding 6, de duct). De duct zorgt ervoor dat de
lucht uit de voortstuwingsmotor recht naar achter wordt geperst. Dit komt doordat de duct een
beetje conisch is, dat wil zeggen dat de diameter aan de achterkant van de duct kleinere is dan
de diameter aan de voorkant van de duct (zie afbeelding 7). Aan de duct zitten een paar
stuurbladen vast waarmee je de richting kan bepalen waar de lucht naar toe wordt geblazen.
Het is noodzakelijk dat de motor in de duct sterk genoeg is zodat de hovercraft in z’n geheel
vooruit komt.
Afbeelding 7: een schematische weergave van de manier waarop de lucht door een conische duct wordt geperst
· Het skirt:
Het skirt is de zak waar de motor de lucht in pompt en daardoor bol gaat staan. Het skirt wordt
ook wel een rok genoemd om de body heen zit gevouwen. De skirt is het onderdeel dat zich
tussen de ondergrond en de body bevindt (zie afbeelding 6, het skirt) en moet voorkomen dat
de body obstakels raakt. De voornaamste doel van het skirt is wel dat hij de lucht onder de
hovercraft vasthoudt. Door deze luchtbel komt de hovercraft omhoog. Als de druk in de luchtbel
te groot wordt komt de lucht onder het skirt uit en zweeft de hovercraft op deze laag van lucht.
Dit is ook het principe waar de skirt op gebaseerd is en de eis waaraan hij moet voldoen. De
skirt moet ervoor zorgen dat de lucht die ontsnapt goed verdeeld onder het skirt door gaat. Een
grotere skirt zorgt ervoor dat de hovercraft verder van de grond af komt en daardoor grotere
obstakels kan nemen.
11
· De motoren:
De motoren zorgen ervoor dat er genoeg vermogen wordt geleverd om de hovercraft omhoog
te krijgen en om hem vooruit te krijgen. De eerste motor zorgt ervoor dat de hovercraft omhoog
komt. Hij pompt de lucht in de skirt en bouwt Hierdoor een druk op in de skirt. Door de
luchtkracht die zo ontstaat zweeft de hovercraft uiteindelijk (zie afbeelding 6, motor 1). De
reden waarom dat de hovercraft omhoog gaat kunt lezen bij ‘’soorten skirts en de werking’’ op
de volgende pagina. De andere motor bevind zich in de duct en zorgt voor de voortstuwing van
de hovercraft (zie afbeelding 6, motor 2). Met behulp van deze motor beweegt de hovercraft
zich vooruit. Het is echter niet mogenlijk om met een hovercraft op een normale manier te
remmen. Stoppen kan op 2 mogelijke manieren gedaan worden. Bij de eerste manier worden de
motoren stop gezet waardoor de skirt leegloopt en de hovercraft wrijving ondervindt. Door deze
wrijving remt de hovercraft af. Bij de tweede manier is het de bedoeling om tijdens het varen zo
snel mogelijk 180 graden te draaien en het gas helemaal open te zetten. De hovercraft zal door
zijn snelheid nog even doorvaren, maar komt al snel tot stilstand doordat de motoren
stuwkracht produceren in een richting die tegengesteld is aan de oorspronkelijke vaarrichting.
Na even achteruit gevaard te hebben kom je al snel tot stilstand.
12
Soorten skirts en de werking
Het doel van een skirt is om de lucht van te houden onder de hovercraft totdat deze een hoge
druk heeft. Een skirt moet er echter ook voor zorgen dat er zo weinig mogelijk luchtdruk
verloren gaat en dat hij met zo weinig mogelijk vermogen een luchtdruk op kan bouwen die
hoog genoeg is dat de hovercraft van de grond komt. Deze skirt wordt ook wel rok genoemd en
zit om de onderkant van de body heen. De rok wordt van een slijtvast materiaal gemaakt zodat
deze lang meegaat. Vaak wordt een stof als nylon gebruikt die goed de door de motor in de skirt
gepompte lucht goed kan vasthouden. Doordat de lucht wordt vastgehouden ontstaat er een
luchtbel onder de hovercraft in de skirt en komt de skirt bol te staan. Als de motor genoeg lucht
in de skirt heeft gepompt en deze allemaal in de skirt wordt vastgehouden ontstaat er in de skirt
een overdruk. Als de overdruk groot genoeg is om het gewicht van de hovercraft omhoog te
houden, gaat er ook lucht onder de skirt door naar buiten. De lucht die zich ophoopt in de skirt
wordt het luchtkussen genoemd. De skirt maakt het ook mogelijk hogere obstakels te nemen
zonder dat de body dit opstakel raakt. De skirt is zo gebouwd dat als het obstakel wordt
genomen de skirt over het opstakel gaat en zo indeukt. Het luchtverlies wat hierdoor ontstaat is
dan minimaal. De obstakels worden als het ware opgevangen door de skirt. Als de skirt groter is,
is ook de afstand tussen de ondergrond en de body groter en kan je grotere obstakels nemen
zonder schade op te lopen.
Afbeeling 8: Cyclus van de luchtdruk en het zweefvermogen bij een skirt. Deze is bij alle modellen hetzelfde.
13
Wallskirt
Bij de wall skirt zit een zijl aan de onderkant van de body vast die aan de onderkant open is en
over de hele omtrek even breed is. Dit skirt vormt een soort muur, de wall, waar een luchtbel in
opgesloten wordt. Hierdoor kan de lucht niet onmiddelijk ontsnappen, maar komt de hovercraft
door de druk van de bel van de grond af. Als de skirt helemaal is opgeblazen komt ook de
onderkant van de skirt een klein beetje van de grond af en kan de lucht ontsnappen. Zo zweeft
de hovercraft op de laag lucht die op deze manier ontsnapt zweven. De wallskirt is de
eevoudigste soort skirt om te maken, maar is alleen niet erg stabile omdat je niet een erg
gecontroleerde luchtstroom hebt binnen en uit de skirt
Afbeelding 9a: de onderkant van een wallskirt
Afbeelding 9b: een schematische weergave van de luchtstromen in een wallskirt
14
Bagskirt
De bagskirt is een veelgebruikte skirt omdat deze eenvoudig te maken is, en toch ook stabiel is.
De skirt bestaat uit een grote band van bijvoorbeeld zijl die onder de rand van de body vastzit.
De lucht wordt door de motor eerst in de band geblazen zodat deze vol met lucht komt en dan
groter wordt. De lucht loopt vanuit de band door gaten in een grote luchtruimte onder de
hovercraft. Tijdens het opblazen wordt eerst de band en de luchtruimte opgevult met lucht,
waardoor de hovercraft omhoog komt. Als de band hard is en er geen lucht meer in kan, en ook
al in de luchtruimte een grote druk is opgebouwd, wordt de lucht door een continue toevoer
van lucht door de motor onder de skirt uitgepompt. Hierdoor komt de skirt een beetje van de
grond geblazen en zweeft de hovercraft op deze laag van lucht. Door de overdruk in de
luchtkamer blijft er lucht onder de skirt vandaan komen en blijft de hovercraft zweven.
Afbeelding 10a: een hovercraft met bagskirt in gebuik
Afbeelding 10b: een schematische weergave van de luchtstromen in een bagskirt
15
Fingered skirt
Een fingered skirt is een soort bagskirt. Het verschil is dat de skirt in plaats van dat hij uit één
geheel bestaat, hij uit meerdere apparte fingers bestaat. Dit is goed te zien in afbeelding 11a.
Deze fingers zitten net als een bagskirt onder de rand van de hovercraft en vormen een grote
zak waar de lucht inzit. Hoewel de fingered skirt uit allemaal losse fingers bestaat, ontsnapt er
niet ongewild lucht uit de spleten tussen de fingers. Dit komt doordat de fingers tegen strak
tegen elkaar aan worden gedrukt als er druk in de skirt komt te staan. Als er geen lucht inzit kan
je gewoon tussen de fingers komen.
Het voordeel van een fingered skirt is dat omdat de skirt uit allemaal losse segmenten bestaat,
het heel eenvoudig is om er eentje te vervangen. Daarom wordt dit type skirt ook vaak gebruikt
bij racehovercrafts. De fingers zitten aan de bovenkant van de body bevestigd met speednuts.
Speednuts zijn kleine metalen klemmetjes met een weerhaakje waar je de finger aan kan haken
zodat hij niet zomaar los schiet. De speednuts zitten met behulp van een aluminium strip aan de
body gemonteerd waar je ze op vast kan schuiven. Aan de onderkant van de body zitten de
fingers vast met tighrips. De losse fingers zorgen er ook voor dat de skirt minder beschadigt als
je over een obstakel als een steen gaat, omdat de fingers niet aan elkaar vast zitten en dus
invidueel van elkaar in kunnen deuken.
Afbeelding 11a: een hovercraft met een fingered skirt
Afbeelding 11b: een schematische weergave van de luchtstromen in een fingered skirt
16
Bagfingered skirt
De bagfingered skirt is een combinatie van een bagskirt en een fingered skirt. Zoals je in
afbeeling 12a kan zien is het bovenste gedeelte van een bagskirt en de onderkant van een
fingered skirt. Deze combinatie is gemaakt om de voordelen van zowel de bagskirt en die van de
fingered skirt te hebben. De bagfingered skirt heeft daarom de stevigheid van de bagskirt die
aan de bovenkant zit, waardoor hij tegen een stootje kan en ook grote obstakels kan nemen. Hij
heeft ook de flexibiliteit van de losse fingers waardoor kleine obstakels niet opgemerkt worden
als je er over heen gaat. Ook heeft het het voordeel dat de fingers gemakkelijk te vervangen zijn.
Alleen de fingers raken de ondergrond, het gedeelte van de bagskirt raakt niets en zal daardoor
amper slijten. De fingers zijn kleinere dan die van een originele fingered skirt omdat ze niet voor
het hoogteverschil tussen de ondergrond en de body hoeven te zorgen. De bagfingered skirt
combineert de voordelen van beide skirts tot een geheel nieuwe skirt.
Afbeelding 12a: een opgepompte bagfingered skirt
Afbeeling 12b: een schematische weergaven van de luchtstromen in een bagfingered skirt
17
Natuurkundige verklaring
18
DE ONDERZOEKSVRAGEN MET HYPOTHESES
- Hoe kunnen we een hovercraft bouwen die een persoon van de grond kan optillen en dan
kan hoveren?
We willen om een hovercraft te laten hoveren een soort van skirt eromheen bouwen (nog geen
idee wat voor een skirt het wordt) en dan met een bladblazer genoeg druk creëren, onder de rok,
zodat de hovercraft gaat zweven en mensen kan optillen
-- Wat is het beste aandrijvingsmiddel om de hovercraft van de grond te kunnen krijgen
(wel binnen ons kunnen en doen)?
Het beste middel in ons geval is waarschijnlijk een bladblazer, omdat een grasmaaier moter gewoonweg
veel te gevaarlijk zou zijn, en een grotere soort van moter er niet op zou passen.
-- Op welke manier kunnen we de hovercraft het meest stabiel krijgen (dit houdt in de
vorm, plaatsing van de motor, etc..)?
Het meest stabiel krijgen van de hovercraft is door het gewicht het beste te verdelen en degenen die erop
gaat zitten al in het midden moeten gaan zitten. De meest stabiele vorm is een ronde vorm, maar wij
gaan voor een rechthoekige vorm, omdat deze het best te besturen is. De skirts moeten ook niet al te
groot worden omdat het anders meer een soort van springkussen wordt en totaal geen stabiliteit meer
heeft, maar ook weer niet te klein, want dan kan de hovercraft niet meer over obstakels gaan.
-- Wat is de beste skirt die wij, tot zo verre wij dat ook kunnen maken, kunnen gebruiken?
De best te gebruiken en de makkelijkst te maken skirt is de bagskirt, deze heeft namelijk een
simpel ontwerp en vereist niet teveel moeite om het goed te maken. Ook is deze erg stabiel
- Hoe kunnen we ervoor zorgen dat deze hovercraft goed te besturen is en kan
manoeuvreren met een persoon erop?
Door een bladblazer achterop te zetten en deze via een soort van roersystem te besturen. Dit
wordt verder uitgelegd in het stuk van “bouwen”.
-- Wat is het beste soort voorstuwing dat wij kunnen gebruiken om vooruit te bewegen.
De beste voorstuwing voor ons is een sterke bladblazer, want een hele grote fan achterop zou er
alleen maar voor zorgen dat het hele ding zou omkieperen.
-- Wat moeten we doen om een stuurmechanisme te maken.
Voor het stuurmechanisme willen wij gebruik maken van een soort van roer, welke achter de
bladblazer zit en te besturen is met een balkje, die met touwtjes aan het roer zit bevestigd
19
BOUWEN
Het generale idee:
Om te beginnen wilden we een rechthoekige plaat gebruiken als basis en de body van de
hovercraft, hierop zit een bagskirt bevestigd en de bladblazer. De bagskirt willen wij vastmaken
met schroeven en metaalstrips aan de body (zie plaatje 4). Aan de onderkant van de bagskirt
zetten we een plankje vast aan de body, dit zorgt ervoor dat er een luchtbel ontstaat onder de
skirt (zie plaatje 15). De bladblazer moet door de body de bagskirt inblazen, we willen deze aan
de hand van T-wreps of inklemmende stukjes hout vastzetten aan de body (zie plaatje 16), we
willen deze namelijk er ook weer vanaf kunnen halen. Als voorstuwing willen we een tweede
bladblazer gebruiken, deze moet dan recht naar achter blazen en zal worden bestuurd met een
soort van roer aan de uiteinde van de tweede bladblazer, hierbij is het stuurmechanisme hetzelfde
als die in plaatje 13, twee touwen gaan aan weerskanten vanaf de roeren naar een
stuurmechanisme vooraan bij, waarbij je het bestuurd door met een balkje aan de voorkant te
bewegen (plaatje 14).
Plaatje 14
Plaatje 13
20
De voorbereiding/benodigdheden:
-
-
-
-
Voor de body wilden wij een stevige multiplex plaat gebruiken, deze zijn namelijk
redelijk sterk maar toch zijn ze niet te zwaar. Hierom hebben we minder vermogen nodig
om het geheel te kunnen laten zweven.
Voor de skirt hebben we het eigenlijk heel simpel gehouden, we zochten namelijk een
stof die winddicht is maar ook stevig, zodat het niet te snel zou slijten. Omdat we een niet
al te groot budget hebben zijn we voor afdekzeil gegaan. Dit is een stevige stof die
winddicht is, ook laat hij geen water door, dit maakt het mogelijk om de hovercraft uit te
proberen op het water. We hebben verder niet naar andere stoffen gekeken omdat deze of
te duur zouden zijn of niet stevig genoeg. We hebben wel nog een rubberen binnenband
van een groot wiel overwogen, maar hebben dit uiteindelijk niet gedaan omdat een
rubberen binnenband niet flexibel genoeg is.
Als aandrijving zijn we voor een bladblazer die op benzine werkt gegaan, dit omdat de
vader van Pepijn er een heeft die erg krachtig is en omdat we geen elektrische bladblazer
konden vinden die, of goedkoop was, of we van iemand konden lenen.
Gereedschap en andere bouw materialen (metaal strip, boormachine, schroevendraaiers)
had school al, en hoefden we verder niet over na te denken.
Een tweede bladblazer om verder met de voorstuwing te experimenteren.
Plaatje 15
21
Uitvoering en waarnemingen:
Figuur 16, dit is het eindresultaat en onze uiteindelijke hovercraft
Wij hadden de body (de dikke houten grondplaat) thuis al een beetje bewerkt door de hoeken van
de houten plaat af te ronden. Ook hadden wij al een kleiner stukje hout, van dezelfde hout plaat,
gezaagd. Dit wordt door ons gebruikt
om de luchtruimte onder de hovercraft
te vormen.
Als eerste begonnen wij met het
bedenken van waar de bladblazer de
rok in moet blazen (plaatje 17 en
plaatje 19). We besloten om dit aan
een van de uiteindes te doen, omdat
we in het midden een luchtruimte
moeten hebben en daar dan geen lucht
doorheen kan worden geblazen.
Omdat de bladblazer die wij
gebruikten van een van onze ouders
was konden we deze niet aanpassen en
moesten wij een manier verzinnen om
Plaatje 17
de pijp waar de lucht uitkomt vast te
maken aan de hovercraft. We kwamen
op het idee om een hoekbuis van pvc bij de boerenbond te halen.
Om ervoor te zorgen dat er een luchtruimte ontstaat onder de hovercraft hebben we een plankje
gemaakt wat onder de body van de hovercraft zit (plaatje 18). We hebben het plankje vast gezet
door op vier plaatsen een gat te boren door het plankje en de body, hier deden we dan
schroefdraad door welke we met moeren vast zetten (plaatje 18).
22
Voor de rok hebben we afdekzeil gebruikt, dit is stevig
en laat bijna geen wind door, maar is betaalbaar, een
ander alternatief was naar een zeilmaker te gaan en
daar dan een speciaal zeil van spinnakerstof halen,
maar dit zou teveel moeite zijn, en waarschijnlijk ook
veel te duur. We hebben een stuk van dit zeil
uitgemeten zodat het, als het opgeblazen wordt, niet te
veel zou opbollen (dan wordt de hovercraft te
Plaatje 18
onstabiel, kan geen cijfers geven, want
het varieert per hovercraft) , maar ook
Plaatje 19
weer niet te weinig (dan kan je bijna
niet meer over obstakels heen gaan, kan geen cijfers geven, want het varieert per hovercraft) .
Het zeil zat in het begin met alleen tape vast aan de body aan de boven kant, en aan de onderkant
zorgde het houten plaatje ervoor dat er een holte ontstond als het werd opgeblazen. Op de foto
van de onderkant van de hovercraft (plaatje 18), hier waren we al verder met het bouwen van de
hovercraft, kan je zien hoe dat gaat met het houten plaatje.
Nadat dit was gebeurd hebben we de rok opgeblazen en zo afgesteld dat het overal even hoog
werd opgeblazen.
23
Later begonnen we met gaten te knippen aan de binnenkant van de rok, zoals te zien is op de foto
van de onderkant van de hovercraft (plaatje 18), dit zorgt er namelijk voor dat er lucht in het
gecreëerde luchtruim wordt gepompt. Toen
probeerden we met een föhn de hovercraft te
laten zweven (plaatje 20), dit testte we door de
hovercraft heen en weer te duwen, als dat
makkelijk gaat is er weinig frictie, en zweeft ie
dus, maar dit werkte niet omdat er vouwen
ontstonden in de rok waardoor de lucht daar
makkelijk door wegstroomde (die vouwen zijn
nog deels te zien in plaatje 18). Om dit tegen te
gaan besloten we de hoekige randen, van de
body, af te ronden door de hoeken naar de
uiteindes toe te vouwen en dan vast te
tapen.(ook te zien in plaatje 18)
Toen we de hovercraft daarna weer met de föhn Plaatje 20
testte kon de hovercraft wel zweven, maar
gingen de vouwen meer aan de zijkanten zitten, deze hebben we ook zo goed als we konden
dicht getapet. We hebben die dag ook veel tijd besteed aan het stabiel laten zweven van de
hovercraft, dit doormiddel van het vergroten van de gaten die aan de binnenkant van de rok
zitten (plaatje 18).
Wij brachten de bladblazer mee naar school, we hadden dan ook gelijk getest of de hovercraft
wou zweven met de bladblazer, maar dit lukte niet.
Omdat de hovercraft maar niet wou zweven met de bladblazer zijn we maar op internet gaan
zoeken naar hoe we dat moesten oplossen, daar kwamen we op het ideeën om nog een tweede
rok aan de rok vast te maken om de, via de vouwen, ontsnappende lucht tegen te gaan. Nadat we
de hovercraft weer met de bladblazer probeerde wilde hij alsnog niet opstijgen.
We hadden wij hadden nog op internet gezocht hoe wij de hovercraft konden laten zweven, hier
vonden we dat we meer gaten moesten maken, maar dit hielp slechts lichtjes. Uiteindelijk, na een
lange frustrerende tijd van het zoeken naar een oplossing, besloten we de bestaande gaten veel
groter te maken dan we het eerst deden en dan ze al waren, tot onze oplossing bleek dit de
oplossing.
We hebben hierna de rest van de dag besteed aan het trimmen van de gaten zodat iemand er
stabiel op kon zitten.
Later zijn we doorgegaan met het optimaliseren van de stabiliteit. Terwijl we dat aan het testen
waren viel ons op dat de Duck-tape, welke het zeil aan de body vastplakte, vaak losliet van de
body, dit verhinderde ons kunnen om de gaten te kunnen optimaliseren omdat er veel lucht
24
ontsnapt uit de spleten die door het loslaten
van de Duck-tape. We hebben daarom als
eerste het zeil vast gezet met een aantal
schroeven (plaatje 21).
Dit werkte maar voor een deel, en dus zijn
we er meer schroeven in gaan boren. We
kwamen toen op het idee om een soort van
latje te gebruiken en deze vast te schroeven
op de plank, hierdoor zou die hele kant niet
meer loslaten. We zijn toen gaan zoeken
naar een aantal bruikbare latjes. Van de
latjes die we vonden, hebben we de
metalen latjes gekozen, dit omdat daar al
boorgaten inzaten, en deze niet kapot
zouden scheuren als we er nog een gat in
zouden maken (plaatje 16).
Dit hielp enorm, en hierdoor konden we
verdergaan met het optimaliseren van de
stabiliteit. Omdat die metalenstrips nu op
de zijkanten zitten konden we met gemak
mensen optillen, maar die zaten of stonden
niet stabiel op onze hovercraft, daarom zijn
we zelf gaan experimenteren en zijn we
erachter gekomen dat mensen er het best
knielend op konden gaan zitten.
Plaatje21
Op een gegeven moment kwamen we
aanzetten met wat siliconenspray met het
idee dat de siliconenspray de weerstand van
Plaatje 16
de skirt met de grond zou verminderen, dit
werkte uiteindelijk ook. We zijn voor de rest van de dag veel bezig geweest met het afstellen van
de hovercraft, dit neemt veel tijd in omdat het vooral proberen is, en omdat het vanaf dit moment
ook pas echt te doen was. We hebben veel geëxperimenteerd met mensen erop, we konden dan
optimaal testen of onze hovercraft ook echt over verschillende soorten ondergrond zou kunnen,
zoals een hovercraft dat zou moeten kunnen, dit lukte ook. De mooiste prestatie was dat Ward
(als eer aan hem willen wij zijn naam toch even expliciet vermelden), die zich als vrijwilliger
aanbood, op de hovercraft op de vijver heeft gezweefd. Dit zien wij toch echt als de grootste
prestatie, omdat dit het moeilijkste is wat een hovercraft doet, want water is geen vaste
ondergrond, en kan gaan verplaatsen waardoor de lucht aan een kant gemakkelijk kan
wegstromen en dus helemaal onstabiel wordt. Wij wilden ook die dag nog aan de voortstuwing
werken, maar de bladblazer die wij wilde was kapot waardoor wij hier in werden beperkt. We
hebben de rest van de dag besteed aan het finetunen van de hovercraft en aan het beginnen van
het verschrijven van het verslag.
We hebben in de vakantie verder geëxperimenteerd met een voortstuwingssysteem, dit omdat wij
daar op school niet aan toe waren gekomen. Tom had een bladblazer meegenomen die hij had
25
geleend van iemand, deze bladblazer was van ongeveer dezelfde sterkte als de bladblazer van de
vader van Pepijn was, en had ook nog dezelfde vorm, dit was toch een soort van hindernis omdat
er dan uiteindelijk geen echte ruimte meer over was om op de hovercraft te kunnen zitten. We
begonnen met het uitdenken van hoe we het zouden gaan aanpakken, we kwamen uiteindelijk op
het idee om de tweede bladblazer op de hovercraft te zetten, we konden de bladblazer ook op de
rug dragen, maar dan zou het minder effectief werken.
We probeerden het voor de eerste keer uit bij iemand thuis, hier was een nog redelijk vlakke
plek. Toen we het voor de eerste keer probeerde zonder iemand erop kwam de hovercraft
vooruit, maar toen een van ons erop ging staan werkte het niet. Wij hadden daarom iemand die in
de buurt woonde en klein en licht was opgebeld om te kijken of het wel lukte met een lichter
persoon, maar dit lukte ook niet. We hebben er geen verdere metingen voor verricht omdat het
uiteindelijke doel was dat we de hovercraft konden besturen met iemand erop. Omdat het
uiteindelijk niet aan het onderzoeksvraag voldeed hebben we er geen foto’s of filmpjes van
gemaakt.
26
DE CONCLUSIES ONDER DE ONDEZOEKSVRAGEN
- Hoe kunnen we een hovercraft bouwen die een persoon van de grond kan optillen en dan
kan hoveren?
Om te beginnen hebben we eerst op internet gezocht hoe moderne hovercrafts kunnen hoveren,
dit wordt uitgelegd in “onderdelen en werking hovercraft”. Wij besloten om een rechthoekige
hovercraft te maken, dit vanwege het feit dat deze vorm beter te besturen is dan een ronde vorm.
Voor rok zijn wij voor een bagskirt gegaan, en we hebben een krachtige bladblazer als
aandrijvingsmiddel genomen, de werking van deze skirts is uitgelegd in het voorgaande gedeelte.
-- Wat is het beste aandrijvingsmiddel om de hovercraft van de grond te kunnen krijgen
(wel binnen ons kunnen en doen)?
We hadden voor aandrijvingsmiddel naar een grasmaaiermotor en een bladblazer gekeken.
Omdat wij thuis al een krachtige bladblazer hadden zijn we daar ook voor gegaan. Omdat onze
hovercraft niet zo groot is, is dit waarschijnlijk ook het meest ruimte efficiënt, ook zou een
grasmaaiermotor veel meer gevaar opleveren.
-- Op welke manier kunnen we de hovercraft het meest stabiel krijgen (dit houdt in de
vorm, plaatsing van de motor, etc..)?
De meest stabiele vorm voor een hovercraft is een ronde vorm, wij zijn echter voor de
rechthoekige vorm gegaan omdat deze het makkelijkst voort te stuwen is. Om de stabiliteit van
onze hovercraft zo groot mogelijk te houden hadden we in gedachten om aan beide uiteindes van
de hovercraft een bladblazer te plaatsen, een voor de voortstuwing en een voor het op tillen van
de hovercraft. Uiteindelijk hebben we maar een bladblazer, en moet degene die op de hovercraft
op z’n knieën in het midden gaan zitten. Hij blijkt dan toch redelijk stabiel te zijn en zich als een
soort van fiets te gedragen, dus als er een bocht wordt gemaakt moet je, net zoals op een fiets,
gaan leunen in de tegengestelde richting. Omdat onze hovercraft geen groot oppervlakte heeft, is
het bereiken van een grote stabiliteit iets wat bijna onmogelijk is.
-- Wat is de beste skirt die wij, tot zo verre wij dat ook kunnen maken, kunnen gebruiken?
De skirt die het beste is voor ons en die wij het beste konden maken was de bagskirt, de
fingerskirt was veel te complex voor ons om te maken, en de wall-skirt was te onstabiel voor een
hovercraft van onze grootte en zou ervoor zorgen dat de hovercraft minder goed over
verschillende terreinen heen zou kunnen gaan. We hebben wel geprobeerd de wall-skirt met de
bagskirt te combineren, maar dit leverde geen voordelen op. Er waren ook nog andere
mogelijkheden om een bagskirt te maken, je kon namelijk het opblazen van de bagskirt en het
optillen van de hovercraft splitsen (2 van plaatje), maar dit zou veel te ingewikkeld en veel te
duur worden, daarom zijn wij voor een bagskirt gegaan die gaten heeft die naar de binnenkant
zijn gericht (1 van plaatje).
27
Wij hebben afdekzeil als materiaal gebruikt voor de skirt, dit met oog op de kosten, het laat zo
goed als geen lucht door en het is stevig genoeg voor onze doeleinde.
- Hoe kunnen we ervoor zorgen dat deze hovercraft goed te besturen is en kan
manoeuvreren met een persoon erop?
Wij hadden in gedachte om onze hovercraft voort te stuwen met een tweede bladblazer. Wij
hebben ook veel op internet gezocht naar de beste manier om een hovercraft voort te stuwen, en
dat was meestal door middel van een enorme propeller achterop te zetten, en hier dan een soort
van roer achter te hangen die naar rechts en naar links kan worden gedraaid. Uiteindelijk
hebben we geprobeerd om onze hovercraft voort te stuwen met een tweede bladblazer, dit lukte
als er niemand opzat, maar als iemand er op ging zitten lukte het niet.
(Onze “voorstuwing” nu is de benenwagen die aan een touw is voorgespannen ;).)
-- Wat is het beste soort voorstuwing dat wij kunnen gebruiken om vooruit te bewegen.
De beste soort voortstuwing die wij konden gebruiken hebben wij niet kunnen vinden, dus
moeten wij hier over gaan speculeren. Gezien de grootte van onze hovercraft zou een propeller
op de achterkant er alleen maar voor zorgen dat de hovercraft naar achteren zou vallen.
Theoretisch zou een grote fan achterop het beste werken omdat deze voor meer stuwkracht zorgt,
en voor een stabielere voorstuwing zorgt dan een geconcentreerde luchtstraal van een
bladblazer.
-- Wat moeten we doen om een stuurmechanisme te maken.
Omdat wij geen voorstuwing konden maken moeten wij hier gaan speculeren. Theoretisch wilden
wij een bladblazer gebruiken (deze blaast lucht in een geconcentreerde straal) waar wij een
soort van
roer achter
willen
hangen.
28
foutendiscussie
Doordat we gebonden waren aan goedkope materialen om de kosten te reduceren, was het niet
mogelijk een optimaal functionerende hovercraft te bouwen. We konden slechts een kleine
houten plaat gebruiken die zorgde voor een relatief slecht evenwicht en hadden we minimale
ruimte om onze motoren te plaatsen. We hebben ook gekozen voor een goedkoop zeil voor de
skirt om de kosten te drukken, waardoor deze niet altijd even goed te verwerken en te
monteren was. Er was niet genoeg ruimte noch geld om onze hovercraft van een grote krachtige
voortstuwmotor te voorzien waardoor de hovercraft niet genoeg vermogen had zich vooruit te
bewegen. Bovendien hadden we niet genoeg mogelijke andere voortstuwingsvoorzieningen om
daarmee te experimenteren en daarna te kijken wat voor soort motor het beste bij onze
hovercraft werkt.
We hebben niet altijd alles even precies af kunnen meten en kunnen plakken en lijmen. Door
eventuele kleine openingen in de skirt aan de buitenkant is een kleine hoveelheid lucht
ontsnapt. Bovendien is het niet altijd stevig genoed geweest om dingen te plakken met een
laagje ducttape. Af en toe was het noodzakelijk geweest dingen vast te lijmen in plaats van te
plakken. We wilden ook niet al te veel aan het ontwerp aanpassen toen we eenmaal een
redelijk goed werkende hovercraft hadden. We hebben dus niet ver genoeg geëxperimenteerd
met de mogenlijkheden van nog grotere gaten omdat we er ook bangt voor waren dat de gaten
te groot werden en we daardoor veel druk in de skirt verliezen. Het is namenlijk niet
gemakkelijk en stevig om gemaakte gaten weer luchtdicht dicht te plakken of te verkleinen naar
een kleinere gat. Ook hebben we problemen gehad met de skirt omdat hij niet goed genoeg
wilde opbollen en rond wilde worden. We hebben dit opgelost door met tape de ronde vorm in
de skirt af te dwingen. In de binnenkant van de skirt is daardoor ook de structuur veranderd en
is waarschijnlijk ook de luchtstroom veranderd. In de skirt zelf zijn gleuven in de onderkant
ontstaan die we zo goed mogelijk hebben afgeplakt, maar die lieten af en toe toch meer lucht
door dan dat we ervan verlangden.
We konden de motor niet in het midden plaatsen door de door onze gekozen soort skirt. De buit
waar de lucht vandaan kwam die uit de motor kwam zat dus aan een kant van de hovercraft. We
hebben deze aan die kant in het midden hehouden, maar konden er niet voor zorgen dat de
buit in het midden van de hele hovercraft kwam. Dit is omdat daar geen skirt zit. De skirt zit
alleen aan de rand en moesten daarom kiezen de buis aan de achterkant te plaatsen.
Dit is de eerste keer dat we aan een groot technisch project bouwen, en hebben hier dus geen
ervaring mee. Dit is mede terug te zien in het plaatsen van de skirt. Deze heeft niet overal
precies dezelfde bolling, en op enkele plaatsen zijn er nog gleuven in de skirt waar er lucht door
kan ontsnappen. Hierdoor neemt de luchtdruk in het luchtkussen af waardoor deze niet op de
maximale hoogte komt en relatief veel wrijving overhoudt. Dit is tevens de reden dat het ons
niet lukte de hovercraft wrijvingloos te maken. Doordat we er niet veel mee vooruit konden
komen was het ook niet zinvol een stuurmechanisme te aan te brengen.
29
Reflectie
Tijdens de samenwerking is het niet altijd vlekkeloos verlopen. Door communicatiefoutjes en
onderling meningsverschillen zijn er wel eens misverstanden ontstaan, maar we konden deze
gelukken vaak snel en goed oplossen. Een goede planning is van groot belang en we konden ons
niet altijd even goed aan deze planning houden. Dit komt mede doordat Pepijn vlak voor de
profielwerkweek is geopereerd en we dus minder aan de hovercraft konden werken. Hierdoor
kwamen we als snel iets achter te liggen op schema. We hebben later het schema aangepast,
zodat we alsnog op tijd klaar konden zijn met ons profielwerkstuk. We merkten ook dat het
ontwerp zelf niet altijd wilde meewerken en kwamen af en toe voor tegenslagen te staan
doordat de hovercraft dingen deed die wij niet wilden, of dingen niet deed die wij wel wilden.
We hebben iedere keer eerst de hovercraft getest met een föhn, wat goed ging en waardoor we
steeds gemakkelijk konden zien of de aanpassingen die we hadden getroffen geholpen hadden.
Als we dit niet hadden gedaan was het veel lastiger geweest om gebreken snel te ontdekken en
zouden we ze daardoor niet altijd op tijd hebben kunnen aanpassen. Ondanks dat er af en toe
iets verkeerd ging hebben we het leuk gevonden om iets creatiefs te doen voor ons
profielwerkstuk. We houden er allebij niet erg van om heel theoretisch bezig te zijn en hebben
ons ook erg vermaakt toen we met onze handen bezig konden zijn. Iedere keer als ons iets lukte
waar we lang voor hebben moeten nadenken en bouwen voelde het toch weer als een kleine
overwinning. We hebben ook erg veel gehad aan de adviezen van Mr. van Aarle en die van
enkele van onze klasgenoten. Nu we terug kijken op deze maanden en met name de
profielwerkweek hebben we een leuke tijd gehad en hebben er veel van geleerd.
30
Bronnenlijst:
Bron 1: http://www.hovercraftclub.dk/gpage9.html
Bron 2: http://www.swedenborg.org.uk/emanuel_swedenborg
Bron 3: http://www.visionaer.info/leadership/inventor.htm
Bron 4: http://links999.net/hovercraft/hovercraft_history.html
Bron 5: http://inventors.about.com/library/inventors/blhovercraft.htm
Bron 6: http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/june/11/newsid_4333000/4333329.stm
Bron 7: http://home.versatel.nl/wheijting/index_bestanden/Page804.htm
Bron 8: http://www.hovercraft.com/content/
Bron 9: http://www.yachtfocus.com/botennieuws/botennieuwsberichten-van2010/botennieuwsberichten-van-april-2010/amfibisch-plezier-met-een-hovercraft.html
31

Vergelijkbare documenten

pws hovercrafts

pws hovercrafts beetje conisch is, dat wil zeggen dat de diameter aan de achterkant van de duct kleinere is dan de diameter aan de voorkant van de duct (zie afbeelding 7). Aan de duct zitten een paar stuurbladen v...

Nadere informatie