2 - BVKB

Commentaren

Transcriptie

2 - BVKB
Ledenblad van bergsportvereniging Klein-Brabant
JULI
2
0
0
3
K
L
I
M
M
U
U
R
F
E
E
S
T
2
0
0
3
WOORDJE VAN DE VOORZITTER
Beste vrienden,
BVKB
Bergsportvereniging
Klein-Brabant
2880 Bornem
Aangesloten bij
VBSF
Vlaamse Bergsport- en
Speleologiefederatie
D. Herreynslaan 155
2610 Wilrijk
03/830 35 60
Clublokaal
Koningsrek (Zates)
Branst - Bornem
03/889 96 57
Bankrelatie
Bacob 788-5180048-93
Klimmuur Bornem
“Renaat Muys”
Recreatiedomein Breeven
te Bornem.
Toegang met sleutel te
bekomen bij :
Jan Van lent
Puursesteenweg 145
2880 Bornem
03/889 51 69
Klimmuur Puurs
KLIMAX
Ingang via sporthal Vrijhals
te Breendonk/Puurs
03/866 53 92
Groepsinitiaties KLIMAX
Sportdienst Puurs
Sporthal Vrijhals
tel. 03/886 05 28
fax 03/866 44 00
Laat ik eerst en vooral beginnen met het droeve nieuws dat de meeste onder
jullie ondertussen wel reeds vernomen zullen hebben. Op 6 juli ll. is Jan Van
Keer, bestuurslid en goede vriend van velen onder ons, omgekomen bij een
klimongeluk. Klimsport is en blijft een risicovolle sport maar dat maakt de
klap niet zachter wanneer het iemand overkomt die ons dierbaar is. Hierbij
wil ik dan ook nogmaals ons medeleven betuigen namens de hele club aan
Jan’s familie en vrienden in deze moeilijke periode.
Het klimmuurfeest zit er weer op. Als vereniging verzeilt de club in een
zomerse sluimer toestand. Maar dit is slechts schijn. Onze Klein-Brabantse
activiteiten verplaatsen zich naar de wijde (berg)wereld. Ik hoop van harte
dat onze verzameling foto’s van de verschillende evenementen waarop onze
clubvlag werd meegenomen nog aangroeit.
Op het klimmuurfeest hing boven op de muur de nieuwe grote vlag.
Niemand heeft ze echt zien wapperen bij gebrek aan wind, maar in de toekomst planten we ze bovenop Klimax, zodat ze van ver te zien is.
Ik geef hieronder nog een paar aandachtspunten.
Werkende leden : De lijst van werkende leden groeit gestaag aan. Momenteel zijn er 38, maar er kunnen er best nog enkele bij. Denk er onderweg
naar de top eens even over na.
Algemene vergadering: De nieuwe wet op de VZW, die bedoeld was als
administratieve vereenvoudiging, ging vanaf 1 juli in. Dit betekend dat we
ergens in oktober een Algemene Vergadering moeten plannen.
25 jaar BVKB: Wij veronderstellen dat iedereen op haar/zijn expeditie een
vlag meeneemt en ze ook terugbrengt. Er zijn momenteel 25 vlaggen in omloop, maar als de vlaggen niet worden teruggebracht, dan raken we in de
problemen. Dus, als je eind juli al terug bent van vakantie, breng je vlag dan
terug naar Klimax, zodat ze in augustus of september nog eens dienst kan
doen.
Familietreffen: Wie eind juli of begin augustus in Cortina d’Ampezzo passeert heeft veel kans een Klein-Brabander tegen het lijf te lopen.
Klimax en Goldfinger : Op donderdag 28 augustus is er een vergadering
voor alle medewerkers van Klimax., toezichters, routenbouwers, technici,
onderhoudsmedewerkers, bedenkers van toestanden, mensen met visie, kortom iedereen die betrokken is bij de werking van Klimax. (PS Deze datum
ligt nog niet vast, meer informatie krijg je via onze website, of op het mededelingbord in de klimzaal).
Tuur
ING
T
I
U
L
JS
KOPI MBER 2003
TE
1 SEP
2
MEI 2003
INDEX
OPENINGSUREN
ma, di, do en vr
Wo
Za
Zo
van 19h tot 23u
van 14u tot 23u
van 10u tot 22u
van 10u tot 20u
SPORTKLIMMEN
Climbing for kids - Editie 2
Challenge Claudine Peeters
Sportklimtrainingen te Klimax
INKOM
25 JAAR BVKB
Inwoners Puurs en leden VBSF
Leeftijd
-12
1 klimbeurt
3.7€
10 beurtenkaart 32€
Jaarabonnement 128.5€
12-18
+18
4.5€
39.5€
156€
5.5€
47€
188€
Alle andere
Leeftijd
-12
1 klimbeurt
4.5€
10 beurtenkaart 39.6€
Jaarabonnement 156€
p.4
p.4
p.5
Afvaart van de Verzasca
Snowboard vakantie in Zinal
Mali - het land van de Dogons
CLUBNIEUWS
Toezichters Klimax gezocht
12-18
+18
5.5€
47€
188€
6.7€
57€
233€
KLIMMUUR
RENAAT MUYS
p.9
WANDELEN
Penninne Way
Avondwandeling te Oppem
Klimschoolwandeling
Wandelen in Antwerpen
p.6-7
p.7
p.27
p.22
KLIMSCHOOL
Klimschoolfietsen
INKOM
Lid van
Geen
UIAA
1 klimbeurt
Jaarabonement
2.5€
25€
1.25€
12.5€
Voor leden van BVKB is de inkom gratis
Leden BVKB
Los abonnement
Gratis
12.5€
Artikels
Met artikels kan je terecht bij:
Klimax trainingen
Jeugdweekend
Infoavond wedstrijdklimmende jeugd
Climbing for kids
Jeugdwedstrijd te Rotterdam
Orpierre 2003
Klimmuurfeest
Meibeklimming - Gran Paradiso
0496/26 11 46
[email protected]
WEBSITE
Volg dagelijks het gebeuren van uw club op.
Foto’s, verslagen, aankondigingen, korte filmpjes, je vind het allemaal op www.bvkb.be
p.14-15
p.16-17
LEDENNIEUWS
Jan Van Keer
Geboorte
p.24
p.24
EXPEDITIE
Zwarte brievenbus in Klimax
Algemene inlichtingen
p.13
p.19
p.19
p.20
p.20
p.21
CLUBACTIVITEITEN
[email protected]
de Buisseretlaan 7
2870 Breendonk-Puurs
p.22
JEUGDWERKING
Klefferaar is een tweemaandelijks ledenblad
Filip Top
p.10-11-12
p.23
p.23
Eastern Summits Expeditie 2003
p.25-26-27
BVKB
Woordje van de voorzitter
Adressen bestuursleden
Agenda
3
JULI 2003
p.2
p.28
p.29
SPORTKLIMMEN
Climbing for kids - Editie 2
W
E
D
S
T
R
I
J
D
V
E
R
S
L
A
G
22 Juni 2003
Heden zondag 22 juni 2003 vond in Klimzaal Den
Haag de tweede editie van dit jaar plaats van Climbing for Kids. Zoals vorige keer in Nijmegen werd
BVKB (en Klimax) hierop vertegenwoordigd door
Yannick Wyn. Zijn zusje Isha had voor deze maal
verstek laten gaan. Om 12 uur precies werd de wedstrijddag ingezet met een briefing waarna meteen
kon worden begonnen met het aanpakken van de 33
boulderproblemen, variërend in moeilijkheid van
één drietje over vieren en vijven tot en met vier zesde graadsroutes. Yannick kweet zich hiervan behoorlijk tussen de moeilijkheidsroutes en de snelheidsroute door. Hij wist zelfs één 500 punten route
op zak te steken, wat hem een zevende plaats als
eindtotaal in het boulderen opleverde. Wat het snelheidsklimmen betrof ging hem het minder goed af
daar dit voor hem een toch nog vrij onontgonnen
terrein is. Niettemin wist hij zich daar toch van een
veertiende plaats te verzekeren. Het moeilijkheidsdeel had voor hem niet veel verrassingen in petto.
Hij topte zowel zijn eerste en tweede selectie zonder
al te veel problemen en wist zo een plaats in de finale te veroveren. Hier leken de zenuwen hem parten
te zullen spelen, daar ze hem beletten de route (naar
verluid 6C) degelijk te lezen. Quasi onvoorbereid en
erg zenuwachtig bond hij tenslotte de strijd aan en
werkte zich toch nog tot op de tweede plaats in deze
finale die niemand topte. Deze deelresultaten leverden hem op het eind van de dag een welverdiende
vierde plaats op, vijfentwintig punten achter nummer drie in een deelnemersveld van vierentwintig
jonge strijders. Op naar de volgende editie op Zondag 14 september in Rock Steady te Bussum; en
misschien een podiumplaats?
Luc Wyn
&
U
I
T
S
L
A
G
Challenge Claudine Peeters
19-20 April 2003
Met niet zoveel deelnemers als verleden jaar trokken we voor de tweede maal naar de Challenge Claudine Peeters. Bij de “Ecureuls behaalde Ischa Wyn een mooie 10de plaats, terwijl haar broer Yannick
beslag legde op een 4de plaats bij de “Koalas”. Sam Vanden Driessche behaalde een de 1ste nationale
plaats bij de “Petits Mutants A”.
4
JULI 2003
SPORTKLIMMEN
SPORTKLIMTRAININGEN TE KLIMAX
De voorjaarssessie van de klimax-trainingen zit er weeral op. Om alles volgend jaar wat vlot te kunnen
laten verlopen brengen we u nu reeds op de hoogte van de volgende twee trainingssessies.
Deze bestaan uit 8 trainingen, en er is een training voor het
niveau 5a-5b
Lesgever Steven
niveau 5b-5c
Lesgever Stefan
niveau 6a-6b
Lesgever Bart
niveau 6c-…
Lesgever Wim
Welke training op welke avond doorgaat is momenteel nog niet vastgelegd, de datums hieronder gegeven is elke keer de maandag van de desbetreffende week.
1ste sessie van 8 trainingen:
testdag zaterdag 4/10/03 om 19u
oktober: 6, 14, 21
november: 3, 10, 17, 24
december: 1
2de sessie van 8 trainingen:
testdag zaterdag 24/01/04 om 19u
januari: 26
februari: 2, 9, 16
maart: 1, 8, 15, 22
De trainingen gaan uiteraard door in de klimax van 20-22u op de avond die de trainer vastlegt.
Meer info gewenst, dan kun je altijd terecht in de klimax of stuur een mail naar [email protected]
5
JULI 2003
T
R
A
I
N
I
N
G
E
N
WANDELEN
PENNINNE WAY
Met zes dapperen waagden we de overtocht naar Engeland; Christine, Dirk, Joris, Fons, Frans en ik.
De groep was even groot, of even klein als vorig jaar, maar de twee dames die ons vorig jaar nog vergezelden hadden dit jaar afgehaakt. Hilde wegens een nakende bevalling en Lut om beroepsredenen.
Z
E
S
D
A
P
P
E
R
E
I
N
E
N
G
E
L
A
N
D
Toen Frans en ik rustig ons materiaal uit de auto laden hoorden we in de verte enige geroep om bijstand. Fons blokkeerde met zijn onovertroffen sportkar de hele toegang tot het schip omdat de dame
aan het onthaal niet goed begreep hoe de vork aan de steel zat. Gelukkig konden enkele sussende woorden soelaas brengen. Fons en gezelschap gingen in de file staan om aan boord te rijden, Frans en ik
gingen te voet aan boord.
De zee was rimpelloos. De overtocht verliep zonder problemen en het eten was lekker. Meer moet dat
niet zijn.
In Hull splitsten onze wegen zich weer. Fons, Christine, Drik, Joris en Frans reisden met de auto, ikzelf
verkoos mijn leven toe te vertrouwen aan het Britse spoorwegnet. Om 12.04 u was de ploeg terug compleet, en stonden we gereed om te beginnen aan de beklimming van de Pen-y-Ghent. Deze top steekt
694 meter boven de zeespiegel uit en Horton ligt op een hoogte van 250 meter. Een kleine 450 meter
hoogte verschil dus. Onder een stralende zon verliep de beklimming bijzonder vlot. Op de top werd
voor het eerst onze BVKB vlag gehesen onder ruime belangstelling van enkele inboorlingen die vreesden dat we zouden overgaan tot onderwerping van dit gebied aan de Belgische kroon. Gelukkig zijn wij
geen Engelsen en is het zover dus niet gekomen.
In het informatie centrum deed de verantwoordelijke nog een verwoede poging om voor ons uit te vissen op welke manier we ’s anderendaags met het openbaar vervoer van Hawes in Horton konden geraken. Gelukkig heeft hij de poging opgegeven nadat hij bij een vierde of vijfde overstap was aanbeland.
In Hawes vonden we een schitterende camping op slechts 10 minuten lopen van het centrum van de
stad. Nadat we de tenten hadden opgeslagen, de inwendige mens hadden versterkt en de kaart hadden
bekeken om te weten wat ons de dag nadien zou te wachten staan begaven we ons ter ruste.
7.30 u local time opstaan en na een rit van 17 mijl stonden we om 9.30 u terug in Horton om naar Hawes te trekken.
De tocht verliep door het prachtige landschap van de Yorkshire Dales. En net als je vond dat het wat
eentonig begon te worden was er enige verandering in de vorm van een diepe kloof, een riviertje dat
opeens onder de grond verdween en pas enkele honderden meters terug opdook. Na zes uur stappen
bereikten we via Gayles opnieuw ons basiskamp in Hawes. Fons wist dankzij zijn natuurlijke charme
en een opgestoken duim, een ouder koppel te overtuigen om hem terug te brengen naar zijn auto, die
nog in Horton stond.
Op vrijdag wachtte ons de tocht naar Keld via Twaithe. Opnieuw diende een hoogteverschil van bijna
500 meter te worden overwonnen. Na een bezoek aan de Hadraw Forse, de hoogste waterval van Engeland (30 m), startten we met de klim. Het eerste stuk verliep vrij steil maar toen we eenmaal een hoogte
van 600 meter hadden bereikt bleef de klim naar 715 duren. Uiteindelijk konden we ook op deze top
ons BVKB vlag ontvouwen, en een strakke wind liet toe om van ons en de wapperende vlag enkele
foto’s te maken. Nu begon een lange afdaling waarvan het laatste stuk loopt over een kl….weg.
Voordien werd ik gewezen op mijn schandalig woordgebruik, maar toen we eenmaal op het hiervoor
genoemd stuk aankwamen werden de zelfde krachttermen door iedereen in de mond genomen. Gelukkig lag daar aan het einde van de weg Twaithe met zijn wereld beroemde pub in Twaithe en omstreken.
Na een stevige Engelse pint zette wij onze weg verder naar Keld, 3.5 mijl verder op.
Zelf ging ik liftend om de auto terug naar Hawes. Blijkbaar heb ik evenveel natuurlijke charme als
Fons, want ook bij mij lukte het ongelooflijk goed om iemand te overtuigen om me mee te nemen.
Toen ik ongeveer een half uurtje in Keld was, zag ik de andere expeditieleden over de heuvelrug aankomen.
Fons bracht ons veilig terug in Hawes en na een stevige maaltijd en het nodige vocht kroop iedereen
terug in zijn slaapzak.
6
JULI 2003
WANDELEN
PENNINNE WAY
’s Anderendaags bracht Fons mij met de wagen naar het station van Garsdale van waaruit ik via Leeds
terug spoorde naar Hull. Door een vergissing in de boeking werden we ondergebracht in kajuiten die
ons gemiddeld wooncomfort overtroffen. Na de plundering van de drankvoorraad in de verschillende
kajuiten die we betrokken genoten we van ons laatste avondmaal aan boord van de Pride of Hull.
Zo, dit was een kort overzichtje van deze aflevering in de soap “ Pennine Way”. Volgend jaar gaan we
in de paasvakantie voor een week, zodat we langer kunnen stappen en we vermoedelijk in 2006 een
ander lang afstandspad kunnen op zoeken.
Tuur
AVONDWANDELING TE OPPEM Zat 14 Mei 2003
De fikse regenbui van die ochtend had de buitentemperatuur eindelijk een beetje doen dalen, en een
groot deel van de stappers die aan de avondwandeling in Oppem deelnam vond dat reden te over om
de lengte van de broekspijpen daaraan aan te passen. Maar dat hebben ze zich nadien flink beklaagd.
Het heuvelachtige parcours en het stevige
stapritme, in combinatie
met de zon die ondertussen weer van de partij
was, zorgden ervoor dat
er zeker geen kou werd
geleden. Om de dorst te
laven, werd halverwege
een lokaal dorpscafé
overrompeld. De uitbater
weigert ons volgende
keer ongetwijfeld te ontvangen, want hij sloeg
zowat tilt bij de afrekening en panikeerde volledig toen een deel van de
groep naar buiten liep
zonder – volgens hem – te hebben betaald. Enfin, het is gelukkig zonder bloedvergieten geregeld geraakt zodat de tocht kon worden verder gezet…naar het volgende café. De kop van de stapperbende
werd nog steeds aangevoerd door drie kinderen, de staart door twee natuurliefhebbers en op het tussenliggende gedeelte liepen twee honden heen en weer op zoek naar baasjes en vriendjes. Zij hebben
het parcours in afstand minstens vijf keer afgelegd en waren achteraf volledig buiten strijd. Bijkomende attracties onderweg waren onder andere planten die uit het tropisch regenwoud leken te zijn ontsnapt, een blik op het Atomium in de ondergaande zon, een duivelsschuur waar niemand zich de exacte fabel nog van herinnerde en de falende bewegingsgevoelige lichtinstallatie in de afsluitende taverne.
Om één of andere reden zonderde een deel van de groep – louter mannen – zich in deze taverne af. Ze
palmden een andere tafel in en weigerden elk contact met de rest van de groep. Smeedden ze snode
plannen, wouden ze zich ongestoord kunnen bedrinken, hadden ze hun buik vol van het vrouwelijke
geklets? Niemand kreeg een antwoord, en jammer genoeg geloofde de dienster niet dat zij de rest van
de groep wouden trakteren. Toen het zo laat werd dat de korte-broek-dragers uiteindelijk toch ongelijk
kregen, werd – ditmaal zonder problemen – afgerekend en keerde iedereen voldaan huiswaarts.
Gwendolyn
7
JULI 2003
O
P
S
T
A
P
M
E
T
B
V
K
B
VRAAG STEEDS JE CLUBKORTING!
8
JULI 2003
CLUBNIEUWS
TOEZICHTERS KLIMAX GEZOCHT
Onze volgende regering belooft 200.000 nieuwe jobs.
BVKB werkt hieraan mee.
Beste vrienden,
Klimax was de investering zeker waard. Niet alleen maakt de klimhal het mogelijk geld te stoppen in
de promotie van de bergsport in het algemeen, en het sportklimmen in het bijzonder, Klimax houdt ons
ook bezig.
Inderdaad, een aantal mensen ligt van de klimhal wakker. Immers naast routebouw, onderhoud en opknapwerkzaamheden hebben wij nood aan toezichters. Het systeem van vrijwillige toezichters heeft de
voorbije vier jaar getoond dat het werkt. De ploeg is uitgegroeid tot een hecht team van mensen (m/v
met talent) die hun verantwoordelijkheid durven opnemen.
Maar laat het duidelijk wezen, sommigen worden door omstandigheden gedwongen om er de brui aan
te geven. Maar dit geeft jou dus de kans om ook in teamverband iets voor “de club” terug te doen.
Hoe zit dat nu precies in elkaar?
Elke weekdag is er een bepaalde groep van 11 mensen die om de beurt toezicht houden in de klimzaal.
Een maandagploeg, een dinsdagploeg, een woensdagploeg, een donderdagploeg en tot slot een ploeg
voor de vrijdag. Dus in principe zou je om de elf weken slechts éénmaal van dienst zijn. Een dergelijk
ploeg samenstellen voor het weekend was geen sinecure. Daarom hebben we ervoor gekozen om de
weekends te verdelen over de verschillende dagteams. Concreet wil dit zeggen dat elke ploeg om de
beurt verantwoordelijk is voor een weekend.
We betalen je € 15.00 per prestatie in de week (van 19.00 tot 23.00 u), voor een prestatie in het weekend krijg je € 24.78 zodat het een en ander past binnen de wet op vergoedingen van het vrijwilligers
werk in de sport.
Het aantal plaatsen is echter beperkt. Indien je graag wil meewerken aan de uitbouw van jouw sportvereniging, neem dan contact op met een van de volgende verantwoordelijken : Maandagploeg : Walter Sanders heeft 3 plaatsen vrij en is te bereiken op het nr. 03/8896344. Dinsdagploeg : Harry Van
Lent, heeft ook 3 plaatsen vrij en is te bereiken op het nr. 015/421123.
Carl Van Gucht is verantwoordelijk voor de woensdagploeg maar bij het ter perse gaan van dit artikel
was er in dit team geen enkele plaats vrij. (03/8895681). De donderdagploeg wordt geleid door Hendrik Peeters en daar is 1 plaats vrij (03/8861416). En tot slot is er ook een ploeg, voornamelijk jongeren, die elke vrijdag paraat staat om de klimmers in Klimax te ontvangen. De mentor van deze ploeg
is Michaël Prinsen (03/8895147), die blij is met enkele potentiële nieuwe kandidaten om een paar
nieuwe kotstudenten te vervangen.
Je merkt het, BVKB engageert zich in de plannen van de regering. Het creëren van nieuwe arbeidsplaatsen voor vrijwilligers tegen geringe kostenvergoeding is voor ons geen probleem. Door het inschakelen van jongeren in de maanden juli en augustus kunnen wij onze reguliere toezichters laten
genieten van een welverdiende vakantie.
Tuur,
Klimaxverantwoordelijke
9
JULI 2003
J
O
B
A
A
N
B
I
E
D
I
N
G
25 JAAR BVKB
AFVAART VAN DE VERZASCA
M
E
T
D
E
V
L
A
G
O
P
H
E
T
W
A
T
E
R
4 juni 2003
We hadden al enkele opwarmertjes in Italië achter de rug toen Bruno voorstelde om de Verzasca in het
Zwitserse Tessin te gaan varen (zie kaartje). De Verzasca behoort tot de mooiste en bekendste wildwaterrivieren in Tessin, en zelfs voor niet-paddelaars loont een uitstapje naar deze vallei zich omwille
van de kleurrijke, grillig uitgeschuurde rotsformaties in het heldergroene water (fig. 1). De rivier is
echter bijzonder verraderlijk omwille van de sterke
stroming tussen en onder de talrijke rotsblokken waardoor menig nietsvermoedende toerist hier al het leven
liet. In de hele vallei is het dan ook vergeven van
waarschuwende affiches in allerlei talen (fig. 3), die
de onwetende toerist ten strengste afraden om zich in
de rivier of op de gladde rotsen te begeven, ook al ziet
het er bijzonder aanlokkelijk uit om te gaan zonnebaden. Naast deze afschrikborden krijgen we tijdens het
omhoog rijden in de vallei al enkele indrukwekkende
passages van de rivier te zien. Door de lage waterstand lijkt de rivier nog sterker verblokt. We kijken
elkaar af en toe veelzeggend aan, slikken eens goed en hopen dat het stuk dat Bruno voor ons op het
programma heeft gezet minder extreem is. Was het wel een goed idee om deze sportieve uitdaging aan
te gaan voor de vlagactie van BVKB? Net op het moment dat we vanop een brug een passage zien
waarvan we beiden denken 'Oh nee, dat gaan we toch niet varen, hé!', parkeert Bruno de auto aan de
kant. Al stelt hij ons gerust door net stroomafwaarts van deze niet-bevaarbare passage te vertrekken,
toch blijven we met een onrustig gevoel zitten. Sterk verblokt, af en toe grote vervallen, veel sifons …
de beschrijvingen uit de vaargids spoken nog door ons hoofd als we vertrekken voor onze 4,5 km.
Veel tijd om in te varen zit er niet in; meteen na de
eerste bocht wacht al een cataract, waar we het
onderste uit de kan mogen halen om in deze doolhof van rotsblokken de juiste lijn te varen. Bruno
en Alberto (neen, niet Alberto uit Samson en Gert,
maar wel onze grappige Italiaan) hebben de meeste
ervaring en varen voorop (fig. 2), dan volgen Steven en ik, en Bart sluit de rij. Deze rivier staat geklasseerd als moeilijkheidsgraad 4 met passages
van graad 5 (voor de niet-ingewijden: de schaal
gaat van 1 tot 6). We moeten herhaaldelijk uitstappen om te gaan prospecteren. Is er kans op omgaan
en in de problemen te geraken, dan staat er iemand
met een werptouw klaar om te helpen. Vinden we
Figuur 1: Grillige, door het water uitgesleten
de passage te gevaarlijk, dan dragen we de boten
rotsformaties lokken veel nietsvermoedende
om. We willen niet het risico lopen om om te gaan
toeristen naar het gevaarlijke water.
en in een sifon onder een rots vast komen te zitten.
Met onze korte wendbare bootjes mogen we dan wel makkelijk manoeuvreren tussen de stenen, we
bekopen het echter iedere keer als we door een rappel moeten: door het geringe volume van onze boot
worden we door het neervallende water vaak als een duikboot omlaag geduwd en terug achteruit gezogen naar de waterval. Voor ons betekent dit steevast paddelen als een gek om eruit te geraken. Onze
armpjes zien af, vooral omdat de andere drie kayakkers in boten met veel meer volume varen en makkelijker boofen.
Het is niet steeds makkelijk om je voorganger te zien, en onze tweekleurige paddels komen dan ook
goed van pas. Rood blad omhoog betekent 'wachten of gevaar', geel blad omhoog betekent 'kom maar,
alles OK'. Ik ben net een moeilijke passage voorbij, schiet een keerwater in om te kijken of Steven er
zonder problemen door geraakt, als ik hem zie zwemmen. Ik kruip meteen uit mijn boot om te gaan
helpen, maar hij heeft zijn boot al aan de kant tegen dat ik aankom. Zijn peddel zien we enkele meters
verder loodrecht uit het water omhoog steken, geklemd tussen twee rotsen in het midden van de rivier,
met het rode blad omhoog. Hij wiebelt lichtjes door de waterdruk. Bart, die als laatste vaart, vat dit
sein correct op, maar begint zich toch wel zorgen te maken vermits de peddel zo lang omhoog blijft
steken. Hij waagt het er uiteindelijk toch maar op en komt voorzichtig achter de bocht kijken. Zijn
verontruste gezicht verandert in een brede smile met een blik vol genoegdoening als hij Steven ziet
10
JULI 2003
25 JAAR BVKB
AFVAART VAN DE VERZASCA
4 juni 2003
vissen achter zijn peddel, en hij vaart lachend voorbij. Tegen de
tijd dat wij weer in onze boot zitten, zijn de anderen al een passage verder. We zien nog net de boot van Bart de bocht omgaan, en
vermits teken wordt gedaan dat alles OK is, gaan we met een laatste krachtige peddelslag de rappel in de bocht tegemoet. Maar als
Steven de rappel af komt, is het zijn beurt om Bart uit te lachen:
hij is omgegaan en heeft uit schrik voor sifons zijn spatzeil
meteen los getrokken zonder ook maar één poging te doen om te
eskimoteren. Hij is veilig uit het water geraakt en zit beteuterd op
een rots te kijken naar zijn boot die hij in een lichte sifon tussen
twee stenen heeft geparkeerd. Gelukkig krijgen we de boot snel
weer los.
Veel kans om te genieten van het wondermooie water tussen de
gladgeschuurde rotsblokken krijgen we niet. De cataracten volgen elkaar in snel tempo op en we zijn blij als we na 3,5 uur varen
in de verte de uitstapplaats ontwaren. Maar voor we daar geraken
moeten we nog door één lange passage van moeilijkheid 4+. De
rivier versmalt en het water wordt krachtig door een lange goot
van 50m gestuwd. Halverwege zit een groot gat waar je links
voorbij moet en op het einde zit op de linkerkant een sifon die je
Figuur 2: Bruno manoeuvreert absoluut moet vermijden. Na hun demonstratie van hoe het moet,
zich door een zware passage.
gaan Bruno en Alberto klaar staan met het werptouw en is het
onze beurt. Net voor de passage ligt het nog vol rotsblokken zodat
het niet mogelijk is om snelheid te maken. Ik onderschat de kracht van het water een beetje en van
zodra ik in de goot terecht kom, duwt het water me natuurlijk richting gat. Ik plons erin, verdwijn onder water, maar word gelukkig doorgespoeld. Ik kom in squirt weer boven en combineer dit ongewild
met een rocksplat tegen de rotsen aan de zijkant van de goot. Ik krijg mijn boot gelukkig snel weer
onder controle en leg de rest van de passage zonder problemen af. Steven maakt dezelfde fout,
maar komt achterstevoren uit het gat en wordt
richting sifon gestuwd. Gelukkig kan hij net voor
de sifon zijn boot weer in de juiste richting draaien, en hoeft Alberto niet tussen te komen. Als
Steven naast mij in het rustige keerwater achter
de passage komt liggen, kijken we elkaar grijnzend aan: we hebben de Verzasca overwonnen
(fig. 3)!
Gwendolyn
P.S. Wildwaterkayakken vereist een degelijke
opleiding en veel oefening. Begin niet aan deze
tocht zonder betrouwbaar materiaal en begeleiding.
Verklarende kayakterminologie
Figuur 3: Gwendolyn (links) en Steven
(rechts) … onder een van de vele waarschuwingsborden in de vallei … de Verzasca overwonnen.
Boofen: met hoge snelheid een rappel afvaren zodat je voorbij de rappel met je boot plat op het water
landt
Cataract: complexe waterversnelling met sterke stroming tussen veel rotsblokken
Eskimoteren: met de boot omslaan en doordraaien totdat je weer overeind komt
11
JULI 2003
M
E
T
D
E
V
L
A
G
O
P
H
E
T
W
A
T
E
R
25 JAAR BVKB
AFVAART VAN DE VERZASCA
M
E
T
D
E
V
L
A
G
O
P
H
E
T
W
A
T
E
R
4 juni 2003
Gat: door een plots verval van het water ontstaat onmiddellijk erna een leegte gevolgd door een stopper (schuimkraag, breker) op de plaats waar het water weer omhoog komt. Hier blijf je als kayakker
(of zwemmer) in hangen doordat de stopper gepaard gaat nogal wat keerzog (zie rappel). De kracht
van het terugkerende water is groter dan die van het doorstromende water.
Keerwater: rustig water dat tegengesteld aan de algemene stroomrichting van de rivier stroomt,
meestal achter grote rotsblokken
Passage: moeilijk gedeelte van een rivier (een rivier bestaat meestal uit een afwisseling van passages
en rustigere stukken water)
Rappel (keerzog): verval waarbij het water niet doorstroomt maar krachtig teruggezogen wordt, zodat
het oneindig blijft recirculeren. Slechts een klein deel spoelt diep onderdoor en stroomt dan verder.
Drijvende objecten die in de rappel terecht komen blijven er in hangen. Veel kunstmatige barrages in
België hebben een gevaarlijke rappel.
Rocksplat: de boot verticaal tegen een rots parkeren door achterwaartse squirt
Sifon: water dat met kracht onder of tegen uitgeholde rotsen stroomt. Sifons zijn vaak verstopt met
takken en allerlei afval en de waterdruk is erg hoog, zodat je het risico loopt hierin geklemd te raken.
Squirt (sterndip, soleil): de boot achterwaarts verticaal zetten. De achterkant wordt ondergeduwd
door de stroming en de boot komt verticaal te staan.
Verval: verschil in hoogte van de waterspiegel tussen twee plaatsen (bv. water dat over een steen
spoelt)
Meer info ?
http://www.eauxvives.org/rivieres/details_riviere.asp?laquelle=187 --- beschrijving van de Verzasca in het Frans
http://www.paddeln.at/php/result.php?fnr=303&lang=de&back=suchr --- beschrijving van de
Verzasca in het Duits, met enkele spectaculaire foto's
http://www.ticino-tourism.ch --- officiële webstek van de toeristische dienst van Tessin
(Zwitserland)
De Pauw Frans
GSM : 0475/28 09 08
TEL : 03/889 17 52
12
JULI 2003
JEUGDWERKING
TRAININGEN KLIMAX
Tijdens de maand juli ligt onze jeugdtrainingen te Klimax stil.
Maar vanaf 20 augustus vliegen we er met het volledige jeugdteam terug in. De jeugdtrainingen zijn voor jongeren vanaf 9
jaar, en gaan elke woensdag door te klimax. Voor meer info
kunt u altijd terecht in de Klimax.
J
E
U
G
D
E
N
K
L
I
M
M
E
N
13
JULI 2003
CLUBACTIVITEITEN
KLIMMUURFEEST 2003
K
L
I
M
M
E
N
28 Juni 2003
Ook dit jaar was er natuurlijk weer een klimmuurfeest aan de buitenmuur “Renaat Muys”.
En niet zomaar één, maar een feest in het teken
van 25 jaar BVKB. Onder een stralende zon
kwamen de eerste klimmers toe, die naar hartelust konden klimmen, een initiatie volgen, meedoen aan één van de talrijke volks– en andere
spelen die er aanwezig waren, of gewoon een
pint met vrienden konden drinken.
De avond startte met een barbecue, waar meer
dan 100 man op was afgekomen, en ging vervolgens voort met een heuse dansavond met
live muziek. Hier wat beelden om van te watertanden.
E
N
D
A
N
S
E
N
I
N
B
R
E
E
V
E
N
14
JULI 2003
CLUBACTIVITEITEN
KLIMMUURFEEST 2003
28 Juni 2003
K
L
I
M
M
E
N
E
N
D
A
N
S
E
N
I
N
Meer foto’s vind u op www.bvkb.be
15
JULI 2003
B
R
E
E
V
E
N
CLUBACTIVITEITEN
EEN BEETJE MOE MAAR VOLDAAN
Na een goede 1000 km in overvolle auto’s, kwamen de meeste aan, woensdag in de late namiddag.
De laatste arriveerden met groot kabaal in de regen rond 01:00 ’s nachts. Dit waren niet de weersvoorspellingen die ik woensdagmorgen van het web gehaald heb! Na een goede nachtrust is het optimisme alom: ik hoor geen druppels op het tentzeil.
Vanuit de nette camping in Pont, krijg je een prachtig zicht op de Becca di Monciair en zijn noordwand. De zon is vandaag op het menu. Tenten plooien, ontbijten, rugzakken maken, ... Neem ik dat
blikje “Provencaalse sla” mee of is het te zwaar? Wie draagt het touw? Iedereen is druk bezig en de
eersten vertrekken al naar de hut. De rugzakken zijn zwaar en we hebben 700 verticale meters te
doen. Rond de middag komen de wolken opzetten, maar niets om ons erg druk over te maken.
G
R
A
N
P
A
R
A
D
I
S
O
De Victorio Emanuele hut heeft iets van Italiaanse design : een soort grote tunnel met ellipsvormige
doorsnede. Het is er redelijk druk, met een 30-tal Italiaanse soldaten die juist terug zijn van een tocht
en er is sneeuw... Dino werpt een paar sneeuwballen naar een groepje soldaten. Het terras wordt ogenblikkelijk omgetoverd tot een slagveld: Dino krijgt versterking en het mortiervuur wordt hevig. Daarbij sneuvelen een paar “burgerslachtoffers” die zich ongelukkig in de vuurlijn bevonden.
Het avondmaal heeft meer opties dan een BMW 7 serie : “Pasta of Minestrone”, ... Mijn chocolade
pudding wiebelt heen en weer op m’n bord en de nepalese diender maakt een grapje. De kordees
worden samengesteld en iedereen kruipt vroeg onder de wol: we moeten om 03:30 opstaan.
Na een stevig ontbijt maken de cordees zich klaar en vertrekken op tijd naar de Gran Paradiso
(4061m). Na een half uurtje zijn de koplampen niet meer nodig en we beginnen de Gran Paradiso
gletsjer te beklimmen. De sneeuw is hard en steil: waarom sleur ik die sneeuwraketten eigenlijk mee?
De supergetrainde kordee gaat recht de helling op. De tourskiërs onder ons hebben het af en toe wel
lastig met de steile stukken, maar ze blijven dapper door doen. Hun wraak zal zoet zijn, tijdens de
afdaling...
Juist voor de laatste helling, ontdekken we het bovenste deel van de gletsjer: een mooie blauwe
ijswand; de gletsjer geeft zich bloot. Iedereen bereikt de top tussen 10 en 11 uur: een mooie prestatie.
Daar beperkten de wolken het zicht, maar de Month Blanc en de Barre des Ecrins worden toch opgemerkt. De zon en bijhorende sneeuwcondities dringen zich op: we mogen geen tijd verliezen en aan
de afdaling beginnen. De afdaling is veel zwaarder dan verwacht: soms zakken volledige benen in de
zachte sneeuw, dus gebruiken we toch onze sneeuwraketten. Die dingen verhinderen dat je door de
sneeuw zakt, maar die leiden wel een eigen leven...
Terug in de hut wordt er hevig water en ander vloeibare substanties benuttigd. Geert heeft de skiërs
zien terugglijden en kon niet aan de verleiding weerstaan om naar de camping terug te stappen (of
was het lopen?) en ski’s te gaan halen. Na 3 uur staat die daar terug met ski’s en een brede lach.
“Pasta ou Minestrone” time!!!
De activiteiten van de volgende dag zijn gevarieerd. Een fitte groep van 3 cordees en 2 skiërs vertrekken om 5 uur om de NW kam van de Tresenta (3609m) te doen. Een ander groep beslist om de
Noordwand van de Becca di Monciair te verkennen. Een derde groep vertrekt terug naar de camping.
Geert vormt zijn eigen categorie en vertrekt met ski’s naar de Gran Paradiso; hij heeft er blijkbaar niet
genoeg van...
’s Avonds op de camping is iedereen druk bezig met alles in te pakken en zich voor te bereiden op
een goede warme douche. Geen geluk, er is geen warm water in de douches! De dames nemen dus
een koude douche terwijl een paar creatieve mannen met een 50 liter “emmer” zich uit de nood
helpen. Aperitief op terras, avondeten in een restaurant, veel wijn, grappa en gezang. Het is goed geweest!
16
JULI 2003
CLUBACTIVITEITEN
MEIBEKLIMMING 2003
Zal het hogedrukgebied zich uitbreiden
tot het noorden van Italie? Dat vroegen
de 33 deelnerms aan de meibeklimming
2003 van BVKB zich af op weg naar
Gran Paradiso. Bij aankomst op de camping in Pont hield een fikse regenbui de
spanning erin. 's Anderendaags vergezelde de zon ons, op weg naar de Rifugio
Vitorio Emanuele ( 2775 meter). Die
bleek ingepalmd door een horde Italiaanse soldaten. Onze ouderdomsdeken Dino
kwam op het idee om hen uit de dagen
voor een heus sneeuwballengevecht. Een
gepaste activiteit op de 50e verjaardag
van de eerste Everestbeklimming. De
volgende dag was het onze beurt om een
toppoging te wagen van de Gran Paradiso. Bij dit prachtige weer waren er zoveel klimmers, dat er een heuse fileprobleem ontstond op de top
om het madonnabeeld te bereiken. Enkele BVKB'ers gingen hem te lijf met ski's. De andere hadden
zich met skiraketten gewapend . Die kwamen goed van pas want de hoog opgelopen temperatuur
maakte de sneeuw uiterst zacht. Twaalf deelnemers deden er 's anderendaags nog een schep sneeuw
en ijs bovenop, door nog even de Trezentatop (3609 meter) goeie dag te gaan zeggen. Daarna ging het
terug naar beneden via de hut naar Pont. Op het avondfeestje trokken een paar getallenteerde zangers
al hun registers open. Niet minder dan zeven deelnemers konden klinken op hun eerste 4000 top.
DE VLAG MEE MET DE MEIBEKLIMMING
Dit jaar stond de meibeklimming in het
teken van 25 jaar BVKB, en ging de
vlag natuurlijk mee naar de top.
BVKB deelnemers van de meibeklimming bovenop de Trezenta.
17
JULI 2003
18
JULI 2003
JEUGDWERKING
JEUGDWEEKEND
Wanneer:
Waar:
Prijs:
22-23-24 augustus
Waarschijnlijk kasteel van Floreffe of camping van de chavééhut
50 euro
Ditmaal gaan kamperen op het domein van het kasteel.
We gaan overnachten in tenten en gaan mits een beetje hulp van een gediplomeerde kok (Tuur) zelf
ons potje koken. Om de verschillende klimmassieven gemakkelijk te kunnen bereiken doen we onze
fietsen mee.(worden met aanhangwagens gebracht )
Programma
Inschrijven:
we gaan zeker klimmen op de rotsen van Mazy.
Zaterdagavond is er een barbecue
Andere voorstellen zijn welkom
Voor 5 augustus 50 euro overschrijven op de jeugdrekening 777-5960369-86
Probeer zo veel mogelijk zelf te zorgen voor een tent!!!!!!!!
Het vervoer gebeurt met de trein of met de auto (indien we voldoende auto’s vinden)
INFOAVOND WEDSTRIJDKLIMMENDE JEUGD
Op 6 augustus 2003 is er om 20 uur een informatievergadering over internationale wedstrijden.
De wedstrijden die in aanmerking komen zijn:
Albertville
Bern
Europeen youth wedstrijden
Deze vergadering, die doorgaat in Klimax, is bedoeld
voor de ouders van de klimmers die interesse hebben om
hieraan deel te nemen. Wil je erbij zijn, kom dan zeker
op 6 augustus 2003 naar Klimax.
B
V
K
B
J
E
U
G
D
W
E
R
K
I
N
G
De jeugdtrainers.
Hertometal n.v.
( Thomas maes )
Woestijnstraat 11 - 2880 Bornem
Tel.: 03/899.64.05 Fax.: 03/889.29.01
TRAPPEN ~ LEUNINGEN ~ BALKONS ~ POORTEN
VOOR AL UW SMEEDWERK SLECHTS EEN ADRES
BACOB-KANTOREN
KLEIN-BRABANT - VAARTLAND
19
JULI 2003
JEUGDWERKING
CLIMBING FOR KIDS
14 September 2003
In Nederland bestaat er een kindercompetitie waar de
nadruk wordt gelegd op het gezellige en speelse.
De competitie bestaat uit 3 onderdelen:
moeilijkheidsklimmen
- boulderen
- snelheidsklimmen
Op het einde van de dag wordt een klassement opgemaakt van de 3 onderdelen samen.
Deze wedstrijden zijn een ideale voorbereiding .
Onze club heeft met Yannick Wijn en zijn zusje Isha
reeds aan verschillende wedstrijden deelgenomen.(en
dit met groot succes …. Vierde plaats voor Yannick )
W
E
D
S
T
R
I
J
D
K
L
I
M
M
E
N
Voor wie:
1991-1992
1993- en jonger
Wanneer:
14 september
Waar:
Rock steady Bussum
Vraag inlichtingen aan uw trainers!
De helft van het inschrijvingsgeld wordt door de club
terugbetaald na de wedstrijd.
JEUGDWEDSTRIJD
17 Augustus 2003
Reeds enkele jaren komen onze noorderburen in grote getale afgezakt naar het Open Vlaams jeugdklimkampioenschap. Dus vonden wij nu het moment gekomen voor een tegenbezoek.Vermits er in
eigen land zeer weinig wedstrijden voor jeugd zijn is deze wedstrijd ideaal om de nodige wedstrijdervaring op te doen. De te klimmen routes zijn van niveau veel gemakkelijkere dan die van het Vlaams
kampioenschap.
Waar:
Wanneer:
Wie :
Klimzaal Monte Cervino
Rotterdam (1u15min rijden)
07 Augustus 2003
1990-1989
1988-1987
Voor de selectieroutes is er geen afzondering. (2 routes)
Cat 1990-1989 klimt hun selectieroutes top-rope
Afzonderlijke reeksen voor jongens en meisjes.
Klimzaal Monte Cervino is uniek -
omdat er zowel binnen als buiten kan geklommen worden.
heeft de vorm van de matterhorn
heeft een hoogte van 33 meter
Is gelegen in een recreatiedomein
Wij hopen op veel inschrijvingen.
Inschrijven kan via onderstaande strook of via www.bvkb.be
------------------------ neemt deel aan de jeugdwedstrijd te Rotterdam.
Ik betaal ………… inschrijvingsgeld ,waarvan na de wedstrijd de helft wordt terugbetaald door de
club.
Ouders die wensen te rijden kunnen een seintje geven aan één van de trainers.
Inschrijvingsstrook terugbezorgen voor 25 augustus.
20
JULI 2003
JEUGDWERKING
ORPIERRE 2003
Periode:
25 oktober tot 01 november
Overnachting:
Gîtes Les Drailles
Aantal deelnemers : 18 à 20 +trainers en kookpersoneel
Prijs:
230 euro (vervoer +volpension)
Infovergadering
woensdag 17 september in Klimax
Deelnemingsvoorwaarden:
Regelmatig de jeugdtrainingen volgen.
volgen
De nodige motivatie
Orpierre 2003 is een klimstage waar iedere dag opnieuw
wordt geklommen van 09.30 tot 16.30 .
Van de deelnemers wordt verwacht dat ze een aantal taken in
de keuken ( afwas, kuisen enz.) doen.
Tijdens de avonduren worden een aantal activiteiten voorzien.(quiz, kaarten enz)
Buiten de verplichte activiteiten zijn de deelnemers vrij.
Inschrijven kan door onderstaande strook voor 31 augustus
te bezorgen aan Hendrik Peeters, of via het formulier op
www.bvkb.be
Ik …………………. Vader/moeder van ……………………… schrijf mijn dochter/zoon in voor de
klimstage te Orpierre en betaal een voorschot van 80 euro op rek.777-5960369-86 met vermelding
Orpierre 2003
21
JULI 2003
J
E
U
G
D
K
L
I
M
S
T
A
G
E
KLIMSCHOOL
KLIMSCHOOLFIETSEN Zat. 30 Augustus 2003
F
I
E
T
S
E
N
E
N
W
A
N
D
E
L
E
N
Als opwarmer voor de klimschool van zondag 31 augustus fietsen
we daags voordien naar de Ardennen. Wat bieden we ( Koen en
Jan ) jullie aan: een parcours van +/- 125km met vele hellingen,
prachtige vergezichten, een paar stramme benen de dag erna en
hopelijk op de dag zelf goed weer. Op zondag fietsen we vanuit de
chaveehut naar de klimschool te Goyet . Zij, die het willen, kunnen hun fiets hier in een aanhangwagen laden en na de klimschool
met de wagen mee naar Breendonk rijden.
praktische afspraken:
inschrijven verplicht, prijs € 20 op rek 777-5960369-86 met vermelding klimschoolfietsen en naam, en dit voor 10/8/2002.
Hier zit in: verblijf op het lager in de chaveehut, avondmaal en
ontbijt en terugbrengen van de fietsen naar de sporthal Vrijhals te Breendonk.
Vertrek om 7u30 aan de sporthal te Breendonk. Lunchpakket zelf te voorzien, bagage kan die morgen
afgeleverd worden en word je ’s avonds bezorgd in de Chaveehut. Aangezien het hier om een tocht van
125 km gaat over een hellend parcours is training aanbevolen, alsook een fiets die in goede staat verkeerd. Voor verdere info kan je steeds terecht bij Marc D’Hooge op het nummer 03/889.95.15
WANDELEN IN ANTWERPEN Zon 7 Sept. 2003
Vertrek:
14 u.
Waar:
ingang van het park op de kleine parking Blancefloerlaan
Wat:
wandeling van ongeveer 3 uur door ‘het Rot’,
Sint-Annekesbos en Blokkersdijk.
Wie:
wandeling voor jong en oud, niet te zwaar … echter niet voor
kinderwagens of –fietsjes (zand- en bosweg)
waterdichte schoenen aangeraden na regen.
Wie wil kan na de wandeling nog wat nakaarten bij een drankje.
Tijdens de wandeling is er géén ‘drankstop’.
Route: Vlak na de Kennedytunnel (voor wie van de rechteroever van de Schelde komt) afrit Linkeroever – rechtsaf draaien.
Aan het eerste kruispunt (3e lichten): linksaf – direct terug links
(eigenlijk rij je dezelfde weg terug) voorbij de 2e zijstraat begint het park (wat
verderop heb je een kleine parking)
Meer info:
Fam. Wyn
Tel. 03/288 83 82
RAMEN EN DEUREN
Bovenstraat 2
2880 Branst Bornem
Jan Leysen
Ternesselei 3260 - 2160 Wommelgem
Tel.: 03/353.06.71 - Fax.: 03/353.36.73
Tel & Fax: 03/889 61 13
22
JULI 2003
25 JAAR BVKB
SNOWBOARD VAKANTIE IN ZINAL
Naar jaarlijkse gewoonte trokken
we tijdens de eerste week van de
paasvakantie naar de bergen met
de familie om te skiën of snowboarden. Maar dit jaar had ik een
missie. De BVKB-vlag planten
op de Corne du Sorebois (2895
m) ! Reeds voor het vertrek hadden we afgesproken : hoe, wat
en wie meeging om de vlag te
planten en te fotograferen. ‘s
Maandags ben ik met m’n snowboardgroep gaan verkennen : de
ene lift na de andere op tot het
hoogst mogelijke punt maar om
de top te bereiken moest er zeker
nog 30 meter afgelegd worden
en dit met snowboard-boots zonder grip ! Toen de zon schitterde aan de hemel op woensdag werd het
plan ontvouwd : om 14.00 u afspraak aan de lift beneden : m’n snowboard-makkers, mijn zus en papa
om de foto te nemen. De liften tot boven, geen probleem maar dan : iedereen zijn snowboard en ski’s
uit en zo verder : schuiven, vallen , lachen en gieren… We hebben een soort levende ketting gevormd
om er te komen maar we hadden geen stok om de vlag aan te binden. Mijn zus opnieuw naar beneden
om haar skistok te halen. Maar het resultaat mag er wezen : de vlag wapperde op het hoogste punt van
de Corne du Sorebois en wij…. hadden talrijke blauwe plekken en een prachtige foto als herinnering.
M
E
T
D
E
B
V
K
B
Eline Vanderbeke
DE BVKB-VLAG IN HET LAND VAN DE DOGONS
Het Westafrikaanse land Mali heeft
twee toeristische toppers in petto voor
de avontuurlijke reiziger. Vooreerst kan
je dagen dobberen op de brede Niger
die door het droge Sahelland slingert.
Maar bergliefhebbers komen ook aan
hun trekken. Langs een 100 kilometer
lange reliefbreuk van het Bandiagaramassief leven 240.000 Dongons in pitoreske dorpjes. Ze bleven trouw aan een
eeuwenoude cultuur. De grotwoningen
in de rotsflanken zijn de stille getuigen
van een nog ouder, uitgestorven volk:
de Tellem. De vlag van BVKB neemt
een bescheden plaats in op de foto van
deze omgeving. Het Dogonmassief leent zich perfect tot rotsklimmen. Maar voorlopig wenkt de hand
van Fatima de internationale rotsklimliefhebbers naar de rotsen van Hombori in het noord-oosten van
Mali. De hand van Fatima bestaat ook echt want dat is de naam van een soort big wall in het Hombori
massief. Volgens de Islam verdrijft de hand van Fatima de boze geesten. Maar let op: alleen tussen
november en februari is de zon mild voor lijf en leden. Meer info over dit klimgebied vind je in het
franse tijdschrijft Vertical van juni 99 of door een mailtje te sturen naar [email protected]
Paul Van Aelst
23
JULI 2003
V
L
A
G
O
P
R
E
I
S
LEDENNIEUWS
JAN VAN KEER Zon. 6 Juli 2003
Zondagmiddag 6 juli 2003 werden wij op de hoogte gebracht dat diezelfde ochtend, Jan Van Keer, lid van BVKB
en tevens als klimverantwoordelijke lid van het bestuur
van onze club, om het leven is gekomen in Chamonix. Een
ongelukkige voorklimmersval werd hem fataal. Hulp was
vrijwel onmiddellijk ter plaatse, maar mocht niet meer
baten.
Naast de familie en vrienden, die in eerste plaats een
naaste verliezen, verliezen wij, als club, op deze manier
een gewaardeerd en waardevol medewerker.
L
E
D
E
N
V
A
N
Laat ons hem herinneren als de avontuurlijke, levenslustige persoon die hij was en een steun zijn voor elkeen die
getroffen werd door zijn overlijden.
Wij wensen als club eerst en vooral ons medeleven te
betuigen aan Nicole, Joyce en Dina die respectievelijk hun
echtgenoot en vader zijn kwijtgeraakt, en aan de ouders en
familie wiens leven hierdoor eveneens ingrijpend
verandert.
Rekenend op jullie steun en begrip,
B
V
K
B
GEBOORTE
Din. 3 Juni 2003
Rob; geboren op 3 juni 2003 weegt 4 kg en is 49 cm lang.
Dit melden ons de trotse ouders Martin en Hilde De Lege - Van Boom.
Wij wensen hun vanuit de club het beste met hun jonge spruit,
en hopen hem weldra in BVKB te kunnen verwelkom.
24
JULI 2003
EXPEDITIE
EASTERN SUMMITS EXPEDITION 2003
Op expeditie vertrekken doet men niet zomaar: maandenlange
voorbereiding van voedsel en materiaal, informatie inwinnen
over routes, plaatselijke omstandigheden en reiswegen, fysieke
training, …… Inderdaad, we hadden ons kunnen aansluiten bij
een commerciële expeditie opgezet door één of ander agentschap, met daarbij horend een fors prijskaartje. Dit zou echter de voldoening en de groepsgeest niet
ten goede zijn gekomen. Na onze expeditie naar de Aconcagua (6962 m) in Argentinië zijn we immers niet meer aan ons proefstuk toe. Deze herinnering zette de gedachte om zelf te organiseren alleen maar kracht bij. De keuze voor een expeditie naar het Oosten is dan ook niet lukraak gemaakt.
De Elbrus, met zijn 5642 m de hoogste top van Europa, spreekt sowieso aan. Korchenovskoy
(7105 m) en Peak Ismael Samani (7495 m) zijn twee relatief onbekende en weinig beklommen
bergen, nog niet commercieel uitgebuit, technisch en fysiek uitdagend. Bovendien vormen ze een
logische volgende stap na onze vorige, geslaagde expeditie naar de Aconcagua.
Dat wij de eerste Vlaamse expeditie zijn naar deze
streek in het Pamir-gebied, en dus ook naar deze
toppen, geeft een extra pigment aan onze onderneming. De beste klimcondities zijn tijdens de maanden juli-augustus 2003 te vinden, en het is dan ook
tijdens deze periode dat wij naar ginder trekken.
Peak Ismael Samani (7495 m),
gezien vanuit het basiskamp
De ontberingen zijn groot: eenzijdig en te weinig
voedsel, permanente koude, oncomfortabele
leefomstandigheden, zware inspanningen, ... Bovendien zijn ook de gevaren niet te onderschatten: gletsjerspleten, lawines, maar vooral de
hoogte. Hoe hoger men gaat, hoe lager de druk en
hoe ijler de lucht. Aangezien wij “by fair means”,
met eerlijke middelen, willen klimmen gebruiken
we geen extra zuurstof. De enige remedie is dan
ook langzaam te stijgen en genoeg tijd te voorzien voor de aanpassing (aklimatisatie).
De beloning is echter navenant: de pracht van de
ongerepte natuur, de kracht van de woeste bergen, de ervaring van andere culturen, een weldadig gevoel van rust na een dag vol zware inspanningen.
De Korchenovskoy (7105 m),
gezien vanop de Samani
Deel 1: Beklimming van de Elbrus, Europa’s hoogste.
Ligging en geschiedenis.
Ligging van de Elbrus in Europa
Meestal hoort of leest men dat de Mont-Blanc (4807 m) de
hoogste berg in Europa is. Dit is echter fout. Hierbij wordt namelijk het Europees deel van Rusland makkelijkheidshalve
over het hoofd gezien. Het is dan ook hier, in de Centrale Kaukasus dat de hoogste berg van Europa ligt, de Elbrus (5642 m).
Door deze titel maakt hij dan ook deel uit van de “Seven summits”, de verzameling van de hoogste top van elk continent. De
Elbrus is een uitgedoofde vulkaan met twee toppen, een oostelijke en een westelijke. Lang werd verondersteld dat de ooste-
25
JULI 2003
E
A
S
T
E
R
N
S
U
M
M
I
T
S
E
X
P
E
D
I
T
I
O
N
2
0
0
3
EXPEDITIE
EASTERN SUMMITS EXPEDITION 2003
E
A
S
T
E
R
N
S
U
M
M
I
T
S
E
X
P
E
D
I
T
I
O
N
2
0
0
3
lijke top hoger was, maar moderne satellietmetingen hebben het pleit nu duidelijk in het voordeel van
de westelijke top beslecht: 5642,7 m tegenover 5621 meter voor de oostelijke. De oostelijke top werd
reeds in 1829 voor de eerste maal beklommen, voor de eerste beklimming van de westelijke top was
het wachten tot 1874. Het is natuurlijk deze westelijke top die het eerste doel van onze
expeditie is.
Deel 1: De beklimming
De beklimming zelf loopt over technisch vrij eenvoudig gletsjerterrein. Toch blijft het een niet te onderschatten onderneming: vooreerst zijn er de talrijke gletsjerspleten, de soms plotse
opstekende stormen waarbij de temperatuur kan zakken tot
–50°C en de moeilijke oriëntatie bij slecht zicht. Reken daarbij
nog de hoogte en de grote afstanden, en het is duidelijk dat de
beklimming van de Elbrus geen lachertje is. Onderschatting,
gebrekkige voorbereiding en de koude doen velen onverrichte
zake terugkeren. Bovendien eist de berg ook jaarlijks haar tol
aan dodelijke slachtoffers. Via Moskou vliegen we naar Mineral
Vodni. Per bus gaat het vervolgens de Baksan-vallei in naar
Azau (2180 m), het laatste dorp in de vallei. Een kabelbaan
brengt ons tot op 3800 m. Diezelfde dag gaat de tocht verder tot
aan de ruïnes van de Priut11-hut op 4160 m, waar het basiskamp wordt ingericht. Deze hut brandde in 1998 volledig uit,
waardoor men tegenwoordig verplicht is in tenten te overnachten. Na enkele aklimatisatiedagen, met ondermeer een uitstap
naar de hoger gelegen Pastukohov-rotsen (4650-4800 m), kunnen we beginnen denken aan een toppoging. Enkele reservedagen zorgen voor een veilige speling, zodat zelfs bij slecht weer
onze kansen om de top te halen gevrijwaard blijven.
Klimschema op de Elbrus
Deel 2: Beklimming van Korchenovskoy en Peak Samani.
Ligging.
Het tweede deel van de expeditie brengt ons verder
oostwaarts, naar de onafhankelijke republiek Tadjikistan. Het Pamir gebergte is een uitloper van de Himalaya
en wordt ook het dak van de wereld genoemd. Drie van
de vier zevenduizenders uit de ex-USSR zijn hier gelegen. De bekendste en meest beklommen is de Peak Lenin. Wij opteren echter voor de Korchenovskoy (met
zijn 7105 m de 4de hoogste) en de Ismael Samani
(7495 m, de hoogste). Deze worden minder frequent
beklommen aangezien zij technisch moeilijker zijn en
de logistiek ingewikkelder is. Beide zijn beklimbaar uit
hetzelfde basiskamp en er liggen talrijke toppen van
5000 en 6000 meter in de omgeving, ideaal ter
aklimatisatie.
Geschiedenis.
Dit gebied werd pas midden de 19de eeuw voor het eerst verkend. Befaamde Russische ontdekkingsreizigers kwamen voor de eerste maal oog in oog met de enorme gletsjers en hoge toppen. De huidige
Ismael Samani werd door hen Peak Garmo genoemd. In 1932 veranderde de naam in Peak Stalin en
in 1961 werd dat de Peak Communismus. Pas in 1998 kreeg hij zijn huidige naam, Ismael Samani. Op
2 september 1933 bereikte de bekende Russische alpinist Abalakov als eerste de top van de Samani,
en pas in 1962 kwamen de eerste Westerlingen boven. De Korchenovskoy werd pas in 1910
“ontdekt”, en het duurde tot 1953 eer een groep van acht Russen er in slaagde de top te halen.
26
JULI 2003
EXPEDITIE
EASTERN SUMMITS EXPEDITION 2003
De beklimming.
Via Moskou vliegen we naar Dushanbe, de hoofdstad van Tadjikistan. Vandaar gaat het per bus en helikopter verder naar het
basiskamp, kamp Moskvina (4100 m). De eerste dagen zullen we
gebruiken om ons aan deze hoogte aan te passen en ons zo goed
en kwaad mogelijk in te richten. Om de aklimatisatie verder te
zetten beklimmen we de Chetiorokh (6299 m, “piek van vier”).
Deze beklimming duurt twee à drie dagen, afhankelijk van de
sneeuw- en weercondities. Om de aklimatisatie af te ronden gaan
we we eerst één of twee kampen opzetten op de flanken van de
Korchenovskoy. Zo hebben we genoeg dagen en nachten boven
de 5000 meter doorgebracht om, na een korte rustpauze, ons vol
goede moed op weg te begeven naar onze eerste 7000-er, de
Korchenovskoy. Deze beklimming gaat eerst over een steile
sneeuw- en ijshelling, vervolgens over een moeilijke rotspassage
en tenslotte brengt een lange fijne sneeuwgraat ons naar de top.
In ideale omstandigheden duurt de beklimming vijf dagen. Hierna plannen we enkele rustdagen alvorens in één trek aan het letterlijke en figuurlijke hoogtepunt van onze expeditie te beginnen, Samani, gezien vanop de
Korchenovskoy
de Samani. Om het lawinegevaar te beperken zetten we in één
ruk kampen op op 5200 m, 6000 m en 6900 m alvorens door te
stoten naar de top. De route gaat eerst diagonaal de pijler op om het uitgestrekte Pamirskoe-plateau te
bereiken. Op het einde van dit plateau wordt een graat gevolgd tot enkele honderden meters onder de
top. Hier wacht het moeilijkste deel van de beklimming: een steile sneeuwhelling (50°-60°) die naar
de top voert. De afdaling verloopt klassiek in twee dagen zodat we in het beste geval na vijf dagen
weer in het basiskamp zijn, een prachtige ervaring rijker.
Omdat de ervaring ons leert dat hoogte-gewenning, weer en sneeuwcondities onmogelijk te voorspellen zijn bouwen we een tiental reservedagen in om tegenslagen op te vangen.
Dieter Hauwaerts & Andre Zucka
KLIMSCHOOLWANDELEN
Zat. 4 Oktober 2003
Terwijl de klimmers hun examen afleggen is er voor de
wandelliefhebbers de mogelijkheid om Yvoir van alle kanten te bekijken.
Mooie dagwandeling in en om de Maasvallei.
Vertrek: om 10 u. aan de rotsen – klimmassief
“Yvoir” (waar het examen van de klimschool plaatsvindt)
Stevige wandelschoenen zijn een ‘must’. Lunchpakket en
drank meebrengen: we picknicken in de natuur.
Rond 16.30 u. zijn we terug aan de Maas.
Yvoir
Afrit 19
Info: Willy De Herdt (03/844 54 62)
Zondag 5 oktober 2003
Hoe raak ik in Yvoir????
Rustige voormiddagwandeling voor wie in Chaveehut overnacht en nog voldoende energie heeft om de omgeving van Je volgt de E411 tot afrit 19, richting
Maillen te verkennen. Uitstekend middel om eventuele ka- Spontin. Daarna volg je de N4 richting
Yvoir, om vervolgens door het dorp te
ters te verjagen !
rijden tot aan het water. Dan rechts en
Info: Christel Vermeylen (03/899 37 24)
iets verder, aan de dam, zie je het klimmassief op je rechterzijde.
27
JULI 2003
E
A
S
T
E
R
N
S
U
M
M
I
T
S
E
X
P
E
D
I
T
I
O
N
2
0
0
3
BVKB
BESTUUR
Voorzitter, Klimax verantwoordelijke
Tuur Ceuleers
[email protected]
C. Verschaevestraat 31
2870 Breendonk
03-886 43 83
PR, Ondervoorzitter, Special Events
Koen De Laet
[email protected]
N
U
T
T
I
G
E
A
D
R
E
S
S
E
N
Biezenstraat 1
2880 Bornem
0475-26 50 32
Secretaris & bibliotheek
Machteld Van Duynslaeger Nieuwelaan 119-4
[email protected]
Penningmeester
1853 Grimbergen
0485-84 09 73
Johny Van lent
[email protected]
2880 Bornem
03-889 37 87
Riddermoerstraat 8
Verantwoordelijke begroting
Anne Aerts
[email protected]
J.Hammeneckerstr.30
2870 Breendonk
03-886 60 85
Jeugdklimmen & materiaal
Hendrik Peeters
Groenstraat 63b
2870 Breendonk
[email protected]
Jongerwerking
Michael Prinsen
Kapelstraat 6
2870 Puurs
[email protected]
Feestverantwoordelijke
03-886 16 14
Mit Borghijs
[email protected]
2870 Breendonk
03/886.59.69
2870 Breendonk
0496-26 11 46
Jan Hammeneckerstraat 27
0472/87.57.50
Klefferaar & website
Filip Top
[email protected]
De Buisseretlaan 7
Klimmen
Jan Van Keer
Dorekensstraat 8
[email protected]
2890 St-Amands
Coördinatie opleidingen
Eric Burm
[email protected]
St.Amandsesteenweg 384
Het fruitmandje
‘t KONINGSREK
Bij ZATES
voor een goed glas bier
en plezier kom je hier
Specialiteit: fruitkorven
2880 BORNEM-BRANST
TEL.: 03/889 70 56
03-889 22 17
Herberg
Verse groenten en fruit
Verse snijbloemen
Alsook delicatessen
en alle kaassoorten
SCHAAFWEG 1
2880 Bornem
Bovenstraat 152 2880 Branst-Bornem 03/889 96 57
28
JULI 2003
AGENDA
JULI
Za
Zo
Ma
Di
Wo
Do
26
27
28
29
30
31
Zomertreffen
Zomertreffen
Zomertreffen
Zomertreffen
Zomertreffen
Zomertreffen
AUGUSTUS
Vr
Za
Zo
Zo
Wo
Vr
Zo
Vr
Za
Zo
Za
Zo
01
02
03
03
06
08
17
22
23
24
30
31
Zomertreffen
Zomertreffen
Zomertreffen
Fietsdodentocht, samenkomst vertrek 8 uur te Breven; Bornem
Infoavond wedstrijdklimmende jeugd
Dodentocht
Jeugdwedstrijd te Monte Cervino in Rotterdam
Jeugdweekend
Jeugdweekend
Jeugdweekend
Klimschoolfietsen
Klimschool Goyet
SEPTEMBER
Zo
Zo
Zo
Zo
07
14
14
21
Wandelen in Antwerpen
Climbing for kids
Klimschool Mozet
Open klimdag te Freyr
OKTOBER
Za
Za
Zo
Zo
04
04
05
19
Klimschool examen te Yvoir + barbecue
Klimschoolwandelen
Voormiddagswandeling te Maillen
Open klimdag te Landelies
INFO
Voor klimschool en open klimdagen:
afspraak om 8 u 00 aan het station van Bornem, of 8 u 15 op parking Klimax, of 9h30 aan het massief,
tenzij anders vermeld
Dames- en herenklimmen elke maandagavond in Klimax, beginnelingen zijn altijd welkom.
Tijdens de openingsuren van Klimax kan er altijd in clubverband geklommen worden.
Elke laatste dinsdag van de maand is er een bestuursvergadering te Zates.
Alle werkende leden kunnen hier altijd aanwezig zijn vanaf 20h00.
Niet VBF-leden betalen een dagverzekeringpremie van 2.5€ voor deelname aan BVKB-aktiviteiten.
29
JULI 2003
B
V
K
B
A
C
T
I
V
I
T
E
I
T
E
N
Periodiek tijdschrift - tweemaandelijks: Mei 2003
Verantwoordelijke uitgever:
Kantoor van uitgifte:
Tuur Ceuleers
C.Verschaevestraat 31
2870 Puurs
2870 Puurs
België-Belgique
P.B.
2870 PUURS
8/5157