Nieuwsbrief voorjaar 2016

Commentaren

Transcriptie

Nieuwsbrief voorjaar 2016
COLOFON
In het hartje van Barneveld, gelegen in de Gelderse Vallei, bevindt zich een woonerf,
bestaande uit negen eengezinswoningen en twaalf appartementen. In het midden
daarvan ligt een grote tuin en in een van de hoeken staat een groot
gemeenschappelijk huis, het Grote Huis. Dit woonerf behoort 29 jaar toe aan leef-,
woon- en werkgemeenschap De Bondgenoot, een plek waar 30 volwassenen en 5
kinderen wonen. De eengezinswoningen worden bewoond door echtparen/stellen
met of zonder kinderen. De appartementen zijn voor 14 mensen die op De
Bondgenoot een eigen stekje krijgen en van daaruit uitgenodigd worden om aan de
leefgemeenschap deel te nemen.
Het gaat om mensen die vastgelopen zijn in hun leven of vereenzaamd en op zoek
zijn naar een nieuwe start en zingeving in sociaal verband. In de afgelopen 29 jaar
hebben vele mensen op deze wijze van de leefgemeenschap De Bondgenoot gebruik
gemaakt. De Bondgenoot is tevens een gastvriendelijk huis waarin regelmatig
belangstellenden gastvrij ontvangen worden.
[email protected]
www.bondgenoot.nl
Wilt u de nieuwsbrief voortaan liever digitaal ontvangen? Laat het ons weten door
een e-mail te sturen naar bovenstaand adres.
2
INHOUD
Lieve vrienden 4
Voordrachten Paas-epos 5
Interview met Ali 7
Een bijzonder verjaardagscadeau 9
Interview met Daniëlle 10
Activiteiten op De Bondgenoot 11
Interview met Erik 13
PR in een nieuw jasje 14
Boekennieuws 15
Vrienden uit het land 16
Projecten Indonesië 17
Ditjes en datjes 19
3
Lieve vriend(inn)en,
De Bondgenoot is een plek waar heftig en actief geleefd wordt. Daar zijn we
trots op. We mogen in een grote wereld leven. Dat willen we graag zo
houden, anders zakken we weg in ons comfort, en zijn geen echte
‘bondgenoot’ meer. Gelukkig gebeurt hier altijd veel dat een appel op ons
doet. Ali, een mooie Afghaanse bondgenoot vond zijn weg om als volledig
geïntegreerde Nederlander zelfstandig te wonen. Een Syrische vluchteling
van nog geen 19 jaar vond een plek in ons midden. Drie nieuwe
belangstellenden zijn in gesprek om bij ons te wonen. We leven bruisend; als
mens, als beweging en als gemeenschap. Daar zijn we God heel dankbaar
voor. Geen mens kan dat vanuit zichzelf. We hebben een vlaag van de grote
Geest nodig om onze spiritualiteit steeds te vernieuwen en ruimhartig te
leven.
We zitten nu in de goede tijd. Pasen hebben we gevierd als nooit tevoren.
De lente breekt uit, de zon verwarmt ons bij tijd en wijle. Het leven nodigt
ons uit de vensters open te zetten. Daarboven zijn we op weg naar
Pinksteren. Dat feest moeten we zelf maken. Niks geen protocollen. Alles
open zetten en de liefelijke Geest van harte welkom heten. We hopen elkaar
daarin aan te steken.
Daar moeten we het van hebben. Vooral nu Elisabeth, onze onvervangbare
vriendin van het eerste uur, het heel moeilijk heeft. Zij ervaart van dag tot
dag dat zij de strijd tegen de kanker, die zij zo lang en vrolijk voerde, aan het
verliezen is. Onze vriendin wordt in de laatste paar weken gesloopt door
chaotische groeiprocessen in haar lijf. We zouden dat liever niet zien,
daaraan voorbij leven, maar liefde en vriendschap zijn sterker dan ziekte en
dood. Dat beleefden we intens in de Grote Kring van 8 april. Elisabeth
vertelde dat het niet goed ging. Als spontane reactie sprak een ieder zich uit
en zei de mooiste dingen die een mens maar kan horen. Gelukkig ben je, als
4
je dat tijdens je leven mag horen! We hebben nog nooit zo diep ervaren wat
leven en vriendschap is.
Vanuit dit perspectief trekken we de zomer tegemoet, bedanken we al onze
vrienden en vriendinnen in het land. Jullie als landelijke kring van
bondgenoot-sympathisanten doen ons beseffen hoe goed het is om samen
het goede, ware en schone te delen. Laten we ons verheugen!
Stephen Boonzaaijer
Voordrachten Paas-epos
‘Leven zonder grens. Mens zijn tot het eind.’
Na de laatste woorden van het Paas-epos klinkt hemelse muziek van Bach in
de prachtige kapel. Veertig nonnen kijken als in trance naar de man die in vijf
kwartier ‘het universele drama van liefde, verraad, Godsvertrouwen en
bodemloze Godverlatenheid’ ons voor ogen heeft geschilderd.
Afgelopen maart (in de ‘veertig-dagen-tijd’ voor Pasen) heeft Stephen voor
het vijfde jaar een tocht gemaakt langs kloosters, kerken en
leefgemeenschappen om daar zijn Paas-epos voor te dragen. Ik mocht mee
als zijn chauffeur en geluidsvrouw. Elke keer werden we met grote warmte
ontvangen op de prachtigste locaties. Van Sassenheim (Zuid Holland) tot
Borne (Overijssel) tot Cadier-en-Keer (Zuid Limburg) en langs nog zo’n tien
plaatsen die daar tussen liggen, reisden we samen naar katholieke zusters en
paters, naar gemeenteleden van protestante kerken. We raakten in
ontmoeting met vaak bevlogen mensen die verrassend open stonden voor
deze nieuwe benadering van het lijdensverhaal. Stephen draagt het epos
niet alleen voor; in het vuur van zijn verhaal, wórdt hij de personages.
Daardoor voelt het publiek mee met de verscheurde Petrus en later met zijn
5
overwinning; met de vervoering van Maria van Magdala; met de schrijnende
aanklacht van de buitenstaander: Waar was jij, God! En met de mens op
afstand die besluit terug te keren naar de plek “van dood en liefde”. De
psychologische diepgang en de toegankelijke taal maken dit oude verhaal
menselijk en beleefbaar.
Een greep uit de reacties van het publiek:
‘Ontroerend! Ik hoor in het Paasepos mijn eigen levensstrijd terug!’
‘Ik wilde dat ik het Paasepos vijftig jaar geleden had gehoord. Het is zo
bevrijdend!’
‘U kan dit alleen maar geschreven hebben, als u heel dicht bij God leeft.’
Terugkijkend op dit tournee besef ik hoezeer het Paas-epos telkens weer
een onuitwisbare indruk maakt en ons dichter bij het geheim van het leven
brengt.
Maria
www.stephenboonzaaijer-mysticus.eu/paasepos/
6
‘IK LEER VAN ALLE MENSEN’
Interview met Ali
In 2011 vroeg een bevriende psychiater
ons of wij Ali voor een maand onderdak
wilden geven. Hij zou na jaren van
wachten uitgezet worden naar
Afghanistan. Maar gelukkig is dit anders
gelopen en liep dit uit tot een avontuur van
vijf jaar op De Bondgenoot. Inmiddels
heeft Ali een verblijfsvergunning, werk en is het tijd voor een nieuwe stap in
zijn leven. In april is hij naar een appartement in Barneveld verhuisd en nam
hij afscheid van De Bondgenoot. We spreken hem over zijn vijf jaar
Bondgenootleven.
‘Wat heb je geleerd op De Bondgenoot?’
‘Ik leer van alle mensen. Tijdens het ontbijt, de lunch en vooral de Grote
Kring kun je veel leren door wat anderen te zeggen hebben. Ook de
onderwerpen tijdens de Grote Kring hebben mij veel aan het denken gezet.’
‘Ben jij veranderd, Ali?
Ali lacht. ‘Vind jij dat ik ben veranderd?’
‘Jazeker’ antwoord ik. ‘Je bent meer open geworden,
eerlijker over jezelf.’ Ali kan dat wel beamen.
7
‘Wat sprong eruit voor jou in de jaren dat je op De Bondgenoot woonde?
‘De vriendschap die ik hier voel en ook zie tussen de mensen. Ik voelde mij in
het bijzonder welkom door Elisabeth. Zij heeft mij in de begintijd toen ik in
een hele moeilijke situatie zat erg geholpen. Ik weet nog dat we in de
rechtbank zaten en gesprekken hadden met mijn advocaat. Dankzij Elisabeth
is het zo goed met me afgelopen. Dit zal ik nooit vergeten.
Mensen steunen elkaar onvoorwaardelijk op De Bondgenoot, zoals ik dit
alleen ken van een familie. Daarnaast wordt er hier veel georganiseerd. De
culturele avond, literaire avond, Pinksteren. En het mooie is dat dit allemaal
met plezier gebeurt.’
‘Wat hoop je voor de toekomst?’
‘Mijn hoop is altijd een goed mens te blijven. En ik hoop voor alle mensen
dat ze met plezier kunnen leven en niet met zoveel problemen.’
‘Wie is jouw voorbeeld?’
De schoonzoon van de profeet Mohammed heet ook Ali. Altijd als ik over
hem lees inspireert dit mij. Ali was koning (Ghalifa) over het hele Arabische
gebied. Hij was een goede man, wilde niet dat iemand met een andere
religie slecht behandeld werd. Hij leefde simpel en gaf van zijn rijkdom aan
anderen. Hij gaf gratis water aan de mensen en bracht eten voor de wezen.
Weet je: of je je in de hemel of hel bevindt, het belangrijkste is dat God bij je
is.
Dank je wel, Ali voor dit mooie gesprek!
We wensen jou een mooi nieuw hoofdstuk
toe.
Esther
8
EEN BIJZONDER VERJAARDAGSCADEAU
Jarig zijn is meestal reden voor een feestje. Ook op de Bondgenoot. Hier
vieren wij elkaars verjaardag namelijk ook, en hoe! We hangen slingers op,
vaak is er taart bij de koffie en er zijn mooie bloemetjes. Maar het mooiste
van jarig-zijn-op-de-Bondgenoot is het moment van de kring rond de koffie.
Dan staan we allemaal bewust stil bij de jarige en geven hem of haar een
bijzonder en persoonlijk cadeau in de vorm van warme woorden. Om
beurten spreken we de jarige toe vanuit ons hart en geven wij hem of haar
een bevestiging of bemoediging. Of we spreken uit hoe blij we zijn met die
bondgenoot, met zijn of haar persoonlijke groei. En we halen anekdotes aan.
Er is altijd een moment van verwondering, van vreugde om die ander.
Het mooie voor de jarige zelf is dat die leert te ontvangen, niet te
protesteren, maar blij te zijn met deze kostbare geschenken. En de gevers
leren hun support, waardering, en erkenning te verwoorden. En na zo’n
rijkdom aan goede woorden kan de dag niet meer stuk.
Een bevriende priester die zo’n verjaardag van één van ons meemaakte, was
zeer onder de indruk en grapte: “Het doet me denken aan een vergadering
omtrent een heiligverklaring.” En daar zit wat in. Wij zetten elkaar op
verjaardagen in een groot licht!
Is het niet wonderlijk? Wij hebben dit nooit afgesproken als een
programmapunt. Deze vorm is spontaan ontstaan. Maar ik beveel het jullie
aan. Op een verjaardagsvisite om de beurt goede woorden uitspreken tot
het feestvarken! Iedereen wordt er blij van.
Maria
9
‘DE BONDGENOTEN VOELEN AAN ALS ÉÉN GROTE FAMILIE’
Interview met Daniëlle
Daniëlle heeft tien weken
meegeleefd op De Bondgenoot voor
haar afstudeeronderzoek Culturele
Antropologie. Hierin doet ze
onderzoek naar de idealen van
mensen die ervoor kiezen om in een
leefgemeenschap te wonen en hoe dit zich verbindt met de maatschappij.
We spreken haar over haar ervaringen.
Hoe ben je bij De Bondgenoot terechtgekomen?
Via een website met allerlei leefgemeenschappen kwam ik bij De
Bondgenoot terecht. Een leefgemeenschap die groot genoeg was en vlakbij
mijn woonplaats.
Hoe heb je het leven hier ervaren?
Leuk, heel leuk! Ik krijg van mijn begeleider te horen dat ik te weinig
onderzoeker ben en teveel opga in de groep. Ik neem eigenlijk het
gedachtegoed al over. Ik vind het jammer dat ik weg ga half april. De
bondgenoten voelen aan als één grote familie. Ik voel me echt één van de
bondgenoten.
Ben je veranderd door De Bondgenoot?
Ja! In ieder geval in hoe ik wil omgaan met mensen. Binnen twee weken
kreeg ik al te horen van vrienden dat ik zoveel positiviteit uitstraal. Ik ben
hier ook minder religieus geworden dan ik al was, maar wel meer spiritueel!
10
Wat vind je persoonlijk van de idealen en de spiritualiteit op De Bondgenoot?
Het is zowel een mooi concept, als een goed werkend concept. Iemand als
mens te blijven zien, en stimuleren om mooi mens te zijn, vind ik een
geweldig idee. Ik neem het idee achter de spiritualiteit over. Het is waar ik in
geloof, maar wat ik nog niet had uitgedacht.
Is er iets wat je gehoord of gelezen hebt, wat je de
rest van je leven met je meeneemt?
De positieve, warme houding en de uitspraken zoals
‘Je bent een cadeau, een mooi mens.’
Tot slot, wanneer kom je hier eh… ‘definitief wonen’?
Als ik niet praktisch alles in Utrecht zou hebben
(studie, vrienden), dan zou ik hier graag willen
wonen. Ik doe geen belofte, maar zodra ik in staat ben een verstandig,
volwassen leven met een fatsoenlijk ritme te leiden, lijkt het me erg leuk.
Maartje
ACTIVITEITEN OP DE BONDGENOOT
‘Het licht staat op rood, het licht staat op
groen, op De Bondgenoot is altijd wat te
doen’.
In tegenstelling tot wat Herman Finkers
hiermee bedoelde over Almelo, geldt
voor De Bondgenoot dat er écht vaak iets
te doen is.
11
Een greep uit de activiteiten van het laatste halfjaar:
‘Grote Huis-activiteit’ Regelmatig is er ’s avonds wat te doen. Van ‘roulerend
schilderen’, glas-schilderen tot een voordracht van Marijn over
hypnotherapie.
Iedere twee weken wordt er filmavond georganiseerd door Stefan en
Hedda. Daarnaast is de film ‘Human’ bezocht in de bioscoop door meerdere
mensen.
Vanaf januari sporten we om de
twee weken in een sportzaal in de
buurt. We doen volleybal, basketbal,
korfbal, voetbal en/of badminton.
We hebben de grootste lol en al het
luie zweet komt er uit!
In de Boekenweek bezochten we met tien Bondgenoten het Literaire Café
Barneveld. Hier hield – naast de auteurs Yvonne Kroonenberg en Jet van
Vuuren - onze ‘eigen’ Tjitske Jansen een voordracht. Een sprankelende en
boeiende avond en leuk om dit met elkaar te ondernemen!
Op 30 april geeft Tjitske Jansen een schrijf-workshop op de Bondgenoot
voor mensen met een groot schrijf-verlangen.
In februari zijn we met acht Bondgenoten, incl.
drie kinderen naar een optreden van Trinity
geweest in de Bethelkerk in Barneveld. We
hebben heerlijk gedanst!
We zijn met een grote groep Bondgenoten naar de voorlichtingsavond van
de Gemeente en vluchtelingenwerk geweest.
12
Op tweede paasdag zijn we op initiatief
van Erna en Wannes met vijf mensen
naar Scheveningen geweest voor een
speciale wandeling ter nagedachtenis
van Pater Jezuïet Frans van der Lugt. In
april 2014 is hij in Homs (Syrië)
vermoord. De gedachte van Frans van
der Lugt om mensen van alle rassen en religies te verbroederen wordt
daarmee hoog gehouden.
Liesbeth
IK BEN ALTIJD EEN ZOEKER GEWEEST
Interview met Erik
Erik Hilbrands is nog maar net op De Bondgenoot komen wonen. Op een
stralende lentemiddag vertelt hij mij in het Grote Huis iets over zijn leven en
zijn verlangen.
“Ik ben 39 jaar oud, geboren in
Emmeloord en opgegroeid in
Winschoten, Groningen. Op mijn
vierentwintigste ben ik in Utrecht
gaan wonen. Ik werkte daar in de
ICT, als helpdeskmedewerker.
Maar het werk paste niet echt bij
me; daar kwam ik achter na een
burn-out. Tijdens en na de
therapie ontdekte ik dat ik nooit
bewust geleefd had; geen aandacht had voor de innerlijke wereld. Ik
verwaarloosde mezelf; vond mezelf niet erg de moeite waard. Het gevolg
was een groot gevoel van eenzaamheid.
13
Ik ben altijd een zoeker geweest; een buitenbeentje. Waarom ik anders was,
daar kon ik geen vinger op leggen. Toen ik jaren geleden eens zocht naar
leefgemeenschappen, las ik op een site: “Als je wonden niet geheeld
worden, blijven oude patronen zich herhalen.” Dit herkende ik. Vijf jaar
geleden snuffelde ik al bij De Bondgenoot. Maar ik was er nog niet aan toe.
Na een wereldreis – waarvoor ik alles verkocht – kreeg ik in een soort
verlicht moment het inzicht dat de liefde het belangrijkste is in ieders leven,
en dat dat niet ophoudt bij mezelf. Dat ik een collectief, een gemeenschap
nodig had. Mensen die leven vanuit hun hart en elkaar daarin versterken.
Op De Bondgenoot hoop ik te leren de ontmoeting met anderen aan te
gaan, zonder mezelf te ontkennen, zonder te (ver)oordelen. En om mijn
grenzen te durven aangeven, om kwetsbaar te zijn in een veilige omgeving.
Ik voel me hier ook veilig.
Ik ben lang op zoek geweest naar een plek waar gelijkgestemden een
diepere verbintenis met elkaar aangaan; als voorbeeld van ‘hoe het kan’,
naar de wereld, de maatschappij toe.
Dank je wel, Erik, voor dit open gesprek!
Maria
PR IN EEN NIEUW JASJE
Sinds eind vorig jaar werken Esther en Maartje een paar dagen per week
samen op het secretariaat. Daar werken ze met veel enthousiasme aan de
boekhouding en de PR van De Bondgenoot. Jarenlang heeft Elisabeth dit met
veel liefde gedaan. Ze was daarin zeer begaafd; en nog steeds geeft ze wijze
raad. De meiden hebben een frisse, nieuwe aanpak en zijn direct aan de slag
gegaan met een vernieuwde website, een nieuwe folder en een
14
Facebookpagina. Daarnaast zetten ze zich met Erna en Nynke volop in voor
de open dag op 21 mei a.s.
Maartje: “Esther en ik vullen elkaar heel goed aan. Ik leer veel van de
gebieden waar zij goed in is. En andersom gebeurt dat ook.”
BOEKENNIEUWS
“Joodse buren” De derde roman van Maria
Boonzaaijer heeft een derde editie gekregen!
Speciaal vanwege de mei-herdenkingen is het boek
eind april in pocketvorm verschenen met een
nieuwe prachtige cover. Een zogenaamde nice price
editie: voor tien euro kun je het in de boekhandel
kopen (of bij bol.com) Wilt u graag een gesigneerd
exemplaar, dan kunt u het bij de auteur zelf
bestellen: stuur een mailtje naar
[email protected] met uw
adresgegevens en het boek gaat dezelfde dag nog
voor u op de post.
“Zoekend onder een vreemde hemel” Een bekende Nederlander schreef
een mooie recensie over het boek van Elisabeth!
“Met haar jongste boek heeft Elisabeth Riphagen mij een groot plezier
gedaan en veel gegevens om over na te denken. In kraakheldere taal en
recht-toe-recht-aan zinnen beschrijft zij de ontdekkingsreis van een vrouw.
Een proces van een halve eeuw op twee continenten en tegelijkertijd een
"voyage intérieur" van een vrouw die zichzelf zoekt en uiteindelijk ook vindt.
Een zoektocht die wij als mensen allemaal maken, maar die niet vaak zo
15
mooi onder woorden is gebracht en die voor mij als
man ook een fascinerende inkijk bood in wat ik bij
gebrek aan een meer precieze omschrijving de
vrouwelijke psyche zou willen noemen. Dat kan de
feminist in mij altijd goed gebruiken. Ik vond het een
bijzondere ervaring dit boek te lezen.”
Frans Timmermans
Eerste vice-president van de Europese Commissie
VRIENDEN UIT HET LAND
Een mooie ontmoeting
Vorig jaar september 2015 mocht ik mijn 65ste verjaardag beleven. En dan
ga je terugkijken. Zo kwam ik op het idee om aan familie en vrienden geen
cadeaus te vragen maar een bijdrage aan De Bondgenoot.
De Bondgenoot ligt mij na aan het hart. Een huis waar ieder mens echt
welkom is. Ik ken De Bondgenoot al bijna 30 jaar, door een artikel in de
Volkskrant. In die tijd zocht ik een plek voor
een
pupil. Elisabeth nodigde mij uit om te komen
kijken tijdens de opening. Toen wist ik dat dit
de
goede plek was voor Frank: een hulpaanbod
waar gewerkt wordt met het principe ‘hoofdhart-en-handen’. Dat raakte mij.
Nu na 29 jaar is De Bondgenoot nog steeds
een
bijzondere opvangplaats voor mensen die
hulp nodig hebben. Veel waardering en
respect heb ik voor de oprichters, de
16
leidinggevenden, en hun visie. Hun methode is efficiënt omdat liefde voor de
medemens centraal staat. Het was geen moeilijke keuze om de bijdrage van
mijn verjaardag voor De Bondgenoot te bestemmen. Op een zondag in
oktober heb ik samen met mijn man Wim tijdens de koffiebijeenkomst de
bijdrage overhandigd. Ook dit was weer een warme ontmoeting in jullie
plezierige omgeving.
Bondgenoten ga zo door, nog vele jaren. Mijn waardering voor jullie goede
werk en naastenliefde is groot.
Gerda Rohaan
PROJECTEN INDONESIË
Twee weken na terugkeer van een werkbezoek aan Indonesië in maart 2015
kwam ik zodanig ten val dat ik een ruggenwervel brak. Het gevolg was dat ik
tot heden de zware reizen naar de binnenlanden niet kan ondernemen. De
contacten met de projecten verlopen via email en in dringende gevallen via
de telefoon.
Gelukkig waren ons bestuurslid frater Jan Koppens en de
onderwijsdeskundige Geert Klaassen bereid om namens stichting
Bondgenoot Partner in april dit jaar gedurende drie weken een tiental
projecten te bezoeken in Noord Sumatra, Flores en Timor. Beiden spreken
de taal vloeiend en hebben er jarenlang gewerkt. Het blijft van belang dat
door persoonlijke bezoeken de voortgang van en de verleende
ondersteuning aan de diverse projecten ter plekke besproken en
gecontroleerd worden.
Vanaf maart 2015 tot heden werden opnieuw negen schoolbibliotheken
geopend. Drie middelbare technische, twee middelbare landbouwscholen en
twee middelbare scholen ontvingen steun in de vorm van trainingen aan het
17
gehele personeel, laboratorium- en werkplaatsuitrusting, renovatie en
nieuwbouw van gebouwen. De scholen liggen op Midden Java, Noord
Sumatra, Zuid Sulawesi, Flores en Timor.
Met ingang van het schooljaar 2015/2016 is gestart met studiebeurzen aan
zeer arme en kansloze jongeren. Het betreft vooral jongeren uit de
vluchtelingendorpen aan de grens met Oost Timor en op Noord Sumatra, in
en rond de stad Pematangsiantar; jongeren van de vuilnishopen en uit de
dorpen van de arme arbeiders in de uitgestrekte rubber- en
palmolieplantages. Zij kunnen een driejarige middelbare beroepsopleiding
volgen op eerder door ons ondersteunde beroepsscholen en worden
gedurende de gehele opleiding intensief gevolgd. Hiermee hopen wij dat de
komende jaren honderden arme - thans nog kansloze - jongeren uit de
vicieuze cirkel van armoede komen.
Mevrouw Linda Waanders uit
Groningen, deskundige en
directrice in het basisonderwijs,
gaat tweemaal per jaar drie weken
naar het eiland Flores. Zij
ondersteunt en adviseert een
scholenstichting van meer dan
tachtig arme basisscholen. Op
enkele modelscholen geeft zij
trainingen aan het personeel voor
betere didactische les-vormen en
de wijze waarop leraren zelf
nuttige leermiddelen kunnen maken.
18
Uiteraard hoop ik over enige tijd toch weer zelf naar Indonesië te kunnen
gaan, maar dit zal mede afhangen van de gezondheid van Elisabeth.
Wilt u meer informatie over de projecten, stuur dan een berichtje naar
[email protected]
Gerrit
Ditjes en datjes
Wist je dat…
Liesbeth steeds meer begint te bruisen van energie sinds ze op De
Bondgenoot woont? Sindsdien is er bijna altijd wel wat te doen in het Grote
Huis.
Stefan altijd als eerste in de rij staat voor leuke activiteiten en met veel
enthousiasme meedoet?
Hedda en Margreet zich heel wat
uren hebben ingezet om de
bibliotheek in orde te maken en de
vele boeken uit te zoeken?
Bertus en Alie al 29 jaar op De
Bondgenoot wonen als mensen van
het eerste uur? En dat we hun
vrolijke kleinkinderen elke week op
de trampoline zien springen?
Alle Bondgenoten werden opgevrolijkt door de spontane Daniëlle en zij het
spel ‘weerwolven’ heeft ingebracht op De Bondgenoot? En met veel
hilariteit en plezier!
Erik het bijzonder goed kan vinden met onze huispapegaai Paco? En zich
heel mooi invoegt op De Bondgenoot?
19
Paco heel hoog gaat fluiten als hij wat lekkers krijgt? En dat hij af en toe kan
praten?
We heel blij zijn dat Abdul uit Syrië bij ons is komen wonen en zijn
leergierigheid bewonderen?
Emmanuel een leuke baan heeft gevonden en besloten heeft een
appartement buiten De Bondgenoot te zoeken? We wensen hem alle goeds
toe.
We samen op De Bondgenoot de 50e
verjaardag van Margriet hebben gevierd en ze
de Sarah-pop op haar brommer erg grappig
vond?
We als Bondgenoten genieten van de tevreden
uitstraling van Bas Jan, zeker als hij vol trots
over zijn boot vertelt? En dat de eetgroep erg
enthousiast is over zijn kookkunsten?
Ingrid elke maandag en vrijdag gastvrouw is en
hiervoor een half uur door Barneveld wandelt?
Emma tegenwoordig hoge hakken draagt? Heel chic!
Wil erg genoten heeft van het avondje glas schilderen en trouw elke
donderdag een warme gastvrouw is?
Jeroen zich regelmatig inzet als vrijwilliger bij een verzorgingshuis in
Barneveld en hierbij zijn muzikale talent goed kan gebruiken?
Manuel in oktober meedoet aan de Kunstroute (open atelier) Barneveld? De
Bondgenoot stelt met veel plezier de bovenzaal van het Grote Huis hiervoor
beschikbaar. www.manuelboonzaaijer.com/exposities
20
Douwe met de kerstbrunch een clown werd en de kinderen onder de tafel
wegkropen en dubbel lagen van het lachen?
De creatieve Jesse mooi kan schrijven, dierenvriend Joris elke dag trouw
voor de kippen en de konijnen zorgt en Lisa al allerlei verhalen verteld?
Sayri tegenwoordig vanuit het
dakraam met zijn buurman Jeroen
communiceert? En Ismaël naast zijn
voetbalavonturen graag met zijn
broertje de Donald Duck leest in het
Grote Huis?
Er twee geweldige optredens waren
van onze muzikanten en we met een groepje bondgenoten hierheen gingen?
Maria gaf in Huizen een recital met prachtige Franse en Zuid Amerikaanse
nummers. En Eunice had een optreden met het orkest waar zij nu violiste is:
Het Goois Symfonie Orkest.
Betti uit Hongarije een weekend bij ons is geweest en we het
hartverwarmend vonden dat ze na bijna 12 jaar nog steeds met ons in
contact is?
21
Sibrand de ene na de andere talencursus volgt en al zeven talen spreekt?
We in De Bondgenoot sterke mannen hebben die banken, stoelen,
wasmachines en meer verhuizen via de daken?
We met de jaarlijkse grote schoonmaak weer veel lol hadden met z’n allen?
22
23
24

Vergelijkbare documenten