April-Mei-Juni 2016 - De Pajotse Oldtimer Vrienden

Commentaren

Transcriptie

April-Mei-Juni 2016 - De Pajotse Oldtimer Vrienden
www.depov.be - [email protected]
Lidnr. 273
Driemaandelijks tijdschrift
-
P 912547
April-Mei-Juni 2016
2
Woordje van de Voorzitter
Tuut Tuut,
Na al die gruwelijke situaties die we in deze
tijden meemaken was de gezellige sfeer van
onze bijeenkomst meer dan welkom.
Redactie
Eindredactie
Freddy Demetser
Medewerkers
Maggy Desmet
Björn Demetser
Loes Van der Sijpt
Magazine
Jonny Bens
Inhoud
3. Woordje v/d Voorzitter
3. Het bestuur en redactie
5. De succesvolle Austin
8. Danny’s USA trip deel 2
12. Verslag: POV Clubfeest
18. Verslag: Valentijntjes rit
19. Administratieve problemen
21. POV leden vinden schuurvondst
23. Agenda
Met dank aan
Julie, Frank, Danny en Christine,
Joris
Contactgegevens
Freddy Demetser
Heerbaan 39
1755 Gooik
0475/761119
www.depov.be
[email protected]
Reknr: BE47 7340 1617 7080
op naam van De Pajotse
Oldtimervrienden
Ik had het genoegen om 140 leden te mogen verwelkomen op ons clubfeest. Hoe ons feest was? Dat hoef ik niet
te verwoorden, jullie deden het allemaal zelf: het geroezemoes
dat door de zaal gonsde, maar vooral de glunderende gezichten spraken boekdelen en werkten aanstekelijk. Traditiegetrouw
kregen de ritorganisators een cadeautje, en onder de aanwezige
leden werden 4 benzinebonnen van 50 € verloot, dit was een aangenaam extraatje.
In een tijdspanne van 2 maand lieten 9 nieuwe leden zich inschrijven, hartelijk welkom! De 4 nieuwe leden die aan ons clubfeest deelnamen waren aangenaam verrast door de gemoedelijke
sfeer. Zoals jullie allemaal merken, komt er elk jaar een tafel bij.
Daarom mijn welgemeende dank aan iedereen.
Het elfde jaar van onze club is ingegaan en zoals ieder jaar zijn de
ritorganisators in volle voorbereiding voor hun ritten. Uit respect
voor mijn steunpilaren wil ik de leden vragen rekening te houden
met de data van inschrijving en betaling van onze ritten. Dit vraagt
van onze leden een kleine inspanning maar zorgt voor veel minder stress bij de organisators!
Ook een woordje van dank voor alle leden die behulpzaam zijn bij
het samenstellen van ons clubblad door teksten of ritverslagen te
maken.
Laat ons verder genieten van de fijne ritten, het mooie landschap
en vooral van de vriendschap onder elkaar.
Tuut Tuut
Jullie Voorzitter
Het bestuur
Voorzitter: Freddy Demetser
Secretaris: Martine Michiels
Penningmeester: Björn Demetser
Materiaalmeesters: Hugo Demetser
Roger De Crick
PR: Maggy Desmet
0475/76.11.19
0474/68.07.82
0478/02.73.06
0475/44.10.78
0476/91.00.35
0496/87.19.22
3
Ninove Nederwijk-Oost 281 (Zone II) - 9400 Ninove
Affligem Bellestraat 24 - 1790 Affligem
Borchtlombeek Knoddelstraat 36 - 1761 Borchtlombeek
T 054 32 19 99 - [email protected] - www.dedoncker.be
4
De succesvolle Austin Seven
Gebouwd door THE AUSTIN MOTOR COMPANY (1922-1939)
De ontwikkeling van de “Seven” was eigenlijk
het gevolg van een gewijzigde (auto-) taxatie:
In het begin van de jaren 1900 werd er in het
toenmalige Engeland veelvuldig gebruik gemaakt van (vaak onbetrouwbare en onveilige)
goedkope “lightweight cyclecars” met 1 of 2
cylinders en een minimale rijtaks. Baron Herbert Austin ( 1866-1941 ) dacht er aan een
betrouwbaar degelijk voertuig te ontwerpen:
het werd de Austin Twenty.
Teneinde de staatskas te spijzen vaardigde
“The Government” een wet uit die de belastingen op auto’s tot 1 pond per pk bracht. Dit
betekende voor autoconstructeurs een ernstige
“streep door de rekening”....Zo ook voor Austin
die van de Twenty een Twelve maakte!
Het idee groeide om een kleine betrouwbare
auto voor de massa te maken, bereikbaar dus
voor iedereen. Het ontwerp kreeg vorm (naar
verluidt op Herbert’s biljarttafel) en in samenwerking met Stanley Edge (1903-1990) werd
het wagentje ontwikkeld; Edge was ingenieur
en werkte “aan de tekentafel” bij The Austin
Motor Company. De motor en de overbrenging
waren van zijn hand.
Enkele gegevens:
- motor: 747cc
- productie: 290 000 stuks
- kostprijs: 225 pound (1922)
- gebouwd onder licentie in: Duitsland
5
6
(BMW-Dixie), in Frankrijk (Rosengart),
in Amerika (Bantam), in Japan (Nissan)
deze laatste niet onder licentie.
Verschillende types zaten in de aanbieding:
de Swallow, de Sunshine-saloon, de Chummy,
de Tourer, de Box-Saloon, de New Ruby, de
Pearl...
Stanley Edge was trouwens ook betrokken bij
de ontwikkeling van de Austin Seven Racer
waarvan Arthur Waite, schoonzoon van Herbert Austin, een succesvol piloot was. Hij nam
deel aan de 24 uren van Le Mans, reed op
Brooklands en Monza en nam deel aan Lands
Ends Trials. De Ulster uit 1930, de Nippy uit
1934 en de Speedy uit 1935 alsook de Gordon
England waren succesvolle modellen. Deze
laatste werd gebouwd in opdracht van EC Gordon “himself” en stelde op het Brookland-circuit een reeks “records” op scherp in de 1100
klasse.
De Austin seven (sportversie/racer) werd in de
dertiger jaren eveneens in Australië gebouwd;
echter na WWI werd een taks geheven op
de invoer van auto’s: een achterpoortje werd
vlug gevonden; de constructeurs importeerden
alleen het rollend chassis (met minimale taks
op invoer) en de lokale koetswerkbouwers
vervaardigden en monteerden de rest (!!!)
waarvan Holden Motor Body Builders een zéér
gekend voorbeeld was. Befaamde modellen
bij de “Aussies” waren ongetwijfeld de Ace, de
Wasp, de Comet en de Meteor.
Teneinde de populariteit en dus de verkoop van
de “Seven” te promoten werd in het toenmalige
Engeland “MY LITTLE AUSTIN SEVEN” gedraaid op de radio en gezongen door zanger/
comediant Norman Long ( opgenomen op
10/5/1928 ): overtuig jezelf op Google: Austin
Seven Song.
PS: De benaming Austin Seven werd later ook
gebruikt voor de Mini, echter maar tot januari
1962 waarna het Austin-Mini werd en vanaf
1969 gewoon Mini om in 1980 terug Austin
-Mini te worden....’t is maar dat ge ‘t weet!
Lid nr. 172
7
Danny’s USA trip deel 2
Na ons avontuur in stad Atlanta, was het tijd om
richting de zuidelijkste staat te rijden van de V.S. nl.
Florida, beter bekend als de pretparkstaat van de
Verenigde Staten en van de orkanen die er wel eens
voorvallen.
Vanuit Atlanta reden we over Macon, Gainesville,
enz. richting Orlando, waar heel wat pretparken zijn
zoals Disney, Universal Studio, Epcot Centre, enz.
Deze parken zijn allemaal super groot en heel wat
hotels zijn er rond gevestigd. Wij hadden ééntje
uitgezocht kortbij Seaworld. Meteen viel ons ook de
hitte op van de zonnige en warme staat Florida. We
waren ook Daytona Speedway gepasseerd, waar de
legendarische 24 u van Daytona gereden worden en
de Nascar races op het ovale circuit. ’s Avonds gingen we een kijkje nemen bij de Old Town Saturday
Nite Cruise in hartje Kissimmee. Hier waren heel wat
klassieke auto’s samen gekomen voor een gezellige
cruise-in. De straat stond afgeladen vol met auto’s
en mensen. De meeting-wereld leeft hier zeker sterk,
want je zag alle soorten klassieke auto’s, van echte
Amerikaanse tot Europese wagens.
De volgende dag was vlug daar en voor ons natuurlijk weer meer kijkgenot, wat Orlando en omgeving ons kan bieden. We brachten een bezoek aan
het Don Garlits Museum of Drag Racing. Dit museum
heeft heel wat auto’s staan die bekend geworden zijn
op de drag circuits in de V.S. Overal zag je dragsters,
funny cars, enz staan. Best de moeite waard en er
stond ook een heuse C3 drager, daar zitten heel
wat pk’s in. ‘s Avonds gingen we terug naar Orlando
en brachten we een bezoek aan Downtown Disney.
Bars, restaurants en winkels zag je in echte Amerikaanse stijl. De Amerikanen weten zeker wat nachtleven is en het is bijna of Orlando nooit slaapt. Voor
ons was het bijna bedtijd en we reden terug naar ons
hotel voor een fijne nacht.
8
Ontbijt ’s morgens en terug de baan op. We brachten een bezoek aan Universal Studio Park Florida.
Dit pretpark gebaseerd op de Universal studio’s
en hun films is een uitzonderlijk grote attractie in
Californië. Vele mensen brengen hier elke dag een
bezoek aan, effe een security check en we mochten binnen. We liepen door de straten van Universal studio’s en we waanden ons tussen de filmdecors van het oude USA. Attracties zoals Terminator, American Graffiti, parades, E.T., Harry Potter,
een Back to the future Delorean en nog zoveel
meer zagen we overal. Er is zoveel te bezoeken
dat je eigenlijk niet alles kan zien of beleven op één
dag. Toen het park sloot, besloten wij ook terug
naar ons hotel te rijden, maar we passeerden toch
nog eens eerst aan het John F. Kennedy Space
Centre, beter bekend van de ruimtetuigen die daar
richting de ruimte vertrekken. Daar brengen we later ook nog een bezoek aan, maar eerst, slaapwel!
De volgende dag reden we richting de Atlantische
kust, om een bezoekje te brengen aan Daytona
Beach. Beter bekend van zijn groot strand waar
de motormannen of bikers bij elkaar komen. Hier
brachten we een bezoekje
aan een Harley Davidson dealer. Op de terugweg
reden we langs het John F. Kennedy Space Centre om daar aan het bezoekerscentrum een heus
bezoek te brengen. Wat je daar ziet van grote rakketten, een echte Space Shuttle, hangars, ruimtecapsules, enz. Niet te beschrijven. Zelf kroop ik
ook eens in een simulator van de
Space Shuttle, toch iets speciaal!
Na dit fantastische bezoek, reden
we naar één van de grootste verdelers in de VS van onderdelen
9
10
voor Corvette, genaamd Ecklers, hier zochten we
nog naar enkele onderdelen en die vonden we
nog ook!. Van hier uit reden we richting Rogers
Corvette, deze Corvette dealer staat sinds jaar
en dag bekend als één van de eigenaars van een
1969 ZL1 Corvette C3. In 1969 werden er hier twee
exemplaren van gemaakt. Een ZL1 is een V8 motor
van dik 7 liter en was eigenlijk speciaal voor de
dragracers gemaakt. Het is een krachtblok dat je nu
spijtig genoeg niet zo meer kan rijden. De benzinerekening zal te hoog oplopen. Rogers heeft zelf ook
een indrukwekkende collectie met allemaal lage
kilometerstanden. In zijn showrooms stonden ook
heel wat Corvettes te koop. Van nieuw tot tweedehandse met allemaal lage kilometers of miles erop,
zoals ze dat ginder zeggen. Voor de Amerikanen
telt niet het jaartal zoals wij hier in Europa erover
denken, maar de kilometerstand. Ze waren zeker
niet goedkoop, maar allemaal goed in orde. Naast
Rogers Corvette was nog een bedrijf gespecialiseerd in het reviseren van Corvette motoren. Daar
zagen we dat hij zeker kwaliteits- en vakwerk afleverde. Hiermee hadden we toch weer wat uurtjes
Corvette plezier gehad. De avond sloten we af in
Orlando centrum.
muren zagen we heel wat oude lichtreclames,
borden, enz. Dit vormde voor ons het einde
van onze vakantie in de USA. Nu kon de lange
terugvlucht naar België beginnen. Dit was een
heel avontuur op zich, we leverden de huurwagen af bij het bedrijf waar we hem van huurden
en gingen naar de luchthaven van Orlando,
voor de vlucht richting Washington DC. Dit
was niet geheel zonder problemen en door
een vertraging van 2 uur misten we bijna onze
connectie voor de vlucht naar Zaventem. Eenmaal in Washington DC - Dulles Airport was het
lopen om de vlucht nog te halen. Onze bagage
kwam spijtig genoeg niet mee op de vlucht en
arriveerde een week later bij ons thuis, waar we
heel gelukkig mee waren.
Dit was zeker onze laatste trip niet richting
de USA, het is een land waar je heel wat kan
bezoeken en beleven.
Danny
Het was weer de volgende ochtend, nog een paar
dagen en ons verblijf in USA zat er op. Christine
en ik gingen langs bij Epcot Centre, het park valt
vanop afstand op door zijn grote grijze bol. Hier zagen we van alles wat we kunnen verwachten in de
toekomst, verder brachten we ook nog een bezoek
aan andere kleinere parken, waaronder we zelfs
een heel gebouw onderste boven zagen liggen.
Onze reis kwam tot een einde maar we gingen nog
één attractie bezoeken, namelijk Muscle Car City,
deze heeft een grote collectie Corvettes staan in
een oude winkel van Walmart en het is een prachtige collectie om te bezoeken. Alles is in prachtige
staat, ook heel wat andere oude sportwagens en
klassiekers staan er. Langs de muren en aan de
1
11
POV Clubfeest 2016
Reeds enkele jaren mochten wij genieten van een
aangenaam en gezellig clubfeest en ook dit jaar
was het niet anders!
Bij onze aankomst in feestzaal “Ter Heyde” werden
wij hartelijk ontvangen door de voorzitter en leden
van het bestuur. Elk lid kreeg zijn/haar lidkaart voor
2016, tevens drager van een USB-stick met foto’s
van de voorbije 10 jaar.
Bij de hapjes en de drankjes was het er aan te zien
dat iedereen in zijn nopjes was. Er heerste meteen
een gezellige sfeer.
Na de receptie mocht iedereen aan tafel voor de
maaltijd. Een tijdje geleden hadden een paar leden
een suggestie gedaan naar onze voorzitter toe om
eens een buffet te organiseren, eens iets anders,
het werd een koud buffet met voorgerechten, een
warm buffet met hoofdgerechten en een heerlijk
buffet met desserten.
Het buffet was een streling voor het oog en voor
onze smaakpapillen!
Iedereen schoof dan ook gretig aan. Alles werd
vergezeld van de nodige drank. Toen ieders buikje rond gegeten was, werden ook dit jaar enkele
leden die hun beste beentje hadden voorgezet voor
het organiseren van onze ritten niet vergeten. Ze
mochten dan ook een welgemeend dankwoord en
12
een fijne attentie in ontvangst nemen.
Na dit alles was het de beurt aan de ons aller
bekende zanger Nicky Jones om deze leuke avond
verder te zetten met zijn mooie liedjes en uitnodiging tot de dans, en dit tot in de vroege uurtjes.
Zoals gewoonlijk verzorgde zijn vrouw Kathleen ook
dit jaar de discobar, we zagen velen om een verzoeknummertje vragen!
Bij het afscheid was het er aan te zien dat iedereen
tevreden was met een hartelijke dank naar onze
voorzitter toe.
Het was alweer een gezellig en geslaagd clubfeest!!
Proficiat voorzitter en medewerkers, DOE ZO
VERDER!!!
Julie
13
14
15
TE KOOP
Bruin lederen
vliegeniersvest
(nieuw) te
koop, maat
XL, 50 €
GSM: 0478
78 40 39 of
email: pierrot.
[email protected]
telenet.be
16
Uitnodiging Ontdekkingsrit 19 juni 2016
Bijeenkomst vanaf 10u00 in De Kring,
Stevens De Waelplein 15 te Lembeek
Vertrek : vanaf 10u30
Picknick voorzien voor ’s middags
Eindstop en avondeten vanaf 17u30
Prijs :
Leden : 33 €
Niet-leden : 40 €
Kinderen < 12 jaar : 15 €
Zonder eten : 10 €
Inschrijven vóór 12 juni 2016 door overschrijving op het
rekeningnummer van De Pajotse Oldtimer Vrienden
BE 47 7340 1617 7080 met vermelding van het aantal personen.
Organisatie : Audry, Werner, Annick en Judith
www.depov.be
[email protected]
17
Valentijntjesrit 2016
Paus Gelasius zorgde er in 496 (AD)
voor dat het Romeinse (heidense)
vruchtbaarheidsfeest werd verboden en
vervangen door St. Valentijnsdag, dag
waarop wij onze geliefden, ja dus ook onze oldtimer, speciaal “in de watten leggen”.
Andermaal zorgt de POV-club voor deze vroegjaarse en altijd geslaagde rit in eigen streek.
Na het administratieve gedeelte, handjes schudden, schouderklopjes en, hoe kan het ook anders
met een Valentijnsrit, hier en daar een kus, zijn we
er klaar voor: co-piloot met roadbook en schrijfstok
in positie, chauffeur het stuurwiel van zijn geliefde
omklemmend...
We laten clublokaal “Het Vijfde Wiel” achter ons: de
kleine caravaan met 23 mooi opgeblonken bolides
zet zich in beweging richting Gooik waar we de
Woestijnkapel passeren om via “Den Haas”, de
Hertboommolen, in de volksmond de molen van Kapitein Zeppos, in OLV-Lombeek te bereiken; voorbij
het vroegere restaurant “De Kroon” gaat het linksaf
bergje op om langs leuke binnenwegen Eizeringen
te bereiken.
De weergoden zijn duidelijk geen partij, windvlagen
en regen vergezellen ons.
Via Wambeek bereiken we de voormalige brouwerij
Eylenbosch en zijn andermaal getuige van het spijtige verval: hoe is dit mogelijk? Kan daar echt geen
andere bestemming aan gegeven worden?? We
rijden langs St. Anna Pede om in Vlezenbeek onze
drankstop te bereiken: café ‘t Vagevuur en een
welgekomen koffie na dit anders zo mooie maar nu
natte en troosteloze landschap....
Waar kun je terecht na het vagevuur? Juist, in de
hemelse “VREDE”, en daar rijden we via Gaasbeek, Eizeringen en Liedekerke (voorbij “De Heren
Van....”) dan ook naartoe; einddoel: Denderleeuw
voor koffie en gebak met als toemaatje de kermis
aldaar die duidelijk ook te lijden heeft onder het
gure weer; maar goed, beste oldtimer enthousiast,
we waren er weer eens bij en dat is belangrijk!
Valentijn, al ben je uiteindelijk maar een legende,
samen met het organiserend POV-team Danny en
Hilde danken we u zeer voor deze winterse uitstap;
TOT DE VOLGENDE!!!
LID 172
18
Administratieve problemen
Sommige leden, waaronder onze voorzitter, kregen een brief van BFOV
waarin gesteld werd dat zij niet gekend waren bij MARSH. BFOV is sinds
vorig jaar gestart met het verzamelen van hun gegevens in een databank.
We hebben moeten vaststellen dat er een aantal verschillen zitten in onze
gegevens en deze van BFOV. Die verschillen vinden we gewoonlijk terug in
de schrijfwijze van de naam, het gebruik van een roepnaam, een wijziging
van adres of e-mail adres e.d. Het gebruik van identiek dezelfde gegevens
voor beide databanken is belangrijk voor de verzekering via Marsh, die zich
baseert op de gegevens van BFOV. Geef dus een wijziging steeds tijdig
door. Ondertussen zouden deze problemen opgelost moeten zijn.
exclusieve uurwerken & juwelen
Omega • Centoventuno • Montblanc • Marco Bicego • Balmain • Hamilton • Nona
Oudstrijdersplein 20 - 22 ┃9400 Ninove┃054 33 45 89
19
20
Ook leden van de Pajotse Oldtimer
Vrienden deden een schuurvondst......
De FARGO vrachtwagens werden oorspronkelijk gefabriceerd in Chicago door de Fargo
Motor Car Company in de periode van 1913
tot 1922. Na overname in 1928 door Chrysler
Corporation, werd een nieuwe lijn van vrachtwagens onder de naam Fargo geproduceerd.
Kort nadien kocht Chrysler ook Dodge Brothers
Company, waardoor beide merken samengevoegd werden en beiden hetzelfde model van
vrachtwagen produceerden. In Amerika werden
alle trucks onder de naam Dodge verkocht,
maar voor de buitenlandse markt werd de naam
Fargo verder gebruikt. Nadien heeft Fargo ook
fabrieken in Canada, het Verenigd Koninkrijk,
Spanje en Turkije gebouwd. Andere merken die
gelinkt worden met Chrysler in die tijd waren
DeSoto, Commer, Plymouth en Graham Brothers.
Sinds enige tijd hadden Joris en Patricia, eigenaars
van L&S Vastgoed in Eizeringen (Lennik), het idee om
een oldtimer promowagen te laten rondrijden met
reclame van de firma. Het toeval wou dat er in september 2013 een oude vrachtwagen op hun weg
kwam in een schuur in Molenbeek. De verkoop van
deze woning was geen cadeau. Het huis, met stalling
en schuur, was in zeer slechte staat, gelegen in een
slechte buurt van Molenbeek, er woonden al enige tijd
krakers in het pand, en het stonk daar verschrikkelijk.
In een hoekje van de schuur, wat weggestoken, stond
een oude truck van het merk Fargo. Op dat moment
voor hen een compleet onbekend merk, maar de neus
van de truck was wel fantastisch, grote spatborden
met ronde lichten op, een spitse neus, een stevige
schokdemper, ... Hun interesse was gewekt.
Er werden contacten gelegd met de Pajotse Oldtimer
Vrienden en Freddy was bereid om eens te gaan
kijken naar onze vondsten. Naast deze hele oude
truck, stond er immers ook nog een classic car van het
merk Pontiac van vermoedelijk begin jaren tachtig. Dit
was een bordeauxrode Pontiac Sunbird Sport Coupé,
die ook al zeker 10 jaar niet meer buiten de garage
was geweest. Ook hier was wat werk aan, maar deze
kon nog mooi gerenoveerd worden.
21
Intussen was Joris te weten gekomen dat de Fargo al zeker 40 jaar geleden in de schuur was gezet
door de schoonouders van zijn opdrachtgeefster (zelf een dame van 78 jaar). Haar schoonouders
verkochten sinds de jaren veertig groenten en aardappelen. Op de deur van de Fargo was nog de
reclame te zien van “Leon Lefever Groothandel, Groenten en Aardappelen, Dubois Thorn - Brussel”.
De Fargo was kort na de oorlog aangekocht door Leon Lefever. Op basis van het keuringsvignet met
serienummer, PVA-nummer enz en de specifieke kenmerken van de Fargo, wordt vermoed dat deze
dateert van 1943. De eerste evaluatie: veel roest, het houtwerk was in slechte staat, maar al bij al
haalbaar om te herstellen. Een nummerplaat of papieren waren echter niet meer voorhanden, maar
dat waren zorgen voor later. Eerst moesten de voertuigen uit die schuur gehaald worden.
Freddy mobiliseerde wat vrienden van de POV (Roger, David, Jean en Frans) en het nodige materiaal. Een jeep en een camionette, elk met aanhangwagen, één om de Pontiac mee te nemen, en
één voor de kniklader die we wilden gebruiken om de truck naar buiten te slepen. Ook voorzag
Freddy een stroomgroep en een compressor voor perslucht. Voor het transport werd Frans Verhaeghe (van Garage Verhaeghe uit Edingen) gemobiliseerd met zijn plateau-vrachtwagen.
Joris had daags voordien de doorgang naar de
Fargo al vrijgemaakt, hetgeen op zich al een huzarenstukje was, en een bordje opgehangen van
“verboden parkeren”. Uiteraard stond er een
wagen voor de poort geparkeerd als heel de bende
toekwam. Geen probleem, het politiekantoor was
achter de hoek. De tweede patrouillewagen werd
tegengehouden, en na herhaaldelijk omroepen en
vergeefse pogingen van de agenten van dienst om
de eigenaar te contacteren, werd zijn nieuwe Mercedes weggetakeld... zo eenvoudig was dat. De
Pontiac kon naar buiten geduwd worden en vlot
de aanhangwagen op. Dat was het gemakkelijke
gedeelte.
De Fargo stond net naast een muur geparkeerd
en tot in de hoek. De eerste poging om de Fargo te verplaatsen was één grote mislukking. Dit
gevaarte van 2 à 3 ton wou niet direct meewerken.
Maar geen probleem, we zouden dit varkentje wel
wassen. De banden werden opgepompt, en wonderwel, ondanks dat zij al veertig jaar plat stonden,
bleven deze opgeblazen (en nu nog trouwens, meer
dan 2 jaar later). De voorste wielen draaiden al
mee, dat was al een meevaller, maar één van de
achterwielen bleef geblokkeerd. Met mondjesmaat
werd de truck voorzichtig uit zijn hoekje weggesleurd. Eens we wat meer ruimte hadden, ging het
slepen al wat vlotter, totdat het laatste wiel ook loskwam. Nu was het een fluitje van een cent om
de Fargo naar buiten te rollen. Het sturen ging wat stroef, maar wat wil je na zoveel jaren stilstand.
Intussen waren onze manoeuvres niet onopgemerkt gebleven in de buurt. Verschillende buren
kwamen buiten en ook passanten bleven staan en keken ons op onze vingers. Echt gemakkelijk
voelden we ons daar niet bij, maar gelukkig bleef Frans niet te lang weg, zodat ook de Fargo kon opgeladen worden en wij konden vertrekken richting Edingen (naar de garage van Frans). De kniklader
werd terug opgeladen, den boel werd terug afgesloten, en wijllie weg.
Joris
Wordt vervolgd
22
Kalender 2016
6 februari
Clubfeest
20 februari
Valentijntjesrit
20 maart
Baronrit
22 april
Alg. vergadering + babbelavond
24 april
Karweirit
5-8 mei
4-daagse Friesland
19 juni
Ontdekkingsrit
17 juli
Wie-Weet-Da? rit
21 augustus
Ritje van de voorzitter
16 september
Babbelavond
18 september
Meesterrit
24 september
Jaarmarkt Gooik
2 oktober
Dakpannenrit
15 oktober
Jaarmarkt Ternat
5 november
Halloweenrit
23
Verantw. uitgever: Freddy Demetser, Heerbaan 39 - 1755 Gooik.