Zwerfkatten 22 - Stichting Zwerfkatten Rijnmond

Commentaren

Transcriptie

Zwerfkatten 22 - Stichting Zwerfkatten Rijnmond
Stichting
Zwerfkatten
Rijnmond
nummer 22 / najaar 2013
Nieuwsbrief
Beste Donateurs,
pagina 10 t/m 13: de ‘Marokkaantjes’ Kameel, Mimoun en Ali B. - foto: Koos van Leeuwen
Stichting Zwerfkatten Rijnmond is in 2003 opgericht en bestaat inmiddels 10 jaar.
Dit is een gebeurtenis waar we graag even bij stil willen staan. In de afgelopen
periode hebben we bijna 15.000 zwerfkatten en zwerfkittens opgevangen.
Reden genoeg om dit jaar een speciale Open Dag te organiseren.
Zwerfkatten krijgen een beter leven door ze
te vangen, behandelen en terug te plaatsen in
hun vertrouwde leefomgeving. Het is heel belangrijk dat zwerfkatten in hun waarde worden
gelaten. Het unieke hiervan is dat de verwilderde katten leven op een plek die ze zelf hebben
uitgekozen, waar ze goed kunnen verblijven
en waar voldoende voedsel te vinden is. Je
doet de straatkatten geen plezier om ze als
huiskat onder te brengen. Zij hebben de vrijheid nodig waaraan ze gewend zijn en ze worden dikwijls verzorgd door kattenliefhebbers
in hun omgeving. Mensen beleven hier plezier
aan en de katten zijn erbij gebaat. De jonge
zwerfkatjes zijn vaak nog tam en kunnen dan
wel als huiskat verder leven.
U kunt meer lezen over mijn ervaringen van de
afgelopen jaren in het interview door Monique
van Leeuwen op pagina 16 t/m 19.
Spoedmeldingen met Pasen en Pinksteren
In deze nieuwsbrief vertelt Sigrid Hogendoorn
hoe het haar op Tweede Paasdag verging na
een spoedmelding van drie verstekelingen op
2
een vrachtschip uit Marokko. De kittens konden ternauwernood gered worden na hun lange
zeereis en werden opgevangen door Monique,
die de ‘Marokkaantjes’ verder grootbracht.
En op Eerste Pinksterdag kwam de melding
dat een zwerfkat met een ernstige verwonding
aan zijn oog eindelijk was gevangen, zodat hij
behandeld kon worden, zie pagina 24.
Zwerfkatten worden bij ons niet alleen gesteriliseerd of gecastreerd, maar ook aandoeningen
worden behandeld zoals oormijt, abcessen en
andere verwondingen. Daarnaast krijgt iedere
kat in de operatiekamer een behandeling tegen vlooien en andere parasieten.
Samenwerking
Er wordt mij weleens gevraagd of ik niet ontmoedigd raak door dit werk omdat er ieder jaar
weer zo veel zwerfkatten gevangen moeten
worden. Maar het geeft mij juist veel voldoening om met een gemotiveerd team vrijwilligers
samen te werken. Ook de goede samenwerking met de melders van zwerfkatten en de
hulp die wij af en toe krijgen van politie en
brandweer waarderen wij zeer. En de professionele kattenopvang en de uitstekende vangmaterialen die we gebruiken zijn meer dan het
halve werk. Zo kunnen we héél veel doen voor
het welzijn van de zwerfkatten en die varen er
wel bij. Iedere zwerfkat waar we iets voor kunnen betekenen is de moeite waard.
Belangrijk is ook dat sinds 2011 elke melding
van kittens bij de Centrale Meldkamer van de
Dierenbescherming aan ons wordt doorgegeven, zodat ook de moederpoes gevangen wordt.
Vroeger werden dikwijls alleen de kittens meegenomen door de Dierenambulance, omdat
een schuwe moederpoes zich niet laat zien.
Zo’n moederpoes gaat vaak dagen lopen zoeken naar haar kleintjes en krijgt ook last van
melkstuwing. En later krijgt ze dan weer nieuwe nestjes, dus daarmee los je het probleem
niet op. Door de goede samenwerking met de
Meldkamer is het nu veel vaker mogelijk om
ook de moederpoes te vangen, zodat ze in de
kittenopvang herenigd kan worden met haar
kleintjes. Daarmee worden de overlevingskansen van jonge kittens aanzienlijk vergroot.
Bijzondere dieren
Zwerfkatten zijn heel bijzondere dieren. Ze
zijn zelfstandig, slim en weten precies waar ze
zich kunnen ophouden. Wanneer wij zwerfkatten na behandeling terug gaan brengen naar
hun vertrouwde omgeving, zijn ze in de transportbus muisstil. Maar kort voor aankomst
gaan de katten miauwen en worden ze onrustig. Zij weten in de bus al dat ze terug zijn op
de locatie waar zij leven. Dat de katten dan
kilometers heen en terug zijn vervoerd hindert
ze niet, zij weten het gewoon!
Het is ook niet te begrijpen dat katten soms
heel wat kilometers teruglopen naar de plek
waar ze vandaan komen. Terwijl wij een navigatiesysteem nodig hebben, hebben de katten
hun eigen radarsysteem.
Open Dag zondag 13 oktober
Bij deze Nieuwsbrief vindt u de
uitnodiging voor onze speciale
Open Dag voor de donateurs en
andere belangstellenden.
pagina 27: een goede samenwerking - foto: Eva Kresler
Dankbaar werk
Het is dankbaar werk, je weet dat hetgeen je
voor een zwerfkat hebt kunnen doen, de kat
een beter en rustiger bestaan geeft. Iedere kat
is een individu en heeft zijn eigen verhaal. Zwerfkatten hebben soms een zwerversachtig uiterlijk en als ze dan opknappen in de opvang, zijn
ze van een schoonheid waar menig raskat niet
aan kan tippen. Ze zijn vaak zo beeldschoon
dat het een plezier is om naar ze te kijken.
Belangrijke wijzigingen donaties en giften
Er is een en ander veranderd bij de banken.
Allereerst krijgt iedereen een IBAN nummer,
velen van u zullen dit inmiddels al hebben.
Daarnaast is het in verband met de privacywetgeving voor de banken niet meer mogelijk
om de adresgegevens door te geven bij een
donatie of gift. Wij verzoeken u daarom bij
‘mededeling’ uw postcode en huisnummer te
vermelden, zodat wij kunnen zien van wie het
bedrag afkomstig is. Wij vinden het belangrijk
om u de Nieuwsbrief te kunnen sturen en
eventueel te kunnen bedanken.
Nieuwsbrief
Ook deze keer heb ik weer met plezier gewerkt aan de Nieuwsbrief, met dank aan onze
inspirator Carla van der Marel die al 10 jaar
de lay-out verzorgt en de stripjes tekent van
Koos en Smoos. En een compliment aan Anja
Oosterom die in elke nieuwsbrief een heel
mooi gedicht schrijft over de zwerfkatten.
Veel leesplezier en we hopen u op 13 oktober
te zien bij de Open Dag.
Ineke Jochims
3
nieuws
Veel zwervende huispoezen met kittens
Net als andere jaren werd Stichting Zwerfkatten Rijnmond afgelopen
zomer weer geconfronteerd met moederpoezen en kittens in stadswijken, natuurgebieden en op industrieterreinen.
En nog steeds krijgen we veel meldingen over moederpoezen met
een nestje. In de opvang blijkt regelmatig dat de poes tam is, een
huispoes dus. Dat er zo veel huispoezen zwervend worden aangetroffen komt niet, zoals
vaak wordt beweerd, omdat ze allemaal door
kwaadwillende mensen gedumpt zijn, al zal
dat zeker een enkele keer het geval zijn.
Helaas wordt nog te veel gedacht: “Mijn poes
komt niet buiten, dus ik hoef haar niet te laten
steriliseren.” Of de sterilisatie wordt uitgesteld
in afwachting van betere economische tijden.
Wat eigenaren zich vaak niet realiseren, is dat
ook huispoezen luisteren naar de ‘roep van de
natuur’. Een krolse poes zal er alles aan doen
om gedekt te worden. Dan vormt een openstaande deur of de hoogte van een balkon
geen belemmering meer en is het kleinste
raamkiertje groot genoeg. Haar drang tot paren zal haar angst voor een vreemde omgeving overtroeven.
Eenmaal op straat is de kans groot dat de
poes wordt gedekt door een ongecastreerde
kater en moet ze op zoek naar een veilige plek
om haar kittens groot te brengen. Zo zal de
poes verder van huis terechtkomen en wordt
het voor de eigenaar moeilijker om haar terug
te vinden. Gelukkig zijn er mensen die bij het
ontdekken van een nestje de stichting inschakelen. Als de poes veilig en wel met haar
kroost in de opvang zit, proberen wij meteen
de eigenaar te achterhalen. Heeft ze geen
identificatiechip, dan wordt ze aangemeld bij
Amivedi.nl en mijndieriszoek.nl. Maar de eigenaar wordt helaas niet altijd gevonden.
Afgelopen zomer is het opnieuw druk geweest
in de zwerfkattenopvang. Heel veel leuke en
lieve kittens zijn gesocialiseerd en hebben een
nieuw thuis gekregen. Ook voor de tamme
poezen hebben we goede plekjes kunnen vinden bij mensen thuis. Sommigen namen zelfs
een moederpoes met een van haar kittens.
Dat is fijn om mee te maken.
Maar we blijven benadrukken dat het belangrijk is dat een poes tijdig gesteriliseerd wordt,
ook als ze eigenlijk niet buiten komt. Een jong
katje is al vruchtbaar op de leeftijd van zes
maanden en poezen met drie nestjes in het
jaar zijn geen uitzondering. Zo kan een ongesteriliseerde poes in korte tijd zorgen voor
heel veel nakomelingen.
Golfen voor de zwerfkatten
Golfclub Oude Maas organiseert 6 oktober
haar alweer 6e benefiet jeugdgolftoernooi
ten bate van drie goede doelen. Naast de
Ronald McDonald-huizen in Barendrecht
en Rotterdam heeft de organisatie dit
jaar gekozen voor Stichting Zwerfkatten
Rijnmond. De stichting maakte vorig jaar
kennis met Golfclub Oude Maas in Rhoon
tijdens een zwerfkattenactie. We zijn nu
uitgenodigd om ’s middags tijdens het toernooi aanwezig te zijn met een informatiestand. Die dag gaan 30 teams met elkaar de strijd
aan om de eer. Bij elk team wordt een jeugdlid van de golfclub toegevoegd.
4
Geslaagde Roefeldagen bij de zwerfkattenopvang
Het project
Roefelen was
voor alle groep
acht leerlingen
van Basisschool
Het Pluspunt en
De Stelberg in
Prinsenland.
Roefelen is het
Vlaamse woord
voor snuffelen of
ontdekken. De kinderen nemen een
kijkje in de keuken
bij verschillende
bedrijven en organisaties. Op de Roefeldag oriënteren
kinderen zich op de
wereld van volwassenen. Hoe werken ze, wat
gebeurt er achter de schermen in bedrijven en
organisaties? Hoe werkt een garage of wat
gebeurt er allemaal bij de supermarkt, of bij
een zwerfkattenopvang?
Bij ons in de opvang kregen de leerlingen uitleg over het vangen van zwerfkatten, moederpoezen en kittens. We lieten zien welke de
echte verwilderde zwerfkatten zijn en welke de
verdwaalde huiskatten, en hoe de katten en
kittens verzorgd worden. Ook namen de leerlingen een kijkje in de operatiekamer. En na-
tuurlijk kregen de kinderen de kans om enkele
kleine katjes te knuffelen en te vertroetelen!
In totaal bezochten maar liefst 18 groepen van
8 tot 14 leerlingen de opvang. Ze kregen folders en boekjes mee naar huis om te lezen
over het houden van dieren.
Het is een leuke manier voor kinderen om zo
in aanraking te komen met bedrijven en op
een actieve manier te ontdekken dat het roefelen een bijdrage levert aan hun verdere
studie- en beroepskeuze. Ben Degenkamp
‐ mededeling ‐ Nederlandse Stichting
voor Hulp aan Dieren
ondersteunt
Stichting Zwerfkatten Rijnmond
Voor meer informatie over de Nederlandse
Stichting voor Hulp aan Dieren: www.nshd.nl
5
nieuws
Om te knuffelen
Donateurs die voorgaande
jaren de Open Dag van
Stichting Zwerfkatten Rijnmond hebben bezocht, zijn
al bekend met onze uitgebreide braderie met een
assortiment aan kattenartikelen en andere spullen.
Na een rondleiding in de opvang is het
onder het genot van een hapje en een
drankje heerlijk snuffelen tussen de duizenden artikelen. Eindelijk dat ene ontbrekende
schoteltje vinden! Of het perfecte cadeautje
voor de jarige buurvrouw! Naast allerlei nuttige spulletjes zijn er ook leuke gadgets te
koop. Zoals de zelfgemaakte sleutelhangers
van Monique of de mooie kunstwerken van
Vivian Ronden, alles speciaal gemaakt voor
de stichting om met de opbrengst de zwerfkatten te helpen. Ook is er een loterij met als prijs
onder meer een Feyenoord T-shirt en voetbal
met handtekening, de illy espresso collection
kopjes, de PicChair: een schilderij en stoel in
één (in 2012 verkozen tot het Beste Idee van
6
Nieuw!
Nederland), een poezentheepot en nog meer
leuke prijzen. Om het tienjarig bestaan van
de stichting te vieren hebben we dit jaar een
primeur: de enige en echte ‘KOOS & SMOOSknuffel’, gemaakt van hoogwaardig materiaal
en veilig voor kinderen. Tijdens de Open Dag
op 13 oktober zijn onze striphelden van de
Nieuwsbrief te koop voor de speciale prijs van
€ 15,- euro per stuk en tezamen voor € 27,50.
Wees er snel bij, want op=op!
Wat zwerfkat Jan uit Stellendam overkwam
Jan had onze opvang al eens bezocht, daar bleek dat zij al gesteriliseerd was. Vermoedelijk is ze ooit als huiskat gaan zwerven en daarna verwilderd. Jan ging weer
terug naar haar plekje waar meerdere mensen voor haar zorgen. Enige tijd later
werden wij gebeld door iemand uit de buurt; Jan liep al een week mank. Wij vertrouwden het niet en haalden haar weer op. Hier het verhaal, door Jan zelf verteld:
Mijn naam is Jan (mijn verzorgers dachten dat
ik een kater was, maar ik ben dus een poes)
en ik woon al zo'n 10 jaar in Stellendam als
zwerfkat op een boerderij. Toen bij de overburen, familie Van Noort, de daar wonende poes
Lotje zo'n drie jaar geleden kwam te overlijden,
ben ik wat brutaler geworden in de wetenschap
dat daar nog wel kattenvoer over zou zijn. Nou
dat hebben die mensen geweten. Ik eet er nu
minstens twee maal per dag en afgelopen
winter heb ik er zelfs een overdekte, warme
slaapplaats geregeld.
Doordat ik op een gegeven dag niet oplette
met oversteken, ben ik aangereden en brak ik
al mijn middenvoetsbeentjes van mijn achterpoot. Een van de omwonenden heeft Stichting
Zwerfkatten Rijnmond gebeld om mij op te
halen, want ik was niet gechipt en had geen
Eind goed, al goed…
halsbandje om. Via Facebook werd een oproep geplaatst met de vraag wie mijn baasjes
waren. Nou, die had ik dus niet… Maar ik
moest wel geholpen worden!
Resultaat: met hulp van de dierenarts, de
stichting en de buurtjes ben ik geopereerd.
Na een revalidatie van twee maanden in de
zwerfkattenopvang ben ik voor twee weken
bij familie Van Noort in een ren geplaatst om
te voorkomen dat ik hem zou peren en omdat
ik nog voorzichtig aan moest doen met mijn
poot. Nou, dank je de koekoek. Ik ga echt niet
weg uit Stellendam. Ze hebben daar een supermarkt waar die gasten iedere dag kattenvoer kunnen kopen.
Met dank aan de stichting, zonder wie katten
zoals ik een aanzienlijk minder prettig leven
zouden leiden. Groeten van Jan uit Stellendam
door Lindy Poots
In de tijd dat Jan bij Stichting Zwerfkatten Rijnmond
moest revalideren, ben ik erg gesteld geraakt op haar.
Ja, wat wil je… we gingen bijna wekelijks samen van
de opvang naar de dierenarts voor controle van haar
pootje. Dat schept toch een band (ook al vond Jan de
controles niet zo leuk). Een week na haar vertrek ben
ik gaan kijken bij Jan in de ren. Ze zat er prinsheerlijk
bij. Het leuke was, dat ze mij nog herkende! Ze miauwde vriendelijk en gaf ook nog kopjes. Ondanks dat Jan erg aanhankelijk kan zijn, is het toch
ook een echte zwerfkat. Ze gaat haar eigen weg en als haar iets niet zint, dan zal je het weten ook! Jan loopt nu weer lekker buiten in de tuin bij familie Van Noort die voor haar zorgt.
7
vangactie
Bij thuiskomst van
het naar
school brengen van mijn zoontje op 17
april zag ik dat de voordeur openstond.
Ik ben naar binnen gerend en begon de
katten te tellen maar miste direct onze
kater Dante van 1,5 jaar jong.
Natuurlijk meteen begonnen met zoeken
van ’s morgens tot ’s avonds. Maar hij was
nergens te bekennen. Dit ging weken zo
door. We konden gewoon niet geloven dat
hij uit zichzelf was vertrokken, want het was
absoluut geen buitenkat.
Amivedi gebeld, op Facebook gezet en bij
Buurtlink gemeld, maar nergens was hij
gezien. Totdat ruim een maand later een
medewerkster van de school bij ons voor de
deur stond, ze had Dante op het schoolplein
zien lopen. Wij natuurlijk als een speer ernaartoe gelopen en ja hoor daar zat hij
dan… heel erg vermagerd en vies. Hij reageerde met het bekende zachte miauwen op
onze stem, maar hij kwam niet. Hij was bang,
in de war en na bijna drie maanden buiten
een beetje verwilderd. Een aantal keer die
dag teruggegaan maar hij kwam gewoon
echt niet naar ons toe. De volgende dag zat
hij er weer. Mijn zoontje ging met een bakje
eten het schoolplein op en ging rustig op
Dante inpraten. Langzaam won Deylano
het vertrouwen en kon hem aaien, Dante liet
dat toe, gaf hem kopjes en liet zich gewillig
oppakken. Maar toen Deylano onze kant
op liep werd Dante bang en sprong uit zijn
armen en weg was hij. De rest van de dag
hebben we hem niet meer gezien.
Ondertussen meerdere instanties gevraagd
om hulp, maar niemand kon ons helpen.
Uiteindelijk zijn we terechtgekomen bij Stichting Zwerfkatten Rijnmond en zij wilden ons
gelukkig wel helpen. Er werd een vangkooi
neergezet op de plek waar Dante veel was
gezien. We zijn snel weggegaan want ik wist
dat als we zouden blijven staan, hij echt niet
8
Dante
tevoorschijn zou komen. De medewerkster
van de school zou het goed in de gaten houden. Een kleine twee uur later belde ze op
dat Dante in de vangkooi zat. Direct er naartoe gerend en ja hoor, daar zat onze Dante
zielig miauwend in de vangkooi.
De vrijwilligers van Zwerfkatten Rijnmond
hebben hem over laten lopen in een vervoersbox en veilig bij ons thuis gebracht.
Vrijwel meteen liepen de andere katten naar
hem toe en Dante liet het gewillig over zich
heen komen. Hij was tot onze verbazing vrij
snel weer de kroelkat zoals we van hem
gewend waren. We hebben Dante het weekend even laten ontstressen en zijn maandag
met hem naar de dierenarts gegaan waar hij
gezond werd verklaard. Hij is weliswaar erg
vermagerd maar door wat liefde en lekker
eten komt dat wel goed.
Wij willen iedereen bedanken voor de hulp,
met name Belinda Dahlhaus omdat zij goed
in de gaten had dat het geen buitenkat was.
En natuurlijk de vrijwilligers van Stichting
Zwerfkatten Rijnmond, dankzij hen konden
wij eindelijk na drie maanden Dante weer in
onze armen sluiten. Familie Tolhuisen
uit het hok
Oekie
Hij heeft rood haar. Niet
van dat ruwe, nee, het
is heel zacht. En uitvallen gaat prima. Stichting
Zwerfkatten Rijnmond
heeft hem onlangs een
verblijf aangeboden bij
ons thuis. Niets merkbaar van enige kapsones
aan zijn kant. ‘t Had
makkelijk gekund, want
naar verluidt was hij
door zijn vorige eigenaar de deur
uitgezet. Er zijn katten die daar
levenslang een dédain ten opzichte
van mensen aan overhouden. Hij
niet. Vanaf het begin is grenzeloos
vertrouwen ons deel. Zijn nieuwe
onderkomen heeft echter wel wat
kleine fouten. Zo wordt er te weinig gegeten. Maar voorlopig klaagt hij er niet te
hard over. Met een beetje geduld letten ze
een keer niet op als de tuindeur even openstaat. Gelukkig is hij over zijn nieuwe
naam wél te spreken. Bij de zwerfkatten-
‐ advertentie ‐ opvang stond hij te boek als Odin. Daar
luisterde hij niet naar. Wij besloten hem
na enig heen en weer gepraat ‘Oekie’ te
noemen. Daar luisterde hij ook niet naar.
Althans, de eerste twee weken, tot het
kwartje viel. Peter den Boer en Els Smit
‐ advertentie ‐ Dorpsstraat 27-29
2661 CD Bergschenhoek
010 - 522 33 94
www.dobeybergschenhoek.nl
Wist u dat Dobey Bergschenhoek
een uitlaatservice en een
dierenopppasservice heeft?
Kom naar de winkel voor meer info...
TEGEN INLEVERING VAN DEZE
ADVERTENTIE ONTVANGT U
EENMALIG 20% KORTING OP
EEN PRODUCT NAAR KEUZE
9
vangactie
Een bijzondere lading op
een koude Paasdag
foto’s: Rick van der Wolf
10
Er belt een ongeruste havenman op.
Hij vertelt dat er drie kleine kittens
gevonden zijn in een autowrak op een
groot vrachtschip. Het schip is zojuist
aangekomen vanuit Marokko en bij
het uitladen van de autowrakken en
nieuwe auto’s die het schip vervoert,
hoorden ze luid gepiep uit één van de
wrakken komen. door Sigrid Hogendoorn
Wij zijn ondertussen onderweg naar de
Rotterdamse haven en het begint wéér te
sneeuwen. Op de radio horen wij dat het de
koudste Pasen is in 100 jaar! In de haven
aangekomen breekt een klein zonnetje door
en staat een man met helm ons op te wachten. We moeten met onze bus achter hem
aanrijden. Hij racet over het terrein en ik kan
hem nog maar net bijhouden.
Nadat de mannen zichzelf ervan verzekerd
hadden dat ze niet droomden, is na toestemming een raampje ingeslagen en hebben ze de kittens één voor één uit het wrak
gehaald. Het autowrak was volledig uitgebrand en haast niet meer herkenbaar als
auto. De moederpoes had haar kleintjes
goed weten te verstoppen op de bodem van
de auto. Helemaal zwart van het roet kwamen zij tevoorschijn, maar van de moederpoes geen enkel spoor.
De kleintjes, net drie weken oud, hadden
duidelijk honger, dus besloten de mannen
ze in een kartonnen doos in de kantine te
zetten, met wat brood en water…
Dan verschijnt er een immens groot vrachtschip voor ons en onze begeleider rijdt zo
het schip binnen. Ik volg met onze bus en
we stoppen in een laadruimte bij het uitgebrande wrak. De man vertelt dat de kittens
hierin gevonden zijn. Wij gaan op zoek naar
de moederpoes, maar zij is nergens meer te
bekennen. Het is ook zo’n drukte daar en
de laadklep van het schip staat inmiddels al
een halve dag open. De moederpoes kan
allang aan wal gegaan zijn. Er moeten in
een korte tijd honderden autowrakken gelost
worden, dus dat is natuurlijk een lawaai van
machines en mensen. We kunnen helaas
ook geen vangkooi plaatsen op het schip,
dit zou te gevaarlijk zijn. De volgende ochtend zal het alweer vertrekken naar zonnigere oorden…
We maken een foto van het schip en
de man neemt ons mee naar de kantine. Daar zitten de kittens in de doos,
met brood en water. Gelukkig hebben
de mannen bedacht dat ze beter geen
koeienmelk krijgen, maar kittens lusten natuurlijk ook geen droog brood.
Dus meteen een beetje kittenvoer
voorgeschoteld en ze beginnen hongerig te smikkelen.
We spreken af dat de man en alle andere
havenmedewerkers de situatie goed in de
gaten houden en dat ze meteen bellen als
ze een poes zien lopen in of rond de boot.
Achteraf hebben we hier helaas niks meer
van gehoord. We denken dat de moederpoes terug is naar het warme en zonnige
Marokko of dat ze inmiddels geïntegreerd
is met haar Nederlandse soortgenoten. Dus
wie weet komen we haar nog een keertje
tegen bij een volgende vangactie.
‐ advertentie ‐ De kittens brengen we naar Monique en
Koos, die als gastgezin de kleine Marokkaantjes zullen gaan verzorgen en grootbrengen. Monique geeft ze meteen een
flesje en de katjes drinken gulzig. Samen
hebben ze al wat leuke Marokkaanse namen bedacht en met een gerust gevoel ga
ik op huis aan, waar een vegetarische
Paasbrunch op mij wacht.
lees verder over de ’Marokkaantjes’ op de volgende pagina
‐ advertentie ‐ Dierenkliniek
D.C.I. van der Star
Wolphaertsbocht 21
3082 AB Rotterdam
[email protected]
010 - 495 47 68
Dierenarts aan huis
Indien u een afspraak wilt
maken: 06 - 12111060
11
Verstekelingen
Het is eerste Paasdag en
we zitten met de familie
aan de Paasbrunch als
we worden gebeld met
de vraag om de drie
katjes van het schip uit
Marokko op te vangen.
Natuurlijk willen we dat.
Kameel
door Monique van Leeuwen
foto’s: Koos van Leeuwen
Na maanden zonder kittens vinden we het
heerlijk om weer ‘leven in de brouwerij’ te krijgen. Terwijl Sigrid onderweg is, verzinnen we
al wat Marokkaanse namen. We hebben net
de film ‘De Marathon’ gezien, dus de eerste
twee namen Mimoun en Kameel zijn snel gevonden. Bij het zien van de drie katjes weet ik
meteen de derde naam: het zwart-witte katertje is de kleinste maar wel haantje-de-voorste.
Hij wordt Ali B. genoemd.
Ali B.
12
De katjes zijn mager, vies en ze stinken heel
erg naar rook en roet. Ook zijn ze nat en koud.
Eerst maar een warm badje om het ergste vuil
eraf te krijgen. Dan een flesje kittenmelk en
lekker op een warme kruik bijkomen van het
avontuur. Jammer genoeg wordt de moederpoes niet gevonden. Dat is sneu voor de katjes: zij kan hen het beste grootbrengen. Maar
ook sneu voor de moederpoes: ze zal gaan
zoeken naar haar kleintjes en last hebben van
melkstuwing.
Omdat Mimoun, Kameel en Ali B. nog zo klein
zijn, is de verzorging intensief. Ze hebben om
de drie tot vier uur een flesje nodig en vragen
een heleboel aandacht en liefde. Al heel snel
zien ze ons als hun moeder en dan willen ze
maar één ding: bij je zijn! Elke vrije minuut zitten we met de drie hummels te knuffelen.
De katjes hebben een zeer moeizame start.
Door de hevige diarree vallen ze erg af. Komt
het door het inademen van alle vieze dampen
uit de autowrakken of hebben ze een bacterie
of virus bij zich? Ze schreeuwen de hele dag
om drinken maar raken niet verzadigd, het is
om moedeloos van te worden. Diverse bezoekjes aan de dierenarts en medicijnen zijn
nodig om de kleintjes op de been te krijgen.
Maar dan gaat het eindelijk de goede kant op.
Weken zijn de drie broertjes bij ons om aan
te sterken. Het is geweldig om ze te zien opknappen. Hun buikjes zijn nu lekker rond. Ook
gaan ze steeds meer spelen en kattenkwaad
uithalen. En als ze daarna moe zijn,
kruipen ze bij je op schoot om al ronkend in slaap te vallen.
Dan komt de tijd om afscheid te nemen. Ali B. en Mimoun vinden samen
een fijn thuis. Ze heten nu Pim en
Lex en genieten van hun kattenbestaan. Kameel woont tegenwoordig
samen met een lief poezenvriendinnetje bij zijn nieuwe eigenaren die
hem de mooie naam Simba hebben
gegeven.
Het opvangen en socialiseren van
kittens doen we nu ruim tien jaar. We
kunnen ze niet allemaal zelf houden
en het is fijn om te weten dat ze een
heel goed thuis hebben gekregen.
Zo hebben wij weer ruimte om andere, weerloze kittens op te vangen.
Het blijft geweldig werk om te doen.
Stille Krachten
Stichting Zwerfkatten Rijnmond
heeft, naast zo’n 80 vrijwilligers die
zich inzetten voor de zwerfkatten nog
meer vrijwilligers die meehelpen: de
‘Stille Krachten’. door Monique van Leeuwen Als je jonge kittens opvangt, moeten ze om
de drie tot vier uur eten. De hele kleintjes
kunnen nog niet zelf eten en krijgen dus een
flesje. Omdat de meeste mensen werken, is
het niet altijd mogelijk om zelf de katjes op
tijd te voeden of medicijnen toe te dienen.
Wij hebben gelukkig hele leuke buren en
vrienden die regelmatig bijspringen met de
verzorging van de katjes. Onze buurvrouw
Lilian is altijd bereid om bij te springen.
Ook als ik zelf wel thuis ben en veel katjes
te verzorgen heb, vraag ik haar regelmatig
op de ‘koffie met knuffels’. Tijdens het koffie
drinken flessen we dan de katjes en knuffelen uitgebreid met ze. Als we door het werk
te lang van huis zijn, neemt zij de verzorging
Mimoun
van de katjes voor haar rekening. Dan is het
niet alleen een bakje voer neerzetten of een
flesje geven maar ook de kattenbak schoonmaken en weer een warme kruik maken en
vooral: heel veel liefde geven.
Onze vrienden Henk en Mary wonen schuin
achter ons en ook zij springen regelmatig bij
om te helpen. Zij zijn ook nog eens heel
handig in het toedienen van medicijnen of
het geven van een injectie. En dan mag ik
ook de katjes wel eens laten logeren bij mijn
zusje en zwager als wij op vakantie gaan en
het erg druk is in de opvang. We hebben
hier dus een heel team om de katjes te verzorgen. Als al deze mensen niet zouden
meehelpen, zouden we niet zo veel katjes
zó goed kunnen verzorgen.
Van andere gastgezinnen hoor ik ook dat
buren of familieleden wel eens bijspringen.
Al deze ‘Stille Krachten’ willen we graag in
het zonnetje zetten nu we ons tienjarig bestaan vieren. Dank jullie wel, jullie zijn heel
belangrijk voor ons!
13
uit het hok
Tim & Guus
We wilden jullie even laten weten hoe het
gaat met Tim en Guus. Ze wonen inmiddels alweer een tijdje bij ons en zijn flink
gegroeid (vooral Tim, je herkent hem bijna
niet meer terug! Een wereld van verschil
met hoe we hem kregen). We zijn nog
steeds dol op ze, ook al zijn het af en toe
echt kleine monsters en breken ze samen
het hele huis af. We kunnen geen dag
meer zonder! Ze hebben alle twee een geheel eigen karakter, zijn heel speels en
echt dikke maatjes.
Vorige week zijn we naar de dierenarts geweest en zijn de mannen gecastreerd. Alles
is goed gegaan en volgens mij zitten ze er
niet zo mee :) Binnenkort mogen ze voor
het eerst zelfstandig naar buiten. Ze zijn al
wel vaker buiten geweest (onze tuin kan
namelijk helemaal afgesloten worden, zodat ze nergens heen kunnen), maar dat
was altijd maar eventjes en als we erbij
waren. Nog even en dan mogen ze lekker
zelf op onderzoek uit.
Al met al zijn we dus nog steeds heel erg
blij met de kleine mannen en hebben ze
het volgens mij bij ons ook prima naar hun
zin. Ze worden ontzettend verwend en kunnen lekker hun gang gaan. Het zijn hele
lieve, speelse, knuffelige en gehoorzame
katjes. Soms heb je echt het gevoel dat
ze luisteren. We willen jullie nogmaals bedanken voor deze twee ontzettend leuke
katjes! Sijmen en Eline Beentjes
‐ advertentie ‐ Croissanterie
Monsieur Paul
Noordvliet 5, 3142 CH Maassluis
Ontbijtservice Lunchcafé High Tea Feest & Buffet
www.monsieurpaul.nl
14
ik 8 jaar geleden ter wereld kwam
Wie had dat kunnen denken, toen
altijd voer en soms een stukje ham
Een eigen huis, een warm mandje,
kussen
voor de verwarming op een heel dik
Met mijn oudere botjes lig ik nu
en
te gluren naar de mezen en de muss
Daar vertoef ik dagelijks om uren
gedicht
- Ingezonden brief -
en meegenomen door uw mensen
Als jong kitten gevonden in een tuin
die ik maar zou kunnen wensen
Zij gaven mij alle zorg en aandacht
op eigen pootjes te gaan staan
In een veilige omgeving leerde ik
ik naar mijn baasje toe gegaan
Pas toen ik er klaar voor was, ben
d, begreep ik pas veel later
Dat ik echt heel veel geluk heb geha
thuis met een stoere jonge kater
Want op een dag kwam mijn baasje
zware tijd als zwerver op straat
Van hem hoor ik wel eens over zijn
gaat
nner, weet hij precies hoe het daar
Terwijl ik het me nauwelijks heri
e eten
te schuilen en vechten voor een hapj
Altijd zoeken naar een plekje om
weten
vindt, dat kan je vooraf nooit echt
Of je de volgende dag ook weer iets
gelopen is
speciale vangkooi van uw stichting
Het is maar gelukkig dat hij in de
gekookte vis !
van uw mensen eten we nu samen
Want na heel wat tijd en moeite
bestaat
rfkatten Rijnmond nu alweer 10 jaar
Toen we hoorden dat Stichting Zwe
wat laat
een bedankje, al is het misschien
Besloten we dat het tijd was voor
en gegeven
nkt voor de kans die jullie ons hebb
Daarom namens ons beiden: Beda
attenleven !
aan hebben wij nu een heerlijk huisk
Want in plaats van een zwervend best
2 tevreden ex-zwerfkatten
Anja Oosterom
15
Stichting Zwerfkatten Rijnmond bestaat 10 jaar, dat is
reden voor een feestje! Ineke Jochims, directeur van de
stichting, vertelt hoe het allemaal begon en hoe de stichting
uiteindelijk is geworden tot wat zij nu is. door Monique van Leeuwen
Het begon toen Ineke een klein katje vond op
straat bij haar in de buurt, mager, vuil en onder de vlooien. Het katje was pas vijf weken
oud. Ineke nam het mee naar huis, lapte het
katje op en zorgde dat het een goed thuis
kreeg bij een vriendin van haar. De tweede
zwerfkat die haar pad kruiste was een grote
witte kater. Hij werd gecastreerd en omdat hij
wat schuw was, bleef hij bij Ineke en haar man
Ben Degenkamp wonen. De aandacht voor
het lot van de zwerfkatten was gewekt.
Ineke en Ben gingen zich inzetten voor de
toenmalige Stichting de Zwerfkat. Toen de
initiatiefnemers op leeftijd kwamen, werd de
stichting opgeheven. Maar Ineke dacht er niet
aan om het werk voor de zwerfkatten op te
geven. Inmiddels had zij veel contact met
dierenarts Meursing, die haar hielp door zwerfkatten te castreren of steriliseren en kleine
zwerfkatjes na te kijken. En Ben is enorm handig: hij bouwde een aantal schuurtjes in de
tuin die praktisch en netjes werden ingericht
om de zwerfkatten zo goed mogelijk op te
vangen en te verzorgen. Al snel boden buren,
vrienden en bekenden aan om te helpen met
het schoonmaken, het vangen van zwerfkatten
of het socialiseren van kittens. Sommigen van
hen zijn nu nog steeds actief bij SZR.
Rond het jaar 2000 wisten zo veel mensen
hen te vinden en waren er zo veel vrijwilligers
bijgekomen, dat ze letterlijk en figuurlijk uit hun
13
16
jasje groeiden. Daarom werd met hulp van
Dierenbescherming Rotterdam op 17 januari
2003 Stichting Zwerfkatten Rotterdam (later
Rijnmond) opgericht. Een zelfstandige stichting, gelieerd aan de Dierenbescherming.
Ben ging op zoek naar een ruimte om daar
een opvang voor de zwerfkatten te kunnen
inrichten. Daarbij is goed gekeken naar een
aantal punten: vanuit de opvang moet je snel
een groot gebied kunnen bereiken en er moet
geen overlast zijn voor mensen die er vlakbij
wonen. Zo zijn ze uitgekomen op het bedrijventerrein aan de Anthonetta Kuijlstraat. Vlakbij
de snelweg, zodat de vrijwilligers met de bussen snel in alle richtingen van Rijnmond op
pad kunnen gaan voor de katten. In een half
jaar tijd, want alles gebeurde in zijn vrije uurtjes, bouwde Ben met hulp van vrijwilligers de
lege loods om tot een goed uitgeruste kattenopvang. Nu konden nog meer zwerfkatten nog
beter worden geholpen. Het gebied breidde
zich uit tot Rijnmond en ook het aantal vrijwilligers groeide gestaag.
Zwerfkatten kiezen zelf hun leefomgeving uit.
Ze zoeken voedsel en beschutting en als dat
er op de ene plek niet is, trekken ze door naar
een volgende plek. Door de overlast van
sproeiende en krolse katten weg te nemen en
de populatie beheersbaar te houden, zorgt de
stichting dat die dieren hun leventje rustig kunnen voortzetten. Ineke vertelt: “Er zijn namelijk
“De inzet en
gedrevenheid van
onze vrijwilligers
is onmisbaar.”
heel veel mensen die zwerfkatten een warm
hart toedragen en die de dieren bijvoeren en
in de gaten houden. Deze mensen zijn erg
belangrijk voor de stichting: zij bellen op als
er een probleem is, bijvoorbeeld een nieuwe,
ongesteriliseerde poes of ongecastreerde kater die zich bij de groep voegt of een nestje
kittens dat is gevonden. Dankzij die melders
kunnen de vrijwilligers op pad om de katten
te helpen. Tijdens de vangacties, die soms
dagen kunnen duren, werken we samen met
de mensen die de melding gedaan hebben. Zij
controleren dan de vangkooien voor ons en nemen contact op zodra er een kat is gevangen.”
Ineke haalt een paar herinneringen op: “We
hebben heel veel verschillende vangacties
uitgevoerd; in de achtertuinen van stadswijken
en in buitengebieden. Maar ook grote acties op
immens grote terreinen zoals bij Shell, Argos
Oil en Esso in het Europoortgebied. Dat zijn
leuke belevenissen, helm
en veiligheidsbril op en
veiligheidsschoenen en
overall aan, anders mochten we het terrein niet op.
De grote concerns waren
zeer tevreden over onze
aanpak van het vangen,
neutraliseren en terugplaatsen van de zwerfkatten. En dan de bijzondere
actie bij de RET in Capelle a/d IJssel... Een
moederpoes zat met haar kittens verstopt onder de rails van de metro, dat was een week
lang landelijk nieuws.”
Ineke vervolgt: “Ik vergeet nooit de nachtelijke
vangacties zoals in het Oude Noorden van
Rotterdam. Daar woonde een ‘kattenvrouwtje’,
ze heette Zus. Zij gaf ’s nachts vele zwerfkatten eten en drinken in die wijk. Pas wanneer
het nacht werd, konden we op pad. Als we
aankwamen in de straten zag je geen kat
maar wanneer Zus ze riep, kwamen ze in groten getale uit de keldergaten naar buiten. Zij
had voer bij zich voor in de vangkooien, geen
kattenvoer, maar rosbief en gekookte vis. In de
vroege ochtend gingen we naar huis met een
wagen vol katten en kittens en een bijzondere
ervaring rijker. Toen Zus in 2005 overleed,
waren gelukkig al haar zwerfkatten behandeld
en nam haar broer Bas de zorg over.”
lees verder op de volgende pagina >
17
Bij een van de vangacties op een groot pardonateurs die elk hun steentje bijdragen, daar
keerterrein voor vrachtauto’s was de vrouw
zijn we erg blij mee. Ook hebben we meerdere
die de 20 zwerfkatten jarenlang op die plek
malen legaten mogen ontvangen. Het is heel
verzorgde aanvankelijk sceptisch. Maar toen
mooi dat mensen ons steunen zodat wij ons
zij eenmaal merkte hoe de katten behandeld
werk voor de zwerfkatten kunnen blijven voorten verzorgd werden, werd zij zo enthousiast
zetten.”
over het werk van de stichting dat zij spontaan
Het enthousiasme van de schenkers geeft de
aanbood een lang door Ineke gekoesterde
stichting letterlijk en figuurlijk een steun in de
wens in vervulling te brengen: een eigen operug. We zijn heel dankbaar voor al deze hulp,
ratiekamer in de kattenopvang. Dat scheelt
die nog belangrijker is geworden nu Diereneen heleboel ritten naar de dierenbescherming Rijnmond moet bezuiniartsen en het is ook beter voor de “Eerst deden we gen en daardoor de laatste paar jaar
bijna alles zelf, minder heeft kunnen bijdragen. Ook
verwilderde zwerfkatten.
nu zijn we met de samenwerking met de media die
Zo zijn er nog veel meer mensen
een heel team” aandacht besteden aan de zwerfkaten organisaties die, elk op hun
ten, levert veel positieve ervaringen
eigen manier, bijdragen. Bijvoorbeeld de maop. Zo is het NOS-journaal een hele dag met
teriële en financiële steun van sponsors en
een vangactie mee geweest en hebben enkele
fondsen voor de bouw van de zwerfkattenopbekende Nederlanders zich belangeloos ingevang in 2004 en de kittenopvang ernaast in
zet voor de stichting. Zoals Martin Gaus en
2009. Ineke: “Onlangs hebben we een grote
Georgina Verbaan, die respectievelijk de opeschenking gekregen in de vorm van twee nieuratiekamer (2007) en de kittenopvang (2009)
we transportbussen. Geweldig dat dit door een
geopend hebben.
vangactie van een moederpoes met vijf kittens
op ons pad kwam. De oude bussen waren
Het werk geeft Ineke zeer veel voldoening:
juist op dat moment aan vervanging toe. Er is
“Je doet het voor het welzijn van de zwerfkatook een echtpaar dat regelmatig naar de opten, om hen een beter leven te geven. Maar
vang komt met dozen kittenvoer. En dan de
daarnaast doe je hiermee ook iets goeds voor
18
de mensen. Bewoners die eerst heel negatief
waren over de aanwezigheid van zwerfkatten
in hun buurt, worden behulpzaam en betrokken als zij zien wat we doen en merken dat de
overlast verdwijnt. Ze gaan zelfs later de katten helpen door ze bij te voeren als dat nodig
is. Ook het socialiseren en uitplaatsen van
jonge zwerfkatjes is bijzonder. De kat krijgt
een fijn thuis en de mensen zijn heel blij met
hun nieuwe huisgenoot. En het is altijd leuk
om de verhalen te horen over hoe de katjes
het maken.”
Terugkijkend naar al die jaren dat ze al actief
is voor de zwerfkatten zegt Ineke: “Het is grappig, eerst deden we bijna alles zelf: zwerfkatten
vangen, naar de dierenarts brengen, verzorgen
en terugplaatsen, kittens socialiseren etc. Nu
zijn we met een heel team en hebben we een
professionele opvang. Er zijn circa 80 vrijwilligers actief en er werken vier parttime vaste
krachten bij Stichting Zwerfkatten Rijnmond.
De inzet en gedrevenheid van onze vrijwilligers
is onmisbaar, er zijn zelfs vrijwilligers die een
dag per week minder werken om op die dag
actief te zijn voor de zwerfkatten. Daarnaast
zijn er mensen zoals dierenarts Commijs. Hij
heeft ons jarenlang, tot kort voor zijn overlijden
in 2012, met raad en daad terzijde gestaan en
héél veel zwerfkatten behandeld.”
Veel vrijwilligers herinneren zich hun eerste
kennismakingsgesprek met Ineke nog goed.
Wat opviel was de zorgvuldigheid en grondigheid. Nu ik de kans heb, vraag ik Ineke wat ze
belangrijk vindt bij het aannemen van vrijwilligers: “Ik kijk op de eerste plaats of iemand
zich thuis kan voelen in ons team en achter
het beleid van onze stichting staat. Daarnaast
probeer ik uit te zoeken wat de specialiteit van
een vrijwilliger is. Verder maken we het werk
voor de vrijwilligers zo afwisselend mogelijk.
Niemand vindt het leuk om alleen maar hokken
schoon te maken”, aldus Ineke.
Als vrijwilliger van het eerste uur heb ik heel
veel andere vrijwilligers gesproken. Ik denk
dat ik ook namens hen kan spreken. We hebben het heel erg naar ons zin bij de stichting.
Naast de liefde voor katten is er nog iets dat
Spruitje
“Mijn eerste echt grote vangactie zal ik
nooit vergeten. Het was bij een nertsenfarm, lang geleden. Het nertsenvoer deed
de zwerfkatten goed, dat kon je wel zien
aan hun vacht, en ze waren met heel veel.
Het was geen leuke plek om te zijn, maar
maandenlang ben ik elke dag op mijn fiets
langsgegaan om de zoveelste kat en het
zoveelste kitten mee te nemen. Er kwam
geen eind aan. De eigenaar wilde in eerste instantie niets van me weten. Hij was
zeer wantrouwend maar ik kon hem overtuigen. Toen hij later stopte met zijn bedrijf schonk hij al zijn nertsenvangkooitjes,
die gebruiken we nu nog steeds voor kittens. Maar het mooiste moest nog komen.
Op een van die dagen ving ik een bang,
wild katertje. Ik deed het kooitje onder
mijn snelbinders en nam het mee naar
huis. Mijn hart werd gestolen, hij mocht
blijven en we noemden hem Spruitje, naar
de farm. Hij is al die jaren dat hij bij ons
was, een rustpuntje voor mij geweest.”
ons bindt: we worden gewaardeerd en we zijn
allemaal gelijk, ongeacht onze afkomst of opleiding. Bovendien hebben we met Ineke een
directeur die zelf regelmatig op de werkvloer
te vinden is, die altijd belangstelling heeft voor
iedereen en ook nog steeds meedraait als
vrijwilliger in avond- en weekenddiensten.
Welke directeur doet haar dat na?
19
uit het hok
Chio
Wij zouden nog even laten weten hoe het gaat
met de poes die wij vorige week hebben opgehaald. Het gaat hartstikke goed! Ze heeft inmiddels een naam: Chio! Het is een erg lief
beestje en ze is ook nog speels; erg leuk!
Verder is het prettig dat ze al zindelijk was en
gelukkig gebruikt ze vooral de krabpaal om te
krabben! Al met al zeker geen spijt dus dat
we haar zijn komen halen! Stefan & Susanne
Momo
Met Momo gaat alles goed. Ze is
speels, ondeugend, een ontzettend grote kroeler en echt een
aanwinst te noemen in ons
gezinnetje! Melissa & Tjerk
Max & Mila
Met Max & Mila gaat het uitstekend. Ze
worden iedere dag brutaler. Ze begonnen
wat schuchter in hun nieuwe omgeving,
maar zijn ondertussen ieder hoekje aan
het onderzoeken en voelen zich al aardig
op hun gemak. Met eten gaat het ook prima en ze gaan ook goed op de bak. Geen
probleem. Ik heb een fotootje bijgevoegd
waarop ze zich lekker op de bank hebben
geïnstalleerd. José van Beelen
20
Vicky en Panter
Het gaat prima met het koppel. De eerste dagen lag Panter nog regelmatig bij
moeder Vicky te drinken, maar nu zien
we het bijna niet meer. Moeder neemt
haar zo nu en dan in de houdgreep en
geeft haar echt flink op de donder
(beetje zielig wel), maar ze likt haar
soms ook. Moeder houdt de kleine wel
constant in de gaten en lijkt soms een
beetje jaloers als we Panter vasthebben. Zelf laat ze zich wel
aaien, maar het moet allemaal niet te lang duren. Als we er niet bij blijven, eet ze
gewoon de bak van Panter leeg. Ze mauwt ook wel vaak om eten en zet de oren
recht overeind, als we een pakje eten openmaken of de koelkast opendoen. Dat
zal wel door haar zwerfverleden komen, denken we. Wij hadden hiervoor een kat,
waar altijd een bakje eten klaarstond en zij nam daarvan op haar eigen tijd. Dat
hoeven we met deze poes echt niet te doen, want alles gaat gewoon op. Wij werken vaak in de tuin en hebben het gevoel, dat ze graag naar buiten zou willen, (ze
ziet ons door het raam). Daar moeten we voorlopig mee wachten, maar ik denk dat ze dat
heerlijk zal vinden en hopelijk niet wegloopt.
Al met al zijn we erg blij met het tweetal en
hopen lang van ze te genieten. Hanneke Jansen
Wonnebald
Het gaat heel goed met Wonnebald
(afgekort 'Wonnie'). Hij is echt heel
aanhankelijk en is niet bij ons weg te
slaan, hij volgt ons overal. Echt een
lieve kat is het! Stanley Blonk
‐ advertentie ‐ Verhuisbegeleiding
en interieuradvies
voor senioren
www.oudeplek-nieuwestek.nl
21
Jacqueline van Noort
Buitengewoon geschenk
Jacqueline zag een receptie niet zo zitten, want
ze staat niet graag in het middelpunt van de
belangstelling. En een etentje met collega's is
best leuk, maar ook dan zou ze als jubilaris de
nodige aandacht krijgen. Dat hoefde voor haar
niet zo en ze bedacht dat ze eigenlijk het liefst
dit bedrag aan een goed doel wilde geven.
Jacqueline's hart ligt nu eenmaal bij dieren en
ze wilde heel graag een stichting steunen die
iets goeds doet voor, bij voorkeur, katten.
vreugde kwam er groen licht voor dit plan.
Want, zo stelde de directie, de Rabobank is
een coöperatie die zich sociaal opstelt en betrokken is bij de maatschappij.
Dus kon Jacqueline op zoek naar het goede
doel dat dit bedrag zou ontvangen. Op internet
kwam ze op de site van Stichting Zwerfkatten
Rijnmond. Wat ze zag beviel haar op zich wel,
maar ze wilde zich er toch eerst van verzekeren dat ze hier wel goed aan zou doen. Dus
nam Jacqueline contact op met haar vriendin
Marjolijn: die zou het misschien weten omdat
zij vaak betrokken is bij goede doelen voor
dieren. Marjolijn was direct enthousiast: zij en
haar man Leo zijn al jaren donateur van de
stichting! Marjolijn overtuigde haar dat het de
juiste keuze zou zijn: natúúrlijk moest het deze
stichting worden!
Eerst moest er met de Rabo-directie overlegd
worden of dit überhaupt wel kon. Het is tenslotte geld dat voor de jubilaris bestemd is en
niet zo maar vrij te besteden is. Tot haar grote
Beide dames hebben zelf ook de nodige ervaring met zwerfkatten die, zoals dat vaak gaat,
aan zijn komen lopen. Jacqueline kwam een
kat tegen tijdens het wandelen in de duinen bij
Toen Jacqueline van Noort voor haar
25-jarige jubileum bij de Rabobank
1.000 euro mocht uitgeven aan een
etentje of receptie, wist ze niet zo
goed wat ze moest doen. door Nadia Haïfi
22
Oostvoorne. De kat was heel tam en kwam
miauwend naar haar toe. Ze kon hem daar
niet in zijn eentje achterlaten en toen na diverse pogingen de eigenaar niet gevonden
kon worden, besloot ze het beestje zelf te houden. Jacqueline heeft deze lieve kat nog tien
jaar gehad. Toen Jacqueline van haar vriendin
had gehoord en op internet had gelezen wat
Stichting Zwerfkatten Rijnmond doet, wilde ze
heel graag persoonlijk de cheque overhandigen en de opvang bekijken. Ineke Jochims
en Ben Degenkamp leidden de twee dames,
samen met hun mannen, graag rond. Ze kregen uitleg over de opvang, het vangen van
zwerfkatten, de behandelingen door de dierenarts en hoe noodzakelijk dit werk is.
De 11 moederpoezen met bij elkaar 51 kittens
van 1 tot 8 weken oud waren natuurlijk heel
vertederend en het gezelschap vond het mooi
om te zien met hoeveel professionaliteit, kennis, zorg en gedrevenheid de katten worden
omringd.
De inzet van de circa 80 vrijwilligers houdt
de stichting draaiende en giften, donaties en
sponsors zijn ook onmisbaar. Nu is iedere bijdrage, klein of groot, van harte welkom. Maar
een cheque van 1.000 euro krijgen we niet
iedere dag. Hiermee kunnen we weer veel
goeds doen voor de vele duizenden zwerfkatten! Jacqueline: heel hartelijk bedankt en nogmaals, je bent altijd welkom om nog eens een
kijkje te komen nemen in de kattenopvang!
Een bus om in te bijten
Enige tijd geleden hebben
wij een groepje zwerfkatten
gevangen op een erf in Barendrecht. Hier maakte ik
kennis met Gijs, een groot
bruin paard. door Joke Blokland
Gijs liep samen met een ander
paard buiten in een grote omheinde zandbak, zoals waarin
men met paarden in een manege rijdt. Uit verveling stond Gijs
geregeld met zijn hoef tegen het
ijzeren hek, dat toegang gaf tot de bak, te
trappen.
Onlangs moest ik weer op het bewuste erf
zijn, omdat wij er een schuwe poes een buitenplekje mochten geven. Na enkele weken
keerde ik terug om de ren waarin de poes
moest wennen aan haar nieuwe omgeving,
op te halen. Gijs liep weer buiten in de zandbak. Vrijwilligster Corinne en ik, beiden paardenliefhebber, spraken Gijs vriendelijk toe,
klopten hem op de hals en aaiden hem over
zijn neus. De bus stond naast de buitenbak
geparkeerd bij de schuur waar we de ren uit
moesten halen. Toen we aan de andere zijde
van de bus stonden, hoorde ik ineens een
onheilspellend geluid, een soort gekraak.
We renden om de bus heen en zagen Gijs
bij de bus staan. Tegelijkertijd gaf Corinne
een schreeuw tegen Gijs.
Helaas moesten wij constateren dat Gijs
met zijn grote paardengebit zijn afdruk bij
de dakrand van de bus had achtergelaten.
Uit verveling? Het was in ieder geval heel
vervelend om met zulk nieuws naar de opvang terug te moeten rijden.
Voor de foto ben ik later nog een keer teruggegaan. Ik hield mijn voet bij het gaspedaal,
want ik vertrouw geen paard meer.
23
vangactie
Een knipoog van Thomas
Op eerste Pinksterdag kwam hij binnen. Eindelijk! De melding was al
even geleden, maar we kregen hem
eerst niet te pakken. Zijn zwart-witte
tegenstander hadden we al wel kunnen behandelen. Maar op zondag
hadden we de cyperse kater dan
toch te pakken! door Michelle van Leeuwen
De kat had een verschrikkelijk dik oog, alsof
hij had meegedaan aan een bokswedstrijd!
In zekere zin was dit ook wel zo, zijn sparringpartner was er echter een stuk beter
vanaf gekomen.
Bij de dierenarts bleek dat zijn rechter oog
onherstelbaar beschadigd was en dat het
oog verwijderd moest worden. Na de operatie bleek dat de kater, omgedoopt tot
Thomas, niet wilde eten. Dit baarde ons
natuurlijk veel zorgen.
Daarom heb ik Thomas mee naar huis genomen, zodat ik hem goed in de gaten kon
houden. Thomas bleek een lieve buitenkat
die een aai over zijn bolletje wel kon waarderen. Veertien dagen moesten de hechtingen blijven zitten en al die tijd heeft hij bij
mij gelogeerd. Hij ging met de dag vooruit
en kon af en toe zelfs even zonder kap.
24
Eindelijk was de dag aangebroken, de
hechtingen mochten eruit. Door onze prille
vriendschap hoefde Thomas niet onder narcose om de hechtingen te verwijderen en
kon hij dus nog dezelfde dag teruggebracht
worden naar zijn vertrouwde omgeving. Hij
wist precies waar hij was en had al snel zijn
favoriete plekje weer gevonden. Hier wordt
hij liefdevol verzorgd en kan hij nog vele
jaren van het leven genieten.
Moortje en haar kleine gezin
Vorig jaar juli zat er een klein verwilderd
zwart katje in onze tuin onder de hortensia’s. We noemden haar Moortje omdat
ze helemaal zwart was. Ze miauwde
klaaglijk en voelde zich zielig en alleen.
Nachten lang hebben we geprobeerd om
Moortje uit de border te krijgen. Met veel geduld hebben we haar in de garage gekregen
en vanaf november sliep ze daar elke nacht in
een bananendoos met een dekentje erin, want
het was een koude winter. ’s Morgens ging
ze naar buiten en dan zagen we haar heel de
dag niet en ’s avonds zat ze weer voor de
deur. Ze ging eerst eten en dan nog met mijn
man ‘voetballen’ met een pingpongballetje tot
ze moe was. Daarna ging ze vroeg slapen.
Tot april sliep ze elke nacht in de garage.
Wanneer het mooi weer was bleef ze daarna
nachten buiten, maar als het regende kwam
ze ook vaak weer binnen. Eten kwam ze altijd
’s avonds en ’s morgens. Intussen zagen we
haar dikker worden en op een dinsdagmorgen
ging ze dik weg. Op donderdagavond kwam
ze weer voor het eerst eten maar toen was ze
slank, dus bevallen. Daarna kwam ze meerdere keren op een dag eten. Mijn man volgde
haar diverse keren, maar Moortje misleidde
hem want hij kon de kittens niet vinden. Ze
had haar kleintjes goed verstopt achter een
oude fabriek op een verwilderd stuk terrein.
Elke dag moest ze meerdere keren een drukke weg oversteken om bij ons te eten en weer
terug naar haar kleintjes.
Vier weken nadat Moortje gejongd had, zat ze
op een avond onverwachts om 22.15 uur met
een kleintje bij de achterdeur. Wij snel een
doos in orde gemaakt en het kitten erin gelegd. Moortje likte het kitten schoon en vertrok
na een half uur. Even later bracht ze er weer
één mee, weer eerst likken en na een tijdje
weer naar buiten. Ik volgde haar: weer stak ze
de drukke weg over en legde het kleintje voor
mijn voeten in de tuin, waarna ze zonder aarzelen onmiddellijk wegging. Toen legde ik het
kitten maar zelf in de doos. Het vierde en laatste kitten, dat ze tijdens het oversteken nog uit
haar bekkie liet vallen, was al zeer koud en
slap en ze legde het ook weer voor mijn voeten in de tuin. Toen het hele gezin in de doos
lag, ging Moortje ze wassen en zogen. Uitgeteld ging ze met de kleintjes de nacht in. Die
nacht heb ik nog twee keer een warm kruikje
bij het zwakke katje gelegd. Het wilde wel drinken maar het had er de kracht niet meer voor.
‘s Morgens was het kitten overleden, Moortje
was het hartverscheurend aan het likken. Ik
heb haar wat eten gegeven en het katje toen
bij haar weggehaald.
Wij vonden het zo bijzonder dat ze de kleintjes
bij ons kwam brengen! Net of ze hiermee wilde
zeggen: “help mij”. ’s Middags ging het gezinnetje naar de opvang van Stichting Zwerfkatten Rijnmond in Rotterdam, waar Moortje
tijdelijk in alle rust haar kittens verder kon verzorgen. Daarna kwam ze gesteriliseerd weer
bij ons terug. Voor de drie overgebleven kittens is een goed huis gevonden. Helaas kan
Moortje niet bij ons binnen, want we zijn beiden allergisch voor katten. Maar als het koud
wordt, mag ze altijd weer in de garage vertoeven en slapen! Ze blijft haar speciale plekje
houden… Familie Noordijk-Grinwis uit Ouddorp
25
Mowgli
Met veel geduld en hulp
van Stichting Zwerfkatten
Rijnmond kom je er wel…
Drie jaar geleden heb ik twee kitten broertjes
via Stichting Zwerfkatten Rijnmond genomen,
die nu uitgegroeid zijn tot twee lieve volwassen katers. Ongeveer drie maanden geleden
stond er ineens een hongerig, mager katertje
in mijn tuin die op dat moment zijn angst overwon om het schaaltje met brokjes, dat ik net
in de tuin had neergezet voor mijn katten,
volledig leeg te eten.
Vanaf die dag kwam hij iedere dag eten. Ik heb
folders met foto rondgebracht in de buurt en
opgehangen in de dierenwinkel en hem bij
Amivedi aangemeld, maar helaas geen enkele
reactie. Dus ik bleef uiteraard voor dit beestje
zorgen en het lukte om steeds wat dichterbij
hem te komen en hem zelfs aan te halen.
Een maand ging dit goed, totdat hij zich erg
dominant ging opstellen en achter mijn katten
aan ging en hen het leven zuur maakte. Terwijl deze twee lieve schatten haast met alle
katten overweg kunnen en erg sociaal zijn.
Ik was me al een beetje aan het hechten aan
mijn kleine zwervertje maar uiteraard gaan
26
mijn eigen katten voor, dus dit kon zo niet
doorgaan. Ik heb contact gezocht met Stichting Zwerfkatten Rijnmond en de situatie uitgelegd. Het was niet mijn bedoeling dat hij
weggehaald werd, want ik geef niet zo snel
op, maar er moest wel wat gebeuren wilde er
nog een kans zijn dat hij bij ons kon blijven.
Zij stelden voor om hem door hun dierenarts
te laten castreren en dan bij ons terug te plaatsen. Hopelijk werd hij hierdoor rustiger en zou
het beter gaan.
Inmiddels zijn we drie weken verder. Mowgli
(zo hebben we hem inmiddels genoemd) is
inderdaad veel rustiger en liever. Hij kan al
veel beter met de andere twee overweg en er
wordt niet meer gevochten. Een van mijn katten maakt zelfs al aanstalten om vriendschap
te sluiten en staat steeds ‘neusje aan neusje’
met hem. Elke nacht slaapt hij in zijn ‘eigen
stoel’ in de tuin. Overdag komt hij zelfs af en
toe binnen en zoekt dan een stil plekje onder
de tafel om te slapen. En ‘s avonds na het
eten liggen ze alle drie - nu wat dichter bij elkaar - languit in de tuin.
Het vertrouwen van een kat winnen kost wat
tijd, maar het is zeker de moeite waard als je
de verandering in zo’n beestje ziet. En ik ben
blij dat ik een zwerfkat weer een thuis kan bieden waar hij zich veilig voelt. Angelique Bosselaar
Waar een goede samenwerking toe kan leiden!
Even voorstellen, ik ben Geer
van den Brink en ben vrijwilliger
bij de Dierenambulance Rotterdam-Rijnmond, gevestigd aan de
Korperweg te Rotterdam. Het vrijwilligerswerk dat ik daar doe is
‘op de auto’ en ‘bij de centrale’.
Tijdens een nachtdienst eind augustus,
waarbij de centrale was doorgeschakeld
naar mijn huis, kreeg ik laat op de avond
een melding van de politie. Ze hadden
vier kittens gevonden en vroegen assistentie van de Dierenambulance. Op mijn
vraag waar de moederpoes was, bleek
dat die nog wel even gevangen moest
worden. Het adres in Crooswijk was drie
minuten lopen van mijn huis vandaan,
dus ik vroeg ze op mij te wachten. Snel
nog mijn reistas voor dieren gepakt, samen met een bakje kattenvoer en een
handdoek.
Daar aangekomen lagen vier kittens
van nog geen week oud in een doos in
de politieauto. Ik heb ze in de reistas
gelegd en die een stukje open gelaten,
in de hoop dat de moederpoes op haar kittens
afkwam. Maar na verloop van tijd, onze wagen
met mijn collega’s was ondertussen ook gearriveerd, zaten we toch met een probleem. De
moederpoes liet zich wel zien maar kwam niet
in de buurt. Na overleg met de piketdienst leek
de beste oplossing om de kittens mee naar
huis te nemen en meteen die ochtend Stichting Zwerfkatten Rijnmond in te schakelen om
de moederpoes te vangen. Mijn collega’s van
de wagen, Stefan en Libby, regelden wat kittenmelk, waarvan alle vier de kleintjes wat
hebben gedronken.
Om 7.00 uur belde de dagcentrale om mijn
dienst over te nemen. Ze hadden de melding
van de kittens in het systeem zien staan en
daarop contact met Stichting Zwerfkatten opgenomen. Om 9.00 uur werd ik door Ineke
Jochims gebeld en we spraken af op het adres
waar de kittens gevonden waren om de moe-
derpoes te vangen. Zij hadden een vangkooi
bij zich en een box om een kitten in te leggen
om deze aan de achterzijde van de vangkooi
vast te zetten, een fantastisch systeem.
Ik bood aan bij de vangkooi te blijven. Zij hadden het zo druk, maar er moest iemand in de
buurt blijven want als de moederpoes in de
vangkooi is gelopen, geeft dat veel stress. En
om haar rustig te krijgen moet er een doek
overheen gedaan worden. Nou dat klopt!
Na anderhalf uur zat de poes in de vangkooi,
en na mijn telefoontje werd ze meteen opgehaald door Stichting Zwerfkatten Rijnmond en
naar de opvang gebracht. Ik had afgesproken
om later op de dag even langs te gaan om te
kijken hoe het ging en daar lag de moederpoes overheerlijk bij haar kittens.
Zo zeg ik maar, daar waar een goede samenwerking is, komt het vaak ook tot een goed
eind. Geer van den Brink
27
uit het hok
Wij en onze beessies!
Alweer zo’n 15 jaar geleden kwamen twee jonge kittens in ons
huis. Alleen de stand van de
oortjes en het witte befje lieten
zien dat ze broertje/zusje waren: Kitty was een klein ‘kittig’
dametje dat zich graag liet bewonderen, rechtop zittend met
haar staartje in een krul om
haar keurig naast elkaar geplaatste pootjes. Tiger was een
gestreept ‘wasbeertje’ dat door
ons bed stapte alsof hij een wereldreiziger
was, waarna hij zich ‘vermoeid’ naast de
baas op de bank vlijde. Ze bleven jarenlang elkaars beste vriendje, likten elkaars
kopje en oren, en sliepen tegen elkaar aan.
Helaas kreeg Tiger een jaar of drie geleden
een gedragsstoornis, en raakte hij het gevoel van het dagelijks kattenleven kwijt.
Wij hebben hem zo lang mogelijk verzorgd
en van hem genoten, totdat hij ons en het
Bella
28
Tiger & Kitty
huis niet meer herkende, en niet meer wist
wat te doen met het eten. Toen hebben wij
een afspraak gemaakt met de dierenarts
die hem steeds had behandeld, en hem
rust gegeven. Het was verschrikkelijk
moeilijk om de laatste pootafdrukken van
hem van de vloer te dweilen, maar hij had
de eeuwige rust nodig!
Hoewel Kitty zich wel bewust was geweest
van het feit dat Tiger zich ‘anders’ ging gedragen, en ook wel tegen hem ging blazen,
was ze toch wat ‘verdwaasd’ dat hij ineens
helemaal niet meer aanwezig was. Na een
maand of drie merkten we dat ze eenzaam
was geworden, en we planden een bezoek
aan Stichting Zwerfkatten Rijnmond. Op de
site hadden we gezien dat er meerdere
katten waren die in een appartement konden wonen.
Enigszins onzeker keken we in het rond,
maar ineens werden ‘wij’ bekeken: een
mooie schildpadkat met amberkleurige
ogen bekeek ons, en wij keken naar haar.
Het bleek een prima ontmoeting, want
Bella (nu bijna drie jaar) is met ons mee
gegaan en binnen drie kwartier wist ze
waar kattenbak, eten en drinken waren.
De confrontatie met Kitty heeft wel een
paar dagen onrust gegeven, want Kitty kan
enorm haar ‘bokkenpruik’ op hebben…
Maar, terwijl Bella een grote krachtige poes
is, is Kitty een slim klein meisje dat zich
niet laat intimideren. Al snel renden ze
door het huis en speelden ze verstoppertje
onder de bank en stoelen. Bella is onze
‘juffrouw van de controle’; ze inspecteert
of het bed wel goed is opgemaakt, en wie
er binnenkomt, of waakt in de gang bij de
schoenen tot de baas thuis komt.
Helaas is nu bij Kitty (14,5 jaar oud) nierinsufficiëntie geconstateerd. Ze trekt zich
wat vaker terug om lekker te slapen en
komt kroelen bij de baas, maar het spelen
met Bella, daar doet ze wat knorrig over.
We bedachten dat een derde kat een welkome aanvulling zou zijn, en maakten
opnieuw een afspraak met Stichting Zwerfkatten Rijnmond.
Dit keer was er een kleine lapjeskat die
een fraai kattenliedje aan het zingen was.
Ze kon maar niet ophouden, en wij konden
haar niet weerstaan: ze is een tengere
poes, met een roze neusje, bijna doorschijnende oortjes en, naar blijkt, een ‘wijze’
dame. We noemen haar Minoes, en ze ontpopt zich als een speelkameraad voor Bella,
een knuffeldier voor de baas, en als een
eetgraag maatje voor Kitty.
Het ijs was snel tussen hen gebroken, want
na haar bakje knabbels helemaal leeg te
hebben gegeten, probeert ze met
Kitty mee te eten. Wij steken daar
uiteraard een ‘stokje’ voor, maar het is erg
leuk om te zien dat gezamenlijk eten ook
bij dieren goed werkt om aan elkaar te
wennen.
Wij zeggen maar zo: Met een beestje is het
leven een feestje! Arnold & Marjanne, Hoogvliet
‐ advertentie ‐ ‐ advertentie ‐ Minoes
Uw eigen droomtuin
We zijn al sinds 1968
een begrip in de regio
voor zowel ontwerp als
de aanleg van tuinen.
Gaat u op vakantie, een weekend weg of op zakenreis?
Is er niemand die ze verzorgt tijdens uw afwezigheid?
Uw kat(ten) blijven Thuis.
Daarnaast verzorgen we
Huisdier Thuis doet het
en komt naar U toe!
ook het onderhoud voor
particulieren, bedrijven
en verenigingen van
eigenaren.
Neem contact met ons
op en vraag de gratis
brochure aan.
www.arkeltuinverzorging.nl / 078 - 677 14 32
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Uw kat(ten) verzorgd in eigen huis, dus niet naar het pension!
In geval van ziekte of ongeval, bezoek aan dierenarts.
Een of tweemaal per dag bezoek.
Ook op post, plant, krant en huis wordt gelet.
Volledig verzekerd.
Referenties aanwezig.
Andere kleine huisdieren verzorgen wij ook graag.
Geregistreerd k v k nummer 24272700
Heeft u iemand nodig die op Poes past?
Bel: 010 - 4135414 / 010 - 4328718
29
vangactie
Een vangactie met een staartje
Toen we op een maandag een melding kregen van
een zwerfkat in het havengebied, wisten we nog niet dat dit een verhaal met
een staartje werd, welgeteld zes staartjes! door Ben Degenkamp
De melding kwam van containerbedrijf ECT
op de Maasvlakte, waar een blazende, grommende en spugende kat was aangetroffen in
een werkplaats. Daar waren ze niet zo blij
mee, dus Stichting Zwerfkatten Rijnmond
werd ingeschakeld. Bij aankomst was de
vogel gevlogen en wij gingen op het immense terrein op zoek naar mogelijke verblijfplaatsen. De krijsende meeuwen verraadden
het al, achter de kantine stonden afvalcontainers, een uitstekende plek voor een hongerige kat en geschikt om twee vangkooien
achter te laten. De volgende dag was inderdaad de kat gevangen, maar in de opvang
bleek het een moederpoes met melkstuwing
te zijn! Waar waren haar kittens? We gingen
terug en zochten overal, maar op zo’n groot
terrein kunnen ze overal verstopt zitten. Er
zat niets anders op dan kittenvangkooitjes
te plaatsen en bij vertrek iedereen te vragen
goed uit te kijken naar de kittens.
Wat wij niet wisten, was dat de poes al weken eerder door medewerker Robin Smit
was opgemerkt bij de kantine waar ze vaak
kwam eten. Hij was niet op de hoogte van
onze vangactie en begon zich af te vragen
waar de kat was gebleven. Hier volgt het
relaas van Robin:
“Afgelopen donderdag besefte ik dat de kat
die al die tijd bij ons in de buurt rondsloop, er
niet meer te zien was. Thuis heb ik zelf drie
katten en ik heb echt een hart voor dieren,
dus ik beeldde mezelf in waar die kat dan al
die tijd kon zitten. Ik besloot om eens achter
de zeecontainers te gaan kijken, waar drie
oude bedrijfswagentjes staan.
Van een van die bedrijfswagens was de achterruit kapot en per toeval zag ik daar op de
hoedenplank twee of meer babykatjes spelen, dus ik besloot om wat plakjes vleeswaar
uit de koelkast te pakken en het in de auto
neer te leggen voor de katjes. Ik zag toen
dat ze erg hongerig waren.
Toen ik ’s avonds thuis kwam, besprak ik het
met mijn moeder: als ik morgen niets doe met
die babykatjes, dan overleven ze het weekend misschien niet eens meer. Dus die vrijdagochtend had ik van thuis brokjes en melk
meegenomen en in de auto gezet. Later op
de middag besloot ik om de katjes in een
hoge doos met wat oude doekjes te zetten en
aan het einde van de werkdag kwam de beveiliging van het terrein de katjes ophalen.”
Dankzij de oplettendheid van deze medewerker konden de zes kittens met hun moeder in de opvang herenigd worden. Zo kreeg
dit verhaal met een staartje een mooi slot
waar niet alleen wij blij mee waren: “Ik vind
het echt leuk om te horen dat alle katjes plus
moeder het goed maken en zo ieder een
goed onderkomen krijgt”, aldus Robin Smit.
30
Wilt u aub bij mededeling uw
adresgegevens invullen zodat wij weten
van wie het bedrag afkomstig is.
adresgegevens worden tegenwoordig niet meer
door de bank vermeld op het afschrift
11e jaargang nr 22
najaar 2013
De Nieuwsbrief is een
uitgave van Stichting
Zwerfkatten Rijnmond
Bestuur:
Renée den Boer
– secretaris
Lieke Steinmeijer
– penningmeester
Maaike Wermer
Sylvia Lobbe
colofon
Maakt u uw donatie of gift
via internet over?
Onze IBAN is: NL82ABNA0428557597
Ineke Jochims – directeur
handgemaakte en unieke producten
www.enigenzo.nl
Stichting Zwerfkatten Rijnmond
Postbus 4184
3006 AD Rotterdam
Telefoon:
010 – 522 15 28 / 010 – 220 79 16
E-mailadres:
[email protected]
Website:
www.zwerfkattenrijnmond.nl
Alle kittens en volwassen katten krijgen bij
plaatsing een pakketje kwaliteitsvoer mee
voor de eerste dagen en een kortingsbon
voor de volgende aankoop. Deze pakketjes
worden gesponsord door Royal Canin.
Stichting Zwerfkatten Rijn‐
mond is door de belasting‐
dienst aangemerkt als ANBI, Algemeen Nut Beogende Instelling. Wanneer u de zwerfkatten in uw testament opneemt, hoeft de stichting geen successierechten af te dragen. Gaat u verhuizen?
Vergeet niet uw
nieuwe adres aan ons
door te geven, zodat u
de nieuwsbrief kunt
blijven ontvangen.
Register: Kamer van Koophandel
Nummer 24344212
Rekeningnummer: 42.85.57.597
IBAN: NL82ABNA0428557597
BIC: ABNANL2A
Donateurschap:
vanaf 15 euro per jaar
Voor een donatie per automatische
incasso kunt u contact opnemen
met de stichting
Redactie Nieuwsbrief:
Ben Degenkamp
Nadia Haïfi
Ineke Jochims
Simone Johnson-Verkleij
Monique van Leeuwen
Carla van der Marel
Voor meldingen zwerfkatten:
010 – 522 15 28
Niets uit deze uitgave mag openbaar gemaakt
worden in enige vorm van publicatie zonder
voorafgaande toestemming van de redactie
31
Support Stichting Zwerfkatten Rijnmond
kom ons kittenelftal aanmoedigen op de
Open Dag zondag 13 oktober
11.00 –16.30 uur, Anthonetta Kuijlstraat 81, 3066 GS Rotterdam
Graziano
Jean Paul
Ruben
Tonny
Bruno
Lex
Stefan
Joris
Jordy
Daryl
Erwin
Reserve: Sekou, Mitchell,Wesley, Ruud, Miquel, Ronald, Sven, John, Harmeet, Terence, Kostas
coach
Met als speciale coach: Pim Blokland (Vrienden van Feyenoord)
Verder op deze dag braderie, loterij, rondleiding, spelletjes en meer...

Vergelijkbare documenten