D W ARS TUIG

Commentaren

Transcriptie

D W ARS TUIG
In de nacht neemt de wind verder toe; de golven groeien tot ongeveer 3 meter hoogte en
we zijn genoodzaakt om zeil te minderen om
zodoende de krachten op de sleeplijn te verminderen. We willen immers graag met onze
sleep veilig in een haven aankomen. De gehele
reddingsoperatie wordt nauwlettend gevolgd
door het kustwachtstation Fort de France; op
gezette tijden is er contact over de vorderingen
van de reddingsoperatie. Het regelmatige VHF
contact met Moritz gaat behalve over de sleeptros ook over leven
en welzijn! Inmiddels
verschijnt hij steeds
schaarser gekleed aan
dek. Misschien vanwege
het heerlijke tropische
weer? Wij hebben hem
echter ook gevraagd om
kleding te gebruiken ter
voorkoming van schavielen van de sleeplijn,
maar hoeveel kleding
heeft hij eigenlijk?
Gebroken sleeplijn
Vrijdag 28 december. De
rust is weergekeerd aan
boord van de Tres Hombres.
De Fidel volgt ons trouw en
iedereen is tevreden over de
succesvolle reddingsoperatie. Het is net na de middag, mijn ochtendwacht
zit erop en ik lig even in mijn kooi te dommelen.
In de verte hoor ik consternatie aan dek. Spoedig
komt Freya, de 2e stuurman onderdeks; "all
hands on dek" De sleeplijn is gebroken! Er volgt
een korte instructie van de kapitein. De positie
is genoteerd. Wij lopen immers met 7 knopen
snel weg bij de Fidel. Zo snel mogelijk worden
de zeilen gestreken om de vaart uit het schip
te halen. Dat is echter een hele toer omdat de
leizeilen ook staan. Als de meeste zeilen zijn gestreken is de Fidel nog maar een stipje aan de
horizon. Vervolgens gaan we overstag om op te
kruisen. Strak aan de wind kruisen we tegen de
zeëen in; bakken water bruisen over de boegverschansing. Enkele uren later zijn we terug bij
de Fidel. We gaan weer bijliggen voor haar boeg
en weten de sleeplijn weer overgezet te krijgen.
Onze 1e stuurman, Erik wordt geassisteerd door
onze sterke matroos Jelte om de sleeplijn te beleggen op de Fidel. Net voordat de nacht invalt is
8-1-2013 Arjen
Fidel met schipper Moritz
(midden)
Net voor de lunch bereikten we het eiland onder
volle zeilen. Wat een prachtig gezicht moet het
zijn geweest vanaf de wal toen de Tres Hombres
Rodney Baai in kwam zeilen met in zijn kielzog
de Fidel. Een vriend van Mauritz kwam ons al
tegemoet varen met zijn 8 meter zeiljachtje om
de sleep over te nemen. Eindelijk was het moment aangebroken dat we de sleeptros na 900
nM veilig los konden gooien. Even later waren
wij weer onder zeil om kruisend de baai in te
zeilen waar wij na 17 dagen vanaf Brava (Kaap
Verden) ook ten anker kwamen.
DWARS
de klus geklaard. Na het avondeten worden de
zeilen gezet en koersen we me een vaart van
6 knopen pal west. De volle maan in de heldere
nacht helpt ons bij de laatste werkzaamheden.
Alles wordt in het werk gesteld om een breuk
in de sleeplijn te voorkomen. Aan boord van de
Tres Hombres wordt de sleeplijn dubbel belegd,
zowel op het achterdek als midscheeps. Er worden maatregelen genomen tegen schavielen in
de kluisgaten middels rubberen lappen en varkensvet. De sleeplijn is zoveel verlengd, dat
ie altijd onder water hangt en dus nooit strak
komt te staan. Ieder uur hebben we contact
met Mauritz over de conditie van de sleeptros.
vereniging van oud-leerlingen van de enkhuizer zeevaartschool
vervolg van pagina 11
laten gaan om de situatie op te nemen.
Tevens kan dan de
sleeplijn
worden
belegd.
Clemens
zal dit zwemmend
gaan doen; met zijn
veiligheidsharnas
aan een lijn en een
reddingsboei is hij
in korte tijd bij de
zwemtrap van de
Fidel. Met een duikbril inspecteert hij
de situatie van het
verloren roer. We
Tres Hombres, slepend, voltuig
beginnen met het
vieren van de sleeplijn en het zetten van de zeilen. Spoedig hebben we ons volledige tuig staan
inclusief de leizeilen. We verzoeken Moritz om
een fok te zetten en een lange drijflijn uit te
werpen om zodoende het zwieren te beperken.
Spoedig lopen we 6 knopen. Fidel volgt aardig
in ons zog met een fraaie witte snor voor de
boeg.
TUIG
de
leugenbank
Jaargang 12 . Nummer 24 . April 2013
Dwarstuig sponsort trainee tijdens Tall Ship Races 2013
D
warstuig wil jongeren in de gelegenheid stellen om kennis te maken met de zeezeilvaart en laten
zien hoe het leven aan boord van een zeilschip is, in de hoop dat jongeren enthousiast blijven en
kiezen voor de zeilvaart.
Ken je iemand of ben jij de trainee die later betrokken wil zijn in het laten varen van de traditionele
zeilvloot? Dan vernemen we graag de motivatie om deel te nemen aan de race. Naar aanleiding van de
motivatie voor de race en je persoonlijke toekomstperspectief bepaalt het bestuur van Dwarstuig wie
gesponsord wordt. Er wordt in 2013 één trainee gesponsord voor het bedrag van € 400.
In 2013 vertrekt de Tall Ship Races vanuit Helsinki, met een stop in Riga en eindigt in Szczecin. De plek
die Dwarstuig sponsort is aan boord van de ‘Morgenster’ van mede-dwarstuiglid Harry Mutter. Aan
boord is een internationale EU uitwisseling, begeleid door At Sea Sail Training. Dat betekent dat er
naast zeilen ook activiteiten worden georganiseerd. De jongeren bepalen zelf met elkaar welke activiteiten worden gedaan en koken samen. De jongeren uit Nederland, Polen, Finland, Frankrijk, Portugal
en Letland houden de wacht onder begeleiding van een ervaren crew.
Gegevens
Het schip: Morgenster
Reis: van Helsinki(FL) via Riga(LV) naar
Szczecin(PL) met internationale EU uitwisseling.
Datum: van 19/7 – 5/8
Kosten: € 975 (15-25 years) waarvan
Dwarstuig € 400 wil sponsoren. Voor de reiskosten is een subsidie aanvraag ingediend.
Als dit wordt toegekend wordt er 70% van de
reiskosten vergoed.
Tegenprestatie:
Als tegenprestatie wordt van de trainee, een
De Morgenster voor Den Helder
drietal zaken verwacht:
De trainee krijgt een T-shirt mee van Dwarstuig. Deze moet natuurlijk worden gedragen, waarvan een
foto wordt gemaakt voor in de Leugenbank, onze verenigings nieuwsbrief.
Een verslag voor in diezelfde Leugenbank en op de website met een paar foto’s.
Tijdens een borrel van Dwarstuig aanwezig zijn om zich te presenteren en een korte toelichting te
geven over de reis en de ervaring.
Aanmelden:
Dit kan via het aanmeldformulier in te vullen en op te sturen vóór 30 april dat te vinden is op de website van Dwarstuig. Rond 15 mei wordt bekend wie gaat deelnemen aan de race.
De motivatie om deel te nemen is belangrijk en nog belangrijker is wat je later met de ervaring wilt
doen.
Meer informatie over deze reis is te vinden in de folder Morgenster EU en paklijst en op de site van At
Sea Sail Training of via [email protected] of bel met 0619120664.
12
1
Van het bestuur
Redding Fidel
andaag begint de lente en het is buiten 1°C, komt er dan nooit een end aan de kou hoor ik
haast iedereen zeggen, vast wel. De eerste zeilschepen zijn afgelopen week al van wal gestoken, alleen al daaraan merk je dat de lente eraan komt.
De Tres Hombres redt stuurloos zeiljacht op de
Atlantische Oceaan, Leo Boogerd, scheepstimmerman a/b van de Tres Hombres schreef hier
het volgende verslag over, later aangevuld door
Kapitein Arjen Van der Veen
V
Maar de afgelopen winter was weer koud en zoals gezegd, lang. Paulien was afwezig om moeder te
worden van haar prachtige zoon Rick.
Er waren oud vertrouwde en lang dienende bestuursleden die aankondigden te vertrekken. Nieuwe
bestuursleden die energiek en overladen met nieuwe ideeën en plannen het bestuur binnen stappen.
We trotseerden storm op de Beurs Klassieke schepen, relatief veel sneeuw en gladdigheid.
Leden die niet begrijpen dat je als bestuur soms voor de minst slechte oplossing moet kiezen, dit
naar aanleiding van onze beslissing om het Smoelenboek ook op een USB-stick te leveren in plaats
van een digitale versie op onze website. Overigens wil dit niet zeggen dat we onze oren en ogen
gesloten houden voor andere digitale oplossingen, op een nader moment komt er een echte waterdichte oplossing. Maar de meerderheid van onze leden willen zo graag dat papieren boekwerkje.
Zijn die mensen dan zo ouderwets? Ik noem ze liever nostalgisch, het heeft ook wel wat dat
boekje waar je nog eens wat in kan noteren, aankruisen of zelfs doorkruisen.
Gelukkig is onze vereniging lekker in beweging. Het idee, om meer maatschappelijk aan de gang te
gaan is in goede aarde gevallen en heeft een interessante discussie op gang gebracht. Precies wat
het bestuur graag wilde; meer leden betrekken bij de activiteiten van de vereniging. We zien de
deelname aan bijvoorbeeld de ledenvergadering elk jaar stijgen, zouden ze interessanter worden
of is het de spectaculaire excursie die veel leden trekt..?
We gaan zo door en nieuwe ideeën zijn welkom. Ook blijven we voorzien in de behoefte oud leerlingen van de Enkhuizer Zeevaartschool met elkaar in contact te brengen. Het liefste in Enkhuizen
omdat je dan weer even lekker terug kan mijmeren over die super leuke tijd met je mede studenten op onze leerzame maar ook gezellige dagen op de Zeevaartschool.
Volgend jaar is er alweer een lustrum, de vereniging komt op de mooie leeftijd van 15 jaar, er is
veel gebeurd en er zijn heel veel oud-leerlingen van de EZS lid. Maar toch willen we graag een
slag slaan om nog meer oud- leerlingen lid te maken. Wil je ons hiermee op één of andere manier
helpen als vrijwilliger of als bestuurslid? Laat het mij dan even weten, mijn telefoonnummer en
e-mailadres staat in het Smoelenboek.
Rest mij nog jullie allen namens het bestuur een geweldig vaar-, zeil-, of vakantie seizoen te wensen.
Gert van Wijk
Gezocht: Redactie Leugenbank
Kun jij schrijven? Vind jij redigeren van een krant leuk? Weet jij wat er speelt in de
vloot? Kun je omgaan met een DTP programma om de krant in elkaar te zetten? Laat
het ons weten!
Voor meer informatie of aanmelding:
Gert van Wijk [email protected] of tel. 0620006944
2
Leo Boogerd
H
et is 2e Kerstdag, we zijn negen dagen
geleden vertrokken vanaf het kaapverdische eiland Brava, onze positie is 15° 47"N en
45°28"W. We zijn inmiddels over de helft van
onze oversteek. De stemming is opperbest aan
boord. Als we deze vaart kunnen behouden,
zouden we eventueel nog een ander eiland kunnen aandoen voordat we naar Barbados zeilen.
We benaderen de Fidel bovenwinds; dit valt echter niet mee op een onrustige oceaan, de Fidel
slingert enorm en wij maken uitslagen van 20°
met schuin achterop lopende golven. Kapitein
Arjan van der Veen manoeuvreert de Tres
Hombres met grote vaardigheid tot op zo'n 15
meter afstand en Freya, de 2e stuurman, slingert haar werplijn met grote precisie aan boord
van de Fidel vrijwel de gehele werplijn ligt op
haar dek. De, naar nu blijkt oudere, solozeiler
begrijpt de bedoeling niet helemaal en gaat op
zoek naar het "keesje" i.p.v. dat hij zo snel mogelijk de voorloop binnenhaalt. Traag en verward
begeeft hij zich over het dek. Kostbare tijd gaat
verloren en de afstand tussen de schepen wordt
snel groter. Wij hebben vrijwel de gehele sleeplijn uitgevierd, maar de man krijgt de voorloop
niet te pakken. Tot ieders
teleurstelling is deze poging,
om een lijn over te brengen
niet succesvol. Voor een
volgende poging zullen we
weer enkele zeilmanoeuvres
moeten maken om de Fidel
opnieuw te benaderen. Een
2e poging faalt eveneens!
Deze middag is de bakboord wacht bezig met lopende werkzaamheden. De zon staat hoog aan
de hemel. In de schaduw van het grootzeil ben
ik bezig met het schaven van een kleine leizeil
boom. Plotseling roept de kapitein vanuit de
navigatiekamer dat hij een noodoproep heeft
ontvangen van een duits zeiljacht. Het zeiljacht
"Fidel", onderweg naar Barbados, heeft een defect roer en het schip is hierdoor onbestuurbaar.
Het bevindt zich 100 Nm zuidwest van ons en
heeft een drift van 1.5 knopen zuidwest. Deze
"distress alert" is op onze inmarsat C binnengekomen via kustwacht station Fort de France
op Martinique. Zoals gebruikelijk in zo'n situatie
wordt een reddingsoperatie gecoördineerd door
het kustwachtstation. We nemen onze verantwoording en melden zo spoedig mogelijk aan
het kustwachtstation dat we beschikbaar zijn
om hulp te bieden. We behouden onze koers
(280 graden) tot nader order. Geruime tijd
laat het kustwachtstation niets van zich horen
terwijl er wel een jacht in ernstige moeilijkheden verkeert. Na een uur besluiten we contact
op te nemen met het kustwacht station middels de satelliettelefoon. Om onbekende reden
is ons antwoord niet doorgekomen, maar Fort
de France heeft het dringende verzoek aan ons
om medewerking te verlenen tot het geven van
hulp. Onze kapitein roept iedereen aan dek en
doet verslag van de situatie. Spoedig volgt een
overstag manoeuvre en koersen we zuidwest
(230 graden). We verwachten de Fidel de volgende morgen rond 10.00h UTC aan te treffen
op de verleierde positie.
Onze bemanning wordt moe, lunchtijd is immers
reeds lang verstreken. De kapitein laat eerst de
bemanning lunchen om hierna een 3e poging
in te zetten. Nu benaderen we de Fidel met
minimale zeilvoering, maar net genoeg om "bij
te liggen". De kapitein ziet kans precies "bij te
liggen" boven de Fidel zodat deze in onze luwte
ligt. We krijgen nu een beeld van de door onheil getroffen zeezeiler. Zonder problemen weet
hij het eind van de voorloop op zijn bolder te
beleggen. Onderwijl wordt er kennis gemaakt;
ongerust informeert hij naar de voorwaarden
voor hulp. Moritz vertelt dat hij niet verzekerd
is. Onze kapitein begrijpt de situatie volledig en
grapt, of hij ook koud bier aan boord heeft!?
Behoudens een contract over de verantwoordelijkheid is daarmee de hulp overeenkomst
een feit. De Tres Hombres gaat de Fidel slepen
naar de dichtstbijzijnde haven in de caribische
regio, zo'n slordige 800 Nm. De beste man is
zichtbaar opgelucht! We besluiten om een Duits
sprekende matroos bij Moritz aan boord te
De volgende morgen treffen we echter geen zeiljacht aan en communicatie met de Fidel blijkt
niet mogelijk! In overleg met Fort de France
besluiten we onze oorspronkelijke koers te hervatten tot nader order. Na enige tijd krijgen we
toch contact met de Fidel middels de satelliettelefoon. Nu wordt duidelijk dat het gaat om een
solozeiler met een 12 meter stalen kits van 18
ton. Het schip is het complete roer verloren, in11
vervolg op pagina 12
De Leugenbank is de laatste jaren samen gesteld door Anne, wie weet haar te evenaren? Ook meerdere mensen kunnen samen een redactie vormen. Momenteel komt
de Leugenbank 2 keer per jaar uit. Eén redactielid maakt deel uit van het bestuur.
clusief de roerhak. De onfortuinlijke zeiler drijft
al veertien dagen stuurloos rond! We hervatten
onze zoekactie en 12.00h UTC treffen we het
stuurloze zeiljacht aan op 14°36"N en 47°04"W.
Met alleen een fok gehesen, gaat het jacht te
keer als een dol paard. Vanaf het moment dat
het schip in zicht kwam, op een afstand van 8
Nm, is het reddingsscenario voorbereid. Een
noodroer ligt niet voor de hand vanwege de afmetingen van het jacht, de zeiler vraagt nadrukkelijk om een sleep. Aan dek ligt een 60 meter
sleeplijn van 50 mm gereed met een drijvende
voorloop van 20 meter en een werplijn.
vervolg van pagina 9
weer varen bij de Marine en werd Commandant op
een fregat. Na deze vaarperiode volgde een plaatsing in Turkije als militair/marine attaché, mede
geaccrediteerd in Roemenie.
Stad Amsterdam
Na deze interessante en enerverende periode
werd Robin commandant op Hr.Ms. Zuiderkruis,
het bevoorradingsschip van de Marine. We hebben het nu over 1997-99. Gelukkig weer varen
dus. Ergens in 1998, terwijl hij in Noorwegen lag,
werd hij gebeld door het hoofd personeelszaken.
De marine zag mogelijkheden voor opleidingsplaatsen van adelborsten aan boord van de Stad
Amsterdam in aanbouw. Er werden kapiteins gezocht voor dit schip. Vanwege zijn ervaringen met
de Urania en de Abel Tasman, leek hij de aangewezen marineman om voor die functie in aanmerking te komen. Samen met Pieter Brantjes werd
hij het eerste kapiteinsduo. Hij volgde de bevarenen opleiding Grote Zeilvaart in Enkhuizen (zo
werd hij lid van Dwarstuig). SI erkende, in eerste
instantie, zijn marinevaartijd niet voor een civiel
schip. Daarom voer hij drie maanden als stuurman aan boord van de Gorch Fock en de Eagle om
ervaring op te doen. Tegenwoordig erkent SI wel
marinevaartijd. Zo werd Robin kapitein op de Stad
Amsterdam. In 2001 wonnen ze alles wat er te
winnen viel tijdens de Cutty Sark Tall Ships Race
2001. In 2003 werd hij gepensioneerd als commandant bij de Marine en zou ook stoppen met
zijn kapiteinschap op de Stad. Maar daar konden
ze hem nog niet missen, hij bleef nog anderhalf
jaar. In 2003 werd Robin voorzitter van de STAN.
Training aan boord
Aan boord van de Stad leerde hij Monique Touw
kennen, toen tweede stuurman. Monique was al
bezig de training van jongeren op zeegaande zeilschepen te verbeteren. Zo ontstond een samenwerking tussen de STAN en At Sea Sail Training,
dat door Monique was opgericht. Een van de
eerste grotere projecten was de organisatie van
Race-to-Sail 2005 (Frederikstad-Den HelderAmsterdam). Gedeputeerde van Noord-Holland,
Patrick Poelmann, later technisch voorzitter van
de BBZ, wist veel voor elkaar te krijgen bij de
Noord-Hollandse gemeenten. Er werden jongeren
gevonden en sponsorgeld. Een ander product van
de samenwerking is gebaseerd op het Europese
Unie Fonds “Youth in Action”. Op basis van een bijzondere projectbeschrijving wordt de subsidie uit
dit fonds aangevraagd door de STAN. At Sea Sail
Training zorgt voor de uitvoering. Dit is begonnen
als een Nederlands nationaal project, maar inmiddels uitgegroeid tot een internationaal project in
nauwe samenwerking met sail training organisaties uit andere landen in de Europese Unie. Nu al
voor het zevende jaar krijgen de STAN en At Sea
hieruit subsidie. Het is daarbij van groot belang,
dat trainingen aan boord van schepen op professionele wijze wordt uitgevoerd. Hiervoor is onder
verantwoordelijkheid van de STAN een sail training
10
programma ontwikkeld. Dit programma is door
het Min. van V&W erkend en kan ook door zeilschepen gebruikt worden voor de verkrijging van
hert certificaat SPS/Sail training schip. Ongeveer
14 Nederlandse schepen maken nu gebruik van
dit sail training programma. Bernt Folmer, Gert
Loomeijer en Monique zitten in de speciale STAN
commissie, die dit programma beheert. Robins
belangrijkste taak is geld binnen zien te krijgen
voor alle activiteiten.
Toekomst
Als voorzitter van de STAN zoekt Robin zo veel
mogelijk dwarsverbanden met de Nederlandse
scheepvaart. Er is samenwerking met de BBZ
gestart. De Spiegel der Zeilvaart is communicatiekanaal voor de STAN. In principe kunnen
door SI gekeurde zeilschepen meedoen aan Tall
Ships Races. Wel moeten ze nog wat extra veiligheidsmaatregelen doorvoeren. Deze zijn vooral
bedoeld om de jonge trainees te beschermen. Zij
komen vaak geheel onervaren en voor de eerste
keer aan boord van de zeilschepen en gaan dan
vrijwel meteen naar zee.
Er is beleid in de Europese Unie en dus ook in
Nederland om de jonge generatie enthousiast te maken voor de gehele maritieme sector.
Nederland als belangrijke scheepvaartnatie kan
hierin een grote rol spelen. Als alle scheepvaartbranches in Nederland met elkaar gaan samenwerken, is er beslist een grote toekomst voor al
die bedrijfstakken. De Nederlandse zeilvloot, met
een sail training programma, kan hierin een grote
bijdrage leveren wat ook ten goede komt aan
het voortbestaan van de vloot. De STAN werkt
er hard aan om de gewenste samenwerking tot
stand te brengen.
Dwarstuig zeilt op 12 oktober
2013 mee met de Tres Hombres!
Na een daverend succes in september
2012 gaat Dwarstuig wederom met de Tres
Hombres varen. Op de dag nadat Dwarstuig
mee is gevaren, gaat het schip zonder motor
op weg naar de Caribische Eilanden.
De dagtocht is van 10.00 tot 17.00 uur, vertrek vanuit Den Helder waar het schip voor
anker ligt.
Met sloepen worden we er heen gebracht.
Afhankelijk van de wind en getij gaat het naar
de Noordzee danwel de Waddenzee.
Aan boord wordt een eenvoudige lunch geserveerd, koffie en thee is de gehele dag door te
krijgen.
Kosten: 40 euro per persoon, introducé 50,-.
Aanmelden: [email protected]
De nieuwe bestuursleden
Even
in.
Na 22 jaar kantoorwerk kwamen de kriebels en
had ik genoeg van het binnen zitten met ‘vierkante ogen’.
Vanwege een goede vertrekregeling met mijn
werkgever kon ik aan de EZS beginnen. De
zomer van 2006 ben ik als opstapper (op de
Europa, Galant en Flying Dutchman) begonnen
om de praktijk te leren. Daarna, met heel veel
plezier, 3 jaar op de Oostzee als deckhand gefunctioneerd.
Sinds 2009 heb ik mijn stuurmanspapieren en
vaar op diverse ‘small en tall ships’. Ondanks de
financiële terugslag heb ik geen moment spijt
van mijn roer-om-beslissing. Ik heb veel nieuwe
fantastische mensen leren kennen en ben blij
dat ik niet meer in het kantoorkeurslijf zit.
Qua opleidingen ben ik helaas met de EZS klaar.
Daarom leek het me leuk om nog een band met
de school te houden via Dwarstuig. Vanaf 2013
ben ik bij het bestuur gekomen en ben ik verantwoordelijk voor de website.
voorstellen..
Edwhard Jernberg:
Hotelier,
Kapitein,
Klusondernemer,
N
a een zeilschool heb
ik in mijn jeugd letterlijk talloze bootjes
versleten.
Vervolgens
heb ik me toch gericht
op een studie en een
carrière buiten het zeilen tot een vriend mij
belde of ik wilde helpen zijn charter bedrijf in de
Caribbean op te bouwen. Ik zei mijn financiële
baan bij Penta Hotels op en reisde af om voor 2
jaar te gaan varen. De passie leefde weer op en
ging nooit meer weg.
Na een eigen restaurant en een hotel in Berlijn
te hebben gerund, kwam ik in 2000 terug naar
Nederland en greep ik de kans aan om naast
mijn baan als consultant de EZS te gaan doen.
Het was een feest der herkenning; ik heb alle 3
de opleidingen succesvol afgerond, daarna kon
ik met de Hapag Lloyd meevaren op haar passagiersschepen en ervaring opdoen. Dat was
een mooie opstap om als schipper in de jachtwereld te varen met schepen van 50 voet tot
uiteindelijk 50 meter. Aan deze mooie ervaring
kwam echter een eind toen ik een gezin stichtte
en dat is ook een mooie ervaring.
Terugkijkend concludeer ik dat de EZS mij erg
veel plezier heeft verschaft en de mogelijkheid
om bijna 10 jaar in mijn passie te werken. En ik
vind het leuk te constateren dat dit bij velen ook
en nog steeds het geval is. Daarom is het een
genoegen om via het bestuur van Dwarstuig
mijn steentje bij te dragen om deze bijzondere
vereniging te laten floreren. Graag wil ik
Dwarstuig helpen in haar streven om de school
te ondersteunen, leden met elkaar in contact te
houden en te fungeren als vraagbaak voor leden
die varen, niet meer varen of weer willen gaan
varen.
Colofon
De Leugenbank is de halfjaarlijkse nieuwsbrief van Dwarstuig, de oud-leerlingenvereniging van de Enkhuizer Zeevaartschool.
Redactie: Vormgeving: Bijdragen:
Hilde Kuiper:
“Het Roer Om”
O
pgegroeid op
het IJsselmeer.
Als kind zeilde ik in
de jaren 70 vaak
mee op de ‘bruine
vloot’. Toen viel
me al op dat het
varende volk van
een zeer interessant en markant kaliber was.
Eenmaal verhuisd naar Amsterdam ging mijn
jeugddroom, om zelf te gaan varen, de ijskast
Anne de Bourgraaf
Anne de Bourgraaf
Gert van Wijk
Paulien Rigter
Paddeltje
Bertie Ledeboer
Menno Smit
Leo Boogerd
Hilde Kuiper
Edwhard Jernberg
Letty Swart
Pjotr
Foto's: Hilde Kuiper
Fairtransport
Edwhard Jernberg
Hilde Kuiper
Bounty fotos internet
Robin Snouck Hurgonje
Redactieadres: Redactie Leugenbank
Nearesteech 4
8749 GK Pingjum
[email protected]
3
Robin Snouck Hurgronje
40 jarig Jubileum Strontrace,Beurtveer, Visserij en Liereliet
De grote reünie tijdens het 40-jarige jubileum van dit evenement wordt ongetwijfeld één van de
hoogtepunten van de ruim een week durende jubileumactiviteiten.
Vanuit het hele land komen leden, oud-leden, trouwe deelnemers en vrijwilligers van het evenement op zondag 20 oktober naar de grote feesttent in Workum.
Intervieuw
Opgeven voor deze reünie kan via email naar: [email protected]
De kosten voor de reünie incl. de maaltijd bedragen 15 euro per persoon, over te maken
op rekeningnummer 3052 43 594 t. n. v. St. Zeilvaartcollege Workum.
Vouchers daarvoor zullen U toegestuurd worden.
p het Centraal Station in Amsterdam begon
Robin aan zijn verhaal. In zijn familie was
generaties lang geen enkele link met de zeevaart. Wel waren zijn voorouders, Hugenoten,
vanuit Noord Frankrijk naar Zeeland gekomen.
Één voorvader was kaper geweest bij Duinkerken
rond 1600. In Zeeland had de familie schepen
uitgerust om handel te drijven, maar dat was
alles. Toch wist hij van jongs af aan dat hij naar
zee wilde, al groeide hij op in het oosten van
het land. Wel had een vriend van zijn vader een
oude botter, waarop hij mee mocht als bemanning. Als 12 jarig jongetje kwam hij, tijdens een
vakantie op Terschelling, in aanraking met de
bergingssleepboot de “Holland”. Hollands Glorie!
Hij dacht bij zichzelf: op zo’n schip wil ik kapitein
zijn!
Zo kwam hij na de HBS als adelborst bij de
Marine (dat leek zijn vader beter dan de handelsvaart). In zijn opleidingstijd voer hij mee als
trainee op de Urania tijdens de STA Tall Ships
Race 1968, hierdoor werd zijn interesse in sail
training, opleiding aan boord van zeilschepen,
gewekt.
Eén van de opvallendste activiteiten tijdens de jubileumweek van de Strontrace 2013 zijn de
schilderijen exposities in de tweede helft van oktober in zowel Workum als in Warmond, waar
traditioneel getrouw bij het Park Groot Leerust de Strontracer’s warm verwelkomd worden.
Het thema is, ’de binnenscheepvaart onder zeil'. Nederland telt vele maritieme schilders. Zij
worden dan ook uitgenodigd om een foto van één of meerdere werken in te zenden.
De jubileumcommissie selecteert uit het aanbod een aantal foto’s voor een buiten-expositie,
welke op grote weerbestendige doeken worden afgedrukt, die vervolgens op een opvallende
plaats in Workum (bij de havenkom) worden tentoongesteld.
De foto's, zo spoedig mogelijk en graag uiterlijk vóór 1 juni sturen naar: [email protected]
We nemen na ontvangst hiervan persoonlijk contact op met de kunstenaars.
Hans Beukers:
Scheepsbouw en Rederij in de Overgang van Zeil naar Stoom:
De Meursings en de bark Baarn.
Auteur: Petra Vermeulen.
Redactie Sander Klos
Uitgave Stichting Nederlandse Kaap-Hoornvaarders, 2012
Liever varen dan een kantoorbaan
vervolg op pagina 5
Na zijn opleiding van drie jaar, ging hij als officier
naar de Onderzeedienst. Dat leek hem enorm
spannend. Dat was het ook. Het was in de tijd
van de Koude Oorlog. Vijftien jaar lang, waarvan
de laatste jaren als commandant, voer hij op
allerlei geheime missies, waarvan veel langs de
Sovjetgrens. Hij mocht hier met niemand een
woord over reppen, zelfs met zijn vrouw Suzette
niet, terwijl hij toch vaak negen maanden per
jaar van huis was.
Hij leerde Suzette kennen in Den Helder. Zij was
als Marva-officier, secretaresse van de commandant van het KIM, waar hij vaak voor overleg als
praeses van het Cadettencorps te vinden was.
Toen hij in 2006 samen met anderen een boek
over deze periode mocht schrijven, wist ze eindelijk wat hij al die maanden had uitgevoerd.
9
vervolg op pagina 10
Na deze avontuurlijke tijd werd hij “verbannen”
naar Den Haag als stafofficier onderzeeboten.
In 1986 kreeg hij de kans om commandant te
worden op de Urania, het opleidingsschip van
de Marine, toen nog geen full time baan. In de
zelfde periode maakte hij kennis met de Tjitske
Cornelia, het schip van Sipko en Ed Swart. Er
groeide een plan om met dit schip deel te gaan
nemen aan een groot Sail evenement in Sydney,
ter gelegenheid van het 200 jarig bestaan van
Australië. Het schip werd omgedoopt in Abel
Tasman, ons allen bekend. Ze wilden een reis
om de wereld van ruim een jaar gaan maken
met als doel het evenement in Sidney. Hoe krijg
je zoiets voor elkaar?
Het was de periode waarin de STAN (Sail
Training Association Netherlands) werd opgericht. Dit in verband met de eerste Delfsail in
1986. Daar was Ivo Opstelten burgemeester.
Bernard Heppener, voorzitter van de STAN had
een uitgebreid netwerk met sponsormogelijkheden, hij werd ook voorzitter van het project
Abel Tasman. Zo was er wel aan sponsorgeld te
komen mits ze een opleidingsschip zouden worden met alle daaraan gestelde wettelijke eisen.
Ze hadden geluk. De TROS had het project
geadopteerd. Op tweede Kerstdag 1986 was
de Nederlandse TV uitzending van de eerste
poging om het wereldrecord dominosteentjes
vallen te verbeteren, waar veel mensen naar
keken. Aansluitend kregen ze de gelegenheid
om een oproep te doen aan jongeren om een
traject mee te varen als trainee op deze reis. Er
kwamen 12.000 aanmeldingen binnen! Ze hadden maar 11 trainees per etappe (99 in totaal)
nodig. Na een langdurige selectie, met behulp
van de toenmalige Nederlandse charterschepen,
bleven er 33 per etappe over. Uit deze groep
werden uiteindelijk de 11 trainees gekozen die
mee gingen varen op de verschillende etappes.
De helft bestond uit meisjes.
Het werd een groot succes. Er waren vijf vaste
bemanningsleden aan boord. Twee van hen
hebben de hele reis aan boord gezeten. De kapiteins en stuurlieden wisselden al naar gelang
de beschikbaarheid. Robin heeft zelf, als kapitein, de etappe van Sydney, via Auckland, naar
Papeete gevaren. Het organiseren van deze reis
was erg veel makkelijker geworden door het feit
dat de Abel Tasman aangemerkt was als officiële Nederlandse vertegenwoordiger op de festiviteiten in Australie, t.g.v. de viering van het
200 jarig bestaan. Binnenkort hebben ze een
reünie van die reis. Na dit project ging Robin
O
Schilderijen expositie rondom jubilerende Strontrace
Scheepsbouw en rederij zijn onderwerpen die slechts zijdelings in de publicatiereeks van de NK-HV
aan de orde komen. Deze publicatie gaat aan de hand van de geschiedenissen van de gebroeders
Meursing en de bark Baarn dieper in op moedig ondernemerschap gedurende de tijd van de grote
zeilvaart in Nederland.
De firma Meursing is een van de interessantere spelers in de scheepsbouw en de zeilvaart in Amsterdam
gedurende het laatste driekwart van de 19e eeuw. De drie broers werden door hun vader te Hoogezand
op de leeftijd van resp. 16, 15 en 12 jaar belast met de leiding van een door hun vader aangekochte
scheepswerf in Nieuwendam. De publicatie gaat in op het wel en wee van de jonge scheepsbouwers
en laat zien hoe de Meursings drie werven bezaten in Amsterdam. Na verloop van tijd worden de bedrijven gesplitst en gaan de broers onafhankelijk van elkaar verder.
Aangezien schepen niet altijd zijn verkocht voor het begin van de bouw, worden er steeds vaker schepen “op avontuur” gebouwd door de Meursings en, veelal samen met anderen, uitgereed.
Deze partenreders waren vaak de toeleveranciers van de schepen. De publicatie toont aan, dat deze
vaak riskante wijze van handelen ondanks alle wedervaren toch een zekere winst heeft opgeleverd.
Van een aantal van de schepen zijn de boekhouding en de correspondentie tussen de reder en de
kapiteins terug gevonden. Deze zijn exemplarisch voor de Nederlandse zeilvaart. Op de vaart naar
Zuid-Amerika wordt dieper ingegaan. De schepen moesten soms maanden wachten op retourlading
4
Abel Tasman
Jongensdroom
Meer informatie over de reünie is te verkrijgen via email: [email protected]
Zie verder voor alle informatie:
www.strontrace.nl, www.liereliet.nl, www.zeilvracht.nl en www.zeilvaartwarmond.nl
door
Bertie Ledeboer
Als enige stapte Robin Snouck
Hurgronje over van de Marine
naar de Grote Zeilvaart en
was vier en een half jaar kapitein op de Stad Amsterdam.
Als voorzitter van de STAN
werkt hij hard aan opleidingsmogelijkheden aan boord van
zeegaande zeilschepen. Ook
streeft hij naar integratie van
de zeilvaart in de Nederlandse vaarwereld.
Hoewel hij dit jaar 65 wordt heeft hij nog lang
niet genoeg van alles waarmee hij bezig is.
Natuurlijk worden herinneringen opgehaald, sterke verhalen verteld en oude vriendschappen
weer in ere hersteld, maar dat is niet het enige op deze reünie.
Vanaf 15.00 uur 's middags is er muziek, zijn er diapresentaties, worden video's vertoond en
schuiven de reünisten aan het begin van de avond aan voor een gezamenlijke maaltijd.
Van 20.00 tot 22.00 uur volgt er een speciale voorstelling met muziek en spel van Henk de Boer,
aan de binnenkant van de sluis.
Daarna is het feest afgelopen en de deelnemers aan de wedstrijd zullen zich klaar gaan maken
voor de start maandag 21 oktober 2013 vanaf 13.00 uur.
Boekbespreking
door
Dankzij haar eigen praktijk als logopediste kon
zij goed aan de slag blijven als Robin aan het
varen was. Ze hebben twee kinderen. De dochter was een enthousiaste trainee gedurende
drie Tall Ships Races. Zij is nu moeder van hun
twee kleinkinderen. Hun zoon is muzikant/DJ en
taalt niet naar zeilen.
vervolg van pagina 6
moderne, is het schip voor het gemak anderhalf
keer zo groot geworden dan het origineel. Scheelde
ook in bukken.
Organisation die haar restaureert in volle glorie.
In 2002 is ze er weer helemaal klaar voor en
wordt gebruikt als attraktie en vaart met betalende gasten.
Het zeewaardige schip maakt vele reizen, onder
andere naar Pitcairn Island om de “Bounty Day”
bij te wonen met de nakomelingen van de bemanning.
Filmpje maken
In 1962 is de film geschoten met Marlon Brando in
de hoofdrol. Hoe het kwam weet niemand, maar
kennelijk heeft de naam “Bounty” een flinke invloed gehad op zijn gedrag. Hij speelde de rol van
de muitende officier Fletcher Christian. Echter,
Brando ging zelf ook rebelleren. Hij viel vrouwelijke tegenspeelsters lastig, bemoeide zich met
succes met het script en liet de filmcrew een bruiloftsfeestje van een vriend opleuken met spullen
van de filmset. Daarnaast liet hij drank en eten
invliegen op kosten van MGM, zodat er leuke feestjes gegeven konden worden. En hij bemoeide hij
zich met de regie.
Uiteraard was voorzien dat de replica, net als het
origineel in het boek, aan het eind in brand zou
worden gestoken. Marlon Brando vondt dit echter te ver gaan en veranderde het einde: hij in
de armen van een Haitïaans schone op een breed
zandstrand. Niet geheel in overeenstemming met
de werkelijkheid, het strand van Bounty Bay op
Pitcairn is slechts enkele meters breed.
Toen de film klaar was, die $ 20 miljoen heeft ge-
Most Glorious Comeback!
In 2006 is Walt Disney Studios op zoek naar een
geschikt bootje voor een doldrieste piratenfilm.
Vervolgens figureert ze in twee “Pirates of the
Carribean” films: Dead Man’s Chest en At World’s
End.
Wat je voor geld doet…
In 2005 wordt een dieptepunt bereikt: om exploitatie en onderhoud te bekostigen wordt de pornofilm “Pirates” op het schip gedraaid, terwijl ze aan
de kade in St.Petersburg ligt. Na de draaidagen
aan boord vertrekt het schip de Mississipi op uit
veiligheid om de orkaan Katrina te ontlopen.
Onverwacht einde
Op 25 oktober 2012 verliet de Bounty de haven
van New Londen, Connecticut om terug te keren
naar St. Petersburg, Florida. In eerste instantie
wordt een oostelijke koers gevaren om orkaan
Sandy te ontwijken. De US Coast Guard kreeg op
29 oktober 3.54 uur het verzoek van de eigenaar
om hulp te verlenen. Het contact met het schip
was toen al verloren gegaan. Het laatse bericht
wat deze ontving was dat het schip water maakte
voor de kust van North-Carolina, ongeveer 260
km ver van de storm. De bemanning was bezig
met voorbereidingen om het schip te verlaten.
Een toegesnelde helikopter van de Coast Guard
heeft de laatste minuten van het schip vastgelegd. Van de 16 bemanningsleden zijn er 14
gered. Van de twee overboord gespoelde leden is
er één gevonden, Claudine Christian, een directe
afstammeling van Fletcher Christian, de muitende officier uit 1789. Hoewel levend uit het water
gehaald, is hij overleden in het ziekenhuis. Het
andere bemanningslid is kapitein Robin Walbridge
en wordt vermist.
De Bounty in volle glorie
Terug het doek op!
In 1986 heeft ene Ted Turner, een mediatycoon,
het schip gekocht en is het gebruikt in de flim
“Schatleiland” gemaakt in 1989 met Charlton
Heston. In de jaren daarna ligt ze te liggen. Er
dreigde echter een somber lot voor het schip:
door jarenlange verwaarlozing waarschuwt de US
Coast Guard dat ze de vaarvergunning gaat verliezen. Het schip wordt eigendom van HMS Bounty
Niet meer te redden
8
Paddeltje
Veel liefs uit een winterse Oostzee, vrolijk kerstfeest, en gelukkig nieuwjaar.
N
a een jaartje zweten in de westafrikaanse
tropen, vond ik het eens tijd om wat dichter
bij huis te blijven. Dit vooral met het oog op
minder lang van huis te zijn. Dat komt dan neer
op 4 op 4 af in plaats van 6 om 6, en dat vind
het thuisfront fijn. Of althans minder vervelend.
En zo komen we terecht aan de zweedse oostkust, bij een niet nader te noemen langwerpig
eiland, beginnend met een Ö.
Niet nader te benoemen, omdat de windmolen
bouwer graag zijn vuile was binnen houdt.
De hier nader beschreven gebeurtenissen hebben echter zo weinig met werk te maken, dat
ik dacht dat het wel kon. Maar ga er van uit dat
de namen gefingeerd zijn, en eventuele gelijkenissen met echte personen in alle toonaarden
gebagatteliseerd zullen worden.
Aan boord gekomen viel me op dat tussen alle
Rigboots en slippers bij de deur een nieuw paar
stond. Zwarte Vans-achtige dingen. De Matrozen
sliepen, de Officieren waren in de kroeg. Conclusie:
er is iemand aan boord die er niet hoort.... Dus
op onderzoek uit, en de trap opgelopen naar de
Mess-room. Wie schetst mijn verbazing: in de
gang stond een naakte kerel. Hij zal ergens halverwege de twintig zijn geweest. Spiernaakt. Als
hij mij ziet wil hij vluchten naar de brug (of de
WC, dat is de zelfde kant op) Je begrijpt dat ik
da niet kon toelaten, dus ik hem bij zijn (duidelijk
zichtbare) lurven gegrepen. Toen kwam ik tussen
hem en de brug in, dus daar kon hij in elk geval
niet meer heen.
Na deze korte stoeipartij vroeg ik hem op luide
toon wie de fuck hij wel niet was. Hierop antwoorde hij met een vraag; wie ik wel niet was. Toen ik
verklaarde dat ik de captain of the ship was vroeg
hij mij: What Ship? Nou vraag ik je....
Maar wonder boven wonder viel hem aan zijn verstand te brengen dat hij zich op een schip bevond.
En wel zonder kleren aan, midden in de nacht.
Hij verklaarde dat hij gewoon een average joe
was, trying to get laid on a party night. Daarop
verklaarde ik dat de kans daarop hier aan boord
toch nihil was, naakt of niet (fraai gebouwde kerel,
daar niet van, maar, nee...) En nu was het ook tijd
voor hem het schip te verlaten, en hij had mazzel
dat ik de politie niet zou bellen. Hij pakte zijn jas,
en met verder niets om het lijf wild hij de sneeuw
in stappen. Jongen, toch, doe wel voldoende kleren aan, als je naar buiten gaat!
Zo vlak voor kerstmis ging het er toch heus op
lijken dat we in de haven zouden liggen, en dus
voorzichtig aan een kerstdiner konden denken.
Dat is een fijne gedachte, maar het brengt dan
weer problemen met zich mee zoals: wat eet
men in de Philipijnen met kerst? Rijst? wat eten
Nederlanders met kerst? Kalkoen? Getverrrrr....
In mijn hoedanigheid als kapitein dan maar de
beslissing genomen om op zijn scandinaafs ham
te (laten) serveren. Dat geeft toch een beetje
het gevoel in sync te zijn met de plaatselijke
gebruiken
Zogezegd, zo gedaan, en nog een vlees thermometer er bij gekocht voor de goede orde. Nou
had ik de kok de opdracht gegeven om vooral
het zwoerd goed krokant te bakken, en vooral
niet te gaar, en dan zal dat wel goed komen....
Maar die hield er zo zijn eigen recept op na. Je
zult het nauwelijks geloven, maar die vetsmelter
gooit die ham in een pan vol water en laat hem
zachtjes koken. Duizend bommen en granaten,
muiterij is er niks bij.
Nadat ik er achter was dat zulks geschiede, is de
ham uit het water gered. Gewikkeld in de folie
en vlak voor het eten in de braadpan voor een
knapperig korstje. Uiteindelijk moest ik mijn
scheldwoorden inslikken want de ham was ontzettend lekker.
Zo maakt een mens nog eens wat mee met
Kerstmis. Persoonlijk had ik liever gehad dat een
meid van ongeveer dezelfde leeftijd zich naakt bij
mij aan boord zou begeven, maar daar heb je met
Kerstmis kennelijk minder kans op. Die wachten,
naar men zegt, tot midzomernacht
en probeerden in de tussentijd bij te verdienen
met kust- of riviervaart.
In de beschrijving van de geschiedenis van de
bark Baarn wordt aan de hand van boekhouding
en correspondentie gedetailleerd weergegeven
hoe het toeging bij de handel met Oost-Indië. De
Nederlandsche Handelmaatschappij was de almachtige verlader in de vaart op Indië. De publicatie maakt aannemelijk dat de teloorgang van de
zeilvaart het gevolg is geweest van de tariefpolitiek van de Nederlandsche overheid.
Naar goed Neerlands gebruik hebben we ons
vol gestopt met eten. Helaas viel het bijbehorende bachanaal wat tegen. Dit omdat het ons
niet gelukt was genoeg drank aan boord te krijgen. Zowel de rederij als de zweedse wetgeving
waren tegen ons. Iedereen bleef nuchter. En dat
was dan Kerst avond...
Op kerst dag heeft men hier de gewoonte om
met zijn allen naar de disco te gaan. When in
Rome.... dus wij ook daarheen, en vrolijk te
duur bier met de creditcard betalen, en toch
Een van de nazaten van de familie Meursing was
eregast bij de jaarbijeenkomst op 21 oktober 2012
te Hoorn.
5
vervolg van pagina 4
kost, waarvan $ 1,2 ml voor Brando, destijds een
record, heeft het schip een wereldtour gemaakt ter
promotie van de film. Hoewel goed bezocht, is de
film nooit winstgevend geweest, met dramatische
gevolgen voor Brando. Hij heeft in een (financiële)
flop gespeeld. Het schip is na de tour afgemeerd in
St.Petersburg, Florida als toeristen attraktie.
best wel aan geschoten worden. De alcholische
wanprestatie van de vorige dag toch een beetje
goedgemaakt,. zal ik maar zeggen. Dat was best
gezellig, maar omstreeks middernacht ging deze
jongen maar weer terug naar de boot.
Tot slot deed Jet van de Tecla een genereus
aanbod voor Dwarstuigleden: Voor € 25,00 per
dag kunnen ze meevaren van 10 november tot
1 december van Den Helder naar Tenerife. Dat
was wel kort dag, voor de snelle ongebonden
beslissers onder ons.
BORREL BEURS
KLASSIEKE SCHEPEN
Door Bertie Ledeboer
Algemene Ledenvergadering Dwarstuig
Zaterdag 9
Z
oals jullie van ons inmiddels gewend zijn
organiseren wij rondom onze ledenvergadering een interessante excursie, soms leerzaam
of leuk, soms meer spectaculair .
Z
ondag 4 november. Het weerbericht gaf het
’s morgens al aan: in de loop van de middag
zware buien met windstoten!
Jammer voor de Beurs en voor onze borrel aan
bord van de Kamper Kogge.
De “Bounty” voor de
tweede keer vergaan
Er was veel te zien, veelal de gebruikelijke bedrijven en instellingen, toch wat minder dan
andere jaren. Ook minder bezoekers. De crisis
eist ook hier zijn tol. Het is altijd weer gezellig,
een hoog reünie gehalte. “De Schepeling, mooie
dingen van hout…” hadden prachtig houtsnijwerk. De stand van “Dutch Tall Ships around the
World” was natuurlijk nieuw en uitermate aantrekkelijk… de Europa, de Oosterschelde en de
Tecla die gezamenlijk een wereldomzeiling gaan
maken!
O
p 15 januari 1789 heeft de muitende bemanning van het zeilschip “Bounty” haar
op het smalle strand van Pitcairn Island laten
lopen en in brand gestoken. Het einde van een
lange reis vanuit Engeland langs Kaap de Goede
Hoop, Australië, Indonesië en Tahiti.
Oude schuiten, oude verhalen
Er was geen weg terug, als muitende bemanning wachtte hen vrijwel zeker de doodstraf.
Door het schip te verbranden en zich uit het
zicht van eventueel passerende schepen te
huisvesten, hoopten de muiters zich te kunnen
handhaven. Het verhaal van de “Bounty” is door
een toen nog jonge onderofficier op schrift gesteld en de geschiedenis ingegaan als één van
de meest aansprekende zeemansverhalen, de
Muiterij op de Bounty.
Het gesprek werd naar het vergaan van de
Bounty II geleid. Wat zouden de beweegredenen
van de kapitein zijn geweest om toch uit te varen,
terwijl andere schepen in afwachting van Sandy
in de haven bleven liggen. Onverantwoordelijk
volgens de kapiteins. Beter 10 dagen te laat dan
10 dooien.
Overleg over de mogelijkheden met de bemanning is goed, maar uiteindelijk neemt de kapitein de beslissingen en is verantwoordelijk.
De demonstratietocht begon natuurlijk met
een
veiligheidspraatje.
Iedereen een zwemvest
aan en “één hand voor het
schip en één voor jezelf!”.
Die raad moesten we uiteindelijk in de praktijk
brengen. Na diverse spectaculaire manoeuvres ging
de Joke Dijkstra, al varend
met behoorlijke snelheid,
naast de veerboot “Dokter
Wagemaker” liggen. Een
belangrijke oefening voor
een reddingboot. Bij het
wegvaren van de veerboot
raakte de KNRM-boot uit
koers en botste met de
bakboord zijde van de boeg tegen de veerboot.
Echt een ongeluk in een klein hoekje. Hierbij liep
het reddingboot schade op en viel een KNRMvrijwilliger ongelukkig met zijn rug op het achterdek. De meesten van onze leden hadden de
Hierna gingen we
aan boord van de
Morgenster
van
Harry en Marian
Muter voor onze
Leden vergadering.
De opkomst voor
de vergadering was
nog groter, ongeveer veertig leden
waren naar het hoge
noorden gekomen.
De Joke Dijkstra Het bestuur presenteerde verslagen en plannen voor het komende
jaar. Helaas moest het bestuur afscheid nemen
van drie markante bestuursleden namelijk Bertie,
Anne en Ben. Drie personen die zich bijzonder
ingezet hebben voor onze vereniging en daarom
was er een dankwoord en cadeaus. Gelukkig konden we ook twee nieuwe bestuursleden verwelkomen en wel, Hilde Kuiper en Edwhard Jernberg.
Er kwam een goede discussie op gang over het
sponsoren van een trainee tijdens een Tall Ships
Race en een geheel nieuw idee, een schoolfonds
voor armlastige leerlingen van de EZS. (Voor de
inhoud, zie het ALV-verslag).
Verfilming
Om 16:00 kwamen zo’n 15 echte diehards naar
de Kamper kogge, waar we knus in het ruim,
samen met de vrijwilligers van de kogge een borreltje dronken. In het kader van duurzaamheid
en slow foood was er Beemster kaas, prijswinnende Bedummer worst, Hoekse chips, biologische wijnen en appelsap van de zorgboerderij.
Arjen had een fles rum en chocolade van de Tres
Hombres meegebracht . Hart- en lijfverwarmend
was ook de Kamper bitter. Kortom genieten!.
6
vervolg op pagina 8
Zo aansprekend, dat MGM besloot het boek te
verfilmen. Onderzoek bracht naar voren dat de
originele bouwtekeningen in Engeland bewaard
zijn gebleven.
In 1960 werdt de kiel gelegd voor de bouw van
een replica. In die tijd speelde geld nog geen
rol voor MGM en om het verhaal zo goed mogelijk in beeld te brengen moest er wel een op
zijn minst goed lijkend schip komen. Wat er nog
aan zeilschepen ronddobberde voldeed simpelweg niet aan de eisen. En omdat er aan boord
gefilmd moest worden met de nogal grote en
zware Panavision camera’s, destijds het meest
2013
klap gelukkig zien aankomen en zich op tijd kunnen
vasthouden. Met volle kracht (2x1000 pk) voeren
we terug naar de haven om de gevallen jongen
medische hulp te bieden. Gelukkig viel het letsel
mee. We konden nu samen met de ervaren en
nu erg ongelukkige kapitein lachen om zijn woorden aan het begin van de tocht: “liever een saaie
tocht
maar
wel veilig, dan
spectaculair
en onveilig!”.
KNRM-Station
Den
Helder
heeft
onze
leden een onvergetelijke
en ook leerzame excursie
bezorgd waar
Voordracht KNRM
we de vrijwilligers van dit Station
bijzonder dankbaar
voor zijn.
Voorafgaand aan de laatste ledenvergadering
van Dwarstuig, kregen de leden een excursie
aangeboden bij de Koninklijke Nederlandse
Redding Maatschappij (KNRM). We werden
gastvrij ontvangen in het onderkomen van het
KNRM station van Den Helder. De opkomst was
groot, dus werd de groep opgesplitst in 2 groepen van 15 Dwarstuig leden. Terwijl de ene
groep een voordracht over de geschiedenis en
de activiteiten van de KNRM kreeg, genoot de
andere groep van een vaartocht met de “Joke
Dijkstra” (het grootste type reddingboot van de
KNRM).
geplaatst door Pjotr
(Bron: dezekerweter.com)
Drie kapiteins van deze schepen zaten in de
Leugenbank, Klaas, Gerben en Gijs. Ze vertelden over hun gezamenlijke plannen: Langs de
drie kapen de Goede Hoop, Leeuwin en Hoorn zal
hun reis gaan. Onderweg zullen ze veel plaatsen
aandoen, vaak met een Nederlandse geschiedenis van ontdekkingsreizen en de vroegere grote
zeilvaart. Over hun verwachtingen: festivals op
de meeste plaatsen die ze met z’n drieën aandoen, zodat de onderneming ook commercieel
een succes kan worden. Lange oversteken en
reizen langs mooie kusten. Over de hoogtepunten: het ronden van Kaap Hoorn, de geleidelijke
klimaatverandering bij een oversteek van noord
naar zuid en omgekeerd. Over de uitdagingen:
de stormen, de tegenwind.
februari
Na de vergadering dronken we een gezellige borrel. Vanwege het slechte weer (er lag een pak
sneeuw) besloot iedereen op tijd weer naar huis
te gaan. De eigenaren van de Morgenster, Harry
en Marian, bedanken wij hartelijk voor het gastvrij
onthaal.
Langszij de Dokter Wagemaker
7

Vergelijkbare documenten