We vs. Death is a Dutch indierock band, founded in 2000. Over the

Commentaren

Transcriptie

We vs. Death is a Dutch indierock band, founded in 2000. Over the
Beep! Beep! Back up the Truck
+31(0)6-16148305 (nicolai)
+31(0)6-41198370 (boudewijn)
Hartingstraat 16
3511 HV Utrecht
the Netherlands
[email protected]
www.beepbeep.nl
We vs. Death
+31 (0)6-24970694 (gerben)
[email protected]
www.wevsdeath.nl
Booking info:
Jeroen van den Bogert
[email protected]
+31-6-20645346
Alles Los Agency - www.alleslos.nl
Bio:
We vs. Death is a Dutch indierock band, founded in 2000. Over the years
the band has released a 7” E.P., three split-albums and their full-length
debut ‘We are too concerned / We too are concered’ which was very well
received by both public and press.
We vs. Death made a name for themselves with their overwhelming liveshow
with which they toured through Japan, Russia, Canada, the UK and many
European countries.
Formely known for its instrumental indierock with strong rhythm and
lush melodies, We vs. Death now presents a new collection of songs. Their
second full-length album might surprise you with both noisy and more
quiet songs, and some distinct singing.
The album, titled ‘A Black House, A
Coloured Home’, was recorded in their self-built studio within fifteen days
and fourteen nights and was released the 11th of April 2009 by Beep! Beep!
Back up the Truck.
Their music is remeniscent of and inspired by bands like Fugazi, Neutral
Milk Hotel and Pavement.
Discography
‘A Black House, A Coloured Home’
2009, Beep! Beep! Back up the Truck, BEEP004-2009
‘We Are Too Concerned / We Too Are Concerned’
2006, Zabel Music, ZB-045
2007, Zankyo records (Japan), ZNR-028
‘Hands & Fields / ‘Varde’ A Collection Of Stones’
(split 7”, with Audiotransparent)
2006, DISC, DISC02
‘9-song split’ (split, with Green Concorde)
2004, Zabel Music, ZB-036
2004, Eglantine Records, EGL009
‘The Message Is’ (split, with Tom Sweetlove)
2003, Zabel Music, ZB-032
2003, Matamore, MTM-01
‘4-song 7”’
2001, Zabel Music, ZB-024
Press ‘A Black House, A Coloured Home’
Caleidoscoop, by Jan Willem Broek
“Op het eigenzinnige Utrechtse gezelschap met fijn bekkende naam We Vs.
Death is geen peil te trekken. Ze brengen gewoon releases uit op wat voor
formaat en met welke lengte dan ook, met meestal een mooie verpakking
en wanneer het ze maar uitkomt. Geen haast, als het af is is het af. En zo
moet het. Tot nu toe hebben ze sinds 2003 een 7”, twee split-cd’s (één met
het Belgische Tom Sweetlove en één met het Deense Green Concorde), een
split 7” (met Audiotransparent) en uiteindelijk dan ook de heuse full-length
We Too Are Concerned / We Are Too Concerned (2006) afgeleverd. Dit tot
de verbeelding sprekende debuut is ijzersterk, maar dat is na de releases
ervoor ook alleen maar een bevestiging van wat er daarvoor al mondjesmaat
wordt prijsgegeven. De belofte ingelost. Het is een instrumentale band die
melancholische muziek maakt en ergens tussen Solbakken, Mogwai, Smart
Went Crazy, Mono, Shellac, Fugazi, Don Caballero en door de trompet ook
Calexico uitkomt, met de epische en opbouwende kracht van een Godspeed
You! Black Emperor. Nu is het drie jaar wachten op een opvolger, maar
die wordt dan ook fraai gepresenteerd. A Black House, A Coloured Home
zit verpakt tussen een gevouwen poster, een stel ansichtkaarten en een A5
boekje met mooie schetsen en andere beeldkunst. De grootste verandering
op deze nieuwe cd, die overigens net onder de 33 minuten alweer voorbij is,
is dat drummer Gerben Houwer af en toe is gaan zingen. Voor de rest doen
ze wat ze het best kunnen, namelijk zeer sterk opgebouwde songs maken.
Paul Hoek (trompet), Wouter Kors (gitaar), Thomas Sohilait (gitaar) en
Marten Timan (bas) maken met Gerben in feite nog steeds instrumentale
muziek, waarbij de zang als extra instrument wordt toegevoegd. Het is
dus niet een rechttoe rechtaan liedjesband geworden, maar dat is hun
stijl ook niet. Ze maken hoekige, soms complexe postrock die biologeert
de fantasie prikkelt. Het is allemaal behoorlijk melancholisch en van een
orde die je eigenlijk vooral buiten onze landgrenzen aantreft. Toch nog
even over de zang, want die doorbreekt nu op aangename wijze met enige
regelmaat de puur instrumentale stukken. Deze doet me erg denken aan
die van Songs:Ohia, Timesbold en Bonnie ‘Prince’ Billy, hetgeen een lekker
getourmenteerd tintje geeft aan de desbetreffende stukken. Reken hem
niet af op pure zuiverheid, want dat zou niet eens passen in dit geheel net
zoals dat bij de zojuist genoemden het geval is. Muzikaal gezien zigzaggen
de zware baspartijen, de landerig uiteen waaierende maar ook acrobatische
gitaarkunsten, sfeervolle trompetwerk en sterke, dwingende percussie meer
tussen Explosions In The Sky, Do Make Say Think, Shellac, Don Caballero,
Fugazi, Enablers en Medications. De meeste mensen weten inmiddels wel
hoe ik denk over het downloaden van albums, maar in dit geval doe je jezelf
gewoonweg tekort met een handvol mp3’s en jpeg’s. Deze zinderende trip
met wonderschone artwork moet en wil je kunnen omarmen.”
Kindamusic, by Daniël Verlaan
“[...] We vs. Death moet het niet hebben van groots krijsende gitaren en
hard, hoogdravend drumwerk. Muziekstukken moeten subtiel, meeslepend
en vooral niet té opbouwend zijn. Althans, deze methode hanteert het
kwintet. Dat maakt van A Black House, a Coloured Home een gematigd
maar uiterst mooi werk.
Opvallend aan het tweede album is de zang van drummer Gerben Houwer
die als een extra muzikale dimensie moet functioneren. Gelukkig krijgt het
niet de overhand in de nummers, want daar heeft Houwer simpelweg niet
de stem voor. Lang niet de stem voor, welteverstaan. De zogenoemde zang
blijkt dan ook half sprekend en staccato te zijn ingezongen. Het Nederlandse
accent hangt nog een beetje in de lucht bij ‘Collection of Stones’, waar
prominenter in gezongen wordt dan nodig is.
Met het nog best popperige ‘The Sun’ heeft We vs. Death sowieso een
winnaar. Het geluid is tot bijna in perfectie uitgemeten en de trompet van
Paul Hoek speelt een belangrijke rol. Wanneer speelt die trouwens geen
belangrijke rol? Bij ‘Black Map’ blijkt het niet de trompet te zijn, maar
vooral de rustige gitaarriffs en het kletsende drumwerk die de muzikale
kracht maken. Eén lange, melodieuze, pakkende parel. Het nummer en de
cd.”
OOR.nl, by John Denekamp
“2 minuut 55 onderweg in plaatopener The Things You Did schrikken we
ons het apezuur: We vs. Death zingt! Of eigenlijk drummer Gerben Houwer.
Het zijn de kleine veranderingen die van A Black House, A Coloured Home
een verfrissende luisterervaring maken. Het voorheen instrumentale kwintet
uit Utrecht gaat op deze tweede volwaardige langspeler - ze maakten ook al
een handvol EP’s - gewoon verder met het maken van sferische en enigszins
ongrijpbare muziekstukken, waarin ook steeds meer ruimte voor trompet
komt. De iele zang is overigens niet heel verheffend, maar maakt We vs.
Death wel toegankelijker en minder abstract.
Met een beetje goede wil kun je Hands een popsong noemen. Maar het
blijven fraaie lang uitgesponnen stukken als The Sun en Mirage waarin We
vs. Death het best tot zijn recht komt. A Black House, A Coloured Home is
wat lichter en minder unheimisch dan het voorgaande werk, maar staat nog
altijd garant voor een spannende luisterervaring.”
3voor12, by Marc van de Laan
“Na de goede debuut-CD van Kismet komt nu We vs. Death, één van de
andere bands uit de Beep Beep!-stal, met een nieuw album. ‘A Black House,
A Coloured Home’ is ook weer bijzonder vormgegeven. In combinatie met
de muziek van de band en de filosofie van het label zou je bijna van een
gesamtkunstwerk kunnen spreken. Maar het moet in deze recensie vooral
over de muziek gaan.
[...]Daarnaast klinkt de trompet iets soulvoller, haast optimistischer, wat
vooral in ‘The Sun’ en ‘Black Map’ mooi te horen is. Gecombineerd met de
extra dynamiek en zang leidt dat tot meer gevarieerde nummers waarbij de
eigen stijl niet wordt verloochend. De bekende ingrediënten zijn aanwezig
maar de mix is net iets anders. Met deze CD laat We vs. Death horen dat ze,
sinds de release van ‘We Too Are Concerned / We Are Too Concerned’ drie
jaar geleden, een ontwikkeling hebben doorgemaakt naar een rijker geluid.
Dat maakt nieuwsgierig naar hoe zich dat op het podium zal vertalen.”
nu.nl, by Martijn Eerens
“[...]Het lijkt erop dat de in 2000 opgerichte band met dit album nog
een volwassener geluid heeft ontwikkeld. Niet bij ieder nummer werkt de
toevoeging van het nieuwe vocale element even goed, maar dat blijkt een
kwestie van wennen. Na enkele luisterbeurten dragen de vocalen zeker bij
aan de mooie, diepe postrocksferen die het viertal op dit album creëert.”
fileunder.nl, by Coen Schilderman
Prijsnummer “The Sun” komt bijvoorbeeld na een voorzichtig intro goed op
gang en weet met een pakkend thema (uiteraard met trompet) de luisteraar
iets blijvends mee te geven. Daar schort het wat mij betreft vaak aan met
post-rock: vaak worden er aangrijpende sferen gecreëerd die echter maar
zelden lang blijven hangen. Zo niet hier. Het meest opvallende aan deze We
vs. Death-plaat is dat er nu ruimte is voor zang. Je kunt erover twisten of
dat een groot winstpunt is aangezien er hier geen wereldzanger is opgestaan.
Maar de -helaas nergens afgedrukte- teksten klinken voornamelijk als
voordrachten, gedragen bespiegelingen. De vocalen zijn eerder aanvullend
dan leidingnemend, waardoor we niet hoeven te praten over `een andere’
band maar over een eigenzinnig gezelschap dat op alle vlakken de ogen open
houdt. Want of het nu over copyrights gaat of over artwork: We vs. Death
heeft een duidelijke mening en is niet te beroerd die te geven. Het levert een
mooi vormgegeven sfeervol album op dat bovendien via een legale torrent
gratis is te verkrijgen. En dat de band na de release gelijk het buitenland in
gaat om het album te promoten spreekt ook voor ze. Prima plaat van een
prima band.
musicfrom.nl, by Jorg Bressers
Drummer Gerben Houwer is de man die de vocalen voor zijn rekening
neemt. Vocalen die toch vooral gezien moeten worden in een ondergeschikte
rol aan de muziek. De stem van Houwer klinkt vrij eentonig en somber
wanneer hij de songteksten zingt. De koortjes zijn daarentegen een
waardevolle versterking van de dramatiek in de muziek. Dramatiek die
subtiel maar onvermijdelijk op je afkomt als in een thriller zonder einde. Een
moordzaak zonder dode.
Verder mag niet voorbijgegaan worden aan het artwork dat het vijftal dit
keer bij het album levert. Het album plofte niet zomaar kaal als promo-copy
op de deurmat, maar als een heus kunstwerk. Het artwork van het album is
gemaakt door kunstenaars Roel Dalhuisen en Sander Polman. Behalve de
albumcover verzorgden zij ook een serie postkaarten, een boekwerk en een
kaft om dit alles in samen te brengen. Alles samen abstract vormgegeven in
het thema van het album.
Het eigenwijze karakter van de muziek van We vs. Death leverde de band al
de nodige internationale shows op, tot Japan en Canada aan toe. Ook het
nieuwe album zal weer een flink aantal deuren openen. De band is misschien
wel iets toegankelijker geworden. Iets gepolijster. Iets meer in balans. De
nummers staan vergeleken met de voorganger meer op zichzelf, zonder
dat ze muzikaal uit de maat vallen. Misschien is de sound van de band
simpelweg wat volwassener geworden. Maar nog immer verrassend en goed.
sapsite.nl, by Sven Schlijper
“Ietwat melancholsich, ietwat slepend; altijd meeslepend en nooit depressief.
Als daaroverheen dan vocalen gedrapeerd worden die doen denken aan
Jackon C. Frank of, in de verte, aan Bonnie ‘Prince’ Billy; ietwat onvast,
maar diepbezield, dán ontstaat er een amalgaam dat én de instrumentatie én
de vocalen én vooral de lyriek niet alleen naar voren haalt, maar vooral deze
elementen onderling versterkt en van een extra laag zeggingskracht voorziet.
Méér dan welke andere release van We vs. Death moet vooral iedereen het
zelf ondergaan en zelf ondervinden.”
Algemeen Dagblad (live), by Ingmar Griffioen
“Al snel zien we het nieuwe We vs. Death. De opener pakt je vanaf de eerste
tonen ongewoon stevig beet en er is meer veranderd. Trompettist Paul Hoek
speelt ook gitaar, drummer Gerben Houwer zingt niet onverdienstelijk en
de rest van de - voorheen eveneens instrumentale - groep valt hem vocaal
bij. Het geeft de muziek een extra dimensie, die in prijsnummer ’The Sun’
het best tot uiting komt. De zwaarmoedigheid (het getrompetter) is minder
nadrukkelijk aanwezig en de groep is toegankelijker en meeslepender dan
ooit. Het dubbele gitaarwerk blijft vernuftig, de ritmetandem een oersterke
troef en technisch is het nagenoeg perfect.”

Vergelijkbare documenten

Conduits perskit_NL_CS5.indd

Conduits perskit_NL_CS5.indd Beep! Beep! Back up the Truck +31(0)6-16148305 (nicolai) +31(0)6-41198370 (boudewijn) Hartingstraat 16 3511 HV Utrecht the Netherlands [email protected] www.beepbeep.nl We vs. Death +31 (0)6-2497069...

Nadere informatie