Editie Nr 1 - Bravo Zulu

Commentaren

Transcriptie

Editie Nr 1 - Bravo Zulu
 Distributielijst
1 NL DET HQ NATO
AMFGEVSTBAT
ANTAC
BS/DS
BUTI BOPZ
CAMS/Force Vision
CDT 1e MarnsBat
CDT 2e MarnsBat
CDT GevechtsBat
CDT GOEM
CMMHLDR
CIS&IV
CTG 428.00 (N3.4.2)
CZMCARIB
CZSK
CZSK IV services
CZSK Bur. Case coördinatie
DEFDA
DMO
DTO Soesterberg
EURFOR Bosnië
Hr.Ms. Alkmaar
Hr.Ms. Amsterdam
Hr.Ms. Bruinvis
Hr.Ms. De Ruyter
Hr.Ms. De Zeven Provinciën
Hr.Ms. Dolfijn
Hr.Ms. Evertsen
Hr.Ms. Haarlem
Hr.Ms. Hellevoetsluis
Hr.Ms. Holland
Hr.Ms. Luymes
Hr.Ms. Maassluis
Hr.Ms. Makkum
Hr.Ms. Mercuur
Hr.Ms. Middelburg
Hr.Ms. Pelikaan
Hr.Ms. Rotterdam
Hr.Ms. Johan de Witt
Hr.Ms. Schiedam
Hr.Ms. Snellius
Hr.Ms. Tromp
Hr.Ms. Urk
Hr.Ms. Van Amstel
Hr.Ms. Van Speijk
Hr.Ms. Vlaardingen
Hr.Ms. Walrus
Hr.Ms. Willemstad
Hr.Ms. Zeeland
Hr.Ms. Zeeleeuw
Hr.Ms. Zierikzee
Hr.Ms. Zuiderkruis
Instituut Maritieme Historie
JFC HQ Brunssum
Joint CIS groep Soesterberg
Joint Command Lissabon
Joost Dourlein Kazerne
Koninklijk Instituut Marine
KWNA & A
Marine Den Haag
Marine Kazerne Amsterdam
Marine Kazerne Vlissingen
Marine Kazernes NA&A
Marine Postkamer
Marinemuseum
MHKC/ N6
MHKC/ KWC
Mijnendienst
MINDEF DOPS
MIVD
MOST
Marsitcen / OPS
MVK De Kooy
NBV
NDA NL
NLBE OPSCHOOL
NLMARFOR
NSO/MIVD Eibergen
Onderzeedienst
PGDIV/BDC
PVKM
School Verbindingsdienst KL
SHAPE
SMD
SMVBO
TES
VBHKAZ
Veldpostkantoor
Indien u geschrapt of opgenomen wenst te
worden in de distributielijst, verzoeke
contact op te nemen met de redactie
COLOFON
VLAG & VONK is een uitgave van de:
OPLEIDINGSAFDELING CIS op de NL/BE OPSCHOOL KM.
Redactie:
Ron Timmermans
Martin van Tongeren
Miente Viersen
Over de inhoud:
Naast een aantal vaste rubrieken bestaat het blad uit verschillende
artikelen, waarbij ingezonden kopij van harte welkom is. De redactie
houdt zich echter het recht voor ingezonden stukken niet te plaatsen,
indien de inhoud niet overeenkomt met de doelstellingen van het blad
zoals die statutair zijn vastgelegd.
Oplage: 135 exemplaren
Vlag en Vonk op internet: WWW.BRAVOZULU.NL
Voor ingezonden stukken:
Post:
NL/BE OPERATIONELE SCHOOL
ONDERWIJSAFDELING CIS
REDACTIE VLAG & VONK
MPC 10A
POSTBUS 10.000
1780 CA DEN HELDER
E-mailadres Internet:
[email protected]
E-mailadres Intranet:
Timmermans, AOOODVB R.T.M. KM/DPKM/OKM/NLBEOPS
(in het onderwerp vermelden: voor redactie VLAG & VONK)
Met dank aan:
alle vaste correspondenten, alle inzenders van ingezonden stukken
en iedereen die een positieve bijdrage levert aan de uitgave van dit
blad
Vormgeving blad: Ron Timmermans
Vormgeving omslag: Adri van Walsem
Vormgeving op internet: Martin van Tongeren
Voorwoord van de redactie
We zijn lekker bezig met de Vlag&Vonk en we gaan stug door. We zitten alweer
in de 41e jaargang en we hebben weer behoorlijk wat te bieden.
Heeft u weer eens zin om te schuddebuiken van het lachen? Ga er dan maar
weer eens goed voor zitten en lees het nieuwe “Poep en tapverhaal” van Paul
van Willigenburg. Een andere Paul (Jensen) is op de lamp genomen en hiermee
bedoel ik natuurlijk dat hij geïnterviewd is.
Terug van weggeweest . . . . de rubriek “Tropic topics FM the West”. De
advertentie in “INT QSO” heeft dus geholpen, de vacature is gevuld door
Umberto. Hij zal u vanaf deze editie weer op de hoogte houden van alle
bijzonderheden uit de West.
Nog een reactie op een oproep in de vorige Vlag&Vonk komt van Roel
Uckerman. Hij heeft het antwoord op de vraag wat de letters S E E F R T T U T N O T
betekenen, die door seinvlaggen aan elkaar in een armband zijn gekoppeld.
Wat zal ik zeggen, er moet gevaren worden. Adri vaart niet meer maar surft
zich suf op het net. Dit keer vond hij sites waar u in contact kunt komen met
uit het oog verloren collega’s/vrienden.
Het is goed om te constateren dat de mariniers verbindingsdienst in de laatste
Vlag & Vonken goed zijn vertegenwoordigd. Ook nu zijn ze er weer bij met een
inzending van Robin Dijkstra over het verbindingspeleton 1MB en Ralph
Biermann in de rubriek ZKO. Ook is er een artikel overgenomen uit Alle Hens
over de verbindingsopleiding mariniers.
Overgenomen uit de Defensiekrant is een artikel over LoopBaanLint leerlingen
die hun opleiding hebben afgesloten met een Proeve Van Bekwaamheid. Het
artikel is aangevuld met actiefoto’s op Hr.Ms. Nautilus en Hr.Ms. Soemba.
Een typisch geval van “Pech onderweg” heeft Onno een gedwongen vakantie op
Nieuw Zeeland opgeleverd, maar zijn boot is er weer helemaal klaar voor om
zijn wereldreis te vervolgen en hijzelf ook, zoals u kunt lezen en zien in deze
editie. Als afsluiting laat Gizmo zien dat ook JCG last heeft van de
bezuinigingen.
Ik wens u namens de redactie veel leesplezier,
Ron Timmermans
Vlag & Vonk
41 jaargang – nr. 1 – februari 2011
e
INHOUDSOPGAVE
Distributielijst en colofon
Voorwoord
Inhoudsopgave
Int QSO (vraag en aanbod)
Uyt den ouden doosch – In en om oefenpost Wierhoofd
Op de lamp met Paul Jensen
Puzzelpagina
Ingezonden stukken
• Borrelpraat (Wimpelvis)
• Marine kretologie (Henk van de Stoop)
• Scheepsvlaggen deel 13 (Henk Visser)
• Jubileum 35 jaar lange broek (Henk Visser)
• Navpubs (Henk Visser)
• Tropic topics FM the West (Umberto)
• Armband met seinvlaggen (Roel Uckerman)
• Over poep en tapverhalen 4 (Paul van Willigenburg)
• Onno’s wereldreis deel 5 (Onno Verver)
• Google surfing (A3)
• Het verbindingspeleton 1MB (Robin Dijkstra)
• Verbindingsopleiding mariniers (Bron: Alle Hens)
• PVB voor LoopBaanLint leerlingen (Bron: Defensiekrant)
COmo COlumn (wetenswaardigheden COMmunicatie Onderwijs OPSCHOOL)
ZKO (I have handed guard over to) Ralph Biermann
Kokkerellen met Okkie
GIZMO’S CORNER
In deze rubriek kunt u gratis een advertentie plaatsen. Zoekt u iets, wilt
u een reünie organiseren, heeft u iets aan te bieden … Plaats een gratis
advertentie. U kunt de advertentie per post of digitaal aan de redactie
aanbieden. Heeft andere wensen voor een advertentie … neem dan even
contact op met de redactie. Nogmaals…. Het is GRATIS
De sluitingsdatum voor het inleveren van kopij voor de volgende Vlag en Vonk is gesteld op:
15 mei 2011
U wordt verzocht de kopij op tijd in te leveren…!!!
ZDS
Corrected copy, destroy all others
DE RUYTER URK PANTER
VANNES ROTTERDAM AMSTERDAM BLOYSVANTRESLONG MAKKUM ZUIDERKRUIS ISAACSWEERS POOLSTER
ADVERTENTIE
DE KONINKLIJKE MARINE
Foto’s en feiten 1950-1975 Deel 2
ISBN: 978-90-8616-083-9
Gebonden
Formaat 225 x 225
120 pagina’s
Full colour
Prijs + 24,95 euro
Het lang verwachte vervolg “Foto’s en
feiten”, nu uit de periode 1950-1975. De
voortschreidende techniek en tactiek vindt
men terug in nieuwe scheepstypen. De
nieuwere schepen dienden natuurlijk gewoon
hun tijd uit en bleven tot ver na 1975
operationeel. Het is opmerkelijk dat de
gemiddelde “levensduur” van een marineschip daalde. Het fregat Tromp bereikte een
leeftijd van ruim 24 jaar, terwijl het fregat
Abraham van der Hulst slechts 11 jaar in ’s
lands dienst verbleef. Een aanvulling en
vervolg op het in 2003 gepubliceerde “Foto’s
en feiten 1922-1964”.
Hier had uw advertentie
kunnen staan!!!!!
Indien u een advertentie of
oproep wil plaatsen, mail dan
naar:
[email protected]
Door Henk Visser
FLO-RECEPTIES voor de Verbindingsdienst
worden gehouden in de maanden mei en november.
Voor de exacte datum zie
www.bravozulu.nl
Vlag en Vonk digitaal lezen ??? Bezoek de internetsite: www.bravozulu.nl
hçà wxÇ ÉâwxÇ wÉÉáv{
In de Vlag en Vonk van februari 1954 vond ik het artikel “In en om oefenpost Wierhoofd” ,
toentertijd geschreven door F. Salomonson.
Was in de maand December omtrent de scheepsbewegingen niet veel te
melden, vanwege de alombekende stillig-periode voor Hr.Ms. schepen voor
reparaties, verloven e.d., de maand Januari liet weer eens wat merken van
het terugkerende leven der uitgeruste bemanningen, die met frisse moed het
Nieuwe Jaar gingen beginnen.
Als eerste op de lijst van 1954 verscheen Hr.Ms. kruiser ”De Ruyter” in
de ochtend van de 6e Januari op de reede alwaar zij haar eerste saluut
bracht aan de Commandant Zeemacht Nederland, hetwelk door het wachtschip
Hr.Ms. “Neptunus” met dezelfde correctheid werd beantwoord. De oorlogsbodem
bleef tot 11 Januari ter reede liggen, waarna zij bijna ongemerkt verdween
met bestemming Vlissingen.
Een belangrijke gebeurtenis voor vele
Marine-gezinnen was wel het vertrek van
smaldeel 5, waarbij vele hete en verdrietige
tranen werden gestort, daar zij voor een
drietal maanden het gezinshoofd zullen moeten
missen. Voor alle opvarenden geen prettig
iets, maar als pleister op de wonde gaan deze
mannen een veel betere weersomstandigheid
tegemoet dan het hier op het ogenblik is. Wat
December aan kou en harde winden miste werd
dubbel en dwars over de maand Januari
uitgestort.
Even ongemerkt als zij de reede verliet
verscheen op 19 Januari 1954 Hr.Ms. “De
Ruyter” wederom, om de volgende dag 20 Januari
1954 op de achtermiddag te vertrekken;
bestemming: één van de Scandinavische landen,
voor haar garantievaart en “Maiden Voyage”.
Een klein ongelukje vanuit een klein
hoekje speelde zich af op 22 Januari 1954, ten 15.20 plaatselijke tijd, ter
hoogte van Fort Harsens, toen Hr.Ms. “O 24” door een waarschijnlijke
weigering ergens in haar ingewikkelde lichaam, rustig half op het droge
liep. Dit ongelukje kon even later door een sleepbootje worden verholpen,
dat het ongelukkige slachtoffer weer in haar element trok, waarna deze
vervolgens als vanouds statig het Nieuwe Diep in kon varen.
Wat betreft nieuws over de nieuwe haven en het daarbij behorende werk
kan vermeld worden dat de twee eerste stukken van de brug, die de
verbinding tussen haven vaste wal zal onderhouden in de ochtend van 13
Januari 1954 arriveerden, zodat volgens deskundigen ter plaatse, dit medio
Mei, begin Juni gereed kan zijn. Door
het gereed komen van deze verbinding,
zal een grote lange tocht te voet tot
het verleden gaan behoren en zal het
centrum van de stad, voor ontspanning
en verpozing gemakkelijker te
bereiken zijn.
Verder zien we in de nieuwe
haven de tussendijk met rasse
schreden verdwijnen, zodat de
zwaaikom voor de grootste
marineschepen vrij zal komen om de
gebeurtenis van de inwijding van dit
eerste deel tegemoet te zien.
Wat betreft de
ontspanningscentra van de marineman –
de grote nieuwe Marine-cantine- kan
gezegd worden, dat de voltooiing
eindigt en dit majestueuse gebouw
schittert door het vele glas, daar de
ontwerper denkelijk het motto
huldigde: “Laat licht(zon) en lucht
uw woning binnen treden” en dit in de
praktijk tot uiting heeft willen
brengen.
Voor de ontwerper een grote voldoening, voor hen die het straks mogen
gebruiken een plaats om rustig te kunnen zitten, alvorens de “stad” onder
de loupe wordt genomen. Voor Den Helder is dit gebouw werkelijk een
verfraaiing in de meest moderne stijl.
De lesprogramma’s der seiners op het “Wierhoofd”, vindt in de
verwezenlijking van de vermelde stof in theorie en praktijk de voldoening
dat zij gretig wordt opgenomen, ondanks het verdwijnen van vele bekende
figuren in ons seinerswereldje en het verschijnen van nieuwe figuren aan de
horikim om snel met het smaldeel te verdwijnen.
Laat ons hopen dat het komende jaar onze Verbindingsdienst weer naar
het hoogste punt zal voeren van feilloze verbindingen en samenwerking
(enkele kronkeltjes daargelaten), door liefde door het vak, volharding en
“wederzijds” respect.
=.=.=.=.=.=.=.=
Paul Jensen
Nou Paul, begin maar.
Ik ben Paul Jensen, 48 jaar en woon in Kudelstaart.
Waar ben je geboren?
Amsterdam.
Hoe vaak ben je verhuisd?
Binnen Nederland 5 keer en ik ben 2 keer naar Curaçao geweest.
Hoe is de samenstelling van het gezin Jensen?
Ik ben
8 gelukkig getrouwd, met Jacqueline en we hebben samen een dochter van 17 jaar,
Isabeau.
Zeg Paul, heb je nog hobby’s?
Sport, sport, sport en nog eens sport.
Ik doe aan Karate, Voetbal en Squashen. Tot een paar jaar geleden was ik ook veel aan het
hardlopen (lange afstand), maar dat lukt nu niet meer (knieproblemen, jaja, ouwe lul…).
Wat is je huidige functie?
Ik ben nu Information Manager / Commscon aan boord van Hr. Ms. Evertsen. Ik zit hier nu op de
Opschool voor de LCF/LPD-module.
Zijn er dingen of personen waar je je aan ergert?
Eigenlijk niet, soms aan bepaalde dingen op TV maar daar zit een knop op.
Welke film heb je voor het laatst gezien?
Eh….., Sonny Boy, een nieuwe Nederlandse film, heel ontroerend. Weer eens in Tuschinski
gekeken, heeft wel wat. Verder kijk ik op TV weinig films, soms series als Heroes/Prisonbreak
wel heb ik de mini serie “Rembrandt en ik” gevolgd op TV.
Wat is dan je favoriete film?
The Departed. Een mooie film met Leonardo DiCaprio, Matt Damon en Jack Nicholson. Goed
verhaal.
Wat is je favoriete restaurant?
Zanzibar, bij Jan Thiel Baai op Curacao. De pizza´s zijn daar voortreffelijk.
Wat eet je het liefst?
Roti en hete kip, beiden gemaakt door mijn vrouw Jacqueline (nee ze is 100 procent “ma
camba”.)
Wat lust je absoluut niet?
Tuinbonen. Voor de rest lust ik alles.
Van welke muziek houd je?
Alternatief (Pearl Jam, The Cure), Symfonische rock (Journey, Pink Floyd) en klassiek op
zondagochtend als de dames nog in bed liggen.
Favoriet broodje?
Een broodje warm vlees van Dobbe, die van de kroketten (achter het Rembrandtsplein).
Wat draag je het liefst?
Casual, colbert op een spijkerbroek.
Waar ga je het liefst naar toe met vakantie?
Naar de kleine Griekse eilanden. Corfu is eigenlijk al te groot. Dit jaar wordt het waarschijnlijk
Kefalonia (toevallig wel qua oppervlakte groter dan Corfu, maar kleiner in het toerisme)
Aan wat voor personen heb je een hekel?
Een hekel is een groot woord, maar ik houd niet van roddelen zonder dat de werkelijkheid
bekend is.
Naar welk TV- programma kijk je het liefst?
Man bijt hond, geweldig.
Hoeveel keer heb je rijexamen gedaan?
1 X, op Curaçao (…)
In welke winkel zou je heel veel geld willen uitgeven?
De Gamma, maar dat gebeurt al.
Sacha de Boer of Eva Jinek?
Allebei. Als ik dan toch moet kiezen, Sacha de Boer.
Wat zou je doen als je de hoofdprijs wint in de staatsloterij?
Met een bootje op de Westeinderplas gaan varen, dat is voor mij voldoende.
Wat is je favoriete boek of schrijver?
De Afghanistan missie van Andy McNab. Verder alles van Ludlum en Frederick Forsyth.
Andy McNab was een Brits soldaat bij de Britse “elite” eenheid Special Air Service. Hij maakte
deel uit van een SAS-missie, genaamd Bravo Two Zero tijdens de eerste Golfoorlog, waarbij hij
gevangen werd genomen.
De pseudoniem Andy McNab nam hij aan na het schrijven van het boek Bravo Two Zero over
deze missie. (Red.)
Is er verder nog iets wat je kwijt wil?
Ik heb ruim 2 jaar bij de MIVD gewerkt maar hier was geen doorgroei mogelijkheid meer voor mij
gezien het verplichte nummer bij de VBD: varen! Nu ben ik geplaatst aan boord van de Evertsen
en heb heel veel zin om hier aan de slag te gaan. Een hele overgang weer, maar zie het
helemaal zitten. We liggen nu in onderhoud, maar straks gaan we alles weer opbouwen. Je bent
nooit te oud om wat nieuws te leren…
Ik ben niet zo’n “FLO-ganger” maar ben de afgelopen paar jaar een paar keer geweest en heb
spijt dat ik niet eerder gegaan ben (hoor de “Kerp” al denken “ik zei het toch…”) en heb wel veel
waardering voor deze commissie. Ze zijn goed bezig en het is leuk om te zien hoeveel mensen
hier iedere keer weer op af komen.
Paul, namens de redactie dank ik je hartelijk voor deze bijdrage. Succes aan boord.
WIMPELVIS
(dit is een bijdrage die de meest uiteenlopende onderwerpen kan omvatten)
Borrelpraat
Er kunnen bij de borrel heel wat kapitale blunders, vooroordelen, denkfouten en hardnekkige
misverstanden ontstaan. Maar niet alleen tijdens de borrelpraat, ook in ons dagelijkse
conversatiepatroon kunnen de grootste misverstanden ontstaan. Wij diepten er een paar op
voor u. Lees, en verbaas uzelf. Maar bedenk wel, het kan de beste overkomen...
Vampiers zuigen bloed uit hun slachtoffers
De vleermuizen die bekendstaan als vampiers (Vampyrum Spectrum
Linnaeus) houden niet van bloed. Ze leven in tropische delen van Amerika en
voeden zich met bloesems, vruchten en insecten - net als de dertig soorten
vleermuizen die in Europa voorkomen. Een waar Europees Mekka voor
vleermuizen is overigens de stad Berlijn, waar zestien soorten leven. Maar
ook de paar 'bloedzuigende’ vleermuizen (de Desrnodontidae) zuigen geen bloed uit hun
slachtoffers, maar likken die alleen maar af. Met hun snijtanden bijten ze door de huid van
hun slachtoffer en daarna lebberen ze met hun tong het bloed op dat uit de wond opwelt.
Vooral in de tropische delen van Zuid-Amerika vormen deze zeven centimeter grote
vleermuizen – de 'gewone' vampier, plaatselijk bekend als 'grote bloedzuiger' - een ware
plaag voor mensen en dieren.
'Hij was een duistere man met een afstotend uiterlijk', schrijft Gabriel Garcia Márquez over
een van zijn romanfiguren, 'van een lelieachtige bleekheid doordat hij in zijn slaap zo veel
bloed verloor aan vleermuizen'.
Het Rode Plein dankt zijn naam aan de Bolsjewisten
Het Russische woord 'Krasniy 'betekent zowel 'rood' als 'mooi' en het rode, dan wel
mooie plein in Moskou heette al zo voor de Bolsjewisten op het toneel verschenen.
Het plein heeft dan ook niets van doen met de rode vlag of met het lichtend
ochtendrood van de communistische toekomst.
In het Colosseum in Rome werden christenen afgeslacht
Al wordt er ook iets anders beweerd in menige roman en toneeltekst (bijvoorbeeld in
Androcles en de leeuw van Bernard Shaw), toch zijn er in het Colosseum nooit Christenen
voor de leeuwen geworpen, of voor enig ander dier. En ze zijn er evenmin op een wat
,normalere' manier vermoord. De Christenen, die in het oude Rome als martelaren zijn
gestorven, zijn ergens aan hun eind gekomen, maar niet in het Colosseum.
De eerste mensen woonden meestal in grotten en holen
Omdat we zo veel levenstekens van vroege mensen uitgerekend in grotten
vinden, ligt het voor de hand te denken dat onze voorouders daar het grootste
deel van hun tijd hebben doorgebracht. In werkelijkheid werden grotten alleen
gebruikt om korte tijd te verblijven of om zich te verbergen - de eerste mensen
leefden, jaagden, werkten en sliepen als het even kon onder de vrije hemel. Dat
we daar veel minder overblijfselen van hun bestaan vinden, komt gewoon
doordat deze restanten veel sneller door weer en wind worden aangetast dan in
grotten.
Marine Kretologie
Afgang Trapafgang; de trap naar kuildek, tusschendek e.d. Men
spreekt ook van afgang Commandant, de trap waarlangs
alleen de Commandant gaat; afgang officieren, de trap
waarlangs alleen de officieren gaan. Men spreekt aan
boord zelden of nooit van de trap naar ..., doch altijd de
afgang naar... De eenige trap aan boord is de
staatsietrap, die aan stuurboord langs boord hangt. Dat is
de officieele trap voor den commandant, de officieren en
hooge gasten, als zij aan boord gaan. Aan bakboord was
vroeger geen trap doch een jacobsladder. Later - en
tegenwoordig is dit nog zoo - is aan bakboord ook een trap langs bakboord
aangebracht in denzelfden geest als de staatsietrap, doch eenvoudiger van uitvoering;
deze wordt valreeptrap genoemd.
Afhouden Den tros stijf houden, zoodat deze bij het indraaien niet langs het spil glijdt, doch
inderdaad wordt ingehieuwd. Van afhouden spreekt men ook bij het zeilen, nl als men
het schip of de sloep een richting geeft waarbij de wind meer van achteren invalt.
Wanneer het anker ingewonden wert, hetzelve van de boegh af-keren, opdat geen
schade aen het schip geschiede. Anders ruim windts zeilen oock van lant zeilen. Als het
touw over een braetspit gewonden wert, is daer een Man, die het touw, dat gewonden
is, afhoudt, en te rugh haelt.
Aflosser De man, die den schildwacht, uitkijk, e.d. aflost. In het algemeen de
man, die een ander persoon komt aflossen. "Je kan overgeplaatst
worden als je een aflosser hebt."
Afstandmeter De kleinste afstandmeter aan boord is ongeveer 75 cm lang, de grootste 5 à 6 m. In het
midden van den afstandmeter bevinden zich de ooglenzen, waardoor de man, die den
afstandmeter bedient (afstandwaarnemer) zich instelt en eventueele fouten van zijn
oogen corrigeert. Naast hem zit een tweede man, die te zorgen heeft, dat het te meten
doel steeds in het centrum van het gezichtsveld blijft. Door het verstellen van knoppen
wordt het beeld in het rechter- en linkeroog van den afstandmeter, die zich op de
uiteinden bevinden, op elkaar gebracht en de afstand van het doel, dat eenige duizende
meters verder ligt, nauwkeurig aangegeven op den schaalaanwijzer.
Marine Kretologie
Aftrap Signaal, ten teeken dat oefeningen geëindigd zijn. Aftrap wordt ook geblazen na het
signaal "Geeft acht" als twee schepen elkaar passeren; ook na vlaggenparade e.d. en
beteekent, dat men door kan gaan met werkzaamheden.
Tegenwoordig wordt voor het frontmaken naar buitenboord bij het
passeren van oorlogsschepen of autoriteiten, dan wel bij het
frontmaken naar de vlag bij vlaggenparade het signaal "stilte"
geblazen en na afloop van het ceremonieel het signaal "doorgaan".
Aftrimmen Het in evenwicht brengen van een onderzeeboot voor de vaart onderwater. Nadat de
boot met het voorduikroer op een vooraf bepaalde diepte gebracht is, wordt met het
achterduikroer de helling op nulstand gebracht. De diepte- en hellingmeters toonen nu
aan wat de boot doet. Zakt het voorschip, dan moet uit de tanks water van voor- naar
achteruit gepompt worden.
De man aan den waterverdeelbak zet de trimpomp
aan en perst daarmede het water van de
voorhellingstank door de trimleiding naar de
achterhellingtank. Is de boot achteruit te zwaar, dan
wordt van achter- naar vooruit gepompt. Dit "heen
en weer sleepen" (tremmen, trimmen, in evenwicht
brengen en bijvullen of uitpompen van de tanks,
wanneer het totaalgewicht niet juist is), is een zeer
belangrijke handeling van de onderwatermanoevre.
Is de boot tijdens de vaart eenmaal afgetrimd, dan is
het niet noodig dit vóór het duiken telkens opnieuw te doen. In tijd van actie is de boot
steeds afgetrimd en klaar voor snelduiken.
Alle hens Is een van de zeer weinige Engelsche uitdrukkingen (all hands)
die in onze Nederlandsche marinetermen gehandhaafd bleven.
Alle hens aan dek; alle hens voor den boeg; al het volk aan dek
of al het volk voor den boeg komen. Voor den
boeg komen wil echter niet zeggen dat men
zich voor den boeg van het schip opstelt. Dat zou niet mogelijk zijn,
want dan stapte men te water. Boeg is hier een verbastering van
boog, op de oude zeilschepen de afscheiding tusschen vóóruit (het
scheepsvolk) en achteruit (de officieren). "Alle hens voor den boeg" wil
dus zeggen: "op het halfdek aantreden", b.v. om te luisteren naar een
officieele toespraak.
Marine Kretologie
Ankerketting Tot 1931 (Ministeriële beschikking van 6 augustus 1931, IVe afdeeling A no 94)
bestond de ankerketting uit 8 stukken, ieder van 15 vaam. In het eerste en in het laatste
stuk zit een wartel om het kinken te voorkomen. De harpen waarmede de stukken aan
elkander verbonden worden, zijn met de ronden kant naar het anker toe geplaatst,
zoodat ze bij het uitlopen van den ketting nergens achter kunnen pakken. De
azijnzuurhouten kettingkabelopsluitpen werd tot ongeveer 1890 gebruikt om de bout
van de harp te borgen; nadien werden metalen pennen gebruikt. Om de 15 vaam is een
merk aan een schalm aangebracht, bestaande uit een eindje touw met een of meer
knoopen. De schipper kan daaraan hoeveel ketting uitgeloopen is (gestoken is). Men
steekt den ketting gewoonlijk drie maal de diepte van de ankerplaats, staat er dus 15
vaam water, dan steekt men tot 45 vaam.
Ankerlichten Er gaat een verhaal, dat een adelborst opdracht kreeg voor ankerlichten te zorgen, en
dat hij daartoe naar den bak ging om het ankerspil in gereedheid te brengen, hoewel hij
niet begreep, waarom en hoe hij het anker alleen moest lichten. Toen hem duidelijk
werd gemaakt werd, dat hij de ankerlichten moest ontsteken, was het geval ineens
opgelost. Als een schip, langer dan 45.72 meter, voor anker ligt, wordt 's avonds op den
bak aan den geusstok een wit rondom schijnend licht ontstoken en eenzelfde licht
achteruit. Ongeveer ter plaatse van het heklicht.
Ankerspil Op onze oorlogsschepen worden de ankers gelicht
met de daarvoor bestemde draaispillen op den bak.
Misschien is er nog een enkel heel oud en heel
klein scheepje, dat een pompspil heeft, een
hefboomwerktuig, dat wel iets heeft van een handbrandspuit, met dit belangrijke verschil echter, dat
er geen water uitkomt, doch dat men er den
ankerketting schalm na schalm, bij elken op-en
neergang, mee binnenboord haalt en het anker
voor het kluisgat brengt. De ankerspillen (op de
grootere schepen staan er twee op den bak) hebben nog vrijwel denzelfden vorm als de
oude hand-draaispillen op de zeilschepen en kunnen desnoods ook nu nog met
windboomen bediend worden. Uiteraard zijn zij tegenwoordig ingericht met een
ankermachine, die via het spil den ankerketting en daarmede tevens het anker indraait.
Het inhieuwen van het anker, met mannen aan de windboomen zal tegenwoordig geen
gemakkelijke taak zijn. De ankerketting van 'De Ruyter' weegt 'maar' 20.000 kilo en het
anker 4000 kg. overigens wordt het ankerspil niet alleen gebruikt voor het indraaien van
den ankerketting, doch ook, bij wijze van lier of winch voor het indraaien van trossen bij
het meren en op sommige schepen ook voor het hijschen van sloepen.
Marine Kretologie
Apentafel Dat is het bordes van den standaard voor het peilkompas. Waarom men dit zoo noemt,
blijft een van de vele raadselen van de marine terminologie.
Arme Jongen Misschien zijn er nog enkele oud-gasten (wij denken van niet) die deze uitdrukking
gebruiken voor een hapje geweekte scheepsbeschuit, gemengd met vleesch en
vetresten. In elk geval is de arme jongen de voorloper van de sandwich. Maar de arme
jongen, vooral als deze wat erg gekweekt was, viel wel eens uit elkaar en dan
'tjampoerde' (mengde) men het geheel maar dooreen om het zoo te verwerken. De
arme jongen is familie van het Kaapsche duifje.
Armen vol speculaas Een matroos, een marinier en in
sommige dienstvakken ook nog de
korporaal,
kon
verschillende
brevetten halen, bv voor kanonnier,
afstandwaarnemer,
seiner,
scherpschutter e.d.
Voor elk brevet had men een
uitmonstering en... een speciale
toelage! Deze uitmonstering werd
op de rechtermouw gedragen. Heeft
men twee of drie, vroeger zag men
ze ook wel eens met vier van deze
brevetuitmonsteringen, dan spreekt
men van 'de armen vol speculaas,
soms ook de armen vol lekkers.
Misschien dat de dragers van veel
lintjes de 'borst vol speculaas'
hebben.....?
Een nostalgische bijdrage van HENK VISSER
Hr. Ms. Van Amstel
Tijdens mijn bezoek aan het fregat Hr. Ms. Van Amstel (F 831) op 24 maart 2010 waren de
VBD’ers aan het FRAMMEN o.l.v. Sgt M. Bossenbroek, onlangs bevorderd tot SMJRODVB.
Proficiat!
Ondanks de oefening was hij zo vriendelijk de scheepsvlag
te laten hijsen. Met de Amstel-biervlag treedt het schip in
een historische traditie, want ook de oude Van Amstel
(F 806) diende als
Stationsschip in de
West en had van de
Amstel brouwerij op
Zeelandia ook een
Amstelvlag gekregen!.
Tijdens RASoefeningen werd de
vlag getoond en aan
de wal, in een PXAls stationsschip op drugsjacht voert Hr. Ms. Van
store van Roosevelt
Amstel ook de vlag van de U.S. Coastguard.
Roads ging het gerucht dat die Dutchies een schip naar een
brouwerij hadden vernoemd. . . zoiets als USS Budweiser!
Het AMSTEL logo op vlaggen en viltjes werd in
de loop der jaren licht gewijzigd.
Hr. Ms. Maassluis
Op vrijdag 17 september bezocht ik Hr. Ms. Maassluis teneinde de
scheepsvlag te fotograferen. De CVBD Pieter Dorst hees de vlag
vóór met de opmerking dat er een sterke overeenkomst was met
“Flag Juliett”. Daar had Pieter wel aardig gelijk in, maar de
scheepsvlag van de mijnenjager is ook de gemeentevlag van
Maassluis (ingesteld in 1961). Daardoor draagt deze vlag een
symboliek die bij de “strakke Juliett” ontbreekt. Het vlaggenbeeld is
namelijk ontleend aan een deel van het
gemeentewapen waarin de gegolfde dwarsbalken
van azuur en zilver de rivier de Maas
verbeelden.
Leuk en positief om te horen dat er
vriendschappelijke betrekkingen met de
naamgeefster zijn. Dit bleek ook weer op
woensdag 1 september toen het gemeentebestuur
het schip bezocht. Omdat het schip een lange onderhoudsperiode
tegemoet gaat, gaf de commandant Ltz1 Theo Klootwijk de scheepsbel aan de burgemeester
van Maassluis in bewaring. De burgemeester beloofde er goed op te passen.
Een nostalgische bijdrage van HENK VISSER
Bron: INTRANET
35 jaar
Lange broek
MARALG 045/76 DTGR 011500Z APR 76
//
Aan de persoonlijke standaarduitrusting voor militairen behorende tot de
marinevrouwenafdeling wordt een pantalon toegevoegd.
De pantalon kan de rok vervangen in de samenstelling van het daags tenue
(tenue 6). Het daags tenue met pantalon mag niet worden gedragen bij
gelegenheden van representatieve aard alsmede bij andere gelegenheden,
waarbij naar het oordeel van de commandant het dragen van een pantalon
niet passend is.
De pantalon zal gratis worden verstrekt aan alle militairen, behorende tot
de marinevrouwenafdeling.
//
Nieuw kledingstuk krijgt weinig aandacht!
Anders dan men zou veronderstellen werd over deze toevoeging aan de
tenuevoorschriften niets gepubliceerd in de daartoe geëigende bladen zoals
Alle Hens en Marinenieuws.
Gelukkig werd in het Jaarboek van de Koninklijke Marine 1976 een foto
opgenomen van een lachende Marva gekleed in pantalon. Zo te zien is deze
“toelis 1” (schrijfster der 1e klasse) blij met haar nieuwe broek!
Een nostalgische bijdrage van HENK VISSER
______
___
______
______
___
______
___
______
___
______
T A C K L I N E – aanvullingen en opmerkingen (1)
Hr. Ms. Evertsen
Ref V&V 4/2010 – “Kerstmis 1950”.
Bij het aardige verhaal over de “Engelse jager” Hr. Ms. Evertsen tijdens haar term in Korea was ook een
korte CV geplaatst over de Evertsen die in 1928 in dienst is gesteld. De geplaatste afbeelding is echter
van de kruiser Hr. Ms. Java (of Hr. Ms. Sumatra) hoge vaart lopend. Hierbij een foto van de oude
Evertsen, een torpedobootjager van de zgn. “Admiralen-klasse”.
Alle acht eenheden “sneuvelden”in WO II.
______
___
______
______
___
______
___
______
___
______
T A C K L I N E – aanvullingen en opmerkingen (2)
Battlecruiser jinxed!
Ref V&V 4/2010 – “Wimpelvis: De Scharnhorst vloek”.
De Battle of North Cape vond plaats op de Platvoet van Tweede Kerstdag 1943. De Duitse
slagkruiser Scharnhorst werd aangevallen door het slagschip Duke of York, de kruiser Jamaica
en 4 DD’s waaronder HMS Scorpion, later versterkt met nog 2 CC’s en 4 DD’s.
HMS Scorpion zou in 1945 als Hr.Ms. Kortenaer in dienst worden gesteld bij de K.M.
Deze jager redde dertig Duitse overlevenden uit het ijskoude water. HMS Matchless nam er zes
aan boord. 1803 Man lieten het leven.
Aan boord van de Scorpion verloren de opgepikte
drenkelingen bijna hun verstand toen ze de commandant
van het schip zagen. Lt.Cdr. (Ltz1) Clouston leek als
twee druppels water op hun Schout-Bij-Nacht Bey die
zojuist met hun schip was ondergegaan en nu kalmpjes in
een Engels uniformjasje met 2½ galon voor hun stond!
Noot: Tijdens deze zeeslag telde de kruiser Belfast
slechts één slachtoffer en dat was de scheepsmascotte, het
rendier Olga. Het arme dier was dol geworden door het
gedonder van de 12 kanonnen van 15 cm en moest door
haar oppasser, een marinier-slager uit haar lijden worden verlost!
Henk Visser
NAVPUBS
Korte blik op recent verschenen publicaties over de K.M.
NEDERLANDSE OORLOGSSCHEPEN 1940 - 1945
Dit boek is uitgevoerd in oblong formaat met
een harde kaft. De 144 pagina’s herbergen
100 fraaie maatschetsen in kleur en ongeveer
140 foto’s begeleid door korte teksten. De
silhouetten, foto’s en teksten geven een goed
beeld van de K.M. in de Tweede
Wereldoorlog. Het is geen plaatjes- of
“koffietafelboek”, de auteur/artiest heeft een
beeldboek gecreëerd en trakteert de lezer op
een visueel feest!
Puntje van kritiek: De kleurenplaat met de
rangonderscheidingstekens is v.w.b. de
schepelingen helaas onvolledig en niet
correct. Er is ook een Engelstalige editie.
(laatste 4 cijfers ISBN zijn dan “-081-5”)
Auteur: Henk van Willigenburg
ISBN: 978-90-8616-058-7 Prijs: 32,95 euro
Uitgeverij: Lanasta, Emmen 2010
Verkrijgbaar: in de boekhandel, ook www.lanasta.com
GO FAST
De “Drug Enforcement Bill” uit 1986 werd door First Lady
Nancy en President Reagan vertaald met de politieke
slogan “War on Drugs”. Dit boekje zou verplichte kost
moeten zijn voor de Operationele Dienst en eigenlijk voor
de gehele bemanning van een aanstaand stationsschip,
gevolgd door een tentamentje.
Ltkol. Dr. Marc Houben geeft een heldere uiteenzetting
van de diverse aspecten van de Srijd tegen Drugs door
TG4.4. Het vierde deeltje uit de “Working Paper” serie.
Auteur: Dr. Marc Houben
Abonneren is mogelijk – E-mail: [email protected]
Tel.: 0223-652563
Deeltjes 5 & 6 verschenen, deeltje 7 in voorbereiding.
NAVPUBS
Korte blik op recent verschenen publicaties over de K.M.
In NAVPUBS worden altijd twee nieuwe “Naval publications” vermeld, want V&V is geen boekengids.
Deze keer wilde ik graag (als uitzondering) een derde NAVPUB noemen en dat is:
JAARBOEK VAN DE KONINKLIJKE MARINE 2007
Dit is afgelopen zomer stilletjes verschenen. De marinetijdschriften Alle Hens, Van Boord en Marineblad
gaven dit belangrijke naslagwerk geen aandacht. De Defensiekrant ook al niet! Het Jaarboek telt 272
pagina’s en bestaat, zoals gewoonlijk, uit een grote hoeveelheid info met vele kleurenfoto’s verpakt in een
aantrekkelijk formaat.
MARALG 081/10 – dtgr 210742Z DEC 10 meldde dat het inhaalprogramma hoge vaart loopt. In januari
wordt Jaarboek 2008 verwacht, in het voorjaar Jaarboek 2009 en JB 2010 ook nog dit jaar, een loffelijk
streven!
Auteur: M.C.F. van Drunen
ISBN: 978-90-811370-34
Prijs: 15,- euro
Uitgave: NIMH ’s-Gravenhage 2010
Verkrijgbaar: Toko Marinemuseum
Henk Visser
Van onze toekomstige reporter in de West: Umberto
Zoals u ziet wordt het hoofdstuk “Tropic topics FM the West” weer nieuw leven ingeblazen. Bij
onze vrienden van P&O waren ze van mening dat er weer een freelance reporter voor Vlag & Vonk
naar de West moest en vonden ondergetekende bereid hier invulling aan te geven. Uiteraard hoefde
ik hier niet lang over na te denken. Ieder kwartaal als ik de nieuwe V & V open sloeg zag ik op
pagina 5 de advertentie staan voor de nieuwe reporter vanuit de west. Na de repatriëring van onze
vorige reporter Pablo was er toch een leegte in dit blad ontstaan. Ik zal proberen u in de toekomst
weer volledig up-to-date te houden v.w.b. het Verbindingsdienst reilen en zeilen in de West.
Maar laat ik mij even voorstellen:
Mijn naam is Umberto, ben een aantal jaren geleden bij Hare Majesteits Koninklijke Marine in
dienst getreden als matr3odvb en in de tussenliggende tijd tot heden mocht ik op kosten van de
koningin (en ook die van de belastingbetaler) regelmatig het Koninkrijk der Nederlanden vanuit
Curaçao verdedigen. Mijn eerste bezoek aan Curaçao was in 1984 tijdens de grote
Eskadernajaarsreis a/b Hr.Ms. Tromp (de echte Tromp, die met die grote bol, Kojak). De laatste
keer alweer in het najaar van 2006 met het stationsschip Hr.Ms. van Amstel. Ook in de
tussenliggende tijd ben ik regelmatig op Curaçao geweest, zowel werkzaam aan de wal in het VBC,
a/b van het stationsschip of tijdens eskaderbezoeken. Tja, zelfs op vakantie. Iedere keer was het
weer een gevoel van thuis komen. Het werd dus tijd om weer naar huis te gaan. De blauwe KLM
vogel met mij aan boord staat gepland te vertrekken op 20 juni 2011.
Hier verdedig ik het Koninkrijk der Nederlanden in 1985
Ik heb het hier steeds over de West, maar voor de jeugdige verbindelaar onder ons die nog aan het
begin staat van een glansrijke carrière en de al wat oudere knarren die nooit verder zijn geweest dan
Brest, Plymouth of Bergen: de West, en dan met name de voor de verbindingsdienst interessante
eilanden Curaçao en Aruba, ligt zo’n 9000 km verderop in zuidwestelijk richting voor de kust van
Venezuela. Een beetje te vergelijken met Ameland en Vlieland voor de kust van Friesland.
Curaçao is een tropisch eiland, gelegen in het zuidelijke deel van de Caribische Zee. Het vormt
samen met Bonaire en Aruba, de Benedenwindse Eilanden; ook wel de ABC-eilanden genoemd.
Curaçao is van deze drie eilanden het grootst.
Centraal op Curaçao ligt Marinebasis Parera. Vanaf deze basis is de staf van Commandant der
Zeemacht in het Caraïbisch Gebied (CZMCARIB) aan het werk om alle operaties aan te sturen. De
basis biedt ook huisvesting aan een roulerende compagnie van de Koninklijke Landmacht, de
bootgroep Curaçao, het Kustwachtsteunpunt Curaçao en het Reddings- en Coördinatie Centrum van
de Kustwacht Caraïbisch Gebied.
Ook op Aruba is de Nederlandse krijgsmacht verantwoordelijk gesteld voor de uitvoering van het
defensiebeleid. Dit wordt vanaf de Marinierskazerne Savaneta uitgevoerd. De kazerne is een
integraal onderdeel van de Commandant der Zeemacht in het Caraïbisch gebied (CZMCARIB).
Voor 10 oktober 2010 bestond het Koninkrijk
der Nederlanden uit de landen Nederland,
Nederlandse Antillen en Aruba. De eilanden
Curaçao en het eilandgebied Sint Maarten zijn
elk een nieuw land binnen het Koninkrijk der
Nederlanden geworden (vergelijkbaar met de
statusaparte van Aruba). De eilanden Bonaire,
Sint Eustatius en Saba (de BES-eilanden)
hebben een status als "bijzondere gemeente"
van Nederland verkregen. Het land
Nederlandse Antillen is per 10 oktober 2010
opgehouden te bestaan. Maar gelukkig heeft
onze Minister van Defensie in al zijn wijsheid
besloten onze overzeese rijksdelen te blijven
verdedigen. Anders had uw reporter geen
bestaansrecht meer.
Wat wel hetzelfde is gebleven met Nederland is het tijdsverschil. Gedurende de wintertijd is het in
de West 5 uur vroeger dan in Nederland. Gedurende de zomertijd is het in Nederland 6 uur later dan
in de West. Raadseltje: hoe groot is het verschil????
Goed, na dit stukje aardrijkskunde en posttraumatische geschiedenis zult u wel denken waar de
verhalen over de VBD blijven. U heeft helemaal gelijk, maar ja, ik zit nog in de voorbereiding van
de verhuizing en dus valt er weinig over de VBD belevenissen in de West te vertellen.
Op het moment van schrijven ben ik nog in het bibberkoude Nederland en sta op het punt om op
huizenjacht te gaan op dushi Korsou. In de volgende editie daarover meer en dan kan ik u ook al het
één en ander over de VBD aldaar berichten.
Ik hoop dat ik u in de toekomst veel leesplezier mag bezorgen, want dat betekent dat het goed
vertoeven is in het zonnige gedeelte van het Koninkrijk (u weet wel, van uw belastinggeld!!).
Umberto
In onze laatste Vlag & Vonk van 2010 werd een oproep gedaan voor de
betekenis van de letters S E E F R T T U T N O T, die gevormd werden door
seinvlaggen aan een armband. De oproep werd gedaan door Jos Aldenhoff die
een E-mail had ontvangen van een Engelse verbindelaar.
De armband werd geschonken aan een Nederlandse meisje van 5 jaar door een
Nederlands marineman die aan het eind van de tweede wereldoorlog in haar huis
verbleef.
Hieronder het antwoord op deze oproep en de betekenis van de letters
----- Original Message ----From: Roel Uckerman
To: Redactie Vlag en Vonk
Sent: Thursday, December 02, 2010 3:45 PM
Subject: Ref V&V 4 december 2010 - Armband met seinvlaggen
Hello Jos,
the answer to the meaning of the signalflag bracelet is as follows:
It is a German phrase: Seefahrt tut not.
In Latin "navigare necesse est" meaning "sailing is necessary".
The bracelet might have been damaged and restored without flag Alfa and Hotel.
This is also the title of the roman written by Gorch Fock and published just before the
outbreak of WWI.
sincerely yours,
STM2 R.F. (Roel) Uckerman
Oudste Officier DCCGC Panter
Marinierskazerne Savaneta Aruba
“Big Mac Special” en meer fast-food ..........
Het was een rustige avond voor de boomlange Chef Wapentechnische dienst, Kees van B
uit Katwijk. Kees was een gemoedelijke techneut van bijna twee meter die voorzien was
van een lintworm zo dik als een atlas gevlochten sleeptros met onbevredigbare eetlust en
stond altijd vooraan wanneer er iets te eten viel. En dat was bekend bij de rest van de
bemanning van de Middelburg...
Het was de Commandant de dag
ervoor gelukt om zonder blikschade
een plekkie te vinden in de haven van
Leith, een voorstad van Edinburg in
Schotland. Iedereen was onder de
indruk van de wijze waarop hij het
polyester schip door de sluis had
gewurmd, terwijl er een flinke puist
zijwind woei. Menig Commandant had
z’n keutel ingetrokken, maar Oom Ad
kon z’n naam in het water schrijven
met die boegschroef en actieve roeren.
Ik was tevens onder de indruk van z’n gevoel van humor tijdens de meerrol waarbij een
(hoe kan het ook anders..) ODOPS-achtige ongenadelijk werd afgestraft op het maken
van een losse opmerking.
De brug stond zoals gewoonlijk vol met oploopvolk tijdens de schutting en ook locale
bevolking keek aandachtig naar de activiteiten in de sluis. Tussen het publiek stond een
typische schotse “schone”... Ik schatte haar zo’n 45 jaar oud, honderd kilo, lijkbleke huid
met bloemetjesjurk en zo lelijk als een rangeerlocomotief. Ze werd ontdekt door de
onfortuinlijke ODOPS die gewapend met z’n standaard verrekijker de kade al had
afgeschuimd naar vrouwelijk schoon.
“Goeiemorregeh, wat een lelijkerd” bulderde hij over de brug en iedereen over
stuurboord richtte de blik in dezelfde richting. Het wat schuchtere lachen hier en daar
werd echter plotsklaps onderbroken door de Commandant..:” Dank je...dat is mijn
echtgenote, uitkijk!”. In de seconden die volgden kon je een speld horen vallen en het
gezicht van die ouwe stond op onweer... Hij was nog niet zolang geleden aan boord
geplaatst en niemand wist dan ook hoe z’n vrouw eruit zag en dat ze even overgevlogen
was voor het weekend. De ODOPS zakte bijna door z’n geraamte en prevelde zoiets als
“Excuses Commandant” z’n gezicht nam dezelfde kleur aan als de huid van de vrouw die
hij zojuist beschreef.......“oh shit” dacht ik zelf, die ouwe is de rest van z’n plaatsing
chagrijnig en op de brug wist menigeen niet waar te kijken....
“Da’s effe schrikken heh!”, hervatte de ouwe en toen hij in een luid bulderende
schaterlach overging, hadden we pas door dat hij ons te grazen had. De ODOPS
glimlachte ongemakkelijk en had waarschijnlijk z’n ondergoed bevuild en z’n les
geleerd....
Terug naar Kees van B.....in z’n zondags tenue..... .....
De bemanning was druk in de weer met het nuttigen van bier en andere alcoholische
versnaperingen in voorbereiding van een bezoek aan de locale horeca gelegenheden.
Kees echter kon van een afstand toekijken, want zijn naam stond bovenaan de wachtlijst
die dag en zag vanaf het halfdek met lede ogen toe hoe de bemanning zich in kleine
teams aan wal verspreidde. “Hee.eh..... neem wat te snaaien mee voor me als jullie terug
komen!”, riep hij ons toe terwijl we de wankele valreep overstaken en ons op weg
begaven naar de binnenstad. “Ja, OK Kees.....!”
Hij had die avond ervoor zelf de stad onveilig gemaakt en wist zich nog te herinneren dat
op de weg terug het een en ander aan eetgelegenheden op de route lag.
Kees hield van eten.. z’n snor eveneens.... je kon er de menulijst van de week in
terugvinden... je kon Kees wakker maken op de gekste tijden met eten... hij was
onverzadigbaar.....
Kees had zich, met lintworm, gepositioneerd op het halfdek in afwachting van de
terugkerende bemanningsleden die hij gevraagd had wat mee terug te nemen. Hij had het
proefondervindelijk slim aangepakt om z’n succeskans te vergroten want...immers als je
20 nog vrij nuchtere bemanningsleden vraagt wat mee te nemen bij het verlaten van het
schip dan zijn er vast een of twee die zich dat bij terugkeer daadwerkelijk nog herinneren
na 40 bieren aan land....
Nu is McDonalds wereldwijd voor Jan Kaas een baken van vertrouwen wanneer je jezelf
niet wil blootstellen aan gevaren van de locale culinaire keuken en zo ook voor Kees was
de keuze snel gemaakt. We kwamen uren later, lichtelijk aangeschoten en baldadig de
kade weer opgezwalkt en zagen Kees in tenue 6 bij de vlaggenstok. Ik was vergeten te
melden dat Kees tevens visueel belemmerd was en standaard uitgerust met een paar van
dienstwege verstrekte voorzetglazen op z’n neus door het leven ging, maar het is
opmerkelijk hoe hij toch, van zo’n 200 yards uit, de doorlekkende papieren zak met de
bekende “M” herkende. Een glimlach verscheen op z’n gezicht Z’n hele miserabele
wacht was ineens een succes en met een wild knikkend hoofd hoorde hij aan wat we
hadden meegenomen...“Kenne jullie dat effe in m’n hut zetten...” ik warm dat zo wel op
na de vlaggenparade.!..... “tuurlijk Kees”......en daarmee was het lot van z’n begeerte
bezegeld....
In de whalegang.....tussen de
waterdichte deur van het halfdek
en de deur van het
onderofficiersverblijf...pakweg 20
meter....was het snode plan al ontwikkeld en binnen 10 minuten was de inhoud van de
welbekende verpakking van de Big Mac drastisch en ook biologisch gewijzigd. (Het is
best “Tricky” om een drol in een Big Mac doosje te draaien...) De echte Big Mac zelf was
op een bord in de warmtekast in het kombuis gezet met de franse frietjes.... Het gele
doosje met de gouden “M” en speciale inhoud werd in de zak terug geplaatst.....
Het was nu nog maar een kwestie van tijd voordat de lintwurm van Kees zou worden
getraumatiseerd en wij hadden al weer enkele bieren achter de kiezen toen hij het verblijf
binnenkwam en we als kwajongens op z’n woede-uitbarsting zaten te wachten... maar er
gebeurde niets.
“Was alles goed, Kees?”.... hij keek wat onnozel en zei...”oh, ik heb het effe in de
magnetron gezet” en liep weer naar buiten.. We keken elkaar aan en hadden moeite om
niet in lachen uit te barsten... een luide schreeuw ietwat later maakte echter duidelijk dat
hij de opgewarmde inhoud van z’n Big Mac ontdekt had..... wij lagen te rollen over
dek.....
Een soortgelijke schok overkwam personeelsleden van de Tactische Helikoptergroep van
de KLU die tijdens hun uitzending naar Eritrea in 2000 te maken kregen met
wraakgevoelens en vernuft van Jan Kaas.
Het was bloedheet in Dekem’are, een klein stadje ten zuiden van de hoofdstad Asmara.
De KLU was uitgenodigd om de VN inzet van ons aller Korps Mariniers te ondersteunen
met 4 Nederlandse CH47D Chinook helikopters...je kent ze wel..die grote met dubbele
dak aandrijving...en die ik, om maar in fastfood termen te blijven, “Double Whopper”
noem.
Nu was de inzet in de hoorn van Afrika min of meer een geforceerd huwelijk, waarbij het
Korps Mariniers qua luxe duidelijk aan het kortste eindje getrokken had en dat
resulteerde af en toe in gezonde echtelijke spanningen. De vier whoppers waren
geparkeerd op een geïmproviseerde helihaven, voorzien van een omheining van
concertina’s en hesco’s afgeschermd van de rest van het kamp. De helihaven werd in het
begin door de Genie bewaakt maar enkele maanden in de uitzending werd dit, na vertrek
van de Genie onder hevig protest, niet aan de KLU zelf maar aan het Korps
overgedragen. Was dit toeval of was dit op (wraak)verzoek van de KLU detachement
commandant?
Eerder die maand namelijk had onze facteur tijdens het ophalen van post in Asmara
ontdekt dat de KLU, exclusief voor hun personeel een regeling had getroffen waarbij men
van het kamp naar een Hotel in Asmara gereden werd en daar kon genieten van het
zwembad en even de stress en ongemakken van een UN uitzending kon vergeten. Deze
regeling viel bij de rest van het kamp niet goed en de kampleiding maakte gauw een eind
aan het “exclusieve” karakter van deze OS&O activiteiten.... Nee.. de “Honeymoon” van
het paarse avontuur was nu echt over.
De bewaking van het heliplatform was niet populair. Het personeel, die konvooien reed,
kon nu ook nog eens wacht gaan lopen rond het kokende platform......
Zeker niet toen men erachter kwam dat de KLU verkoeling bij het hotel niet langer nodig
had... De helihaven had z’n eigen blusvoertuig en om te garanderen dat er voldoende
water voorhanden was had de Genie bassins aangelegd waar het water uitgepompt kon
worden. Maar iets te blussen viel er niet en de waterbassins waren omgetoverd tot
tropisch zwemparadijs, afgeschermd van de buitenwereld door hesco’s en de heli
shelters....
Met lede ogen zag bewakend personeel dan ook aan hoe helipersoneel genoot van die
verkoeling. Dat kon dus niet lang meer duren....
De bewaking van de “whoppers” was een 24-uurs aangelegenheid en dus ook diep in de
nacht, terwijl het whopper personeel lag te snurken. Zoals men weet..... is duisternis de
beste vriend van een welgetrainde marinier....zeker als hij een door wraak ontsproten
missie moet uitvoeren...
Een paar Luchtmachters op teenslippers en voorzien van badhanddoek deden de volgende
dag een schokkende ontdekking. Ze waren net van plan om zich als Sjaak Cousteau’s
onder te dompelen in het koelende nat toen ze vanuit een ooghoek wat zagen drijven en
als katten met watervrees het bassin uitsprongen.
Midden in het bassin namelijk lag in een “Loose Line Abreast” een formatie Hollandse
drollen die kabbelend op de golfjes een manoeuvreeroefening aan het uitvoeren waren.
.............men heeft er niemand meer zien zwemmen................
Riverside Drive Marina, 10 december 2010
De perikelen van Donald Duck, dit keer niet op safari, maar op
de werf in Nieuw Zeeland…
Vanaf de jachthaven bij Marsden Cove naar de werf in
Whangarei is het slechts een kort stukje varen. (Met de auto is
het een afstand van ongeveer 34 kilometer, maar dan moet je
ook helemaal om de baai heen rijden.) Het verschil tussen
hoog- en laag water in deze omgeving is een kleine 2 meter,
dus vlak voor hoogwater vertrek ik stroomopwaarts samen met
Dave, die de wateren hier op zijn duimpje kent. Een uurtje of 2
later leg ik aan bij Riverside Drive Marina, waar Ray en Karl
Roberts (van RDM) me al op staan te wachten.
Het laatste stukje de rivier op is, zoals ik in het
vorige verslag al memoreerde, overigens best wel
een uitdaging voor de Sogno d’Azul, want de
dieptemeter geeft constant 0,0 aan. Ik heb me laten
vertellen dat dit komt door de zachte rivierbodem die
voornamelijk uit modder bestaat. Hierdoor komt het
signaal van de transducer blijkbaar niet goed terug
en is de meting een beetje onbetrouwbaar. Volgens
de kaarten
zou het diep
genoeg
moeten zijn….!! Maar toch blijft er heel weinig water
tussen de kiel en de bodem. Al met al genoeg reden
om een koel biertje uit de koelkast te halen.
Town basin is op loopafstand met een grote
supermarkt en meerdere dhz zaken waar ik de
komende tijd veel zaken zal doen. Gelukkig hoef ik in
Nieuw Zeeland geen BTW te betalen en dat scheelt
een slok op een borrel.
De volgende morgen hangt de boot in de travellift van
RDM. Tot nu toe gaat alles volgens plan. De min of meer
standaard anti-fouling- en laswerkzaamheden zijn niet
echt tijdrovend en ik reken er dan ook op om over 2
weken weer in het water te liggen. Niet dus!!! Al snel
presenteert zich de eerste grote uitdaging. Er zit meer
dan anderhalve centimeter speling tussen de achterzijde
van de kiel en de romp. Het blijkt dat er een scheur zit in
de kiel bij de achterste kielbout. De oorzaak is volgens
mij ongeveer hetzelfde als metaalmoeheid, maar dan
voor polyester.
Nadat we een groot gedeelte van de verf hebben verwijderd blijkt het nog een beetje erger te
zijn. De kielbasis vertoond delaminatie in de omgeving van de inwendige spanten en na
overleg met de experts blijft er maar één optie over. Dat is: de kiel te verwijderen, vervolgens
de romp aan de binnen- en buitenkant opnieuw te lamineren en waar nodig te verstevigen,
waarna de kiel weer geplaatst kan worden. Al met al een tijdrovend en duur grapje. Een
gevalletje van waterschade zullen we maar zeggen…
Gedurende de tijd dat de boot in de loods van de werf is, kan ik niet aan boord slapen.
Gelukkig kan ik vlakbij een kamer huren. Heuvel op 15 minuten lopen vanaf de werf en
ongeveer 45 seconden heuvel af met de fiets! Nederland heeft geen heuvels, Nieuw Zeeland
daarentegen bestaat alleen maar uit heuvels, heb ik de indruk…enneh… à propos fietsen…
ik gebruik weer spieren die al een hele tijd niet meer
zoveel arbeid hebben moeten verrichten. Mijn
dijspieren (onder andere) beginnen weer de vorm te
krijgen van mijn actieve wielrenperiode…. 25 jaar
geleden! Maar gelukkig heeft mijn ATB genoeg
versnellingen!
Na de eerste
week op en
neer forenzen
ben ik dan ook
niet meer
helemaal buiten
adem als ik naar mijn kamer fiets. Mijn huisgenoten zijn
van een gemengd pluimage, zal ik maar zeggen. De
huisbaas die Hollandse (Friese) ouders heeft, is vrijwel
continu stoned, en een kamergenoot blijkt een bipolaire
stoornis te hebben. Soms lijkt het wel alsof ik midden in de film ‘One flew over the cuckoo’s
nest’ ben beland! De andere huisgenoot is een barkeeper van 21 jaar die samen met zijn
vriendin de laatste beschikbare kamer bewoont. En de muren zijn niet echt geluiddicht!!!
Toch is het niet zo slecht als het lijkt. Elke zaterdag (en soms ook nog doordeweeks…) een
BBQ, maar ik verlang naar de rust en privacy van mijn eigen boot.
Gelukkig heb ik nog wel een beetje tijd om de omgeving te bekijken en een bezoekje aan het
Kauri museum bijvoorbeeld was zeker de moeite waard. Door ontbossing is er nu slechts
een klein gedeelte van deze immens grote bomen bewaard gebleven. De grootste levende
kauriboom wordt ‘Tane Mahuta’ genoemd. Vanuit het Maori vertaald betekent dit zoveel als
“Heer van het Bos”. Deze boom heeft een diameter van meer dan 4,4 meter, maar er zijn
verhalen van bomen die vroeger wel het dubbele van deze diameter hadden. De oudst
levende boom hier in Nieuw Zeeland wordt geschat op 2000+ jaren! Het museum heeft een
indrukwekkende verzameling van barnsteen in alle soorten en maten. Een bezoekje aan de
Kiwi farm was ook interessant. Tenslotte kan je niet zeggen dat je in Nieuw Zeeland bent
geweest als je geen echte kiwi hebt gezien.
Op 8 december kan, na dik 6 weken vrijwel onafgebroken
werkzaamheden, de
kiel weer geplaatst
worden en, wat
belangrijker is, kan ik
ook weer aan boord
slapen…… eindelijk
rust!!!! Pffff….
Op mijn facebook
pagina heb ik wat
foto’s geplaatst van het verloop van de reparatie tot nu
toe. Er blijft nog heel wat te doen en eigenlijk waren dat de karweitjes (!!) die ik tussendoor
had willen doen. Met de faciliteiten waar ik toegang toe heb kan ik een heleboel meer klusjes
doen dan was gepland. En het is nog leuk werk ook!
Uit het logboek van Onno Verver op www.scubaservice.com/framework/cms/news.aspx
WORDT VERVOLGD. . .
Hebt u er ook wel eens last van? U wilt iemand een E‐mail sturen, maar u heeft het E‐mailadres niet. Als we via het werk een mailtje naar een collega willen sturen, is dat meestal niet zo moeilijk te vinden, maar in de privé sfeer wordt het toch al wat lastiger om E‐mailadressen van collega’s te vinden. Tijdens het googelen kwam ik dan ook deze site tegen: http://han.servehttp.com/marine/opgave.html
Hier kan je heel veel E‐mailadressen vinden van KM verbindingsdienstpersoneel, gerangschikt in alfabetische volgorde. Klik op de naam en je kunt een e‐mail naar betrokken persoon sturen. De site gebruikt ook een toepasselijke kreet: KEEP IN TOUCH WITH THE DUTCH. Dus wilt u in contact komen met een collega, dan is een bezoekje aan deze site zeker de moeite waard… Ook de volgende site vond ik interessant. Je hebt het allemaal weleens. Hoe zou het nou toch met die collega zijn, waarmee ik in 1978 gediend heb aan boord van de . . . ? Welnu, tijdens het googlen kwam ik op de volgende site terecht: DIENSTMAKKERS.NL Vind hier je oude maten terug. Zoals een goed redactielid betaamt, moest ik natuurlijk even de proef op de som nemen. Het kan niet zo zijn dat ik een site aanbeveel, en dat het niet werkt. Dus ik was wel benieuwd of ik wat kon vinden van dienstmakkers of collega’s die met mij in de periode van 1978 tot 1980 op de Hr.Ms. Utrecht hebben gevaren. Voordat ik op de zoektocht kon gaan, moet ik me wel eerst aanmelden op de site. Dat is een kwestie van 2 minuten en dan kunt u inloggen. Na het inloggen kunt u de keuze maken voor het onderdeel . U kiest Marine en dan volgt er een lijst met alle schepen en plaatsen van de marine. . . . Ik heb toen gekozen voor het onderdeel onderzeebootjagers en daar kwam een lijst met de schepen. Op de Hr.Ms. Utrecht geklikt en ja hoor, daar kwamen de resultaten in zicht. Er waren 108 personen aangemeld die ook op de Utrecht gevaren hebben. Ik kwam al namen tegen die weer herinneringen naar boven brachten. En het Oh ja gevoel. Als u op zoek bent naar een oude makker of collega moet u beslist deze site eens bezoeken. Het is de moeite waard. Onze taken
Het verbindingspeloton (VBDPEL) van het 1e Mariniersbataljon is gelegerd te Doorn.
Vanuit hier ondersteunen wij het gehele bataljon op verbindingsgebied. Denk hierbij aan
het voorzien van lessen, apparatuur, onderhoud en personeel en het draaien van een
Berichten Distributie Bureau (BDB). Op oefeningen faciliteren wij buiten
bovengenoemde taken ook in MULAN-werkplekken, zodat verschillende functionarissen
hun “vertrouwde” werkomgeving vanuit Doorn digitaal mee kunnen nemen op oefening.
Ook de verbindingen met het thuisfront wordt op oefening door het VBDPEL verzorgd,
te weten de postverzorging en internet. Hieronder vinden jullie een organigram van het
verbindingspeloton.
Hoofd Sectie 6
KAPTMARNS
Chef VBDPEL
AOOMARNVB
OOFF VBD TAC
KPLMARNVB
FATSO
MARN1VB
Medewerker VBD TAC
MARN1VB
CRAD
SMJRMARNVB
VBDGROEP MC
OOFF VBD
SGTMARNVB
OOFF KPLMARNVB
ReBro Team 1
1x KPL+MARNVB
5x Medewerker VBD
MARN1VB
ReBro Team 2
1xKPL+MARNVB
OOFF VBD/ReBro
KPLMARNVB
Medewerker VBD
MARN1VB
OOFF VBD A-ech
SGTMARNVB
OOFF B-ech
SGTMARNVB
4x Medewerker VBD
MARN1VB
4xMedewerker VBD
MARN1VB
De Verbindingen
Als peloton voorzien wij in verschillende tactische radioverbindingen binnen het bataljon naar binnen de staf en naar
onze subeenheden. Ook de tactische verbindingen naar hoger gelegen eenheden naar buiten toe kunnen gerealiseerd
worden wanneer we in een groter verband gaan trainen of onderdeel zijn van bijv. een grote ernst- en/of vredesmissie.
De radionetten die wij hiervoor gebruiken zijn het Unit Command Net (UCN) voor al het tactische berichtenverkeer
van de staf naar onze subeenheden en visa-versa en het Unit Admin Net (UAN) dit net wordt gebruikt voor al het
logistieke berichtenverkeer. En sinds de komst van NIMCIS zijn deze netten uitgebreid met een datanetwerk, zodat
wij rapportages en berichten nu digitaal kunnen verzenden en ontvangen. Tevens biedt dit systeem near-to-realtime
situational awareness. Dit houdt in dat wij onze eenheden, met behulp van data terminals, daadwerkelijk zien en zien
bewegen op de kaart. Op dit moment is dit nog voertuig gebonden, maar met de komst van de nieuwe software
upgrade zal dit tot op geweergroepsniveau mogelijk zijn.
Deze netten worden gerealiseerd met VHF, HF en UHF verbindingen, afhankelijk van de afstand tussen de
verschillende eenheden.
De Apparatuur
Om deze verbindingen te realiseren hebben we verschillende radio’s tot onze beschikking, welke zowel in voertuig
als man-packed operaties te gebruiken zijn.
Qua VHF radio’s hebben wij 2 verschillende type’s tot onze beschikking. Beide
radio’s kunnen ingezet worden in een “man-packed role” en gaan dus gewoon
mee in de rugzak. Van de 2 radio’s is de VM echter ook nog inzetbaar in een
voertuig. De radio’s leveren in de man-packed role een maximaal uitgaand
vermogen van 5 watt, met dien verstande dat de VM nog eens uitgebreid kan
worden tot 16 watt voor man-packed operaties.
VHF Portable (VP)
Wanneer de VM wordt ingebouwd in een voertuig, kan deze met behulp van een
versterker zijn maximale uitgaand vermogen opschroeven tot 50 watt. Zowel in de MProle als in de voertuigoptie hebben we verschillende externe antennes tot onze
beschikking om de verbinding tot stand te brengen en te onderhouden.
VHF Man-packed (VM)
Op HF-gebied hebben we ook 2 type radio’s, welke net als onze VHF radio’s
zowel geschikt zijn voor MP als VTG gebruik. In de MP-role hebben we
maximaal uitgaand vermogen van 20 watt tot onze beschikking. In de
voertuigconfiguratie kan dit uitgebreid worden tot 150 watt. En ook hier weer
in combinatie met verschillende antennes.
“Te Velde”
Wanneer we tijdens een oefening of ernst-/crisismissie ingezet worden, worden de taken over het peloton verdeeld
conform het organigram. De Main Command Post (MCP) wordt verbindingtechnisch gerund door de VO en de
CRAD. Deze hebben de mogelijkheid om vanuit hier 2 Rebroadcast Teams (ReBro) in te zetten om zo een groter of
“lastig” gebied te kunnen voorzien van verbinding.
Het A- en B-echelon zorgen voor de bevoorrading van de eenheden in de voorgelegen linie. Alle aanvragen worden
verwerkt door de VB’ers van de respectievelijke echelons. Dit onder leiding van de TVO m.b.t. verbindingen,
registratie en afhandeling van logistieke berichten.
Afsluiting
Zoals jullie gelezen hebben, hebben we dus een veelzijdigheid aan taken, personeel en apparatuur om deze taken te
kunnen volbrengen. Hiermee hoop ik jullie een duidelijk beeld gegeven te hebben van het VBDPEL.
SGTMARNVB Dijkstra R.P.
Onderstaand artikel is afkomstig uit Alle Hens 12/10 – 01/11
Bron: Defensiekrant nr 3 – 17 jan 2011
Het vervolg…
Het is een rustige jaarwisseling geweest, we
hebben 2010 afgesloten zonder actieve EVOopleidingen. Vandaar aan de rechterkant ook
maar één groepsfoto.
Maar niet getreurd…het komende jaar zullen
nog vele opleidingen volgen.
Over de eerste stageperiode valt te melden dat
deze per onmiddellijke ingang is verlengd naar
acht maanden. Daar zijn we zeer verheugd
over, omdat een stageperiode van drie
maanden gewoonweg veel te kort was. De
tweede stageperiode is daarbij komen te
vervallen. Dat geldt echter nog niet voor de
horizontale instromers die op dit moment na
drie maanden stage het vvo-traject volgen. Zij
dienen nog wel de tweede stageperiode van
vijf maanden te volgen alvorens bevorderd te
kunnen worden tot KPLODVB.
Op dit moment volgen zeven horizontale
instromers deze eerste stage en keren zij in
augustus terug om aan het vervolgtraject van
de VVO te beginnen. Als dat allemaal
voldoende verloopt zullen zij na de VVOopleiding worden bevorderd tot KPLODVB.
Ondertussen is de OACIS bezig met het
competentiegericht vormgeven van de VVO
ODVB, zodat deze opleiding na het
zomerverlof op deze wijze gegeven kan
worden. De eerste die daarmee te maken
krijgen zijn de leerlingen in de VVO-opleiding
die aanvangt op 28 maart met de LMVopleiding.
Diverse leerlingen van ROCa (uitstroom
maritiem) hebben inmiddels diverse PvB’s
afgelegd, eveneens onder leiding van
instructeurs van de NLBEOPS.
Het is maar dat u het weer even weet…
To be continued....
Mutaties
Een “oude” bekende is weer teruggekeerd op
het honk.
Sinds januari staat SMJRMARNSVB Ron
Tijdeman weer te popelen om Jacques Alders
af te lossen.
Voor de rest zijn er geen mutaties te melden.
De nieuwe klassenfoto van de EVO ODVB
3120-1103:
Zoals u kunt zien nemen er ook 2 Belgische
leerlingen deel aan deze EVO ODVB.
Klasseninstructeur: SGTODVB B. Pierik-den
Broeder.
De chef ziet Abraham!!!
ZKO (I have handed guard over to)
Ralph Biermann, NLMARFOR STAF
In de vorige Vlag & Vonk is mijn voorheen goede
collega en nu vage kennis Kees van Griensven zo
vriendelijk geweest om aan mij de seinsleutel
door te geven. Ik ben SMJRMARNVB Ralph
Biermann, sinds 3 jaar werkzaam bij
NLMARFOR STAF als FOS/LWAN.
Even los van de afkortingen betekent dit in
praktijk dat ik nauw samenwerk met de blauwe
verbindingsdienst en mijn dagelijkse
werkzaamheden worden het meest duidelijk aan
de hand van een beschrijving van de oefening
“Emerald Move” die NLMARFOR STAF eind
van 2010 in Senegal gedraaid hebben.
Gedurende de planning van deze oefening kwam naar voren dat er aan de Marinierskant
behoefte was aan connectiviteit op het gebied van HF, VHF en SHF SatCom. Met betrekking
tot HF en VHF behoort het tot mijn taak om een NIMCIS (BOWMAN) plan te schrijven. Dit
plan bestaat o.a. uit IP-adressen, frequenties, intranet topografie en dankzij dit plan kunnen de
Bowman radio’s en routers van de voertuigen en de HNLMS Johan de Witt geladen en
geconfigureerd worden.
V.w.b. SHF SatCom heb ik me deze
oefening geconcentreerd op de Swedish
CCT120. Dit is een mobiele
satellietontvanger die als groot voordeel
heeft dat hij zeer compact is en makkelijk
in het gebruik. Daarnaast kan hij de meest
gebruikte militaire en burger satellietfrequenties. Dit klinkt allemaal mooi ware
het niet dat dit concept nog nooit bij
NLMARFOR was gebruikt. Dankzij o.a.
MARCITCEN en het DMO/MABE is het
systeem tot volle tevredenheid in
combinatie met NSWAN gebruikt voor
verbinding vanuit het veld terug naar o.a. de JWIT en Nederland. Mijn rol hierbij is de
coördinatie tussen de verschillende spelers en NLMARFOR enerzijds en het managen van
mijn team dat zich in het voorterrein bevond anderzijds.
Het aantrekkelijke van mijn baan bij NLMARFOR is de veelzijdigheid en de afwisseling. Wat
het werken hier voor mij uniek maakt, is de volledige integratie tussen blauw en groen binnen
de N6-Sectie. Nadeel is dat ik wel erg ver van het mooie Doorn verwijderd ben, maar een
leven zonder files is ook wel prettig.
Met een vriendelijke groet, geef ik de sleutel over aan………..
SMJRMARNVB Rolf Masurel
AMFGVSTBAT/MJEB/GUN-GRP
KOKKERELLEN MET OKKIE
Besengèk
( Rundvlees/kip bereid in geraspte kokos en
Indonesische kruiden)
Benodigd:
1 pond vlees of 1 kip
3 lomboks
1 sereh1
1 theelepel Ketoembar2
2 daoen salam4
2 daoen djeroek poeroet5
1 theelepel djahe7
1 ons cocos
5 rode uien
3 teentjes knoflook
½ theelepel djintan3
Tamarinde
1 theelepel Laos6
½ santenblok8 (gesmolten in water)
Cocos op een klein vuur in een wadjan met wat olie onder voortdurend roeren bruinbakken.
Vlees of kip in stukken snijden en aan de kook brengen in een klein beetje water, onder toevoeging
van zout, sereh, daoen salam en daoen djeroek poeroet.
De andere ingrediënten fijnstampen en in de pan doen tezamen met de gesmolten santen en gebakken
cocos.
Zodra het kookt, het gerecht op een klein vuur gaar sudderen (De santen wordt dan wat dik en er
komt olie uit)
Indien gereed, de sereh, daoen salam en daoen djeroek eruit halen.
Slamat masak
Slamat makan
1
Geurig blad, smal en langwerpig van vorm
Koriander
3
Komijn
4
Laurierblad
5
Blad van de Indonesische citroen
6
Kruidenwortel
7
Gember
8
Melkachtig vocht, verkregen door het geraspte vruchtvlees van de kokosnoot uit te persen, in een vast vorm. (N.B. Goed te
vervangen door koffiemelk)
2
Met dank aan wijlen Okkie Fürrer voor zijn bijdrage met recepten uit de Indische en Chinese keuken.
Bezuinigingen raken ook JCG !
GIZMO’s CORNER

Vergelijkbare documenten

Editie Nr 2 - Bravo Zulu

Editie Nr 2 - Bravo Zulu Hr.Ms. Alkmaar Hr.Ms. Amsterdam Hr.Ms. Bruinvis Hr.Ms. De Ruyter Hr.Ms. De Zeven Provinciën Hr.Ms. Dolfijn Hr.Ms. Evertsen Hr.Ms. Haarlem Hr.Ms. Hellevoetsluis Hr.Ms. Holland Hr.Ms. Luymes Hr.Ms. M...

Nadere informatie

Editie Nr 3 - Bravo Zulu

Editie Nr 3 - Bravo Zulu Hr.Ms. Alkmaar Hr.Ms. Amsterdam Hr.Ms. Bruinvis Hr.Ms. De Ruyter Hr.Ms. De Zeven Provinciën Hr.Ms. Dolfijn Hr.Ms. Evertsen Hr.Ms. Haarlem Hr.Ms. Hellevoetsluis Hr.Ms. Holland Hr.Ms. Luymes Hr.Ms. M...

Nadere informatie

2,50 verzendkosten

2,50 verzendkosten zich suf op het net. Dit keer vond hij sites waar u in contact kunt komen met uit het oog verloren collega’s/vrienden. Het is goed om te constateren dat de mariniers verbindingsdienst in de laatste...

Nadere informatie