SJCourant - Sint

Commentaren

Transcriptie

SJCourant - Sint
Juni 2015
Pagina 2
INHOUDSTAFEL
In deze editie: juni 2015
EDITORIAAL
ACTIVITEITEN
Sfeerbeelden van het schoolbal
Leerlingenraadweekend
Leerlingenraad pakt uit met talentenshow
Mini-onderneming Festiv
Openschooldag op Campus Visitatie
Dirk Frimout te gast op SJC
Paul Verhaeghe te gast in het seminarie Filosofie
Gesprek met minister Crevits
Droom-je-schoolweek
Verrassingsuitstap oudercomité opnieuw geslaagd en gesmaakt
3
4
5
5
6
7
8-9
10
10
11
12-13
KLASUITSTAPPEN
De Groote Oorlog: tweedaagse in de Westhoek en Noord-Frankrijk
Biotoopstudie in het Succabos
Latemse meersen
Köln
Voyage scolaire à Tournai en Ath
BUITENLANDSE REIZEN
Op de latten in Passo de Tonale
Praagreis
Romereis
La vie en rose à Paris
Griekenlandreis
14-16
17
18
19-21
22
23-24
25-26
27-31
32-33
34
SPORT
Klassencompetitie campus Visitatie
Klassencompetitie campus Heiveld
35
36
PERSONALIA
Afzwaai personeelsleden
Vraagstaart: Marijke De Vos: lerares Ned. en Eng. campus Visitatie
Vraagstaart: Martine Minnaert: lerares godsdienst campus Visitatie
In memoriam Giovany Muñoz
37
38-39
40-41
42-43
FAMILIENIEUWS
Overlijdens en geboorten
44
REDACTIE : Johan Ackerman, Annie Arnaut, Rita De Beule, Marc Decaestecker, Marc De Martelaere,
Steven De Waele, Hildegard Van Cauter
EDITORIAAL
Editoriaal
Pagina 3
Terug naar het begin
Het zal wel des mensen zijn. Het aftellen naar, het uitkijken naar, het dromen van. En nergens wordt er in
dit land meer naar uitgekeken dan naar lange dagen met nog veel langere avonden en een nooit eindigende zomer waarin we eindelijk vrij zullen zijn. En blij. En tijd hebben voor elkaar en om een boek te lezen, te klussen, te kussen, barbecueën en ons bureau op te ruimen. Dat een en ander nogal eens tegenvalt, willen we even niet weten. Het helpt om studiedagen door te komen of stapels verbeterwerk. En dan
moet er nog afscheid worden genomen, voor twee maanden, voor altijd misschien. Want dat weet je niet
op die bijzondere avond van de proclamatie van de zesdes. Zien we hen nog terug? Horen we nog van
hen? En wat zullen wij, wat zal onze school voor hen geweest zijn? Nu zie je sommigen van hen, brandend van verlangen naar anders en beter, denken dat het hele schoolgedoe maar een tussenstap is geweest, een overstap naar het echte leven. Wij hopen dat het ook een opstap is geweest en dat er naast
groei, kennis en vaardigheden ook warme herinneringen en vriendschappen worden meegenomen. Moge
het hen goed gaan. Ondertussen worden er over de zomer heen al boekenlijsten ingediend, kalenders
gevuld en projecten gepland. Want zo realistisch zijn we dan weer wel. Maar eerst, u weet wel - geniet er
van, scroll als afscheid van dit schooljaar nog eens door deze SJCourant en graag tot in september.
Hildegard Van Cauter
Zesdejaars 2014-2015
Pagina 4
ACTIVITEITEN
Sfeerbeelden van het schoolbal
Terug naar het begin
Kijk eens aan, wat een feestelijke verbondenheid
Stralend feestvolk!
Gezellig bijpraten bij een hapje en een drankje.
En de heupjes van het personeel lekker in de maat op de
chachacha.
ACITIVITEITEN
Leerlingenraadweekend
Pagina 5
Terug naar het begin
Tijdens het Hemelvaartweekend sloeg de
kerngroep van de leerlingenraad van campus Visitatie twee dagen lang zijn tenten op
aan het liederlijke Zilvermeer te Mol.
Op het programma: ruiltocht, teambuilding, kamperen, evaluatie van het voorbije
jaar, karaoke, potje koken, petanque, plannen maken voor het nieuwe jaar ...
Een straffe groep!
Proficiat aan de voorzitters Elke Pinoy (5LWI) en Bjorn Verstraeten
(6WWI) om de leerlingenraad dit
schooljaar zo enthousiast en gedreven te trekken!
Een bijzondere dank aan de ouders
van Bjorn voor de praktische hulp bij
de voorbereiding van de kampeertweedaagse.
Ruben Verniest - leraar
Leerlingenraad pakt uit met talentenshow
Ook op campus Heiveld was de leerlingenraad heel actief!
Ten voordele van 11.11.11 richtten zij een filmavond in die € 240 in het laatje bracht.
Twee vrijdagmiddagen verkochten zij fruitsatés; een promotie voor gezonde voeding was mooi meegenomen. En als kers op de taart organiseerden ze een talentenshow op de speelplaats. De opkomst was
massaal en de deelnemers konden rekenen op een warm applaus. Geneviève Snoeck (2MWa) werd verkozen als winnares. Volgend jaar zijn ze er opnieuw met heel wat acties. De eerste kan je al verwachten
in de eerste week van het schooljaar.
Pagina 6
ACTIVITEITEN
Mini-onderneming Festiv
Na een jaar vol evenementen legt Festiv de boeken neer. De miniondernemers organiseerden zelf de Halloweentocht en daarnaast boden ze
hun hulp aan op de kerstmarkt van Vlajo, de SJC-nieuwjaarsreceptie en de
openschooldag, activiteiten van Gentloopt, enz. Niet alle evenementen waren
een groot financieel succes, maar alle betrokken partijen waren wel steeds erg
tevreden. Uit de negatieve puntjes zoals moeilijke communicatie en te late
promotie werden dan weer de nodige lessen getrokken. Bovendien hebben de
mini-ondernemers hun aandeelhouders toch een winst (voor belasting) van
573,79 euro kunnen voorschotelen. Dit deden ze op 19 mei tijdens de slotvergadering voor de aandeelhouders die doorging in de inkomhal van onze
school. Tijdens deze uiteenzetting zetten alle mini-ondernemers nog een laatste keer hun beste beentje voor en toonden ze eveneens hun goede inborst.
Alle winst werd immers, met toestemming van de aandeelhouders, aan Poverello geschonken. Na belastingafhouding gaat dit om een bedrag van 388,51
euro.
Een dikke proficiat aan Timon, Dean, Hannes, Nelis, Johannes, Monica, Sarah,
Benoit, Matthias, Michiel en Moqian (leerlingen 6de jaar) voor hun maandenlange inzet en enthousiasme.
Timo Brunet, leraar
Terug naar het begin
Pagina 7
ACTIVITEITEN
Openschooldag op Campus Visitatie
Terug naar het begin
Openschooldag, dat is:
Mensen rondleiden
De eerste stapjes doen op het pad van de wetenschappen
Heerlijke taarten en andere
desserten!
Hemelse stemmen horen in de inkomhal
Heel veel mensen informeren
Voor jong en heel jong
Werken, maar met de glimlach
Pagina 8
ACTIVITEITEN
Dirk Frimout te gast op SJC
Terug naar het begin
Op donderdag 4 juni was Dirk Frimout, de eerste Belgische astronaut, te gast op onze school.
Hij verving er de fysicaleerkracht om te vertellen over zijn wedervaren als ruimtevaarder en het belang
van wetenschappelijk onderzoek in de ruimte.
Hoewel de leerlingen van 4 wetenschappen nog niet geboren waren toen Frimout in 1992 de ruimte in
ging, kennen ze deze icoon van de Belgische wetenschap toch heel goed!
Ze waren in de wolken met dit hoog bezoek en hingen 2 uur lang aan de lippen van burggraaf Frimout.
Hij vertelde over het onderzoek in de ruimte (onder andere op vlak van microgravitatie en de effecten van
ruimtereizen op het menselijk lichaam) en getuigde met anekdotes en filmpjes over zijn eigen ruimtereis!
Dirk Frimout gaf de leerlingen op het einde een mooie levenswijsheid mee: "Laat je nooit van je droom
afbrengen. Maar je moet er wel keihard en gedisciplineerd voor blijven werken!”
Een bijzondere wetenschaps- en levensles om nooit te vergeten!
Ruben Verniest, leraar fysica
Wat de leerlingen van Dirk Frimout vinden kan u hieronder lezen:
Het was een unieke ervaring om onze eigen eerste astronaut te mogen ontmoeten. Ik heb veel bijgeleerd.
Je kon zijn passie voor de ruimte terugvinden in elk woord dat hij zei. Alles wat hij ons heeft bijgebracht,
kwam recht uit zijn hart. Ik heb veel bewondering voor Dirk Frimout.
Emma Van Daele (4WET2)
Je hebt twee verschillende soorten mensen. Diegenen die iets meedelen op een neutrale, ongeïnteresseerde manier en je hebt mensen die met passie, verwondering en plezier over hun interesses vertellen.
Dirk Frimout hoort zeker bij de laatste categorie. Ik heb veel bijgeleerd en ik zal zijn uiteenzetting vast en
zeker onthouden.
Maxine Van Overloop (4WET2)
(Vervolg op pagina 9)
Pagina 9
ACTIVITEITEN
Dirk Frimout te gast op SJC
Terug naar het begin
Het was erg spectaculair om hem te horen vertellen
wat hij zelf in de ruimte heeft meegemaakt. Ik hoop
dat de wetenschappers van volgend jaar deze kans
ook krijgen, want het maakt wetenschappen weer een
stuk interessanter.
Inara Garcia Machtelinck (4WET2)
Het heeft me geboeid van het begin tot het einde. Het
was zeer interessant om te weten te komen hoe de
mensen in de ruimte (over)leven, hoe ze daar eten,
hun onderzoek uitvoeren, hun conditie onderhouden ... En het strafste van al vond ik het beeld dat
men vanuit de ruimte op de aarde heeft. Elke wetenschapper droomt ervan om de aarde eens in zijn geheel te zien; astronauten kunnen dit de hele tijd ...
Ides Burgelman (4WET2)
Ik vond de uiteenzetting door Dirk Frimout zeer interessant. Ruimtevaart vind ik sowieso al een boeiend onderwerp en hij heeft de presentatie zeer goed gegeven.
Stef Claeys (4WET2)
Ik vond het erg interessant wat mijnheer Frimout heeft verteld en zeker ook spannend dat we werkelijk de eerste Belgische ruimtevaarder konden ontmoeten. Het is zeker een
gebeurtenis die me nog lang zal bijblijven.
Dieter Kalfsvel (4WET1)
Ik vond het een zeer leuke ervaring om de eerste Belgische
astronaut te ontmoeten. Toen hij zijn uitleg gaf, was ik de
hele tijd aan het denken dat die man in de ruimte is geweest. Dat vond ik wel een bijzondere gedachte!
Emily Blanchetot (4WET1)
Pagina 10
ACTIVITEITEN
Paul Verhaeghe te gast in het seminarie Filosofie
Terug naar het begin
Professor psychologie Paul Verhaeghe
(UGent) was te gast in de filosofieklas (vrije
ruimte zesde jaar).
Professor Verhaeghe is auteur van verschillende bestsellers, waaronder
'Identiteit' (2012), dat intussen ook in het
Duits en Engels vertaald is en recent in
Amerika verschenen is.
Paul Verhaeghe geeft lezingen in binnenen buitenland en wordt vaak gevraagd
voor interviews op radio en tv. Het is dan
ook een voorrecht voor SJC dat hij in zijn
drukke agenda een moment vond om een
gastles te geven in de filosofieklas.
De filosofieleerlingen vonden het bijzonder
inspirerend wat de professor vertelde over de constructie van onze identiteit en de toenemende individualisering en concurrentie in onze neoliberale maatschappij.
Deze lezing bood veel stof tot nadenken en vormde de perfecte afsluiter van dit filosofiejaar op SJC met
een zeer geïnteresseerde en betrokken groep studenten.
Ruben Verniest, leraar
Gesprek met minister Crevits
Op woensdag 6 mei zijn we voor het eerst samengekomen met 5 andere scholen. Per graad waren er telkens 2 leerlingen die dit mochten meemaken, zij waren op voorhand uitgekozen. We waren in 7 verschillende groepen verdeeld, ongeveer in elke groep één iemand per school. De groepen hadden elk hun eigen
thema waar we dan in groep een grote vraag over maakten. We werkten deze vraag op een originele manier uit. Zo was er een groep die de vraag in een zelfgemaakt liedje bracht, in een filmpje, een affiche enz.
Op 29 mei hebben we dan deze vragen voorgelegd aan de minister, waarbij zij zelf de volgorde van de vragen mocht kiezen. Per groep was er telkens één persoon die de vraag aan de minister stelde. Zij beantwoordde deze vragen zo goed en zo duidelijk mogelijk, ook al waren ze niet altijd zo gemakkelijk te beantwoorden.
Het was een heel leuke ervaring en heel interessant. Je merkte dat het echt de leerlingen zelf waren die
met de minister mochten praten en dat het ook de leerlingen waren die het in elkaar zetten. Er was natuurlijk ook hulp van volwassenen, maar het kwam vooral van de leerlingen zelf. Ik denk dat het goed is
dat dit gebeurt, zo weet de minister ook wat de leerlingen bezighoudt en zo weten de leerlingen ook meer
over wat er gaat veranderen in ons onderwijs.
Freya Meersman (3LATB)
ACTIVITEITEN
Droom-je-schoolweek
Pagina 11
Terug naar het begin
Maandag 4 mei wist een deel van de leerlingen niet wat hen overkwam. Toen ze de school binnenkwamen, stonden er plots een heleboel planten en een vreemde constructie in de inkomhal. Na de eerste
verwarring werd duidelijk dat de hal ingekleed was in het thema voedselverzamelaars-jagers. Die maandag was namelijk een speciale dag: het was de eerste dag van de door de leerlingenraad georganiseerde droom-je-schoolweek. Elke dag van de week was er een thema van een ander tijdperk, en maandag
was dat dus voedselverzamelaars-jagers. Tijdens de kleine pauze werden de lekkerbekken onder ons
nog eens extra verrast: er waren gratis nootjes en kippenboutjes te verkrijgen in de inkomhal. ‘s Middags organiseerde de leerlingenraad een zeer succesvolle hotdogverkoop. Op dinsdag mochten alle
leerlingen
hun
deftigste
kleedje of kostuum uit de kast
halen, want het thema was
the Roaring Twenties. De hal
was ook stijlvol ingekleed met
onder andere een rode loper
en onder de middag was er
de mogelijkheid om alleen of
in groep een foto te laten maken in je deftig pak. Die dag
werden ook de klasfoto’s gemaakt en natuurlijk zijn ze
extra stijlvol dit jaar. Woensdag stond in teken van het oude Egypte. De hal was versierd met een piramide en doorheen de hele school hingen verschillende woorden, geschreven in hiërogliefen. De leerling
die deze het best kon ontcijferen en er een zin mee kon maken kreeg op het einde van de week een
originele prijs. De aanligbedden in de inkomhal maakten het al direct duidelijk: donderdag was Klassieke Oudheiddag. In de kleine pauze schonk de leerlingenraad gratis druivensap en konden de leerlingen
op de aanligbedden liggen, hetgeen velen dan ook onmiddellijk uittestten. De olympische spelen tijdens
de middag konden jammer genoeg niet doorgaan door te slecht weer, maar al bij al was het toch een
geslaagde dag. Wie vrijdag in de inkomhal binnenkwam, werd direct verblind, het was overduidelijk:
onze school bevond zich in de toekomst! Iedereen vond wel iets passend in zijn kledingkast, blijkbaar
zien wij de toekomst zeer (fluo)kleurrijk in! In de inkomhal konden de leerlingen, in de vorm van ‘wat
als’ vragen hun ideeën over de toekomst uitstrooien. ‘Wat als de koffie op het secretariaat op is’ blijkt
toch een echte levensvraag te zijn. Over de middag werd er naar goede gewoonte muziek gedraaid.
Als wij, de leerlingenraad, op de droom-je-schoolweek terugkijken, kunnen we besluiten dat ook deze
editie weer bijzonder geslaagd was. Nu kunnen al onze spullen weer een jaartje rusten, tot droom-jeschoolweek 2016!
Elke Pinoy
Pagina 12
ACTIVITEITEN
Verrassingsuitstap oudercomité opnieuw geslaagd en gesmaakt
Terug naar het begin
Het kerkplein van Sint-Amandsberg is niet het meest handige vertrekpunt voor een verrassingsuitstap tegenwoordig. Nadat alle wagens langs om- en sluipwegen ter plekke waren geraakt en de koppen waren
geteld, werd het échte vertrekpunt bekend gemaakt: de parking van de Rozenbroeken. Er zat dus niets
anders op dan de gehavende Antwerpse Steenweg weer over te steken en een nattere beemd op te zoeken.
Een verrassingsuitstap zou geen verrassing zijn als de Rozenbroeken al de eindbestemming waren. Hoewel
- Paul De Loore zag een avondje naakt zwemmen in een met vlottertjes afgebakend baantje van het
zwembad heel erg zitten.
Met een aangeboren en door Klassieke Studiën aangescherpte zin voor dramatiek maakte Johan Ackerman uiteindelijk de geheime bestemming bekend: de Gentse brandweer. Al carpoolend waagden we ons
weer op de weg richting Dampoort en meer bepaald naar de Roggestraat in Wondelgem. Ook dat bleek al
gauw een oefening in geduld, zeker op een vrijdagavond om 18.30 u.!
In de brandweerkazerne werden we onthaald door Bea De Moerloose, lid van ons oudercomité en
'brandpreventie-adviseuse' en de enthousiaste brandweerman Peter De Bie. Aan het kleine brandweermuseum werden niet veel woorden of tijd verspeeld. De beknopte geschiedenis van de brandweer in Gent
was zowel boeiend als vermakelijk. Ik heb vooral onthouden dat bij brand de 'kanneschijtende' stadswachten Klokke Roeland luidden. Maar we moesten gauw verder met ons bezoek, want het appel en de over-
dracht van de ploeg zou zo starten - 'een schouwspel dat nog geen leek tot dan toe ooit aanschouwd had',
zo verzekerde ons de gids. Stipt om half acht begon op het binnenplein het appel met uiteraard de naamafroeping. De brandweermannen stonden netjes op een rij aan de ene kant,
de officiers en commandant wat slordig aan de andere kant. Na de naamafroeping ging elke brandweerman een hand geven aan de bazen. Ik heb een
slinks vermoeden dat Johan Ackerman dat handen schudden volgend schooljaar ook wil invoeren, want misschien moet het Sint-Janscollege etiquette en
wellevendheid maar weer eens wat meer in het vaandel gaan dragen.
Een leuk toemaatje was dat de aantredende ploeg ook het materiaal moest
uittesten. Dit betekent loeiende sirenes, flitsende zwaailichten, brullende
motoren en ... uitschuivende ladderwagens. Toen gevraagd werd wie er eens
dertig meter van de grond wou gaan, gooide mevr. Antheunis zich meteen
voor de voeten van de afgetrainde brandweerzegsman. Kristof Lommens is
ook voldoende macho om eens stoer in het bakje van de ladderwagen te
kruipen en Diederiek Lafaut net naïef genoeg om eerst enthousiast zijn vinger op te steken, maar dan met knikkende knieën zijn beurt af te wachten.
(Vervolg op pagina 13)
ACTIVITEITEN
Verrassingsuitstap oudercomité opnieuw geslaagd en gesmaakt
Pagina 13
Terug naar het begin
Geen ‘ladies first’ voor Kristof, want hij klom als eerste in
het bakje, waarna de brandweerlui hem meteen de lucht in
hesen en hem terecht nat spoten omdat hij het vertikte
vrouwen te laten voorgaan. Mevr. Antheunis wou zich
vooral bewijzen voor haar zoon, die haar verdenkt van
hoogtevrees. Keerzijde is dat ze voortaan haar zoon zal
moeten vergezellen in elke achtbaan van een pretpark.
Voor Diederiek
Lafaut was de stunt
ook geslaagd, vooral omdat VTM, de
zender van zijn hart, stond te filmen en hij eindelijk kans maakte
om op tv te komen.
Om ons bezoek nog realistischer te maken, kwam er een écht
alarm, waarbij we als schichtige wezels uit de weg moesten
springen voor een uitrukkend ... 'brandweercamionnetteke'. Na
de brullende ladderwagens viel dit toch een beetje tegen.
Na het foorplezier op de ladderwagen bezochten we
het zenuwcentrum van de brandweer, van waaruit alle
acties gecontroleerd en georkestreerd worden. Hier
worden ook de interventiedossiers bewaard van belangrijke gebouwen in Gent en omstreken, waaronder
ook onze school. De gids hoopte dan ook dat het dossier van onze school up-to-date was, zodat ze niet per
ongeluk het vuur van de zusters zouden blussen in
plaats van de brand op school.
De brandweermannen worden ledig gehouden in een
fitnessruimte, waarna hun honger gestild wordt in een
glimmende inox keuken. En ze kuisen alles zelf! Tot en
met de toiletten. 'Raar toch', dacht ik bij mijzelf, 'dat ons daarnet een poetsvrouw met karretje in de
gang passeerde'. De afsluiter van het bezoek was de paal en de afglijddans, die menig mannelijke collega meteen wou demonstreren. Naar beneden is altijd makkelijk, maar opwaarts is wat anders!
Het bezoek aan de brandweer was niet enkel leuk, maar we kregen ook heel wat informatie over de
geschiedenis, de structuur en de werking van de brandweer. Het is altijd weer boeiend om een heel
andere wereld te leren kennen.
De afsluiter in de cafetaria van de Rozenbroeken was ook een schot in de roos, want wie eet er nu niet
graag spaghetti bolognese of vol-au-vent met frieten. De jongelui moesten zich op voorhand uiteraard
vetmesten met een reuzenportie bitter- en andere pittige ballen. De enige die een beetje sip keek, was
allicht Paul De Loore, want die had namelijk liever bij maanlicht naakt een baantje getrokken in het
zwembad.
Ik hoop dat dit verslag een prikkelende uitnodiging mag zijn voor de verrassingsuitstap van volgend
jaar. Ik kijk er al naar uit!
Paul Semeese - leraar
Pagina 14
KLASUITSTAPPEN
De Groote Oorlog - Westhoek en Noord-Frankrijk 2-3 april
Terug naar het begin
De wind beukt in op de waterwerende jassen en stikt in fijn garen en dik breiwerk rond warme halzen. Wij
zijn goed voorbereid. En terwijl iedereen hoopte op
droog, zonnig weer, hoopte ik op stortbuien, onweders
en windvlagen. Een hondenweertje. Om in de sfeer te
komen. De Westhoek is lang niet meer zo gruwelijk als
toen. De begraafplaatsen liggen er stil bij. Doodstil. Alles is statisch, geometrisch en symmetrisch. Op de sobere witte dekstenen is geen spatje te bespeuren, nergens liggen verwelkte bloemen. Er is niets dat enigszins
wijst op dood. Het verschil is groot met de oorlogsscènes en bloederige taferelen die je in films en musea
worden opgedrongen. Vandaag zijn alle wreedheden
geconcentreerd in strategisch gelegen punten op wel- Maison Blanche
overwogen locaties, terwijl de ellende vroeger als een
net lag uitgespreid over dorpen, akkers en steden. De velden in Zonnebeke en Passendale lijken hun felle
geschiedenis te hebben begraven onder een monotone laag groen. Hoewel ze kortgeleden nog klaprozen
leverden om hun doden te herdenken, schijnen de landschappen het akelige verleden te willen vergeten.
De mensen daarentegen rakelen de strafste verhalen nog eens op voor het honderdjarig bestaan van
WOI; het zijn vertelsels over heldenmoed
en schrijnend verlies. Ze dragen nette pakken en pinnen artificiële bloemen op hun
revers. Het eerbetoon lijkt zo vaak slechts
een theatrale bedoening, een aanfluiting
voor onze gesneuvelde voorouders; toch is
de herdenking essentieel, want “wie de geschiedenis niet kent, is gedoemd ze te herhalen” zei George Santayana, een SpaansAmerikaanse schrijver en filosoof.
Een kleine opmerking
De fietstocht door Vlaamse velden is bij
groep 4 even fout gelopen als gevolg van
een communicatieprobleem tussen de
twee gidsen. Ik kan niet met zekerheid zeggen wie we allemaal zijn kwijtgeraakt …
Zo hou je de aandacht er wel bij natuurlijk.
Begraafplaats in Keiem
(Vervolg op pagina 15)
KLASUITSTAPPEN
De Groote Oorlog - Westhoek en Noord-Frankrijk
Pagina 15
Terug naar het begin
Carrière Wellington. Twintig meter onder de grond bevindt zich een imposant netwerk van tunnels en
hallen ter grootte van kleine huizen. De markeringen op de wanden zijn nog “fris” waardoor ze minder
oud lijken. Zo kunnen we ook nog een honderd jaar oude grap zien: een afbeelding van een mammoet
als ware het een prehistorische rotstekening, prachtig geconserveerd ondanks de ontberingen die het
heeft moeten doorstaan. Dit soort dingen onthoud ik dan. Onvoorstelbaar.
Geen enkele van de 580 000 namen in de Ring of Remembrance trekt in het bijzonder de aandacht naar zich toe.
Maar de hoeveelheid is bijna schokkend. De eindeloosheid
van de lijst is ontstellend. Hou daarbij in het achterhoofd de
getallen die je er moet bij optellen om het totaal aantal doden te bekomen. De reflectie van het licht op de panelen en
het glooiende landschap creëren een esthetisch monument.
Daartegenover bevindt zich de Notre-Dame de Lorette die,
naar mijn bescheiden mening, niet past in het landschap.
Vimy
Het is te sober, te recht of te Oosters, ik weet het niet. De
neobyzantijnse stijl hoort hier niet thuis. Ook hier staan kruisen tot zover het oog rijkt.
Vimy was zonder twijfel het hoogtepunt en dat mag men letterlijk nemen. Het 27m hoge bouwwerk, dat
zelf al op een heuvel staat, verheft zijn beelden tot in de wolken alsof ze rouwend uitkijken naar hun vaderland (Canada). Het is een majestueus kunstwerk met als kroonstuk de treurende vrouw die het dal
vult met haar tranen. De omgeving rond het monument van Vimy is voor een groot deel bebost, maar de
bodem is er eerder ongewoon. De oppervlakte lijkt wel te koken. De volledige ondergrond is bedekt met
kraters waardoor de hele heuvel iets surreëels krijgt. De naaldbomen steken donker af tegen het felgroene gras. Als ik mijn ogen half dichtknijp, zie ik stoffige uniformen rondhollen met ijzer, rookpluimen
schieten op uit de grond als pijnbomen, rode beken versmelten met de weg en het rubber van de banden van onze bus. De Last Post galmt nog na in mijn hoofd en in het bezoekerscentrum, waar we naar
een ingetogen uitvoering konden luisteren.
La Maison Blanche maakt de reeks begraafplaatsen compleet. De donkere kruisen gaan zowat op in de
regenachtige grijze lucht, zonder eerbetoon, zonder bloemen. Met dit sombere beeld verlaten we Frankrijk. De uitstap was zeer interessant en ik denk dat we er allemaal wel iets van zullen onthouden.
Sarah Vervalcke (5LWi)
Pagina 16
KLASUITSTAPPEN
De Groote Oorlog - Westhoek en Noord-Frankrijk
Terug naar het begin
We begonnen deze trip met een stop in Ieper voor een bezoek aan het museum ‘In Flanders Fields’, waar de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog op een boeiende manier
wordt geschetst. Persoonlijk vond ik het echt een meerwaarde dat je aan de hand van een badge een specifiek persoon
kon volgen doorheen het museum, zo leefde je je nog meer in
in de gebeurtenissen van toen. Ook was het zeker een pluspunt dat alle werelddelen aan bod kwamen, zodat je er eens
bij stilstond wat een wereldwijde impact deze oorlog had.
Na de lunch begonnen we aan een stevige fietstocht langs verscheidene begraafplaatsen. We bezochten
een Duitse en Britse militaire begraafplaats en een echte dug-out. Opvallend was de grote hoeveelheid
graven op deze begraafplaatsen. Al deze graven samen zien, deed je past echt beseffen dat al deze mensen gestorven waren voor onze toekomst en onze vrijheid, terwijl ze er zelf geen baat meer bij hadden.
We zetten onze fietstocht verder en passeerden een laatste keer de Menenpoort voor we naar ons hotel
in Rijsel vertrokken. Ook de toffe avondactiviteit mag
niet vergeten worden, hoewel er heel wat technische
problemen waren en het gebeuren een beetje vertraging opliep, was het zeker het wachten waard.
Na een rustige nacht vertrokken we de volgende morgen vroeg in de ochtend naar alweer drie begraafplaatsen: als eerste stopten we bij Notre-Dame de
Lorette. Dit immense kerkhof deed nog een schepje
bovenop onze droefenis die we van de vorige dag
moesten verwerken, want deze Franse militaire begraafplaats is echt wel immens! Al die witte zerkjes,
mooi geordend; het was echt indrukwekkend. Ook het weer leek mee te treuren: de regen en mist benadrukten de triestige sfeer. De ring met alle namen van de gesneuvelden, alfabetisch geordend, maakte
een grote indruk op ons en liet ons nogmaals stilstaan bij deze droevige gebeurtenissen. We lieten dit achter ons en reden verder naar de volgende stopplaats: Vimy, het enorme Canadese monument. Zelf heb ik
er niet lang van kunnen genieten, want ik moest me bijna meteen na onze aankomst, samen met Babette,
gaan voorbereiden op een muzikaal intermezzo. We speelden een triestig begrafenislied, het gedicht ‘in
Flanders Fields’ werd voorgelezen en zo beëindigden we samen het bezoek aan dit immens beeldhouwwerk. Als laatste stop van de voormiddag wandelden we over de Duitse begraafplaats: La maison Blanche.
Ook hier weer hetzelfde verhaal: onder de indruk van het grote aantal kruisjes (dat je met vier moest vermenigvuldigen voor het aantal doden, want onder elk kruis lagen vier lichamen) luisterden we naar de
interessante weetjes over dit kerkhof.
Na een vrij middagmaal gingen we als afsluiter van deze tweedaagse op ondergronds avontuur in de carrière Wellington, ondergrondse tunnels, waar we echte restanten (kleren, tafels …) van soldaten vonden,
wat ons opnieuw deed beseffen dat daar echt gewone mensen hebben gestreden, want dat durven we
soms vergeten als we het hebben over oorlog: gewone mensen van vlees een bloed die elkaar om een
banale reden vier jaar lang hebben uitgemoord, wat immense hoeveelheden doden tot gevolg had. Dit is
dan ook hetgeen ik op deze tweedaagse heb geleerd en wat ik niet snel zal vergeten.
Katrien Devos (5WeWi)
KLASUITSTAPPEN
Biotoopstudie in het Succabos 1ste jaar
Pagina 17
Terug naar het begin
In het kader van de lessen natuurwetenschappen trokken de leerlingen van het eerste jaar in mei letterlijk
de natuur in. Op het programma stond een biotoopstudie naar het Succabos te Destelbergen.
Deze uitstap heeft als doel de leerlingen respect en voeling voor de natuur bij te brengen.
De uitstap begon met een stevige wandeling naar het bos.
Eenmaal in het bos aangekomen zagen de leerlingen dat
een bos meer is dan een verzameling bomen. Het is een
leefruimte voor vele dieren en planten. Met zoekkaarten
probeerden de leerlingen de verschillende bomen en struiken op naam te brengen. Jammer genoeg zijn er in deze
periode van het jaar weinig zwammen te bespeuren, maar
wel genoeg bodemdiertjes te vinden. Als echte natuurwetenschappers gingen de leerlingen op zoek naar deze kleine diertjes (bv. spinnen, kevertjes, pissebedden). Voor één
keertje mochten ze deze vangen en bekijken met een loep.
De verscheidenheid aan kleuren, vormen, aantal poten …
zorgden voor een leerrijke ervaring!
Vervolgens leerden de
leerlingen ook de nietlevende factoren van
het bos kennen. Het
microklimaat in het
bos werd vergeleken
met dat in een open
ruimte door middel
van meettoestellen.
Zo leerden de leerlingen o.a. werken met
een licht- en een windmeter. Ook de bodem
werd onder de loep genomen. Door middel
van proefjes onderzochten zij o.a. de zuurtegraad en de bodemhardheid. Verder werd
met behulp van een bodemboor het bodemprofiel bekeken. Op deze manier werden de
bodemlagen zichtbaar en kon de grondsoort
bepaald worden.
Ten slotte werd het bos nog vanuit een andere invalshoek
bekeken: de invloed van de mens op het bos. De leerlingen
gingen op zoek naar menselijke invloeden zowel in positieve
als in negatieve zin. Er werden heel wat voorbeelden gevonden, jammer genoeg vaak in de negatieve zin. Gelukkig beseften de leerlingen dat positieve invloeden cruciaal zijn in
het behoud van een bos.
Met al die nieuwe kennis over de natuur begon de stevige
wandeling terug naar de Heiveldstraat en zo liep de dag ten
einde. Moe, maar voldaan!
Sarah Cauchie - leerkracht
Pagina 18
Latemse meersen
KLASUITSTAPPEN
Terug naar het begin
Op stap met de zesdes in de Latemse meersen.
De zon was besteld door de aardrijkskundeleraar mevr. Van Loocke, de fietskettingen en de beentjes van
de leerlingen gesmeerd, hoogtijd voor de jaarlijkse bodemverkenning in de Latemse meersen.
Wij besparen u de technische details … maar inmiddels kunnen we - na een drietal grondboringen - vanuit
onze terreinwaarnemingen en kaarten reliëfvormen verklaren door ze in verband te brengen met geomorfologische processen, geologische structuren en lithologie. Aan de oevers van de Leie verklaren we de
hoogteverschillen in dit prachtige landschap. Toerist en padvinder in eigen streek!
Resultaat van vrijdagnamiddag in de Latemse meersen:
1 lekke band
+ 4 afgevallen kettingen
+ 1 trui in het wiel gedraaid
+ dorst
+ boeiende uiteenzetting
voorbeeldige groep
sympathieke begeleidster
= vlekkeloos verlopen, aangename en leerrijke uitstap
KLASUITSTAPPEN
Köln
Pagina 19
Terug naar het begin
Das sind Tünnes und Schäl. Wenn man die
Nase von Tunnes berührt, bringt das Glück.
Tünnes ist der gute Mann und Schäl der
schlechte. Er schielt, weil er nicht zu trauen
ist.
DAS RÖMISCH-GERMANISCHE
MUSEUM
Das Grabmal des römischen Legionärs Poblicius aus dem Jahr 40
hat eine Höhe von 14,60 m. Es
wurde von Studenten in dem Keller
ihres Hauses entdeckt.
Pagina 20
KLASUITSTAPPEN
Köln
Terug naar het begin
Ein Foto von uns vor dem Dom.
Der Dom ist wirklich fabelhaft. Die Domtürme sind von fast überall her zu sehen.
Im Museum Ludwig kann man Gemälde
und Kunstwerke aus dem 20. und 21.
Jahrhundert bewundern.
Ein Gruppenfoto beim römischen Nordtor.
Pagina 21
KLASUITSTAPPEN
Köln
Terug naar het begin
Eine wunderbare Schmucksammlung. Diese
Schmucksachen wurden von den römischen
Frauen getragen.
Darauf sind wir ein wenig eifersüchtig ...
Rechts die zahlreichen Glasgefäβe, die
die Römer verwendeten.
DAS KÄTHE KOLLWITZ-MUSEUM
NIE WIEDER KRIEG!
Lukas, Melisa, Shenay en Sinem (5EMT1)
Pagina 22
KLASUITSTAPPEN
Voyage scolaire à Tournai et Ath - deuxième année
Terug naar het begin
Nous sommes allés à Ath. Là, nous avons visité le musée romain. On a fait de la poterie.
C’était un peu difficile, mais aussi très
chouette. L’animateur parlait le français.
Donc, il fallait bien payer attention. C’était
très instructif. Au musée, nous avons vu un
très vieux bateau romain.
Après, nous sommes allés à Tournai en bus. On a mangé nos tartines dans un bistrot. Ensuite, nous
sommes partis en petits groupes. Nous avons pris beaucoup de drôles de photos pour le devoir de français et on a fait des interviews. C’était très bien. Nous nous sommes bien amusés. On a parlé avec des
jeunes.
Nous avons vu le Beffroi et la Cathédrale. Après, nous sommes allés aux magasins pour acheter des bonbons délicieux. On a aussi mangé une glace. Sur le pont, on a écouté des chansons françaises: ‘Sur ma
route / j’me tire / papaoutai / désolé / formidable / etc. ‘
Il y avait une chouette atmosphère dans le bus.
Nous avons eu beaucoup de plaisir. C’était une
journée intéressante et agréable, mais à la fin,
nous étions aussi fatigués.
Les élèves de 2La, 2MWa, 2MWf
Dolle waterpret … voor alle leeftijden!
BUITENLANDSE REIZEN
Op de latten in Passo del Tonale
Pagina 23
Terug naar het begin
Derdejaars zijn heeft zo zijn voordelen. Je mag gsm’en onder de speeltijd en de leerkrachten nemen je
wel al eens wat serieuzer, maar wat toch het belangrijkste is, dat je het fantastische voorrecht krijgt
om vanaf 1 september te mogen uitkijken naar de skireis. Nog 223 dagen, yes!
Op 11 april vertrokken we met 134 leerlingen, 9 leerkrachten, 14 monitoren en 1 baby met 3 bussen
richting Passo del Tonale. Dat zijn dus in totaal 158 mensen en waarschijnlijk zo’n 300 valiezen. Maar
aan wiskunde dachten we niet. De stress nam bij iedereen de bovenhand en we wilden zo snel mogelijk die bus op! We zwaaiden uit wie er uit te zwaaien viel en begonnen met:
“We zijn er bijna, we zijn er bijna …!”.
Je kunt veel doen op 16 uur, dat is voor iedereen duidelijk geworden: springen, dansen, zingen, eten,
roepen, foto’s nemen, vrienden maken, (niet) slapen, kortom de tijd van ons leven meemaken. En
dat was nog maar het begin.
We kwamen in de ochtend aan. Het witte landschap was voor sommigen een spannende kennismaking, voor anderen een leuk weerzien. We hadden er allemaal zin in, en nadat we alle regels te
horen kregen en onze eerste maaltijd (pasta!) hadden verorberd, konden we er eindelijk invliegen!
De ski- of snowboardgroepen werden ingedeeld en
met een enthousiaste bende van om en bij de 8
personen konden we de bergen eens van dichtbij
gaan bekijken.
De uren op de sneeuw vlogen veel te snel voorbij,
maar ook onze vaardigheden verbeterden al even snel. Na het avondeten, dat steevast uit pasta bestond, hadden we nog de hele avond voor de boeg. We konden zwemmen, gamen, winkelen of gewoon uitrusten in de lobby of in de kamers. Daarnaast had je bovendien nog de avondactiviteiten! Enkele leerkrachten hadden een
supergezellige quizavond, een
avondwandeling met spelletjes
en een filmavond voorbereid. Zo
konden we iedereen op een toffe
manier beter leren kennen. We
amuseerden ons te pletter!
We telden de dagen af, maar
toen we op de voorlaatste volle
dag terugkwamen van de bergen
werden we aangenaam verrast:
APRÈS-SKI!! Drankjes, hapjes,
muziek en dans, het was er allemaal. Onze personal dj zorgde
voor alle klassiekers (De MarieLouise), de nieuwste hits (Gaan
met die banaan) en ook de foute
liedjes (Ain’t no party like an alcoholic party) ontbraken niet.
Pagina 24
Op de latten in Passo del Tonale
BUITENLANDSE REIZEN
Terug naar het begin
Dat de laatste skidag er zat aan te komen, was vooral te merken aan de sneeuw, die lag er barslecht bij.
Dat de laatste avond was aangebroken, was te merken aan iedereen. Gelukkig werd er gezorgd voor een
mooie afsluiter: ‘De Bonte Avond’. Het was de nachtelijke, langere, dus leukere versie van de après-ski. Al
begon het rustig, daar bleef het niet bij. Er zijn geen woorden genoeg om te beschrijven hoe leuk het was.
Het feest werd zo tof dat ook andere hotelbezoekers (misschien een beetje te) enthousiast meededen. En
de leerkrachten? Die zagen we als nooit te voren! Maar what happens in Tonale, stays in Tonale …
De terugreis was hartverscheurend, we konden de schoolbel al bijna horen. Deze reis zal nooit vergeten
worden, we hebben er ons geen minuut verveeld. Bedankt aan iedereen die het mogelijk heeft gemaakt
en aan iedereen die meeging. Dit was echt de reis van mijn leven!
Beau Gelaude (3Wet2)
BUITENLANDSE REIZEN
Praagreis
Pagina 25
Terug naar het begin
Praag wordt beschouwd als een van de mooiste steden van Europa en het historische centrum staat op
de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De Gouden Stad, zoals een van de bijnamen van Praag luidt, ligt aan de rivier de Moldau.
Elk jaar trekken we met een groep leerlingen uit het vijfde jaar naar deze prachtige stad. Elke leerling
en leerkracht ervaart deze reis op zijn of haar manier. Als je nog nooit in Praag bent geweest, lees dan
zeker de tips die de leerlingen en leerkrachten hieronder weergeven.
Op basis van een 4-tal vragen gidsen de “Praagreizigers” jullie door de stad.
Geef je top 3 van activiteiten of bezienswaardigheden
Leerlingen:
Karlovy Láznê: discotheek met 5 verdiepingen en 7 verschillende zalen.
Boottocht met avondmaal op de Moldau
Terezin: concentratiekamp van de Tweede Wereldoorlog
Leerkrachten:
Wat elk jaar opnieuw erg aangrijpend is, is het bezoek aan het concentratiekamp Terezin. De sfeer
die daar hangt, de leerlingen die stil worden, de goede uitleg van de gidsen. Adembenemend!
De boottocht met avondmaal op de Moldau. Gezellig, mooi ... Topper!
Elk jaar gaan we met de leerlingen naar de discotheek op de vrije avond. Een discotheek met 5 verdiepingen en wel zeven verschillende zalen! Het is gewoon fantastisch om met alle leerlingen
op de dansvloer te staan!
Wat zou je zeker aanraden aan nieuwe bezoekers van Praag?
Leerlingen:
De kleine straatjes om en rond het oude marktplein zijn zeker een aanrader. Ook een soort van
zoet brood, dat je bijna overal kan krijgen, moet je zeker geproefd hebben.
De Sint-Vithuskathedraal is een van de belangrijkste historische kerken, waar ook de kroonjuwelen
bewaard liggen.
Karlovy Láznê: discotheek
Pagina 26
Praagreis
BUITENLANDSE REIZEN
Terug naar het begin
De ondergrondse gezellige cafeetjes.
Een gezellige bar in een zijstraatje van de Oude Markt met een konijn als logo.
Restaurant Blatnice voor de ribbetjes en restaurant Tri Pstrosu.
Leerkrachten:
Het Mucha-museum
Het dakterras van Hotel U Prince met zijn mooi uitzicht over de stad, lekkere (alcoholvrije) cocktails ...
Een avondwandeling over de Karlsbrug, adembenemend.
Welke gebeurtenis zal je nooit vergeten?
Leerlingen:
Op een vrije avond op zoek naar een plaats waar er
internet was, toen we ons drankje eindelijk hadden gekregen, viel de verbinding weg.
De sfeer op de Oude Markt met alle kraampjes, versierde bomen, straatmuzikanten.
De onverwachte sneeuw op dag 1.
Het zingen op de bus, wat een sfeer, wat een feestje!
Leerkrachten:
De toffe groep, zowel leerlingen als begeleiders! Chapeau!
Op dag 1 de onverwachte sneeuw en de leerlingen die “verloren” gelopen waren en die Frank en Timo
zijn gaan ophalen in de Burchtwijk.
De eerste koffie in Obecni Dum, even schuilen voor de sneeuw.
Noteer een “straffe quote” die voor jou de Praagreis omschrijft.
Antwoorden van leerlingen en leerkrachten:
Eentje om in te kaderen!
We didn’t realize we were making memories, we just knew we were having fun.
Leuk gezelschap, ontspannende reis, maar VEEL te kort!
Goh ... iets met een Maitai?
Zit je krap bij kas, dan is Praag de perfecte plek voor jou! Het is er extreem goedkoop.
Veel te jong en niet mijn type.
Als reisleiding kunnen we alleen maar dankbaar zijn voor zo een mooie reis, een prachtige groep leerlingen en begeleiders.
Met dank aan Liesbeth Dermaux, Diederiek Lafaut, Valerie Van Kerckvoorde, Frank Verstraeten, Tomas De
Jonge, Stefanie West en Timothy Devriendt om alles in goede banen te leiden. Met dank aan Rein en
Gontran. Met dank aan de leerlingen om zich zo goed, gedisciplineerd en voornaam te gedragen.
En extra dank aan Lena, Hélène, Zoë, Olivier en Alessio voor hun bijdrage aan dit artikel.
Stefanie West en Timothy Devriendt
BUITENLANDSE REIZEN
Romereis
Pagina 27
Terug naar het begin
Dag 1: aankomst en eerste indrukken van de stad
We zaten al lang uit te kijken naar de Romereis en eindelijk was het zover. Op 8 april, om 4 uur 30 stond
iedereen klaar op de parkeerplaats aan onze school. We konden niet wachten om op de bus te stappen
en te vertrekken. Ondanks het vroege uur was er al heel wat sfeer op de bus. Iedereen was enthousiast.
Op het vliegtuig sloeg de vermoeidheid toe en sliepen de meesten terwijl anderen genoten van het uitzicht. De aankomst bij de camping verliep niet zo vlot. We hadden gehoopt om direct naar onze chalets
te kunnen gaan en op ons gemakje te kunnen uitpakken maar door omstandigheden verliep dat anders.
We zijn toen, na wat uitleg, met de bus naar het Piazza del Popolo vertrokken. Zoals het echte pelgrims
betaamt, betraden wij de eeuwige stad langs de Porta del Popolo. Het eerste wat me opviel aan dat plein
was dat het groot en rustig was. Een perfecte plaats om even te ontspannen en te genieten van de muziek die er gespeeld werd. Niet ver vandaar lagen de Pincio tuinen, vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over Rome. Het was ook daar dat we onze eerste
pizza hebben gegeten. Diezelfde dag nog hebben we
een blik geworpen op het Forum Romanum. Daar kun
je je echt een voorstelling maken van hoe het vroeger
was. Nadat we even halt hielden bij het gigantische
monument van Vittorio Emanuele (the wedding cake, het gebit van Rome, de typmachine …), de eerste
koning van Italië, zijn we op ons gemakje terug naar
de camping vertrokken. Het was een geslaagde eerste
dag, een goed begin van de reis.
Julie Mattelaer, 5 EMT1
Dag 2: het antieke Rome
Dag 2, op naar het amfitheater, beter bekend als het Colosseum. Binnen is het als na een bombardement… waar zijn al die stenen naartoe? Het is moeilijk te begrijpen dat hier zoveel bloed is gevloeid louter tot vermaak. In ieder geval was het er nu zalig toeven onder een stralend blauwe hemel, genietend
van het zonnetje!
Iets verderop zoeken we de schaduw van enkele bomen op bij de keizerlijke fora, met zicht op de zuil van
Trajanus en de markten van Trajanus.
Na de keizerlijke fora dalen we af naar het forum Romanum. We ruilen de schaduw opnieuw voor de zon.
De gids van dienst brengt ons helemaal in de sfeer.
Hier passeerden trotse Romeinse generaals in
triomfstoeten en bouwden keizers triomfbogen,
zoals Septimius Severus, ter herdenking van zijn
overwinning op de Parthen.
Of de boog van Titus, na het neerslaan van de
Pagina 28
BUITENLANDSE REIZEN
Romereis
Terug naar het begin
joodse opstand, met een afbeelding van de zevenarmige kandelaar, als buit naar Rome gebracht.
Op de Palatijn liggen schaarse resten van wat ooit megalomane keizerlijke paleizen waren.
Wat een zicht moeten de heersers van Rome hebben gehad op het forum Romanum!
Hoogtijd voor een eerste groepsfoto!
Kijk hoe we staan te blinken voor het eeuwenoude Colosseum.
Een andere plek van amusement is het Circus Maximus. Waar vroeger de paarden zeven ronden liepen,
deden wij er een kwartje.
Op de volgende heuvel gaan we onze eerste kerk binnen: de Santa Sabina uit de vijfde eeuw, de parel van
de Aventijn, nog sterk gelijkend op een heuse Romeinse basilica.
Wat verderop wacht er
een eerste curiosum: een
sleutelgat. Geduldig aanschuiven en dan genieten
van een uniek zicht op de koepel van het Vaticaan.
Zicht op Rome krijgen we ook vanuit het Parco Savello op de
Aventijn. Aan de overzijde van de Tiber ligt nu voor ons de sfeervolle wijk Trastevere waar het die avond puur genieten was tijdens een vrije maaltijd in één van de gezellige restaurantjes. Na
een deugddoende avondwandeling namen we moe en voldaan
de metro en de bus met als eindbestemming onze knusse chalet.
Wim De Clerck, leraar
Dag 3: het barokke Rome
Op dag 3 hebben we de barokke kant van Rome ontdekt. Hierbij
hebben we een aantal heel bekende (en ook wat minder bekende) plaatsen in Rome gezien.
Zo hebben we de Gesù-kerk bezocht, de moederkerk van de barokarchitectuur, waarnaar alle andere
jezuïetenkerken gemodelleerd zijn. Deze kerk heeft een heel sobere, statische gevel, maar met een feestelijk, uitbundig en bewegend interieur wat vooral indruk maakte dankzij het illusionisme in het plafond.
Een andere plek die we niet snel zullen vergeten van deze dag, was de Piazza Navona, een sfeervol plein in een ovale vorm, met 3 barokfonteinen (o.a. van de in
Rome alom aanwezige Bernini).
Op dit plein bevonden zich een grote massa volk en heel veel kunstenaars die aan
het schilderen waren, foto’s verkochten, graffitiwerken maakten … Van hieruit hebben we dan ook vrij gekregen om te genieten van de Italiaanse keuken.
Vervolgens hebben we het wereldberoemde Pantheon bezocht: een grote ronde
(Vervolg op pagina 29)
BUITENLANDSE REIZEN
Romereis
Pagina 29
Terug naar het begin
tempel met ervoor de indrukwekkende Pronaos met 16 granieten zuilen en een reusachtig fronton. Binnenin zie je de variatie waarnaar gestreefd is, maar je oog wordt onmiddellijk naar de grote, ronde koepel geleid met een open oculus.
Op deze dag hebben we ook de monumentaalste en meest beroemde fontein van Rome bezocht: de Trevifontein. Dit was wel een teleurstelling aangezien ze volledig achter de steigers weggestoken was
voor herstel. We hebben er wel degelijk een muntje ingegooid, maar dan wel zonder dat het in het water
belandde …
Ook de Piazza di Spagna en de Spaanse trappen zullen we nooit meer vergeten.
Op het plein staat een grote fontein in de vorm van een lekkende boot die half onder water ligt in een
ondiep bassin. Bovenaan de trappen staat een kerk. De reusachtige trappen zijn een toeristische trekpleister waar er dag en nacht een heel aantal mensen vertoeven.
’s Avonds hebben we gezamenlijk in een gezellig restaurantje gegeten en hierna hadden we vrij. Een aantal van ons is teruggekeerd
naar de chalets, een ander deel heeft nog genoten van het nachtleven in Rome. Iedereen ging hier zijn eigen weg. Zo deed de ene een
terrasje, de ander ging gewoon nog wat genieten op een pleintje …
Rond 23 uur keerden we met de metro terug naar de camping.
Het was een dag die de Romereis compleet maakte!
Jolien Serneels (5 HUW)
Dag 4: het pauselijke Rome
Na een heerlijk ontbijt vertrokken wij vol goede moed richting metro. Die dag stonden ons (opnieuw)
allemaal prachtige bezienswaardigheden te wachten. Om te beginnen: de Vaticaanse musea. Hoewel de
meesten van ons geen frequente museumbezoekers zijn, denk ik dat wij daar wel nog een paar dagen, al
dan niet weken, in rond zouden kunnen lopen. Te midden van de andere prachtige beelden brak voor de
3 latinisten HET hoogtepunt van de week aan: niets minder dan de uitzonderlijk mooie Laocoöngroep
toverde een voldane glimlach op hun bruingebrande gezichten. Na enkele buitengewone beelden aanschouwd te hebben, besloten we als een stel schapen achter de kudde aan te hollen richting schilderwerken. Nadat o.a. ‘De School Van Athene’ ons met verstomming had geslagen, dreef de denkbeeldige herder ons verder naar de volgende verbazing. Niet lang daarna zetten wij onze eerste stappen in de Sixtijnse kapel. Geslagen
door niet-onderwoorden-te-brengenschoonheid (of misschien wel Gods
hand), vervolgden we
onze weg.
Aangezien het de
laatste avond was, en
alcohol een godendrank, namen wij die avond in stijl afscheid van onze
camping.
Ziehier, het einde van een interessante dag 4.
Elke Pinoy (5 LWE)
Pagina 30
Romereis
BUITENLANDSE REIZEN
Terug naar het begin
Dag 5:Ostia Antica, dolce far niente en vertrek
Twee basilieken, een ruïne en een laatste blik op Rome
Onze laatste dag in Rome belooft nog een topdag te worden. We rijden eerst met de bus naar Sint-PaulusBuiten-De-Muren, één van de vier pauselijke basilieken van de stad.
De basilica van Sint-Paulus-Buiten-De-Muren lijkt wat afgelegen in vergelijking met het hart van Rome,
waar het ene monument tegen het andere staat. Zodra je dichterbij komt, is de omvang van de kerk opvallend. Samen met de bizarre, rechte vorm en de eerder eclectische buitenkant doet de basilica bijzonder lomp aan. De geschiedenis van het gebouw maakt veel duidelijk. Na een zware brand (in 1823) werd
de heropbouw onder leiding van paus Leo XII gesteund door omliggende landen en verre, overzeese gebieden, die elk ornamenten of bijdragen schonken. Binnen wordt je aandacht onmiddellijk naar achter en
naar boven getrokken, omdat er zo veel leegte is op ooghoogte in de
buurt van de ingang. En starend naar de cassettes op het plafond
vertelt iemand ons dat binnen een paar pausen de wereld vergaat …
In de hoop dat deze Apocalyps nog niet voor direct is, zetten we onze
weg verder richting Ostia.
Ostia was in de Romeinse tijd de belangrijkste zeehaven die Rome
met de rest van de wereld verbond. Nu is de zee er in de verste verte
niet meer te zien, maar het is nog steeds een fantastische site. Je
wandelt door een poortje en loopt plots over een gegroefde, hobbelige weg uit een ver verleden: de decumanus maximus. Karrensporen
zijn nog zichtbaar. We worden eropuit gestuurd, zogezegd voor een
zoektocht, maar dat is alleen zodat je weet waar je naartoe moet om
de mooiste plekjes te zien. Zoals de thermen van Neptunus, met een
mozaïek, nee, dè mozaïek van Neptunus met zijn zeepaarden. Het is
een elegant en dynamisch kunstwerk
dat in zijn gloriedagen fenomenaal
mooi moet geweest zijn. En het is
nog steeds mooi, historisch mooi, op
een manier die alleen toeristen begrijpen. Het zondagvoormiddaglicht
doet het stof op de witte tegeltjes
(sinds menig jaar niet meer zo wit)
glinsteren.
Na de middag begint voor velen de grote souvenir-hunting. Maar een aantal van ons hebben andere plannen …
Aan de Engelenburcht worden we afgezet voor een vrije namiddag. Wij reppen ons - spurten, sprinten,
rennen, want er is niet veel tijd - naar het Vaticaan om de basiliek te zien die de dag voordien zijn deuren
gesloten hield op dat uur. Ons aantal is klein (we zijn met z’n vieren), misschien een voordeel om je door
(Vervolg op pagina 31)
BUITENLANDSE REIZEN
Romereis
Pagina 31
Terug naar het begin
de massa mensen heen te wurmen. Op het SintPietersplein kijken grote, grootse en monumentale beelden op ons neer met een verheven waardigheid als om te zeggen: "Ach, sterveling." We herhalen nog wat feiten over het
plein terwijl we half gehaast, half berustend
staan te wachten in de rij. Alles is zo onderling
in verhouding dat de grootte van de basiliek
van op een afstand haast niet in te schatten is.
Door de lens van de camera kun je, als je helemaal inzoomt, nog net mensen zien staan op
de koepel. De binnenkant is geweldig, hoog,
lang, breed, diep en imposant. Het mooiste zijn
de lichtbundels, die als stromen goud naar binnen vallen, en de beelden, van onvoorstelbare afmetingen,
die licht en sierlijk aan de wand hangen of statig in nissen staan. De piéta van Michelangelo slaat het komen en gaan van nederige bezoekers gade. We moeten ons haasten naar de koepel omdat het al vijf uur
is. Ik heb het kaartje
bewaard waarop
staat dat we a piedi
naar boven zijn gegaan. Van daarboven
heb je het mooiste
uitzicht over de stad.
Nadat we voor de
laatste keer de beste
gelateria van Rome
zijn binnengestapt die weliswaar niet op onze weg lag, maar we hebben met plezier een omwegje gemaakt - wandelen we
over de Ponte Sant’Angelo in de richting van de bus. Traag, warm en met diepe genegenheid voor deze
stad, die het langzaam kloppend hart is van onze westerse cultuur.
Sarah Vervalcke, 5 LWI
Extra: Rome-etentje
Met heimwee blikken we terug op een schitterende, interessante, zonovergoten reis. Om de
sfeer nog eens op te snuiven was er dinsdag 19
mei een ‘Romeinse avond’ op school, met aperitiefje, een heerlijk pastabuffet en een dessertje, afgesloten door een prachtige fotoreportage van mr. De Clerck.
Pagina 32
BUITENLANDSE REIZEN
La vie en rose à Paris
Terug naar het begin
Ja, dat was het zeker en vast: «La vie en rose»! Toen
4STW begin dit schooljaar aan Sylvie Boonen en mij
vroeg om voor hen een “eindejaarsreis” te organiseren, hadden we nooit kunnen bedenken dat dit ook
voor ons zo een ontspannende, aangename en plezierige reis zou worden.
Paul De Loore slaat de spijker op de kop als hij ons na
drie dagen terugziet aan de Opéra
Garnier want hij
ziet duidelijk dat
wij er zo uitgerust,
voldaan en ontspannen uitzien. En toegegeven, wij zijn meer ontspannen dan voor het vertrek. Dat kan alleen maar bevestigen dat dit - op
alle vlakken - een heel mooie reis was: de leerlingen hebben genoten
van elke seconde, wij ook, we hebben rondgewandeld doorheen het
prachtige Parijs, nieuwe pleintjes ontdekt, meegezongen met straatartiesten, kunst aanschouwd in het Louvre, als echte Parijzenaren op de
trappen van La Basilique de Sacré Coeur genoten van het fraaie uitzicht, langs de Seine gekuierd naar de Eiffeltoren toe, gepicknickt in
Les Jardins des Tuileries, creativiteit opgesnoven bij de kunstenaars op
Montmartre, de stilte aanvaard op Père Lachaise, watertandend gekeken naar de verschillende verdiepingen in Galeries Lafayette en genoten van een fonkelend “Paris by night”.
Wat wenst een mens nog meer?
Charlotte Haeck, leerkracht
Hier een aantal indrukken van onze leerlingen …
Parijs was echt een reis om nooit te vergeten voor
mij! Samen al zingend door Parijs, al was het soms al
roepend ook ... Door Parijs is de band met onze klas
nog hechter geworden. De uitstappen waren super.
De dagen gingen zo snel voorbij. Ik heb me zo goed
geamuseerd met alles wat we gedaan hebben! Om
het kort te houden, de reis was echt de beste reis
die ik mij kon wensen! Het was geweldig!
Marthe Sterckx
Zo een reis maak je alleen mee met mensen waar je
iets om geeft, het was een ongelooflijke belevenis
om samen de verlichte stad te verkennen. Een reis
die ik zeker en vast nog eens zou willen overdoen!
De momenten die we hebben meegemaakt, zijn momenten die ik niet snel zal vergeten! Het zingen alsof
ons leven er van afhing bijvoorbeeld of op de foto gaan met alle schattige Chinezen of ook de dingen die
we bezocht hebben. En samen onder de Eiffeltoren lopen, is een herinnering die ik zal blijven koesteren.
(Vervolg op pagina 33)
BUITENLANDSE REIZEN
La vie en rose à Paris
Pagina 33
Terug naar het begin
Onze klas is nog meer naar elkaar toegegroeid, en onze band is sterker dan ooit tevoren! Het zal zeer
moeilijk zijn om afscheid te nemen en we hopen elkaar nog veel te zien in de toekomst!
Eva Roosen
Parijs was ongelofelijk. Ik vond alles super tof, maar het leukste was het zingen met de straatmuzikanten.
Zo'n reis zal ik nooit meer meemaken met deze lieve klasgenoten! Bedankt voor deze ongelooflijke ervaring mevr. Haeck en mevr. Boonen.
Yousra Saidi
Parijs is één van mijn mooiste reizen die ik al
heb gemaakt, vol mooie herinneringen! Samen
zingen op de trappen van Montmartre en het
plein van Centre Pompidou, is mij het meeste
bijgebleven, ook de muur waarop in alle talen
'ik hou van jou' stond geschreven was heel
mooi. Het waren 3 zeer leuke dagen, en onze
klas is nog hechter geworden! Een hele mooie
reis die me voor altijd zal bijblijven! 100 maal
dank aan mevrouw Haeck en mevrouw Boonen!
Nona Buysse
Ik vond Parijs ongelooflijk leuk! Onze
klas is nog hechter geworden en we leerden mevrouw Haeck en mevrouw
Boonen op een andere manier beter kennen. Het Louvre vond ik best interessant en dat heb ik niet vaak bij musea. De vele zangtalenten die ontstaan zijn
door onze stem te laten horen in Parijs, dat was magnifiek. Deze reis ga ik
niet snel vergeten! Ninke Van Holderbeke
Parijs was super leuk. 's Morgens toen we vertrokken, zat de ambiance er al
in. Iedereen was dol enthousiast. De eerste dag zijn we naar het Louvre geweest en hebben we de Mona Lisa bezocht. De volgende dag hebben we
een grote wandeling gemaakt naar de muur waar 'ik hou van jou' in alle
soorten talen staat, naar de plek waar allemaal schilders samenkomen en
hun schilderijen tentoonstellen en portretten maken van mensen. We hebben ons ook geamuseerd met de mensen op de trappen van de Sacré Coeur.
We zongen voor heel Parijs. De Eiffeltoren was prachtig in het licht, maar
was nog mooier in het donker. In Parijs hebben we zoveel gedaan, gezien,
meegemaakt. Het zijn drie dagen om nooit te vergeten!
Astrid Van den Abeele
Wat ik heel leuk vond was toen we samen zongen, in de bus, op straat ... Eerst hebben we het Louvre
bezocht en ik ben toch wel blij dat we de Mona Lisa gezien hebben. Er stond veel volk maar het was de
moeite waard. De kamers waren in orde, het ontbijt was super lekker! Wat ik heel leuk vond, was de 2de
dag, dat we bij Montmartre zongen en we België bekend hebben gemaakt met het Belgische talent. Ik
vond het super om de Eiffeltoren in het echt gezien te hebben. De derde dag was ook tof en ik vond het
heel leuk om in Les Galeries Lafayette te lopen en eens al die dure kleren te bekijken. Bedankt om deze
super mooie reis voor ons te organiseren!
Jolien Goedertier
Pagina 34
Griekenland
BUITENLANDSE REIZEN
Terug naar het begin
Er werd ons een prachtige reis beloofd dit jaar. Die hebben we gekregen.
Natuurlijk waren er, zoals die er in elke reis zijn, een paar moeilijkheden. De regen, bijvoorbeeld, of iemand die zijn identiteitskaart verloor en zelfs iemand die besloot zijn bril cadeau te doen aan de Middellandse zee.
Maar deze kleine dingen wogen niet op tegen alles wat wél
fantastisch was aan onze reis. Het gezelschap, bijvoorbeeld.
Dat moest ook wel, als we voor een derde van de tijd allemaal samen in een bus werden gepropt. Maar na elke rit
waren we elkaar toch een beetje beu gezien en besloten in
kleinere groepjes te gaan eten (en misschien ook om meer
praktische redenen), ofwel in een typisch Grieks restaurantje met gerechten als Moussaka, Saganaki, Spanakopita en
andere tongbrekers, ofwel om stiekem een McDonalds binnen te sluipen (hoewel dat eerder een rariteit was). Niet
alleen van het eten werd er genoten. Na een lange dag stevig doorstappen en cultuur opsnuiven kon er altijd wel nog een drankje in. Op café dus. Misschien heeft
niet iedereen zich gewaagd aan de Ouzo, maar er was natuurlijk ook
nog altijd Mythos, Grieks bier, of gewoon een colaatje.
We hebben misschien niet altijd stralende zon gehad, maar wanneer
we dat wel hadden, was het uitzicht adembenemend. Diepe dalen en
hoge bergen, uitgestrekte stranden en diepblauwe zeeën zodat je
soms nauwelijks kon geloven dat wat je zag écht was en niet slechts
een advertentie in een folder of op tv.
Maar we reisden in de eerste plaats niet naar Griekenland voor het
mooie weer, het lekkere eten of het gezelschap. Dat vind je tijdens andere reizen ook vaak. In de eerste plaats gaat het zesde jaar elk jaar
opnieuw naar Griekenland omwille van de cultuur. Al vanaf dag één
konden we indrukwekkende, meer dan 2000 jaar oude ruïnes bewonderen. Er is nog steeds een groot verschil tussen de afbeeldingen die
we in esthetica zien, en er in levende lijve met open mond mogen naar
staren. Ook voor de bijhorende musea hadden we vaak graag nog wat
meer tijd gehad. Gelukkig kregen we veel vrijheid om zelf nog de steden te gaan verkennen.
Al bij al een reis om nooit meer te vergeten en om zeker aan de andere jaren aan te raden. De perfecte
reis als afsluiter voor zes jaar SJC. Roxane Van Overloop (6GL)
SPORT
Klassencompetities campus Visitatie
Pagina 35
Terug naar het begin
Nog net voor de herfstvakantie gingen we van start met negen ploegen/klassen uit de tweede graad, verdeeld over drie poules. In elke poule domineerden de vierdejaars: zij zijn niet alleen gemiddeld genomen
groter en sterker, ze combineerden ook beter. De drie poulewinnaars bekerden verder. Begin maart
werd de laatste wedstrijd van de winnaarspoule gespeeld en het was duidelijk dat 4 ECA2 + ECB winnaar
zou worden van deze klassencompetitie, hoewel het toch maar een nipte zege werd tegen 4 WET 2 (5-4).
Daarna was de derde graad aan de beurt. Helaas was er vanuit deze groep weinig animo voor dit jaarlijks
terugkerend sportevenement. Vijf ploegen, aangevuld met de winnaar van de tweede graad, waarvan
drie ploegen zesdejaars. Door hun overvolle feestagenda stuurden zij ook vaak hun kat, waardoor de
competitie niet geheel correct verliep.
Uiteindelijk zijn er toch spannende kruisfinales gespeeld; en
een meer dan spannende finale tussen 5 EMT 2 + EWI
(wonnen van 4 ECA 2 + ECB) en 5 WEWI 1(wonnen van 6 LWI
+ LWE + LMT). De economiestudenten waren tijdens deze,
naar een climax stijgende finale vooral aangewezen op achtervolgen, tot plots, diep in de blessuretijd, de gelijkmaker
viel door Olivier Vissers (een aanstormend talent; menig
scout staat hiervoor in de rij). Door het organiserend comité
werd beslist de wedstrijd te verlengen met maximaal vijf
minuten of tot de Golden Goal zou worden gescoord. En zo
zie je maar, de onvermoeibare Alessio Schepens besliste de
wedstrijd. 5 EMT 2 + EWI werd zo de nieuwe kampioen van
SJC. Proficiat aan Aykut, Ronny, Torsten, Dries, Alessio, Olivier en Nathan (coach).
Na een kleine queeste via Facebook, door een bereidwillige
collega die haar account hiervoor ten dienste wou stellen, is
de wisselbeker teruggevonden en zal eerstdaags 5 EMT 2 +
EWI prijken op de zijkant van de sokkel.
Bij deze wil ik ook collega Dieter Dhondt bedanken voor de
arbitrage van de helft van de wedstrijden.
Harald Hacquaert, leraar
Pagina 36
SPORT
Klassencompetities campus Heiveld
Terug naar het begin
Naar jaarlijkse gewoonte was er ook dit jaar een klassencompetitie minivoetbal. In het eerste en het
tweede trimester namen alle eerstes en alle tweedes het tegen elkaar op, elk in verschillende poules van
drie klassen. De winnaar van elke poule stootte door naar de prestigieuze Champions League van campus
Heiveld. 1KSb, 1MWa en 1MWd kwamen als winnaar uit de poulefase en mochten onderling bepalen wie
zich tot kampioen van de eerstejaars mocht kronen. 1MWd trok aan het langste eind en mag zich voortaan de beste minivoetbalploeg van de eerstejaars noemen. Benieuwd of ze dat volgend jaar kunnen bevestigen en de leerkrachten mogen uitdagen in een onderling duel. Afspraak in 2016!
Bij de tweedejaars werd de titel beslecht tussen 2Lb,
2MWc, 2MWe. In het laatste duel tussen 2MWc en
2MWe had 2MWc genoeg aan een gelijk spel.
2MWe moest winnen om de kampioenstitel binnen te halen. 2MWc leek aan het langste eind te
trekken maar in een zinderend slot wist 2MWe
toch de winning goal te maken. In de resterende
30 seconden konden de leerlingen van 2MWc
het tij niet meer keren en mocht 2MWe de viering inzetten. De verdiende kampioen mocht zich
opmaken voor de galamatch tegen de leerkrachten.
De sporthal zinderde en was bijna te klein voor de talrijk opgekomen supporters. Na een spannende start
van de galamatch konden de leerkrachten de score uitdiepen tot 3-0 in hun voordeel. Een vertekend
beeld want de leerkrachten hadden het knap lastig tegen de sterke ploeg van 2MWe. De jongens van
2MWe, met Lars en Demircan als absolute uitblinkers, lieten de
leerkrachten zweten maar geraakten niet verder dan een 7-4 in
het voordeel van de leerkrachten. Mr. Gentier, mr. Bavré,
mr. Van Aert, mr. Van Hijfte en mr. Teurrekens hielden opgelucht adem. Het is nu al zeker dat er bij de jongere generatie
van 2MWe meer talent rondloopt dat de leerkrachten binnen
een paar jaar van het kastje naar de muur zal voetballen.
Van harte proficiat aan 1MWd en 2MWe!
Jan Teurrekens, leraar
De spannende wedstrijd was live te volgen op
radio St.-Jans.
PERSONALIA
Afzwaai personeelsleden
Pagina 37
Terug naar het begin
SJC zwaait dit jaar uitzonderlijk veel collega’s de schoolpoort uit. Het zou iets met leeftijd te maken hebben, al kunnen we dat in het geval van Martine Minnaert, Marijke Devos, Kathleen Van de Vijver en Micheline Demol moeilijk geloven. Zeker niet als we de dames plannen horen smeden voor het naschoolse
leven. Tijdens hun laatste les kregen zij onverwacht bezoek van het directieteam, een beetje ter controle - we zouden hen niet kennen, zeker - maar vooral met een bloemetje als blijk van waardering voor
hun jarenlange inzet. Mieke Roete en Greta Van de Moortel stopten al in december. Met de geplande
hervormingen hing hunTBS58+ tot eind december aan een zijden draadje en zo werd hun laatste les
helaas niet op foto vastgelegd. Op het personeelsfeest in september zullen de zes dames uitvoerig gevierd worden. We beloven u alvast een goedgevulde rubriek Personalia in het decembernummer van de
SJCourant!
Pagina 38
PERSONALIA
Vraagstaart Marijke Devos (lerares Nederlands-Engels CV)
Terug naar het begin
Hoe herinner je je eigen schooltijd?
Ik heb goede herinneringen overgehouden aan mijn eigen schooltijd. Ik herinner me vooral de kameraadschap onder vriendinnen, de weerbarstigheid naar het schoolsysteem toe (ik zat in een uniformschool en
wat is er heerlijker dan af en toe eens de regels te overtreden?), de interessante literatuurlessen Nederlands en Frans. Ik kijk er met plezier op terug.
Wat zie je als een positieve verandering in de
scholen of in het onderwijs in vergelijking met je
eigen schooltijd?
Het feit dat het er allemaal wat losser aan toe gaat,
dat de afstand tussen leerlingen en leerkrachten
kleiner is geworden, dat leerlingen met allerlei vragen naar ons kunnen komen, dat er over gelijk welk
onderwerp kan gepraat worden.
Zijn er ook veranderingen of evoluties die je betreurt?
Het zal wel te maken hebben met onze veranderende maatschappij, maar leerlingen kunnen zich
nog moeilijk vastbijten in iets, zijn heel vlug afgeleid, haken vlug af. Het lijkt wel of een leraar een
‘entertainer’ moet zijn om de aandacht vast te houden. Aan de andere kant is het ook zo dat ik als leerkracht bepaalde leerstofonderdelen ‘moet’ geven die ik zelf niet zo interessant vind.
Wie of wat bepaalde je keuze voor een job in het onderwijs?
Ik moet eerlijk toegeven dat ik er ben in ‘gerold’. Toen ik pas afgestudeerd was, was het ook crisis en waren de jobs schaars. Je was al blij dat je ergens werk vond.
Welke emoties overheersen als je terugkijkt op je eigen onderwijsloopbaan?
Ik ben vooral dankbaar. Ik heb zoveel mooie jaren achter de rug met toffe leerlingen en collega’s.
Welke gebeurtenis of ervaring uit je onderwijscarrière zal je bijblijven?
De eerste jaren waren toch wel moeilijk. Als ‘groentje’ moet je toch je weg zoeken en het blijft hard werken. De meeste mensen staren zich blind op de vakanties van het onderwijzend personeel maar je moet
vaak heel veel voorbereiden.
Ik heb het vooral moeilijk gehad toen mijn eerste school (Sint- Salvator) ophield te bestaan en ik naar SintJan- Berchmans werd gereaffecteerd. Ik kreeg er te maken met een echte collegementaliteit en voelde me
onzeker en wat verloren. Ook het fusiejaar was niet gemakkelijk. De leerlingen waren toen opstandig en
heel kritisch.
Heb je ooit gedroomd van een andere job?
Nu denk ik: ik zou wel een goede interieur- of zelfs tuinarchitecte geweest zijn, of zelfs meubelmaker. Antiquair lijkt me ook wel iets. Ik heb altijd iets gehad met het verleden, en met bloemen en planten.
Wat weet je het meest te waarderen bij jonge mensen?
Hun enthousiasme, eerlijkheid, hun gevoel voor humor, kritische houding. Dat werkt aanstekelijk.
PERSONALIA
Vraagstaart Marijke Devos (lerares Nederlands-Engels CV)
Pagina 39
Terug naar het begin
Wat ergert je het meest bij jongeren?
Ik erger me niet vaak aan jongeren. Misschien één ding: soms is de beleefdheid ver te zoeken. Ik erger
me meer aan leeftijdgenoten die kankeren op jongeren.
Hoe en waar kom je het meest tot rust?
Ik lees graag en veel. In een boek kan ik mezelf verliezen en dat werkt ontspannend. Daarnaast ben ik
graag ‘met mijn handen bezig’. Koken, tuinieren, ik doe het heel graag. En mijn hart ligt in het Franse Zuiden. Daar kom ik pas tot rust.
Welke karaktertrek van jezelf zou je het liefst wegtoveren of wijzigen?
Ik kan nogal explosief zijn.
Wat is je favoriete tijdsbesteding?
Zoals ik al vermeldde, lezen. Daarnaast ga ik graag eens naar een jazz- of ander muziekoptreden, bezoek
ik geregeld een tentoonstelling in binnen- of buitenland en ga ik graag met vrienden op stap voor een
drankje en een hapje.
Wat betekent een ‘ideale’ vakantie voor jou?
Een combinatie van lezen, luieren, een marktje doen, aperitieven en lekker koken, tijd maken voor geliefden.
Waar zou je het liefst willen wonen indien je kon kiezen?
Ik woon graag waar ik nu woon. Ik ben verknocht aan mijn huis en tuin.
Wat is je grootste toekomstdroom?
Ik ben iemand die geleerd heeft van in het nu te leven. Ik plan dus weinig of niet.
Wat zou je anders doen indien je de klok even kon terugdraaien?
Ik denk niet dat ik het anders zou doen. Een mens handelt altijd zoals hij denkt dat hij moet handelen.
Fouten maken hoort daarbij.
Pagina 40
PERSONALIA
Vraagstraat: Martine Minnaert (lerares godsdienst CV)
Terug naar het begin
Hoe herinner je je eigen schooltijd?
Het zijn vooral de bijzondere leerkrachten
die in mijn herinnering zitten. Mensen die
me geïnspireerd hebben om mijn eigen levenskeuze te bepalen.
In het middelbaar was de vriendschap met
de 6 internen uit mijn klas heel erg belangrijk. We hebben daar op onze school en in
het internaat een nieuwe wind laten waaien,
je kunt het de eerste leerlingenraad noemen.
Jaarlijks komen we nog samen met de
vriendinnen van toen.
Wat zie je als een positieve verandering in het onderwijs in vergelijking met je eigen schooltijd?
De inspraak van de leerlingen. Ikzelf had weinig moeite met wetten en regels maar als ik het nu bekijk
hadden we toch weinig vrijheid en dit op alle vlakken.
Ook het gemengd onderwijs, zolang men daar dan ook zichzelf kan en mag zijn.
Zijn er ook veranderingen of evoluties die je betreurt?
Ik heb me in mijn ganse loopbaan gelukkig gevoeld. Als ik dan wil spreken over mijn vak is er inderdaad
een enorme verandering te voelen. Toen ik begon, was het schoolleven doordrongen van Christelijke
waarden bij personeel en leerlingen. Later kwam de protesttijd, het zich afzetten. Gelukkig mag ik nu de
ontvankelijkheid en de openheid van vele leerlingen voelen, zalig is dit.
Wie of wat bepaalde je keuze voor een job in het onderwijs?
Ik ben altijd een beetje een leiderstype geweest. Ik wou al heel vlug iets betekenen binnen een groep van
mensen. Dus … logisch gevolg daarvan.
Ik wil ook twee mensen noemen die een heel grote rol hebben gespeeld in mijn keuze voor leerkracht
godsdienst.
Juffrouw Anna van wie ik les van kreeg in het 6de leerjaar
Juffrouw Ann van wie ik in het 5de en 6de middelbaar godsdienst kreeg. Bij haar ben ik dan ook 2 jaar op
kot geweest tijdens mijn hogere studies godsdienstwetenschappen in Gent.
Misschien is het ook een familietrekje, 3 van de 5 kinderen uit ons gezin vroeger staan in het onderwijs.
Met welk gevoel kijk je terug op je eigen onderwijsloopbaan?
Ik denk wel dat ik een goede band had met de leerlingen, ik heb hen altijd graag gezien, ik durfde hen altijd aanzetten, oproepen om na te denken, te luisteren, te onderwijzen in iets wat meer is dan theorie, nl.
een persoonlijke God. Ik heb ook getoond dat mijn woorden overeenkomen met mijn daden. Ik denk dat
ze dit waarderen en daarom ook altijd ja hebben gezegd als ik nog maar eens een uitnodiging tot bezinning, studie of inzet naar hen stuurde.
(Vervolg op pagina 41)
PERSONALIA
Vraagstaart: Martine Minnaert (lerares godsdienst CV)
Pagina 41
Terug naar het begin
Welke straffe / ingrijpende / aangrijpende gebeurtenis uit je onderwijscarrière zal je altijd bijblijven?
Dit hangt natuurlijk samen met mijn vak. De 40 jaar lange inzet van de school en leerlingen voor het goede doel zoals Welzijnszorg en Broederlijk Delen. (Had ik maar eens de som bijgehouden van onze giften!)
Bij het begin van mijn loopbaan de vele vieringen rond Kerstmis en Pasen. Ik speelde toch zo graag toneel met de leerlingen, ik zong toch zo graag met hen in vieringen, luisterde zo graag naar mensen die
kwamen getuigen over hun geloof, enz.
Heb je ooit gedroomd van een andere job?
Neen, nooit, echt niet.
Wat weet je het meest te waarderen bij jonge mensen?
Hun openheid, het willen luisteren naar andere meningen. Eigenlijk staan ze allen achter diepe vrede
voor elkeen.
Daarnaast hun inzet voor het goede doel.
Wat ergert je het meest bij jongeren?
Dat niet iedereen de vele kansen benut die hij heeft. Tegenwoordig het onpersoonlijk contact met elkaar. De vele uren die ze besteden aan computer en andere toestellen, vooral de lichte verslaving bij
sommige jongeren.
Hoe en waar kom je het meest tot rust?
In de tuin, eerst wat met de handen in de aarde zitten, ook genieten van de levenscyclus en niet vergeten
zalig liggen zonnen. Geef me dan een goed boek en ik ben gelukkig.
In een religieuze viering meezingen en bidden, luisteren en groep vormen. Zo ben ik gelukkig.
Op de fiets, ’s morgens op weg naar school en om 4 uur terug naar huis geeft me de nodige energie en
rust.
Wat is je grootste toekomstdroom?
Een reis naar Israël. Ik wil er in de voetstappen van Jezus gaan lopen. Mijn levensboek de bijbel beter
kunnen kaderen.
Voor elk van mijn 3 kinderen een gelukkig, gezond, liefdevol leven.
Pagina 42
In memoriam Giovany Muñoz
PERSONALIA
Terug naar het begin
Op 21 mei 2015 vernamen we het plotse overlijden van onze klusjesman Giovany. Hij was bij ons aan de
slag sinds 2007.
Van onze school zei hij steeds dat het zijn nieuwe familie was. Hij was een vriendelijke en altijd
dienstvaardige klusjesman, die elke vraag om hulp graag beantwoordde met “zal ik doen”. We zullen
hem zeker herinneren als een man met een groot hart.
“Het verhaal van een reiskoffer” was de titel van de opdracht van het eindwerk geschiedenis voor de leerlingen van 6 Humane wetenschappen. De leerlingen moesten een persoon interviewen die uit zijn land
geëmigreerd was. Bedoeling was de redenen van emigratie te onderzoeken en tegen een historische achtergrond van het emigratieland te plaasten.
In die zin beslisten Elien Gelan en Chloé Deléhouzée om Giovany, van Colombiaanse afkomst, te interviewen.
Hieronder enkele fragmenten uit dit interview.
We hebben vernomen dat je Colombia verlaten hebt. Waarom?
Daar waren eigenlijk twee redenen voor: een familiale en een veiligheidsreden.
In Colombia had ik een vrouw leren kennen, zij had 3 kinderen uit een vroeger huwelijk. De vader was gedood. Door de moeilijke leefomstandigheden als alleenstaande moeder had ze haar jongste zoontje van 6
jaar meegegeven aan haar zus. Die zus moest het land uitvluchten, maar mijn vrouw wist niet waar ze
naartoe was. We zijn toen op zoek gegaan naar haar zus en het zoontje.
Na lang zoeken zijn we te weten gekomen dat ze in België verbleven. Mijn toenmalige vrouw heeft na lang
sparen een vlucht geboekt naar België samen met de twee andere kinderen.
In Colombia heb ik een tijd later een nieuwe vrouw leren kennen. Met haar heb ik één dochter. Maar om(Vervolg op pagina 43)
Pagina 43
PERSONALIA
In memoriam Giovany Muñoz
Terug naar het begin
dat ik nog altijd getrouwd was met de vrouw in België, kon ik voor twee maanden naar België komen.
Daar heb ik wel drie jaar voor moeten sparen. Omdat mijn vrouw in België woonde, kon ik ook asiel krijgen. Dit was voor mij fantastisch nieuws.
De tweede reden was de gevaarlijke politieke toestand in Colombia. Die was zo slecht waardoor de leefomstandigheden er bijna niet houdbaar waren, zeker niet voor een alleenstaande vader met een dochter. Er was een enorme werkloosheid en het was er bovendien heel gevaarlijk. Op straat ben ik meerdere
malen overvallen. Daar heb ik verscheidene verwondingen aan overgehouden: schotwonden, messteken
en littekens aan mijn oog en borstkas.
Hoe verliep alles toen je in België aankwam?
Ik was een week in België en ik ben meteen Nederlandse les gaan volgen. Niettegenstaande de lessen
blijft Nederlands spreken en verstaan nog altijd heel moeilijk voor mij. Het OCMW heeft mij ook twee
jaar lang geholpen. Ik kreeg financiële bijstand en kon opleidingen volgen. Zo kon ik een opleiding-stage
volgen van enkele jaren op het Sint-Janscollege.
De leefomstandigheden zijn hier zo veel beter. Anderzijds was ik ook droevig. Ik had alles en iedereen
achtergelaten: familie, vrienden … Ik kende hier eigenlijk niemand.
Je woont en werkt nu in België. Kan je wat verduidelijking geven over wat je doet, hoe je leven verloopt …
Ik werk nu nog altijd op het Sint-Janscollege, campus Heiveld. Ik werkte er eerst deeltijds, maar nu al vier jaar voltijds. Deze school voelt voor mij dan ook aan als mijn familie. Ze hebben me met open armen ontvangen en helpen
me met allerlei zaken. Ook met zaken die niets met de
school te maken hebben. Enkele jaren geleden is mijn
dochter uit Colombia kunnen overkomen. Ik heb haar hier
helemaal alleen opgevoed en heb er alles aan gedaan om
haar te kunnen laten studeren, waardoor ik het nooit
breed heb gehad. Ze is verpleegster en woont nu in Brugge met haar vriend. Geregeld stuur ik geld naar mijn hoogbejaarde moeder in Colombia; mijn vader is vorig jaar
overleden. Ik heb nog altijd veel heimwee naar Colombia,
vooral naar mijn familie. Ik hoop ooit genoeg te kunnen
sparen om een vliegtuigticket te kunnen kopen om mijn
familie daar te gaan bezoeken.
Elien Gelan (6HUW)
FAMILIENIEUWS
Familienieuws
Pagina 44
Terug naar het begin
Geboorten
Jade, dochtertje van Annelies De Baere en Piet Van De Velde, kleindochter van Veerle Verbeke (lerares
CV) - 14 april 2015
Nikolaï, zoontje van Femke Verfaillie (6LMT 2003) en Nathan Bijnens, kleinzoon van Katrien De Meulenaere (secretariaatsmedewerker CV) - 25 april 2015
Lea, dochtertje van Lise Opsomer (lerares CV/oud-ll. SJB 6LMT 2000) en Steven Van Acker - 7 mei 2015
Fena, dochtertje van Stefanie West (lerares CV/oud-ll. 6WEWI 2004) en Tomas De Jonge - 18 mei 2015
Overlijdens
Mevrouw Marie-Rose Exsteen, schoonmoeder van Jef van Bemmel (oud-directeur SJC) en moeder van
Anne-Marie Liétar (oud-secretariaatsmedewerker CH) - 17 april 2015
Dany Bavré, vader van Tim Bavré (secretariaatsmedewerker CH) - 28 april 2015
Eerwaarde Zuster Hilda Maria Schotsaert, directrice op rust O.-L.-Vr.-Visitatie Humaniora - 29 maart 2015
De heer Juliaan Van Rysselberghe, grootvader van Ronny Van Rysselberghe (5EMT2) - 12 april 2015
De heer Octaaf De Vreese, grootvader van Zita Sennesael (3 ECA2) - 13 april 2015
Mevrouw Elza De Vuyst, moeder van Mieke Roete (oud-lkr SJC) - 17 april 2015
De heer Roger Boone, grootvader van Joren Somers (leraar CV) - 20 april 2015
Mevrouw Rachel De Gelder, grootmoeder van Veerle Block (lerares CV) - 25 april 2015
De heer Achiel Lippens, grootvader van Eveline Lippens (secretariaatsmedewerker CV) - 2 mei 2015
Mevrouw Viviane Ruys, oma van Emiel Ruys (2MWd) – 5 mei 2015
De heer Raoul Droesbeke, grootvader van Els Hertoghe (5 HUW1) - 21 mei 2015
De heer Giovany Muñoz, onderhoudspersoneel CH - 21 mei 2015
Mevrouw Marie-Josephe Van de Putte - grootmoeder van Hanne (3 HUW1) en Lowie Piro (3 ECA1)
Ellen Malfliet, zus van Eva Malfliet (3HUW1), dochter van Geert Malfliet (coördinerend directeur SG/oudll. SJB 6WA 1980) en Kathleen Vandriessche - 18 juni 2015