Verslag Zaterdag

Commentaren

Transcriptie

Verslag Zaterdag
KAMPJOURNAAL ZATERDAG 19 JULI 214
Het is zover: het 40e jeugdkamp in successie gaat beginnen. De afgelopen dagen hebben we
de weersvoorspellingen nauwlettend gevolgd en dat brengt iedereen in een zonnig humeur.
Als het kamphoofd en uw reporter tegen 9.00 uur bij de Parkweg komen, staat de bus al
klaar. De leiders druppelen de kantine binnen en de een nog is nog meer piraat dan de
ander. Marco komt als één van de laatsten aan met een gezicht alsof hij net na een zware
nacht uit een travestiebar is gerold. Het blijkt zich echter vanmorgen vroeg te hebben
geschminkt om zoveel mogelijk op Captain Jack Sparrow te lijken. Rond 10.00 uur zijn alle in
het oranje gestoken kids binnen en kan de introductiefilm van de “wraak van de spookpiraat”
worden getoond. Hierna vertrekt een bonte stoet van opgewonden kinderen en gespannen
ouders richting de bus. Er is enige consternatie wanneer Jorg de bestelbus half moet
ontruimen omdat ons effie River nu al heimwee lijkt te hebben. Na kort overleg met zijn
moeder gaat hij toch het grote avontuur aan.
De busreis verloopt voorspoedig en de grote hoeveelheid afval laat zien dat de kids al een
behoorlijk gat hebben geslagen in hun snoepvoorraad. Gelukkig hoeven we niet, net als vijf
jaar geleden, zelf met alle koffers te zeulen; Jorg vaart met zijn bus vol bagage over. Vanaf
de boot is het ruim een half uur lopen naar het kamphuis. Iedereen heeft het warm. Zelfs op
Texel is het boven de 30 graden maar gelukkig staat er altijd een aangenaam windje.
In en rond het kamphuis zijn onze klussen Bart en Hennie en de koks Coen en Nick zich
behoorlijk in het zweet aan het werken. Zij waren vrijdag vertrokken om die middag en
vanmorgen al te kunnen inkwartieren. Enkele maanden terug had ons kamphoofd Frank met
de eigenaar van de Stolp gebeld met het verzoek of een delegatie een dag eerder kon
komen. Geen probleem, was de reactie maar blijkbaar leefde hij in de veronderstelling dat
we net als in 2009 op zondag zouden aankomen... Onze mannen konden dus helaas vrijdag
niets doen zodat zij gedwongen werden een bezoek te brengen aan Paal 17, vorig jaar
bekroond tot beste strandtent van Nederland. Ook werd café de Kuip met een bezoek
vereerd. Bij de moeder van de eigenaar konden ze gelukkig een slaapplaats krijgen.
Spullen op kamer zetten, zwembroek aan, smeren met zonnebrandcreme en dan gauw met
de busjes naar het strand. Een betere plek is er op zo’n moment niet. Helemaal niet voor
onze ceetjes die al snel hun blik lieten vallen op vrouwelijk schoon. Hoe maak je dan echter
contact? Je schiet gewoon een voetbal richting de dames en die ga je dan onder
verontschuldigingen halen. Dan een vlotte babbel en Martijn heeft daaraan geen gebrek.
Binnen notime had hij vier jongedames om zich heen geschaard waar menig C en D spelers
zich ook bij aansloten.
Bij terugkomst van het strand was er nog tijd om wat te spelen. Prachtig om te zien hoe circa
20 boys van alle leeftijden staan te voetvollyen en op het andere veld een dubbele
hoeveelheid jongens in één partijtje. Om 19.30 uur werd de vermicellisoep geserveerd
gevolgd door broodjes hamburger en salade en deze maaltijd werd afgesloten met een
verfrissend ijsje. Elk nadeel heeft zijn voordeel. Er waren geen theedoeken zodat we niet
konden corveeën. De professionele vaatwasser biedt uitkomst, maar die mag niet door
kinderen worden bediend; de leiders waren dus de klos!
Tijd voor kids om weer wat te spelen. Het opblaaszwembad had een grote
aantrekkingskracht. Zo haalden o.a. Noah, Stuart, Nick en Steve een nat pak. Met deze
temperatuur en de wind is alles gelukkig zo droog. Robin Wegman moest ook in het
zwembad, althans met zijn enkel waarop hij door een sliding ongelukkig was geraakt. Na een
poos van verkoeling in de zwachtel waardoor hij de dropping moest laten lopen. Voor vertrek
kregen de groepjes een nieuwe aflevering van de spookpiraat te zien met enkele
aanwijzingen. De ceetjes werden als eerste weggebracht, een primeur. Ze hebben dan ook
een behoorlijke wandeling voor de boeg. Hierna worden de andere groepen ergens anders
op het eiland gedropt. Helaas komt de weervoorspelling uit: het gedonder komt steeds
dichterbij en we houden het niet droog. De klusbuschauffeurs kunnen weer achter het stuur
om iedereen op te halen. En ook nu een primeur: C is omstreeks 01.00 uur weer in het
kamphuis. De ploegen van Juriaan en Nick zijn echte bikkels. Zij weigeren in de
bezemwagen te stappen omdat het onweer is overgetrokken en ze die paar druppels graag
trotseren. Om 02.35 uur zijn ook zij binnen. Na drinken en “ontbijtkoek”: tandenpoetsen en
naar bed. Het is echter zeer twijfelachtig of ze meteen gaan slapen; in en rond het kamphuis
is het nog steeds onrustig….

Vergelijkbare documenten